Δευτέρα στις 22 Δεκέμβρη 2008 το βράδυ :

 η  Κωνσταντίνα Κούνεβα, εργάτρια, μετανάστρια , γραμματέας της Παναττικής Ένωσης Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού, επιστρέφοντας από τη δουλειά της δέχεται  δολοφονική επίθεση. Δύο τραμπούκοι  - μισθοφόροι της μαφίας των εργολάβων ενοικίασης ανθρώπων - της ρίχνουν βιτριόλι στο πρόσωπο, της ανοίγουν το στόμα και της το ρίχνουν μέσα. Εισάγεται  σε κρίσιμη κατάσταση στην Εντατική Μονάδα του νοσοκομείου Ευαγγελισμός έχοντας υποστεί σοβαρές βλάβες στο πρόσωπο και μόνιμες αναπηρίες σε ζωτικά όργανα, ενώ έχει ήδη χάσει την όρασή της από το ένα μάτι. Κινδυνεύει η ίδια η ζωή της… 
Τα καθάρματα που πλήρωσαν τους εν δυνάμει φονιάδες θεωρούν ότι πέτυχαν το σκοπό τους . Το μήνυμα παραδόθηκε ….

Τετάρτη  26 Νοεμβρίου 2008 :

  Τριμερής συνάντηση  στο υπουργείο Εργασίας για τη βλαπτική μεταβολή που έχουν υποστεί οι νοικιασμένες εργαζόμενες στα συνεργεία καθαρισμού στον ΗΣΑΠ από την εταιρεία ΟΙΚΟΜΕΤ . Κάνοντας  της εγκυκλίου 182/1985,  που προβλέπει ότι όσοι δουλεύουν κάτω από 6 ώρες στην καθαριότητα δεν δικαιούνται βαρέα και ανθυγιεινά ένσημα, η ΟΙΚΟΜΕΤ τροποποιεί μονομερώς  και  σε αντίθεση με την Σ.Σ.Ε τις αρχικές συμβάσεις των καθαριστριών από 6ωρες σε συμβάσεις 5,5 ωρών με μισή ώρα διάλειμμα και από βαρέα τα ένσημα γίνονται απλά… Στην τριμερή στο πλευρό της εργοδοσίας  παρίσταται και το επιχειρησιακό «σωματείο» που στήθηκε από τους εργοδότες με μέλη τους προσωπάρχες, τους διευθυντές και τους επόπτες της εταιρείας… Έξω από το υπουργείο  πραγματοποιείται αντισυγκέντρωση 80 μελών αυτού του στημένου από την εργοδοσία επιχειρησιακού «σωματείου». Βρίζουν, απειλούν και στοχοποιούν  το ταξικό σωματείο ( Παναττική Ένωση ) και  την Κωνσταντίνα Κούνεβα, γενική γραμματέα της Παναττικής Ένωσης Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού , κραυγάζουν πως θέλει να κλείσει την εταιρεία… ( Ως γνωστό οι εταιρείες όταν πληρώνουν τους εργαζόμενους συνήθως κλείνουν….. )

Λεπτομέρεια :

Η ενοικίαση εργαζομένων - σύγχρονο δουλεμπόριο «βαφτίστηκε» «δραστηριότητα προσωρινής απασχόλησης» με τον νόμο  2956/2001  της  «σοσιαλιστικής κυβερνήσεως» με υπουργό εργασίας τον γνωστό σοσιαλ ( η ) στή  Ρέππα….

Απορία :

Τα γραφεία της ΓΣΕΕ και άλλων συνδικαλιστικών οργανώσεων  ποιος τα καθαρίζει και με τι σχέση εργασίας  ;  …..

Η Παναττική Ένωση Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού έχει καταγγείλει, από το 2006 που ιδρύθηκε, ότι πίσω από τις εργολαβίες, ιδιαίτερα, στις δημόσιες υπηρεσίες κρύβεται πολύ βιτριόλι : οι διοικήσεις των οργανισμών, των νοσοκομείων, η συνδικαλιστική γραφειοκρατία στηρίζουν το δουλεμπόριο που γίνεται από τους εργολάβους. Καταπατούνται όλα τα εργατικά δικαιώματα: το κράτος δίνει διπλάσια και τριπλάσια χρήματα στους εργολάβους, αυτοί όμως δηλώνουν πλασματικές ώρες και δεν πληρώνουν τις ώρες που εργάζονται, υποχρεώνουν τις καθαρίστριες να υπογράφουν λευκά χαρτιά με αποδοχές που ποτέ δεν είδαν στα χέρια τους, πληρώνουν κάτω από τη ΣΣΕ, για 8 ώρες εργασίας 500 Ευρώ, για 6 ώρες εργασίας 400 Ευρώ, για 3 ώρες εργασίας 150-180 Ευρώ, δεν πληρώνουν τις υπερωρίες. Υποχρεώνουν τις καθαρίστριες να υπογράφουν με την πρόσληψη την οικιοθελή αποχώρηση, δεν  βάζουν ένσημα, δεν κολλούν τα βαρέα με αποτέλεσμα να μη θεμελιώνεται δικαίωμα σύνταξης, τις αναγκάζουν να υπογράφουν ότι πληρώνονται για μεγαλύτερο ποσό στην είσπραξη του δώρου, ενώ παίρνουν λιγότερα στο χέρι, ασκούν ψυχολογική βία, εκβιάζουν με απολύσεις και μαύρες λίστες.
Πέρα από την νομική ή ηθική πλευρά του θέματος, οι ενοικιαζόμενοι εργαζόμενοι κοστίζουν δύο και τρεις φορές παραπάνω από το αν είχαν προσληφθεί με άμεσο τρόπο χωρίς την «διαμεσολάβηση» δουλεμπόρου….. Το δημόσιο συμφέρον  ζημιώνεται έτσι, αλλά μπροστά στην στήριξη της «επιχειρηματικότητας» όλα τα άλλα περισσεύουν…

   Η δολοφονική επίθεση που δέχτηκε η συγκεκριμένη εργαζόμενη δεν αποτελεί μεμονωμένο γεγονός, παρότι η μέθοδος δεν συνηθίζεται. Η εργοδοτική τρομοκρατία με την ανοχή και την νομοθετική  υποστήριξη των κυβερνήσεων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ είναι δεδομένη. Οι απολύσεις και οι διώξεις εργαζομένων που διεκδικούν τα αυτονόητα είναι στην ημερήσια διάταξη. Οι επιθεωρήσεις εργασίας και οι λοιποί ελεγκτικοί μηχανισμοί περιορίζονται στο ρόλο του θεατή  σε όσα συμβαίνουν ενώ δεν λείπουν και οι περιπτώσεις που οι «τσιλιαδόροι» της εργοδοσίας κατοικοεδρεύουν  σε δημόσιες υπηρεσίες… 
Η μερική απασχόληση, η ενοικίαση εργαζομένων, η εκ περιτροπής εργασία, οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου και έργου, είναι μερικά από τα είδη «βιτριολίου» που διαθέτουν προς συμμόρφωση των εργαζομένων εργοδοσία και αστικό κράτος, στα πλαίσια της «δημοκρατίας» της Ευρωπαϊκής Ένωσης.               ( Θυμάται κανείς εκείνη την «μονιμοποίηση των συμβασιούχων» που εξάγγειλε η κυβέρνηση της ΝΔ ; Θυμάται κανείς τις μεγαλοστομίες κυρίως των συνδικαλιστών του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ που διαβεβαίωναν ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα επιβάλλει τον τερματισμό των συμβάσεων ορισμένου χρόνου  και μάλιστα παρά το ότι γνώριζαν ( αλλά έκρυβαν * ) την αλήθεια ; ) 
Από την άλλη ( ; )  η ξεπουλημένη συνδικαλιστική γραφειοκρατία των πλειοψηφιών σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ πέρα από τις φραστικές διαμαρτυρίες στηρίζει το σύνολο της αντεργατικής νομοθεσίας   προτάσσοντας στόχους όπως π.χ.  το πλαφόν στην μερική απασχόληση ( !!! ). Περισσότερο απροκάλυπτα η πλειοψηφία της ΑΔΕΔΥ αρνείται να καλύψει συνδικαλιστικά τους συμβασιούχους ( ορισμένου χρόνου και έργου ) συναδέλφους… 

   Μερικές μέρες πριν ένα παιδί έπεφτε νεκρό από τις σφαίρες «οργάνου της τάξης». Ένα ακόμη θύμα ερχόταν να προστεθεί στις «παράπλευρες απώλειες» μιας πολιτικής που θέλει εχθρό τον λαό. Που θέλει την αστυνομία μακρύ χέρι των συμφερόντων της εργοδοσίας , οπλισμένο χέρι του κράτους απέναντι στην αμφισβήτηση και τους λαϊκούς αγώνες.
Το κύμα διαμαρτυρίας που ξέσπασε, γρήγορα ξεπέρασε την οργή για την άδικη δολοφονία ενός παιδιού. Έκφρασε την οργή για την δολοφονία των δικαιωμάτων της εργατικής τάξης , της νεολαίας ,  των μεταναστών, των λαϊκών στρωμάτων γενικότερα, για τις «Λωρίδες της Γάζας» που το σάπιο εκμεταλλευτικό σύστημα του παγκόσμιου καπιταλισμού εγκαθιστά στις «ανεπτυγμένες»  δυτικές οικονομίες.
Ακολούθησε το προβοκατόρικο χτύπημα στην κλούβα των ΜΑΤ και η  σκοτεινή δολοφονική επίθεση  κατά του αστυνομικού, που φανέρωσε  τον σχεδιασμό αλλά και την ετοιμότητα  των μηχανισμών κράτους και παρακράτους να κατασυκοφαντήσουν τις κινητοποιήσεις λαού και νεολαίας. Βγήκαν από τους υπονόμους των  μηχανισμών κράτους και παρακράτους  τα ανδρείκελα της «τρομοκρατίας» και των «αγωνιστών» της κουκούλας. Προσπάθησαν να ταυτίσουν τους αγώνες του λαού και της νεολαίας με την τυφλή βία και τον μηδενισμό. Προσπάθησαν να μεταφέρουν και στην Ελλάδα την συνταγή της εκτόνωσης και του αποπροσανατολισμού με την οποία οι προχωρημένες καπιταλιστικές κοινωνίες «σβήνουν» την σωρευμένη κοινωνική αγανάκτηση. Εκατοντάδες αναλύσεις κονδυλοφόρων απολογητών του συστήματος ασχολήθηκαν με τις «αγωνίες των παιδιών». Αξιοποιήθηκαν χιλιάδες τσιτάτα και πολυκαιρισμένες εκφράσεις περί της «ευθύνης των μεγάλων», του «χάσματος των γενεών» , του «νέου επαναστατικού υποκειμένου», της «νεολαίας που εκφράζεται με κουκούλα και σπάσιμο βιτρίνας» κ.λ.π.
Προβλήθηκε οτιδήποτε νόμιζαν ότι θα έκρυβε από τις νεανικές συνειδήσεις πως   η ουσία των προβλημάτων της εργατικής τάξης και των παιδιών της , των λαϊκών στρωμάτων γενικότερα, δεν βρίσκεται παρά στην αντίθεση του κοινωνικού χαρακτήρα της παραγωγής με την ατομική ιδιοποίηση του πλούτου…. Έκδηλη η αγωνία των «ανησυχούντων» κολάκων του νεανικού αυθορμητισμού μήπως ακουστεί κάτι για την ταξική εκμετάλλευση και την οργανωμένη πάλη….Σχεδόν οι ίδιοι στις διπλανές σελίδες και μετά από μερικές μέρες διαμαρτύρονταν για την «απουσία του κράτους», «το άσυλο των Εξαρχείων» για να καταλήξουν τελείως αθώα στο πανεπιστημιακό άσυλο…  
Παράλληλα κάποιοι που ταλαιπωρούν για χρόνια τον πολιτικό όρο «αριστερά» θεώρησαν ότι είχαν την ευκαιρία να βγουν από την ζεστή αγκαλιά της ξεφωνημένης σοσιαλδημοκρατίας και να ψαρέψουν νεανική πελατεία. Προσπάθησαν να θολώσουν τα νερά αποκρύπτοντας ότι όσα εξοργίζουν τους νέους ανθρώπους τα έχουν στηρίξει με χέρια και πόδια είτε με την στήριξη του ευρωμονόδρομου ( Μααστριχτ, κολέγια, ντιρεκτίβες, ιδιωτικοποιήσεις, οικονομία της αγοράς, 65ωρο και Θέρκας κ.λ.π.) είτε με την αγαστή συμπόρευσή τους με τις ξεπουλημένες πλειοψηφίες σε συνδικαλιστικές ενώσεις . Έβγαλαν από την ναφθαλίνη την φορεσιά  ( όσοι είχαν ) του κοινωνικού αγωνιστή  και καταφέρθηκαν εναντίον του κράτους που δολοφονεί αγωνιώντας να κρύψουν την εργοδοσία που δολοφόνησε 128 εργάτες το 2008…. ( Ξανα)θυμήθηκαν το παραμύθι  «άνθρωπος πάνω από τα κέρδη» και το διηγούνται , πατώντας στο σήμερα, πάνω στο βάθρο της μισθωτής σκλαβιάς που την βρίσκουν κάπως «ρεαλιστική»… 
Δυστυχώς για όλους αυτούς , μα ευτυχώς για τους εργαζόμενους, την νέα γενιά και τα λαϊκά στρώματα, υπάρχει στην χώρα μας συγκροτημένο  ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, υπάρχει το ΠΑΜΕ, υπάρχει    επαναστατικό εργατικό Κόμμα, το ΚΚΕ που  μιλά καθαρά και ανοιχτά, που αγωνίζεται και καθοδηγεί την ενιαία αντεπίθεση όλων των εργαζομένων, και της νεολαίας. Μέσα από την δράση τους σήμερα προβάλλει η αναγκαιότητα  ταξικής αλληλεγγύης , οργάνωσης    αγώνων  που  απαντούν στο «διαίρει και βασίλευε». Αγώνες που  προβάλλουν ένα συνεκτικό πλαίσιο στόχων πάλης, που  αντιστοιχούν στις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων, που αμφισβητούν και αντιπαλεύουν την κυριαρχία των μονοπωλίων, την ιμπεριαλιστική πολιτική, τις δεσμεύσεις που απορρέουν από διεθνείς συνθήκες, από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ. Αστικό κράτος , εργοδοσία, εργατοπατέρες  μπορούν να ανησυχούν ….

* Σε σχετική ερώτηση  ( E – 2961/03 ) του ευρωβουλευτή, τότε , Α. Αλαβάνου προς την Ευρ. Επιτροπή  για την υποχρέωση ή όχι, με βάση την κοινοτική νομοθεσία, των χωρών μελών να μετατρέπουν τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου σε αορίστου η κοινοτική επίτροπος , τότε, κ. Διαμαντοπούλου είχε απαντήσει ξεκάθαρα ότι δεν ήταν αυτός ο στόχος της σχετικής κοινοτικής οδηγίας. Βέβαια για λόγους προώθησης ( βλέπε στοχευμένης στήριξης ) της ευρωλαγνείας και άγρας ψήφων, ο κ. Αλαβάνος και ο ΣΥΝ έκαναν πως δεν κατάλαβαν και συνέχισαν, μαζί με το ΠΑΣΟΚ, να ισχυρίζονται ότι η ευρωπαϊκή νομοθεσία «λύνει» το πρόβλημα των συμβάσεων ομηρίας ….