Ο Σύλλογος των Υπαλλήλων της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου καταγγέλλει το πάγωμα των μισθών στο δημόσιο τομέα και απορρίπτει τις κυβερνητικές αιτιάσεις για τον «προσωρινό» χαρακτήρα του μέτρου. Απορρίπτει κάθε σκέψη για «έκτακτη» μείωση μισθών που απεργάζονται κυβερνητικά επιτελεία. Η πολιτική αυτή  πρακτικά οδηγεί  στην κατάργηση και αυτής ακόμη της εισοδηματικής πολιτικής των ψευτο – αυξήσεων της τάξης του 2 - 3 % στο βασικό μισθό που λαμβάνουν οι εργαζόμενοι στο δημόσιο τα τελευταία σχεδόν 20 χρόνια. Η  κυβέρνηση με την απαράδεκτη αυτή απόφαση έρχεται να δώσει το σήμα στους ιδιώτες εργοδότες για εφαρμογή πολιτικής σκληρής λιτότητας για τους εργαζόμενους την ίδια ώρα που χαρίζονται δισεκατομμύρια ευρώ στις τράπεζες και τις μεγάλες επιχειρήσεις.
Με δεδομένο το γεγονός ότι αντίστοιχες πολιτικές εφαρμόζονται σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γίνεται πλέον φανερό ότι  πρόκειται για συστηματική προσπάθεια να φορτωθεί το κόστος της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης στις πλάτες των μόνων που δεν ευθύνονται, δηλαδή των εργαζομένων
Παράλληλα με το πάγωμα των μισθών στο δημόσιο έχουμε  την γενικευμένη επίθεση στις εργασιακές σχέσεις ( εκ περιτροπής εργασία, μείωση εργάσιμου χρόνου και αμοιβών , αθρόες απολύσεις  και εκβιαστική εφαρμογή ατομικών συμβάσεων ). Οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις αφορούν άμεσα και μεγάλο μέρος των εργαζομένων στο δημόσιο που, παρόλο που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, εργάζονται με συμβάσεις ορισμένου χρόνου ή έργου ακόμη και με μορφή «ενοικίασης». Η πραγματικότητα καταγράφει ότι τα μέτρα αυτά ήταν προαποφασισμένα, καθώς τα περισσότερα εξ αυτών  έχουν νομοθετηθεί αρκετά χρόνια πριν και πάντως πριν το ξέσπασμα της κρίσης. Η πρόσφατη απόφαση του ευρωπαϊκού δικαστηρίου για την κατάργηση των ασφαλιστικών διευκολύνσεων στις εργαζόμενες μητέρες, απόφαση που πάρθηκε με την συνυπευθυνότητα των ελληνικών κυβερνήσεων και που οδηγεί στην ως και 17 χρόνια παράταση του εργάσιμου βίου, σηματοδοτεί την επικείμενη επίθεση στα ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων στο δημόσιο συνολικά. 
Αποδεικνύεται για άλλη μιά φορά με τον πιο αδιαμφισβήτητο τρόπο ότι η  υποταγή των κοινωνικών – λαϊκών αναγκών στην κερδοφορία - ασύδοτη δράση των μεγάλων επιχειρήσεων που επιβάλουν οι κυβερνήσεις όχι μόνο δεν οδηγεί στην ανάπτυξη  αλλά αντίθετα στη βαθιά κρίση. Το οξύμωρο είναι ότι τόσο η κυβέρνηση της χώρας μας, όσο και οι υπόλοιπες της Ε.Ε. προκειμένου να αντιμετωπίσουν την κρίση αποφασίζουν μέτρα σαν αυτά που την δημιούργησαν:  σκληρή  λιτότητα - μεταφορά δηλαδή πόρων από τους εργαζόμενους στο μεγάλο κεφάλαιο με ταυτόχρονη παράδοση του κοινωνικού  τομέα (όπως η παιδεία, η υγεία, η ασφάλιση, η πρόνοια, οι μεταφορές και οι υποδομές) στην κερδοσκοπία των μεγάλων επιχειρήσεων.
Η  ληστεία σε βάρος των λαϊκών εισοδημάτων συνεχίζεται και εντείνεται , όπως ακριβώς καταγράφεται από την σχέση μισθών – κερδών, σχέση για την οποία είναι συνένοχες  οι συνδικαλιστικές πλειοψηφίες σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ. Απόδειξη γι αυτό η  προκλητική  πρωτοβουλία της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ να καλέσει τους εργοδότες για να συζητήσουν από κοινού την αντιμετώπιση της κρίσης !!!
Οι συνδικαλιστικές ηγεσίες σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ,  εδώ και πολλά χρόνια έχουν εγκαταλείψει οποιαδήποτε διεκδίκηση αντιβαίνει στην περίφημη «ανταγωνιστικότητα» των επιχειρήσεων, ενώ έχουν υποτάξει τους αγώνες των εργαζομένων στην λογική της συναίνεσης και των στημένων διαλόγων υπηρετώντας έτσι τα συμφέροντα των κυβερνήσεων και της "ευνοούμενης" ολιγαρχίας.
Οι δυνάμεις του εργοδοτικού – κυβερνητικού συνδικαλισμού δεν θέλουν  και δεν μπορούν να οργανώσουν αγώνες  που θα αποτρέπουν τα χειρότερα και θα  φέρνουν κατακτήσεις. Είναι συνένοχοι και συνεργάτες της εργοδοσίας και των κυβερνήσεων. Με τη στάση τους έχουν βάλει τους εργαζόμενους  «στο τοίχο», να αμύνονται και να διαπραγματεύονται το πόσα θα χάσουν.
Έχουν αναλάβει συγκεκριμένο ρόλο συμμετοχής στην εφαρμογή αντιλαϊκών πολιτικών, οι οποίες πολλές φορές σχεδιάζονται από τις κυβερνήσεις λαμβάνοντας υπόψη το ρόλο της "συνδικαλιστικής" στήριξής τους.
Για τους εργαζόμενους στις Περιφέρειες η πρόσφατη νομοθέτηση ( Ν. 3731/08 ) της λεγόμενης άρσης των «μισθολογικών ανισοτήτων» απέδειξε και το μέγεθος του εμπαιγμού, καθώς σε καμία περίπτωση δεν καλύπτει την χρόνια καθήλωση των μισθών, ούτε καν όλους τους εργαζόμενους. Η  καταβολή της προσαύξησης σε τέσσερα χρόνια εξανεμίζει την όποια ωφέλεια, ειδικά αν συνυπολογιστεί και  νέα παράταση που δόθηκε στη καταβολή της πρώτης δόσης.
Για τον εμπαιγμό αυτό συνυπεύθυνη είναι και η πλειοψηφία της ΠΟΣΥΠ που     αφού εγκλώβισε τους εργαζόμενους σε ουσιαστική αγωνιστική απραξία,  διεκδικώντας «με τα μάτια» την λεγόμενη άρση των «μισθολογικών ανισοτήτων»  μεταξύ των εργαζομένων στις Περιφέρειες, ούτε στο ελάχιστο  δεν έθιξε  την απόκλιση των αμοιβών μεταξύ Υπουργείων και Περιφερειών.  
Δεν είναι τυχαίο ότι η πλειοψηφία της ΠΟΣΥΠ δεν λέει κουβέντα  για την παράδοση ακόμη και της διαχείρισης του 4ου ΚΠΣ ( ΕΣΠΑ ) στους ιδιώτες, ούτε και  την δημιουργία του «Αναπτυξιακού Οργανισμού Α.Ε.» σε κάθε Περιφέρεια, όπου οι «απλοί» εργαζόμενοι στις Περιφέρειες  θα «κατέβουν» ακόμη μία κατηγορία ( καθώς υπάρχουν ακόμη οι ΕΥΔ )….
Δεν είναι επίσης τυχαίο, το ότι η πλειοψηφία της ΠΟΣΥΠ, προκειμένου να κρύψει την συμφωνία της με την ακολουθούμενη πολιτική, προωθεί (;;) αποσπασματικά αιτήματα που διαχωρίζουν τους εργαζόμενους στις Περιφέρειες, διευκολύνοντας την κυβέρνηση να παίξει το «διαίρει και βασίλευε».
Η  βελτίωση των απαράδεκτα χαμηλών αμοιβών των εργαζομένων στις Περιφέρειες, οι οποίοι μαζί με τους συναδέλφους των Νομαρχιών αποτελούμε τους χειρότερα αμειβόμενους εργαζόμενους στο δημόσιο, δεν πρόκειται να πραγματοποιηθεί μέσα από την αποσπασματική διεκδίκηση επιδομάτων.
Για να μπορεί να γίνει αποτελεσματικός ο αγώνας μας, θα πρέπει να αποκτήσουμε λόγο για τον ρόλο των Περιφερειών ως τρίτου βαθμού της Τ.Α. και μάλιστα με θέσεις υπέρ του κοινωνικού συνόλου, των τοπικών κοινωνιών, της διάχυσης της πληροφορίας και της υπόδειξης των αναγκών στην κατεύθυνση της βιώσιμης ανάπτυξης των περιοχών της ελληνικής περιφέρειας και όχι ως ιμάντα πολιτικής για την αύξηση της κερδοφορίας των επιχειρήσεων, την αύξηση της δημοτικότητας προσώπων (ρουσφετια) και την απλή αριθμητική απορρόφηση κονδυλίων που μεταφράζεται σε απλή μονοσήμαντη παραγωγή οικονομικού έργου, οπισθοδρόμηση και πάντως όχι ανάπτυξη.
Ο δρόμος δικαίωσης του αγώνα μας περνάει πρώτα και κύρια μέσα από το δυνάμωμα της δράσης των πρωτοβάθμιων σωματείων:
• μέσα από Γενικές Συνελεύσεις, όπου θα προβάλλεται το ολοκληρωμένο πλαίσιο διεκδικήσεων  και όχι απλά μια συρραφή αιτημάτων
• μέσα από την συγκρότηση Επιτροπών Αγώνα  και Απεργιακών Επιτροπών
• μέσα από την ανάπτυξη συμμαχιών με τους συναδέλφους των Νομαρχιών και των Δήμων
• μέσα από την συμπόρευση με το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, το νεολαιίστικο  και το φοιτητικό κίνημα.
• μέσα από την συλλογική αντίδραση των εργαζομένων στη προσπάθεια εκφοβισμού, καταστολής της ελευθερίας έκφρασης και  τελικά ολικής ολίσθησης της κοινωνικής τους θέσης και απώλειας ακόμη και των κεκτημένων.

Το πλαίσιο αιτημάτων μας θα πρέπει να απαντά στην ανάγκη να μην πληρώσουν οι εργαζόμενοι για την κρίση  και ως τέτοιο θα πρέπει να έχει ως βάση τα παρακάτω :

• Κατώτερος μισθός 1.400€. Σύνταξη στο 80% του τελευταίου μισθού.
• Κατάργηση όλων των αντιλαϊκών ασφαλιστικών νόμων και ρυθμίσεων (Ν.  1902/90, 2084/1992, 3029/02,3655/2008).
• Κατάργηση των διακρίσεων μεταξύ παλαιών και νέων ασφαλισμένων χωρίς επιβάρυνση των εργαζομένων.
• Αύξηση της χρηματοδότησης των ταμείων από το κράτος. Επιστροφή των κλεμμένων,  καταβολή του συνόλου των ποσών που οφείλουν.
• Αποκλειστικά Δημόσια – Δωρεάν Υγεία και Πρόνοια. Κατάργηση της ιδιωτικής - επιχειρηματικής δραστηριότητας. Κατάργηση της εισφοράς των εργαζομένων για τον κλάδο Υγείας. Προστασία της μητρότητας.
• Σύνταξη στα 55 χρόνια για τις γυναίκες και στα 60 για τους άνδρες.  Συνταξιοδότηση ανεξαρτήτως ηλικίας στα 30 χρόνια εργασίας. Να  μην εφαρμοστεί η απόφαση του ευρωπαϊκού δικαστηρίου για την εξίσωση των ορίων ανδρών -  γυναικών.
• Μόνιμη σταθερή δουλειά με πλήρη δικαιώματα για όλους.
• Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Πλήρη – Σταθερή Εργασία. 7ωρο - 5νθήμερο - 35ωρο.
• Καμία μεταφορά αρμοδιοτήτων των Περιφερειών σε Α.Ε. και ιδιώτες.
• Να σταματήσει το διαρκές σκάνδαλο των εταιρειών συμβούλων και των ενοικιάσεων εργαζομένων.

Ειδικά για τις Περιφέρειες να διεκδικήσουμε με ολοκληρωμένο πρόγραμμα κινητοποιήσεων και με όλες τις μορφές αγώνα  ξεπερνώντας με συντονισμό από τα κάτω την αγωνιστική και διεκδικητική  απραξία της πλειοψηφίας της ΠΟΣΥΠ με :

• προειδοποιητικές απεργίες, αξιοποίηση της μορφής της απεργίας αποχής για συγκεκριμένες Υπηρεσίες (π.χ. Δ/νσεις Σχεδιασμού, Αλλοδαπών , ΠΕ.ΧΩ.,Αυτοδιοίκησης, κ.λ.π. )
• απεργίες – αποχές
• στοχευμένες στάσεις εργασίας
• μπλοκαρίσματα διαγωνισμών και διαδικασιών του Γ΄ΚΠΣ και του ΕΣΠΑ 2007 - 2013  :

α. Την αναπροσαρμογή των εκτός έδρας αποζημιώσεων στο ύψος αυτών που ισχύουν για τις ΕΥΔ από το 2001 και τους Π.Ε. Μηχανικούς από το 2007. – Επαρκή χρηματοδότηση των μετακινήσεων σύμφωνα με τις υπηρεσιακές ανάγκες. Καθιέρωση προκαταβολών αποζημιώσεων μετακίνησης και διαμονής.
β. Στελέχωση των υπηρεσιών με προσλήψεις του απαραίτητου μόνιμου προσωπικού, άμεση πλήρωση των κενών θέσεων αξιοποιώντας  και  την διαδικασία της μετάταξης. Να σταματήσουν οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης. Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων.
γ. Άμεση νομοθέτηση Οργανισμών των Περιφερειών με αναφορά σε προβλεπόμενο προσωπικό σύμφωνα με τις αρμοδιότητες. Καμία μεταφορά αρμοδιότητας χωρίς το απαραίτητο προσωπικό.
δ. Ίση οικονομική μεταχείριση των εργαζομένων, στις Δ/νσεις Αστικής Κατάστασης, Αλλοδαπών και Μετανάστευσης των Περιφερειών, με τις αντίστοιχες Δ/νσεις του ΥΠ.ΕΣ. – Υπαγωγή όλου του προσωπικού των Δασικών Υπηρεσιών στο δασικό προσωπικό.

Επί πλέον Για  την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου :

α. Να εφαρμοστούν επιτέλους κίνητρα προσέλκυσης και παραμονής υπαλλήλων στην κατεύθυνση της έμπρακτης αναγνώρισης των προβλημάτων της νησιωτικότητας (φορολογικές απαλλαγές, επιδότηση ενοικίου κ.λ.π.) ώστε να αντιμετωπιστεί το μεγάλο πρόβλημα της υποστελέχωσης.
β. Να εφαρμοστεί  και για τους υπαλλήλους της ΠΝΑ η μηνιαία πάγια αποζημίωσης που προβλέπει ο Ν. 3557/07 ( άρθρο 3 ) για τους υπαλλήλους του πρώην Υπ. Αιγαίου, όπως καθορίστηκε με την ΚΥΑ 2/38272/0022/28.06.2007  των υπουργείων Οικονομίας & Οικονομικών και Αιγαίου & Νησιωτικής Πολιτικής.
γ. Να αντιμετωπιστούν οι εργαζόμενοι στην Περιφέρεια Ν.Α. που εργάζονται στον Ν. Κυκλάδων ισότιμα με τους συναδέλφους των  νομών  Πέλλας και Σερρών , όσον  αφορά στο επίδομα παραμεθορίων περιοχών.
δ. Να αντιμετωπιστεί άμεσα με ευθύνη της Περιφέρειας η έλλειψη υπηρεσιών παιδικών σταθμών - δωρεάν για τους εργαζόμενους στην ΠΝΑ.
ε. Να εφαρμοστούν οι διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας για την διάθεση κατάλληλου χώρου για την στέγαση του συλλόγου.