Το ΥΠΕΠΘ με έγγραφό του προσπαθεί να «εισάγει από το σχολικό έτος 2009-2010 στα Γυμνάσια όλης της χώρας η συστηματική διδασκαλία ενοτήτων του αναλυτικού προγράμματος σπουδών με τη χρήση νέων τεχνολογιών», δίνοντας σε όλους τους μαθητές της Α΄ τάξης του Γυμνασίου, ένα κουπόνι με το οποίο πρέπει να αγοράσουν ένα Φορητό Υπολογιστή.
Με αυτούς «θα διδάσκονται και με τη χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή δυο (2) τουλάχιστον μαθήματα του ωρολογίου προγράμματος από τα παρακάτω τέσσερα (4) που ορίστηκαν, με βάση τα δεδομένα που προέκυψαν από πρόσφατη έρευνα του ΥΠ.Ε.Π.Θ. στην εκπαιδευτική κοινότητα και σε ποσοστό μέχρι 30% του συνόλου της διδακτέας ύλης».
Το ΥΠΕΠΘ προχωρεί στο εγχείρημα αυτό, χωρίς προηγουμένως να το συζητήσει, ως συνήθως, με κανένα φορέα και όπως φαίνεται χωρίς συγκεκριμένο σχέδιο, βιαστικά και όπως φαίνεται για να έχει προεκλογικά οφέλη.
Σε κάθε περίπτωση η παροχή φορητού ηλεκτρονικού υπολογιστή σε μαθητές είναι μια σοβαρή ενέργεια με παιδαγωγικές συνέπειες και θα έπρεπε να είναι ξεκάθαρος τόσο ο σχεδιασμός της δράσης όσο και οι αρχές με βάση τις οποίες υλοποιείται.
Κυρίως θα πρέπει να δοθεί μια σαφής απάντηση στο ερώτημα:
«Οι φορητοί υπολογιστές θα χρησιμοποιηθούν στη σχολική τάξη;».
Εάν η απάντηση είναι καταφατική τότε θα πρέπει το ΥΠΕΠΘ να απαντήσει και στα παρακάτω ερωτήματα  :

• Έχει προηγηθεί μελέτη σκοπιμότητας και τεκμηρίωσης της ένταξης των ΤΠΕ-Ε διαμέσου των φορητών ΗΥ που να λαμβάνει υπόψη της τις εμπειρίες άλλων χωρών από την υιοθέτηση του μοντέλου «φορητός ΗΥ ανά μαθητή»;
• Τα Αναλυτικά Προγράμματα Σπουδών είναι συμβατά με το μοντέλο αυτό;
• Έχει προηγηθεί ή πρόκειται να πραγματοποιηθεί πιλοτική εφαρμογή σε σχολεία, ώστε να αξιολογηθούν τα μαθησιακά αποτελέσματα και να καταγραφούν τυχόν προβλήματα;
• Γνωρίζουν οι εκπαιδευτικοί που θα κληθούν να διδάξουν το εκπαιδευτικό λογισμικό που θα χρησιμοποιήσουν, και κυρίως έχουν την απαιτούμενη εκπαίδευση για να το χρησιμοποιήσουν ουσιαστικά και προς όφελος των μαθητών τους ;
• Υπάρχει πρόβλεψη για την παιδαγωγική υποστήριξη των διδασκόντων για διδασκαλίες με τη χρήση των ΤΠΕ;
• Πώς θα αντιμετωπιστούν τα τεχνικά προβλήματα (βλάβες, τροφοδοσία, ιοί, πρόσβαση στο διαδίκτυο κλπ.);

Εκτός όμως από τα παραπάνω αναπάντητα μέχρι στιγμής ερωτήματα έχουμε ακόμα κάποιες απορίες :

• Για τη λειτουργία και συντήρηση των εργαστηρίων στα σχολεία υπάρχουν οι Υπεύθυνοι Εργαστηρίων με μειωμένο ωράριο, οι τομεάρχες, αλλά και όταν τα τμήματα είναι μεγάλα διδάσκουν το μάθημα 2 και παλιότερα έως και 3 εκπαιδευτικοί και στα εργαστήρια υπήρχαν 10 περίπου υπολογιστές. Τώρα στα Γυμνάσιο με 25 – 30 μαθητές και τους αντίστοιχους υπολογιστές ποιος εκπαιδευτικός θα μπορέσει να κάνει το μάθημά του;
• Μέχρι στιγμής έχουν επιμορφωθεί μόνο 4000 εκπαιδευτικοί για την αξιοποίηση των ΤΠΕ στη διδακτική πράξη. Από αυτούς λίγες μόνο 100άδες θα διδάσκουν στην Α’ Γυμνασίου. Πότε θα επιμορφωθούν οι υπόλοιποι; Αρκεί η πιστοποίηση επιπέδου Α για να διδάξει κάποιος  μέσω των Τ.Π.Ε;

Η διαχείριση της σχολικής τάξης και η διδασκαλία των μαθημάτων μας είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να την αφήσουμε σε ερασιτεχνισμούς και σε προεκλογικές σκοπιμότητες.