Ο Παλαιοκώστας τα κατάφερε. Απέδρασε, αλλά μαζί του ξεσήκωσε και τους γείτονες…
«Πάτρ’ τους όλους μαζί σου, για να γλιτώσουμε…
Τα κελιά αποχαιρέτησαν το μέγα δραπέτη, κουνώντας μαντίλια.
Μέσα, πανηγυρισμοί… η λύτρωση;
Απέξω, διαμαρτυρίες… η αγανάχτηση!
Οι Κορυδαλλιώτες, απαυδισμένοι χρόνια τώρα, από τις υποσχέσεις, για την απομάκρυνση της φυλακής, φτάσανε στην έκρηξη:
«Ως εδώ και μη παρέκει»!
«Καλή λευτεριά, σε κρατούμενους και κατοίκους»!
Όσο το θέμα είναι ακόμα ζεστό, ελπίζουν να κρατήσουν στην επικαιρότητα το αίτημα, για την αποδέσμευση του χώρου των φυλακών.
Γιατί αλίμονο, αν για μια ακόμα φορά ξεχαστεί… Φτου και πάλι από την αρχή. Μέχρι την επόμενη απόδραση…
Οι μέσα κάποτε φεύγουν, όμως τα κάγκελα και το μίζερο περιβάλλον στην περιοχή, παραμένουν. Η ζοφερή εικόνα, δεν μπορεί να καλλωπισθεί, με μισόλογα, όσες υποσχέσεις κι αν δίνουν οι αρμόδιοι.
Το θέαμα δεν αντέχεται…
Η δυτική Αθήνα, δεσμεύει πολύτιμους χώρους της και από την άλλη, το σύστημα σωφρονισμού, έχει φτάσει στον πάτο. Λοιπόν τι γίνεται;
Ο εγωισμός των αρχών λένε ότι λαβώθηκε, από το θράσος του δραπέτη.
Κυνηγάνε τον Παλαιοκώστα, γιατί όπως ισχυρίζονται, ξεσκέπασε με τη θρασύτητά του, το σάπιο σύστημα, διέσυρε διεθνώς την πατρίδα μας.
Το ότι όμως διαρκώς ευνουχίζεται η ποιότητα ζωής των κατοίκων της περιοχής, κουβέντα δεν ακούγεται. Μόνο αντιπολιτευτικές κορώνες και λάγνες προεκλογικές υποσχέσεις. Κάποτε… λένε, δεν μπορεί, θα φύγουν οι φυλακές. Όμως αυτό το κάποτε, δεν έχει ορατή ημερομηνία λήξης.
Εξαρτάται λοιπόν τι επιλέγεις, ως πρωτεύον ζήτημα.
Ποια πολιτική προτεραιότητα προβάλεις…

• Φυλακές υψηλής ασφάλειας (εντός του λεκανοπεδίου), λόγω χαμηλότερου κόστους;
• Συγκυριακό βόλεμα, για να καλυφτούν οι πρόσκαιρες ανάγκες εγκλεισμού;
• Αποπλάνηση τοπικών αιτημάτων, με μικρό-παρεμβατικές εξυπηρετήσεις;
• Πρωτοποριακές λύσεις, που πάνε κόντρα στις συντηρητικές και μισόλογες απόψεις;

Μια ψυχραιμότερη ανάλυση, μια περισσότερο φωτισμένη αντίληψη  περί σωφρονισμού, είναι η καλύτερη απάντηση, στη σημερινή κρίση των θεσμών, του αναμορφωτικού εγκλεισμού.
Η οικολογία, σ’ αυτό το πεδίο, μπορεί να δώσει πολύτιμες απόψεις;
Πως αντιμετωπίζεται το μεγάλο θέμα της εγκληματικής παραβατικότητας;
Τα ναρκωτικά, οι μικρές και μεγάλες απάτες, πυκνώνουν και τα κρατητήρια στενάζουν, από την πολυκοσμία των φυλακισμένων.
Οι αλλοδαποί, κοντεύουν να γίνουν ισόποσοι, με τους ντόπιους.
Σ’ όλα τα σωφρονιστικά καταστήματα της χώρας, σημειώνεται το αδιαχώρητο. Θα χτιστούν κι άλλες, παρόμοιου τύπου φυλακές;
Σε ευρωπαϊκή, αλλά και σε παγκόσμια κλίμακα, έχει δημιουργηθεί μεγάλο πρόβλημα με την υπερσυγκέντρωση φυλακισμένων.
Παντού λοιπόν, έχει γίνει πλέον αποδεκτό, ότι το σύστημα εγκλεισμού πάσχει. Αναζητούνται λύσεις…
Σκέψεις υπάρχουν πολλές. Λύσεις λιγότερες και απάντηση μία. Ο άνθρωπος που καταλήγει στον εγκλεισμό, για βαρύτερα ή ελαφρότερα αδικήματα, είτε είναι προφυλακισμένος, είτε καταδικασμένος, πρέπει ν’ αντιμετωπιστεί απ’ όλους μας, με διαφορετικά κριτήρια. Το κλασικό σωφρονιστικό σύστημα, έδειξε τα όριά του.

Ο κρατούμενος, έχει το δικαίωμα, να ελπίσει σε μια καλύτερη προοπτική του.
Στην έγκλειστη υπό όρους, στην «ελεγχόμενη», αξιοπρέπειά του.

Κοινά προβλήματα, κοινόχρηστες φυλακές.

Οι σκέψεις ήταν πολλές. Περίμεναν την ευκαιρία, για να καρπίσουν.
Οι ΗΠΑ, το Μεξικό, η Γερμανία, η Ισπανία, η Μ.  Βρετανία, αναζητούν πρωτοποριακά προγράμματα συνεργασίας. Αδελφοποιούνται οι φυλακές, όπως και οι πόλεις.
Μπορούν ν’ ανταλλαγούν οι σωφρονιστικοί κώδικες πειραματικά, για να βρουν εφαρμογή, σε διαφορετικά σωφρονιστικά συστήματα;
Το θεωρητικό πλαίσιο, το πήραν οι Σκανδιναβοί και οι χώρες της Βαλτικής κι αποφάσισαν να το εφαρμόσουν, με τα πρακτικά μυαλά τους.
Κοινόχρηστες φυλακές. Δηλαδή, με έξοδα όλων (αναλογικά με τον πλούτο τους), οργανώνονται πειραματικοί χώροι εγκλεισμού.
Μ’ αυτό τον ελιγμό, συμμετέχουν όλοι στο κοινό πρόβλημα κι αντιμετωπίζουν από κοινού την εγκληματικότητα, την παραβατικότητα των κλοπών, των ναρκωτικών, γιατί οι φυλακισμένοι είναι πολίτες, από τις όμορες χώρες του Βορρά.
Όλοι λοιπόν στο πρόβλημα, όλοι στις ευθύνες!
Και φυσικά δεν σταματούν σ’ αυτό.
Οι εγκλεισμένοι κατηγοριοποιούνται, αναλόγως της ποινής που έχουν διαπράξει.
Οι φυλακές, αναμορφώνονται κτιριακά, αποσυμφορίζονται πληθυσμιακά,
διαχωρίζονται τα προγράμματα επανένταξης. Δηλαδή, όχι όλοι στο ίδιο τσουβάλι.
Με άλλα λόγια…
Έλληνες, Αλβανοί, Fyromίτες, Βούλγαροι και Τούρκοι, ας μπουν από κοινού, με καινοτόμες αποφάσεις, στην αντιμετώπιση της εγκληματικότητας και των λαθρομεταναστών.
Οι δικοί μας διαμαρτύρονται, ότι οι μισοί από τους κρατούμενους, είναι αλλοδαποί, κυρίως Αλβανοί.
Γιατί όχι λοιπόν, κοινόχρηστες φυλακές κοντά στα σύνορα; Να κτιστούν με όλα τα σύγχρονα κριτήρια ενός ανθρώπινου σωφρονισμού και να επιβλέπονται από διεθνείς οργανώσεις, για την τήρηση των προδιαγραφών και των προγραμμάτων επανένταξης;
Η χρηματοδότηση τέτοιων σωφρονιστικών καταστημάτων, μπορεί να προέλθει από κοινοτικά κι εθνικά κονδύλια. Το θέμα δεν είναι μόνο τεχνοκρατικό, αλλά προσλαμβάνει και κοινωνική διάσταση. H συνεργασία των λαών, ο από κοινού επιμερισμός εξόδων και υπευθυνότητας, ξεπερνάει την μισαλλοδοξία του ενός, έναντι του άλλου έθνους.
Με το υπάρχον καθεστώς, της μονόπλευρης αντιμετώπισης, οι πολίτες της χώρας μας, αγανακτούν με την χρηματοδότηση αλλοδαπών φυλακισμένων, που έχουν παραβατικό χαρακτήρα και επιβαρύνουν με τον εγκλεισμό τους, τον ελληνικό προϋπολογισμό. Πριν λοιπόν φτάσουμε στην έκρηξη, καλύτερη λύση είναι η πρόβλεψη κι η ανάληψη ευθυνών.
Στο είδος αυτών των κοινών φυλακών, μπορεί να γίνει διαχωρισμός των
φυλακισμένων σε εσώκλειστους κι ελεγχόμενους ελεύθερους (με τη βοήθεια των microchips*). Δηλαδή, η κατηγορία αυτών των ελεγχόμενων πολιτών, που μπορεί να συνεισφέρουν στην κατασκευή έργων, με πλήρη εργατικά δικαιώματα, ούτως ώστε, να νιώσουν ότι δεν είναι εκμεταλλευόμενοι, ότι είναι αποδοτικοί στην κοινωνία και μέσω της εργασίας τους, ανταποδίδουν την επιείκεια και την πρέπουσα συγνώμη.
Με αυτό τον τρόπο, θα αποσυμφορηθούν οι υπάρχουσες φυλακές, θα υπάρξει καλύτερο περιβάλλον, για τους εγχώριους κρατούμενους υψηλής επικινδυνότητας, συν του ότι, θα αποδεσμευθούν και πληθυσμιακά, τα παρωχημένα σωφρονιστικά καταστήματα, σαν τον Κορυδαλλό.

• Δεν είναι καλύτερα τέτοια μέτρα, απ’ αυτά που σοφίζονται τώρα, να κτίσουν παραπάνω ορόφους, στις υπάρχουσες τρόμο-φυλακές, για να βολευτούν οι σωρηδόν κρατούμενοι;
• Δεν είναι προτιμότερο, οι όμορες χώρες, κυρίως με την Τουρκία, να επιμεριστούμε, το πρόβλημα των λαθρομεταναστών; Διότι, οι 12.000 λαθρομετανάστες στην Μυτιλήνη, και οι διάφοροι άλλοι στο Αγαθονήσι, στη Σάμο, Χίο κλπ.  δεν είναι δυνατόν να συνεχίσουν να ζουν, σε τέτοιες άθλιες συνθήκες και παράλληλα, ν’ αποτελούν μια κοινωνική «βόμβα», για τον ντόπιο ρατσισμό.

Δεν θα υπάρξει άμεση λύση, αν οι δυο γείτονες του Αιγαίου, δεν συλλειτουργήσουν στον επιμερισμό των οικονομικών δαπανών και στην κοινωνική φροντίδα, της παράνομης μετανάστευσης.

Οικολογικές φυλακές.

Στα νότια του Όσλο,  είναι το νησί Bastoey. Εδώ και 10 χρόνια, εφαρμόζεται στον τόπο αυτό, ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα εναλλακτικού σωφρονισμού. Του μοναδικού στον κόσμο, με οικολογικό προσανατολισμό, όχι μόνο ως προς το τεχνικό- κτιριακό σκέλος, αλλά και στο τρόπο επανένταξης των κρατουμένων.
Το κεντρικό σύνθημα είναι: «Ο κρατούμενος αυτός, θα είναι ο αυριανός σου γείτονας». Δηλαδή ο ενεργός πολίτης, ο συν-δημιουργός,  ο συν-αγωνιστής, στην αντιμετώπιση των τοπικών και εθνικών προβλημάτων που σε απασχολούν!

«Το περιβάλλον της φυλακής, είναι μια μικρογραφία του κόσμου, που ονειρευόμαστε». Με τα βιοκλιματικά σπίτια. Την βιολογική γεωργική παραγωγή. Την ολική ανακύκλωση και κομποστοποίηση. Την βιοενέργεια και τις άλλες ΑΠΕ. Τις μετακινήσεις. Τις εργασιακές σχέσεις από το σχεδιασμό στην εμπορία, όλα έχουν το οικολογικό στίγμα.
Στο νησί, μέχρι σχολεία κάνουν επισκέψεις, για να ζήσουν κοντά με τους 120 κρατούμενους, να μάθουν τον τρόπο ζωής τους και να ανταλλάξουν απόψεις!
Φυσικά δεν υπάρχουν κάγκελα και λουκέτα. Οι κατ’ ευφημισμό «κρατούμενοι», έχουν ελαστικά ωράρια εργασίας και ο καθένας καθορίζει το πλάνο απασχόλησης, από τη γενική συνέλευση, που γίνεται μακριά από τους φύλακες.
Όταν τελειώσει η εργασία, υπάρχουν χώροι για σπορ, όπως και βιβλιοθήκη, με ηλεκτρονική υποστήριξη.
H «φυλακή» του Bastoey, συνεργάζεται με διεθνή ερευνητικά ινστιτούτα για τα προγράμματα της «Πλήρους Ανθρώπινης Οικολογίας».
Το σημαντικότερο απ’ όλα είναι, ότι δέχεται αιτήσεις από φυλακισμένους, για να εκτίσουν εκεί την ποινή τους, μπαίνοντας σε ειδικά σεμινάρια! Οι αιτήσεις είναι πολλές κι αναγκαστικά χρειάζεται επιλογή και χρόνος αναμονής, σημειώνει το ενημερωτικό φυλλάδιο του Υπουργείου  Δικαιοσύνης της Νορβηγίας!
Λοιπόν, ορίστε κύριοι υπεύθυνοι και πάρτε ιδέες. Νησιά έχουμε, πρόβλημα αντιμετωπίζουμε, ας κάνουμε την αρχή από κάπου.
Για να δώσουμε λύση στον Κορυδαλλό, για να φτιάξουμε τις βάσεις μιας διαφορετικής κοινωνικής συνύπαρξης.
Ας αντιστρέψουμε το τραγούδι της απόγνωσης:
«Σαν βγω απ’ αυτή τη φυλακή,
δεν θα ‘μαι πια το στίγμα.
Εσείς κι εγώ ας έχουμε, μια νέα ευκαιρία
να ζήσουμε ανθρωπινά, σ’ αυτή την κοινωνία…

  Μιχάλης Μιχελής
Σημείωση: (*) Τους τοποθετείται υποδόρια και μέσω αυτών ελέγχονται.