-Για ποιους λόγους διαλέξατε την Ερμούπολη και το Θέατρο «Απόλλων» για τη ζωντανή ηχογράφηση του συναυλιακού προγράμματος σας με τον τίτλο «Αρμενίζω»;

  Μιχάλης Νικολούδης:  Και οι δυο μας έχουμε άμεση σχέση με το Αιγαίο. Η καταγωγή μας είναι από τα νησιά του. Εμένα από τη Χίο και την Ικαρία και του Κουμπιού από την Τήλο. Φέτος μετά από πολλά χρόνια φιλίας και στενής συνεργασίας στο χώρο του studio, όπου έχουμε μοιραστεί την παραγωγή πολλών δισκογραφικών εργασιών, αποφασίσαμε να συνυπάρξουμε και συναυλιακά. Έτσι, αυτό το καλοκαίρι παίζουμε για πρώτη φορά μαζί στη σκηνή και κυρίως σε νησιά. Από το Αγαθονήσι και τους Λειψούς έως την Χίο και την Κρήτη. Το συναυλιακό αυτό πρόγραμμα που θέλουμε να το παίξουμε και του χρόνου το καλοκαίρι, θελήσαμε να το ηχογραφήσουμε για να μπορούμε να το δίνουμε ως αναμνηστικό C.D μετά το τέλος της συναυλίας.
  Μιχάλης Κουμπιός: Η ηχογράφηση αυτή θα μπορούσε κάλλιστα να γίνει και σε μία πλατεία ή και σ’ ένα λιμάνι. Σ’ ένα δηλαδή μη οργανωμένο συναυλιακό χώρο. Ερχόμαστε όμως στην «αρχόντισσα των Κυκλάδων» και στο θέατρο «Απόλλων» γιατί θέλουμε να αισθανθούμε ως μουσικοί την ενέργεια ενός χώρου με μεγάλη ιστορία. Είναι ένας χώρος που από μόνος του ορίζει τη σωστή σχέση ανάμεσα στο μουσικό και στο κοινό μια και υποβάλλει στον ακροατή ν’ ακούσει μουσική.

  -Περιγράψτε μας, την έως σήμερα καλοκαιρινή συναυλιακή σας διαδρομή, επιλέγοντας και ένα επίθετο για να χαρακτηρίσετε κάθε τόπο που επισκεφθήκατε.

  Μ.Ν: Σχεδόν όλες μας οι συναυλίες πέτυχαν. Είχαν δηλαδή  ικανοποιητική προσέλευση κοινού αλλά και νοιώσαμε να επικοινωνούμε με τον κόσμο που μας επέλεξε και ήρθε να μας ακούσει.
  Μ.Κ: Μάλιστα αυτό επιτεύχθηκε και σε νησιά που ο κόσμος τους δεν έχει συναυλιακές εμπειρίες όπως το Αγαθονήσι. Όσον αφορά στο δεύτερο σκέλος της ερώτησης θα προτιμήσουμε να μην αποδώσουμε χαρακτηρισμούς για να μην επηρεάσουμε σε επίπεδο εντυπώσεων τους μελλοντικούς επισκέπτες τους. Πέρα απ’ αυτό εμείς είμαστε μουσικοί και έχουμε μάθει να βλέπουμε τον κόσμο μέσα από τη μουσική. Δεν τον αναλύουμε, δεν τον ερμηνεύουμε αλλά τον μεταμορφώνουμε κοιτάζοντας τον με μουσική άποψη.

  -Πότε «τελειώνει» αληθινά το Ελληνικό καλοκαίρι;

  Μ.Ν: Αν κανείς το θελήσει, μπορεί να κρατήσει το έντονο φως του ελληνικού καλοκαιριού μέσα του, όλο το χρόνο. Ο άνθρωπος όμως έχει ανάγκη και το σκοτάδι. Πρέπει όλα να τα ζούμε αλλά με μέτρο. Απ’ όλα έχουμε κάτι να πάρουμε.

  -Σε ποιες θάλασσες δεν έχετε ακόμη «αρμενίσει»;

  Μ.Κ: Είναι πολλά τα μέρη και οι ελληνικές θάλασσες που θέλουμε να επισκεφθούμε. Του χρόνου, να ’μαστε καλά θα επιδιώξουμε μία καλοκαιρινή περιοδεία, που θα περιλαμβάνει από το Καρπάθιο και το Ιόνιο Πέλαγος έως το Ικάριο και το Θρακικό.

 -Τι σας έμαθε η διαδρομή των συνθέσεων σας στη διεθνή σκηνή;

  Μ.Ν: Οι εθνικές μας ρίζες, όχι μόνο δεν μας εμπόδισαν αλλά ήταν τελικά ένα από τα συστατικά του έργου μας που βοήθησε να περάσουν κομμάτια μας σε διεθνείς συλλογές.
  Μ.Κ: Πρέπει κανείς να ξέρει πως μέσα από την ενασχόληση του με την τέχνη δεν πρόκειται να πάρει πολλές απαντήσεις καθώς η τέχνη γεννά πιο πολλά ερωτήματα απ’ ότι απαντήσεις. Η τέχνη δεν υπηρετείται από συμβιβαστικούς συλλογισμούς. Είναι μία εσωτερική επιτακτική ανάγκη που σε ωθεί να μπεις στη διαδικασία της δημιουργίας. Με εργατικότητα, επιμονή και υπομονή, όλα μπορούν να επιτευχθούν. Αν και προσωπικά νοιώθω ότι είμαι στην αρχή.