Τα τελευταία χρόνια πολλοί νομοί που αποτελούν «πύλες εισόδου» για την εκπαίδευση, έχουν μετατραπεί σε ένα πραγματικό«πλυντήριο» ρουσφετιών και «εξυπηρετήσεων». Με όπλο σκανδαλώδεις διατάξεις που μοριοδοτούν με τα μόρια της οργανικής θέσης τις αποσπάσεις στην Κ.Υ. του ΥΠΕΠΘ, τις Δ.Δ.Ε. και τα γραφεία δευτεροβάθμιας, τον ΟΕΕΚ κτλ. βλέπουμε να συγκροτείται στο χώρο της εκπαίδευσης ένα τεράστιο πελατειακό δίκτυο, που ξεκινά από τους προϊσταμένους των γραφείων και ένα σημαντικό κομμάτι των αιρετών του κλάδου και φτάνει μέχρι τοπικούς βουλευτές και λοιπούς κυβερνητικούς (ή και αντιπολιτευόμενους) παράγοντες.
Με αυτό τον τρόπο το σύστημα μεταθέσεων των εκπαιδευτικών που στηρίζεται στη μοριοδότηση, στην ουσία αλλοιώνεται, ενώ παράλληλα πέρα από τις προφανείς αδικίες δημιουργούνται σοβαρές δυσλειτουργίες στα σχολεία. Στόχος της εξουσίας πέρα από τη διεύρυνση της κομματικής της πελατείας, είναι η καλλιέργεια ατομικιστικών συμπεριφορών και η δημιουργία εξαρτήσεων, ώστε και η συμμετοχή μιας μεγάλης κατηγορίας εκπαιδευτικών σε συλλογικές διεκδικήσεις να αποτρέπεται και η ίδια να μπορεί να αναπαράγεται απρόσκοπτα.

Γι’ αυτή την κατάσταση υπάρχουν συγκεκριμένες ευθύνες. Πρώτα απ’ όλα ευθύνες έχουν τα δύο κόμματα εξουσίας. Τόσο το ΠΑΣΟΚ που με το νόμο2986/2002 καθιέρωσε τη μοριοδότηση με μόρια οργανικής των αποσπάσεων στην Κ.Υ, τις Διευθύνσεις και τα γραφεία, όσο και της Ν.Δ. που συμπλήρωσε το συγκεκριμένο θεσμικό πλαίσιο και το αξιοποίησε στο έπακρο. Όμως, πέρα από τα κόμματα, μεγάλες ευθύνες έχει και το συνδικαλιστικό κίνημα των εκπαιδευτικών, και ιδιαίτερα η ομοσπονδία του κλάδου που, παρά την επιμονή πολλών τοπικών ΕΛΜΕ δεν προβάλει το ζήτημα.

Για τους παραπάνω λόγους θεωρούμε ότι πρέπει να αναληφθούν από τα πρωτοβάθμια σωματεία, τις τοπικές ΕΛΜΕ, συντονισμένες πρωτοβουλίες (ανακοινώσεις και παροχή στοιχείων στον τύπο, διοργάνωση γεγονότων και κινητοποιήσεων κτλ.)για την ανάδειξη του ζητήματος, με στόχο να ασκηθεί όσο το δυνατόν μεγαλύτερη πίεση στην κατεύθυνση της κατάργησης του θεσμικού πλαισίου που επιτρέπει αυτή την κατάσταση.

Σε πρώτη φάση αυτό που θα μπορούσε να γίνει είναι η συλλογή στοιχείων που δείχνουν την έκταση αυτής της σκανδαλώδους αδικίας, η έκδοση κοινών ανακοινώσεων και δελτίων τύπου και η ανάδειξη του ζητήματος με κάθε τρόπος στον τύπο, η υποβολή υπομνήματος στο Υ.Π.Ε.Π.Θ. κτλ. Απώτερος στόχος είναι ο συντονισμός των ΕΛΜΕ για τη διοργάνωση κοινών κινητοποιήσεων για το ζήτημα.

Θεωρούμε ότι για το θέμα της μοριοδότησης πρέπει πλέον να τεθούν ξεκάθαρα τα εξής αιτήματα:

·     Κατάργηση του νόμου 2986/2002, καθώς θεσμοθετεί όχι μόνο την «αγοροπωλησία μορίων», αλλά και μια σειρά από άλλες διατάξεις που έρχονται σε σύγκρουση με τους στόχους του εκπαιδευτικού κινήματος.

·     Κατάργηση όλων των υπουργικών αποφάσεων του 2006 που επεκτείνουν την «αγοροπωλησία μορίων» και γιατις αποσπάσεις σε μια σειρά από άλλες υπηρεσίες πέρα από αυτές που προέβλεπε ον. 2986/2002.

·     Κατάργηση όλων των συναφών διατάξεων που δίνουν στα τοπικά υπηρεσιακά συμβούλια τη δυνατότητα να«προικίζουν» με μόρια εκπαιδευτικούς.

·     Κάθε εκπαιδευτικός να λαμβάνει τα μόρια του πλησιέστερου σχολείου του τόπου εργασίας του.
Η πρωτοβουλία μας απευθύνεται αρχικά σε συγκεκριμένες ΕΛΜΕ, που γνωρίζουμε ότι το πρόβλημα είναι εντονότερο, καθώς είναι κατεξοχήν περιοχές«υποδοχής» νεοδιόριστων εκπαιδευτικών. Φυσικά, όχι μόνο είναι ανοιχτή και σε άλλες ΕΛΜΕ, αλλά αποτελεί στόχο μας το πρόβλημα να αναδειχτεί από όσο το δυνατόν  περισσότερες τοπικές ενώσεις έχουν διάθεση να κάνουν κάτι τέτοιο.