Τελικά οι φακές του Ασωπού τρώγονται. Γιατί αν ναι, καλά κάνουνε και μας τις σερβίρανε.
Αν πάλι όχι, στο «κόψιμο», θα βγει το βιοπαθολογικό αποτέλεσμα.  

Οι αγρότες και η κοινή γνώμη, γύρω από την υπόθεση του περιώνυμου ποταμού, περιμένουν να βρεθούν οι λύσεις, γι’ αυτό το περιβόητο εξασθενές χρώμιο, που γίνεται και τρισθενές και στη συνέχεια μέγα ερωτηματικό. Πρέπει ν’ ανησυχούμε, για τα  γεωργικά προϊόντα; Οι κάτοικοι θα βρουν μια απάντηση, μια λύση, στο άμεσο μέλλον;
Γιατί από περιβαλλοντικούς ελέγχους και γραφειοκρατικές επεξεργασίες εποπτικών οργάνων, πήξαμε! Να φύγουν ή να παραμείνουν οι κάτοικοι; Φτάνουν οι υπογραφές, για ν’ αντιμετωπιστεί το πρόβλημα; Αυτή η λογική της συλλογής υπογραφών αμερικανικής έμπνευσης (petitions, το λένε εκεί), λίγο θολούρα θυμίζει. Σαν τις υπογραφές υπέρ του αφοπλισμού. Σαν τις υπογραφές του Χριστόδουλου, για τις ταυτότητες. Σαν τις υπογραφές συμπαράστασης, στα θύματα της Γάζας και του Νταρφούρ.
Τα τελευταία χρόνια, έχουμε γεμίσει εκατομ. σελίδων με υπογραφές.
Τελικά, είναι αποτελεσματικό μέσον αυτή ή εφετζίδικη κίνηση. Από την Κούνεβα, μέχρι τον Ελαιώνα, βάζεις σ’ ένα χαρτί όνομα και τηλέφωνο, άντε και E-mail και ξεμπέρδεψες με την καθημερινή σου παρέμβαση. Το χρέος σου το έκανες. Ρίχνεις και δυο ευρουλίνια στο κουμπαρά, για τον «αγνό σκοπό» και τραβάς το δρόμο σου…
Μόνοι μένουν αυτοί, που έχουν το πρόβλημα. Μόνοι είναι αυτοί, που κάθονται εκεί στη γωνία κι επιμένουν στην άλλη άποψη. Της δράσης της αφύπνισης της κοινής γνώμης.      

ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

Φυσικά υπάρχουν και οι πονηροί, που με πρόσχημα την υπογραφή σου για τον «ιερό σκοπό», κάνουν και μπίζνες. Παίρνουν τις σελίδες με τις πάμπολλες υπογραφές που έβαλες στο site του αγωνιστικού ραδιοφώνου (για το περιβάλλον) και το  εμφανίζουν ενώπιον του διαφημιστή.
Ορίστε λένε. Τόσες υπογραφές, απ’ εδώ τόσες απ’ εκεί, τόσες από παραπέρα. Σύνολο αρκετό, για να πληρώσεις ακριβότερα τη διαφήμιση, που θα βάλεις στο σταθμό μας. Είναι κι αυτό ένα μέτρο κοινωνικής παρέμβασης. Γιατί χωρίς διαφημίσεις, δεν μπορεί να έχεις ακριβοπληρωμένους μεγαλοδημοσιογράφους, που δεν κοιμούνται τα βράδια, από την αγωνία τους για τον Ασωπό!
«Το ξέρω», μου λες. «Μα τι να κάνω; Αυτοί έχουν τα μέσα. Απ’ αυτούς εξαρτόμαστε»! Κι έτσι το γαϊτανάκι της κοινωνικής παρέμβασης, καλά κρατεί. Αναμένουμε την επέμβαση του Θεού. Μόνο η ίδια η ζωή, δίνει τις πρέπουσες λύσεις.
«Έτσι δεν είναι Παπα-Γιάννη; Συγχώρεση και εγκαρτέρηση»!
Μπροστά λοιπόν στα κάλλη, τι είναι ο πόνος; Μπροστά στην προβολή του image, όλα τα καταπίνουμε…
Γι’ αυτό σου λέω. Φάε τις φακές. Πούλα τα πρωτοτόκια των ιδεών σου, για ένα πιατάκι, όπως ο Ησαύ (το γιο του Ισάκ). Κι άσε τους άλλους εκεί, στον κάμπο της Βοιωτίας, να καρτερούν την 8η Ιουνίου, του Αγίου Πνεύματος, τότε που θα έρθει ο «διαφωτισμός εξ Ευρώπης».
Οι φακές του Ασωπού, θα πάνε στις Βρυξέλλες και θα είναι εύγεστες. Γιατί εκεί τις συμπληρώνουν με μπέικον, από γουρουνάκια, που μπορεί να έχουν ταϊστεί μ’ επικίνδυνες ορμόνες.
Ποιος ξέρει, όλα αυτά, μπορεί να είναι και για το καλό μας. Μερικοί μπροστά στην παγκόσμια οικονομική κρίση, μιλάνε για τον υπερπληθυσμό.