Λοιπόν, τη θυμάστε εκείνη τη ιστορία με την Πηνελόπη;
Εκείνη την ιστορική προσωποποίηση της αυτοδυναμίας, που της την έπεφταν οι μνηστήρες και της ζητούσαν να την κάνουν δική τους;
Για κείνο το μεγάλο γάμο της συγκυβέρνησης;
Εκείνη η πονηρή Πηνελόπη, το πρωί τους έκανε τα γλυκά μάτια.
Μια στον ένα μνηστήρα του ΣΥΡΙΖΑ, μια στους Οικολόγους Πράσινους, μια στη Νέα Δημοκρατία και γιατί όχι, ακόμη και στη «Δράση» του Μάνου, στους Φιλελεύθερους κλπ.
Στον καθένα έλεγε, αυτά πού ήθελε ν’ ακούσει, ο επίδοξος γαμπρός.
Εσύ Τσίπρα, με τα δημοκρατικά δικαιώματα, μην στενοχωριέσαι…
Εσείς παρασινοτεχνοκράτες, με το Green Deal…
Εσείς Ν.Δ. με την αλλαγή του συντάγματος, τη θεμελίωση θεσμών και της οικονομίας…
Εσείς του Μάνου, με τον εκσυγχρονισμό  του κράτους…
Το βράδυ όμως η πονηρή Πηνελόπη, πήγαινε στα ιδιαίτερα κι εκεί στο δωμάτιό της, ξέπλεκε τις υποσχέσεις της…
«Έννοια σας, έλεγε τρίβοντας τα χέρια της. Θα σας κανονίσω, όταν φτάσω το 41,7% και πάρω την αυτοδυναμία. Μέχρι τώρα, καλά τραβάει το σενάριο. Όλοι σχίζεστε στην ποδιά μου, να μου τάζετε.
Όλοι επιθυμείτε να με ξαπλώσετε. Νομίζετε ότι είμαι εύκολη γκόμενα και θα τα καταφέρετε. Αλλά επειδή είσαστε με μυαλό κουρκούτι, σας ξέρω καλά…
Τρέχετε και με γλυκοκοιτάτε και μετά κάνετε το σκληρό. Για να δείξετε ότι είσαστε μάγκες κι ότι δεν τσιμπάτε εύκολα»…
Έτσι ενώ οι μνηστήρες λιγουρεύονται την συν-εξουσία (συν-ουσία), με το ΠΑΣΟΚ, λένε στους δικούς τους, οι «ανένδοτο» γκόμενοι…

• «Ποιος είπε ότι τι γουστάρουμε την χαζό-Πηνελόπη»;
• «Εμείς δεν θέλουμε τη συνεργασία. Γουστάρουμε να ‘μαστε μόνοι»!

Και περνάνε οι μέρες… Η Πηνελόπη, το πρωί προβάλλει το μπούστο της, για να βλέπουν και να ονειρεύονται μεγαλεία …και από μέσα χαίρεται.
Γιατί, εκτός από τους επίδοξους μνηστήρες υπάρχουν και τα  μόνιμα παπαγαλάκια…
Τρέχουν λοιπόν αυτά και προτρέπουν.
Ο κυρ-Κύρκος: Καλή η συνεργασία της κεντροαριστεράς…
Ο κυρ- Τζεμ: Σοσιαλιστές και Οικολόγοι μαζί…
Ο κυρ- Δήμας: Η μόνη διέξοδος για τη σωτηρία της πατρίδας, είναι να τα βρουν τα δυο μεγάλα κόμματα…
Ο κυρ- Μάνος: Ο Παπανδρέου, μπορεί να διασφαλίσει την αυτονομία, όλων των διαφορετικών απόψεων, μέσα σ’ ένα ευρύ κυβερνητικό σχήμα…
Όλα αυτά λοιπόν τα λόγια της αβεβαιότητας, τα «ήξεις -αφήξεις», των μνηστήρων, που λένε σιωπηλά το ναι στη συνεργασία και φανερά το όχι, τελικά βολεύει τον προσανατολισμό των ψηφοφόρων.
Ο συλλογισμός τους είναι σαφής:
«Αντί να ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ και Οικολόγους, μια που θα διακορευτώ, έτσι κι αλλιώς, δεν πάω κατευθείαν στους ΠΑΣΟΚους, να με πηδήξουν, για να ξεμπλέξω με τους μικρομεσάζοντες;
Αυτά, δεν τα έγραψε ο Όμηρος, αλλά η κοινή λογική.
Αυτή που έκανε το ΠΑΣΟΚ, να ανεβαίνει συνεχώς στα ποσοστά.
Η πανούργα Πηνελόπη, καρτερεί τον Οδυσσέα (τις εκλογές), για να ξεμπερδέψει, μια και καλή,  από τους χαζό-γκόμενους, μνηστήρες της, που γλείφονται, πιστεύοντας ότι διαθέτουν το sex-appeal, για να συγκυβερνήσουν…

Μιχάλης Μιχελής