Οι τυπικές ευχές για «καλή χρονιά» φέτος δεν περίσσεψαν. Με το σταγονόμετρο δόθηκαν: όλοι οι αξιοπρεπείς και υπεύθυνοι άνθρωποι είναι όχι μόνο προβληματισμένοι, αλλά ανήσυχοι για το μέλλον.

Τα σενάρια φρίκης δεν υπάρχουν μόνο για την οικονομία, αλλά και για την παγκόσμια σταθερότητα.

Λίγο πριν αναλάβει ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ και ενώ πουθενά στον κόσμο δεν υπάρχουν προσδοκίες για μια ριζοσπαστική θητεία από τον Μπάρακ Χουσεΐν Ομπάμα (Barack Hussein Obama), ένα-ένα ανοίγουν τα δυσκολότερα μέτωπα:
Ινδία-Πακιστάν, σε κατάσταση λίγο πριν πάθουν αμόκ, πυρηνικό ή όχι θα το ξέρουμε σύντομα,
το Ισραήλ σε επιχείρηση ολοκαυτώματος κατά άμαχων Παλαιστινίων, με πιλότους στο τιμόνι της χώρας άτομα που δρουν ως ψυχροί τρομοκράτες με χτυπήματα τυφλής βίας επί αμάχων, έχοντας απoλέσει προ πολλού την κοινή λογική και την έξωθεν καλή μαρτυρία,
οι Παλαιστίνιοι να κηρύσσουν την τρίτη ιντιφάντα,
οι Ιρανοί να στέλνουν κομάντο αυτοκτονίας και όχι μόνο για επιχειρήσεις σε ισραηλινά εδάφη...

Μίγμα εξαιρετικά τρομακτικό, καθώς η πιθανή εμπλοκή του Ιράν με το Ισραήλ δεν αποκλείεται να σημάνει ακόμη και την έναρξη ενός ακόμη «προληπτικού πολέμου» (μετά τον πρώτο εγκληματικό «προληπτικό», των ΗΠΑ κατά του Ιράκ), αυτή την φορά με επίθεση του Ισραήλ εναντίον του Ιράν, ίσως και με τακτικά (μικρά) πυρηνικά...

Την ίδια ώρα, οι Τούρκοι επιτίθενται εκ νέου στους Κούρδους στα ιρακινά εδάφη...

Και πιθανώς έπονται και άλλα.

Στην Κύπρο, ο Ταλάτ (Talat) αποκαλύφθηκε, με το να «αδειάσει» τον Χριστόφια ζητώντας του να κουβεντιάσουν με βάση το «σχέδιο Ανάν», αλλά και με την επιμονή της 'Αγκυρας για «δύο συνιστώντα κράτη», εξέλιξη που δεν αφήνει περιθώρια για καλή έκβαση όχι μόνο των συνομιλιών αλλά και γενικότερα της προοπτικής για δίκαιη ειρηνική διευθέτηση του Κυπριακού.

Ταυτόχρονα, οι Τούρκοι μπαινοβγαίνουν στην αιγιαλίτιδα ζώνη μας, ακόμη και στα χωρικά ύδατα της Κύμης (!), παρακολουθώντας συστοιχίες αντιπυραυλικών συστημάτων που προστατεύουν εγκαταστάσεις από πιθανή αεροπορική επιδρομή σε Αττική και Βοιωτία (!), υπερίπτανται καθημερινά πάνω από το κατοικημένο Αγαθονήσι (βόρεια της Πάτμου), αξιώνοντας μάλιστα από την πρωτοχρονιά και μετά ότι υπερίπτανται «δικού τους εναέριου χώρου», βγάζουν και βάζουν στα λιμάνια τους ειδικά ερευνητικά σκάφη που ψάχνουν για γαιάνθρακες σε περιοχές που ανήκουν στην ελληνική υφαλοκρηπίδα και εγκαινιάζουν την πυρηνική τους εποχή, ξεκινώντας την κατασκευή του πρώτου τους πυρηνικού εργοστασίου, σε συνεργασία με τους Ρώσους (!).

Η διεθνής οικονομία έχει μαύρα χάλια, η ελληνική χειρότερα, κι ας μην το έχει καταλάβει κανείς ακόμη.

Με τόσα χρόνια ρεμούλας, αργομισθίας από το δημόσιο ολόκληρων στρατιών κομματικών αποβρασμάτων και διοχέτευσης κοινοτικών πόρων σε ημετέρους, το χρέος της χώρας και των κατοίκων της είναι πλέον δυσθεώρητο και προοιωνίζεται μεγάλα ζόρια.

Πώς αλλιώς θα μπορούσαν να είναι τα πράγματα όταν επί δεκαετίες οι κυβερνήσεις ΝΔ-ΠΑΣΟΚ παρακολουθούν αδιάφορες την απίσχναση της παραγωγικής διαδικασίας στην χώρα, ενώ η αριστερά ασχολείτο μόνο με το ύψος των μισθών;

Πώς μπορεί να επιβιώσει μια παρασιτική χώρα όπως η Ελλάδα, με ολοένα λιγότερη γεωργία και κτηνοτροφία, κακό τουρισμό, ανύπαρκτη βιομηχανία, αδύναμο τομέα υπηρεσιών (ορισμένες χώρες χωρίς πρωτογενή και δευτερογενή τομέα, όπως η Κύπρος και το Λουξεμβούργο επιβιώνουν με χρηματοοικονομικές και παράκτιες υπηρεσίες, εμείς δεν έχουμε καταφέρει ούτε τη ναυτιλία να επαναπατρίσουμε...);

Η απάντηση είναι οδυνηρή: με φτώχεια.

Διότι, απλά, κάποτε πληρώνεται ο λογαριασμός της καλοπέρασης με δανεικά.

Μέχρι δε να βρεθεί κάποια πολιτική δύναμη να εφαρμόσει πλάνο πραγματικής ανάπτυξης για την χώρα, αν ποτέ γίνει κάτι ανάλογο, η βαριά λιτότητα και το «διεθνές νομισματικό ταμείο» (ΔΝΤ) δείχνουν μονόδρομος. Φυσικά, εάν ήμασταν σοβαρή χώρα, την κακή κατάσταση θα πλήρωναν και οι τράπεζες με την αισχροκέρδεια και οι έχοντες, που απέκτησαν περιουσίες ανενόχλητοι, με μαύρο ή κλεμμένο από τα δημόσια ταμεία χρήμα.

Αλλά, ως γνωστόν, δεν είμαστε σοβαρή χώρα.

Μέσα στον πανικό και πλάι στις δίκαια εξεγερμένες συνειδήσεις και τις διαμαρτυρίες των νέων, θα αγωνιούμε και για νέα πιθανά κύματα έξαλλης και τυφλής βίας από κουκουλοφόρους, δηλαδή από οργανωμένα αποβράσματα που εξυπηρετούν Χ ή Ψ σκοπούς αποσταθεροποίησης της κοινωνικής ειρήνης και του αισθήματος ασφάλειας στην χώρα.

Το επόμενο ανάλογο κύμα βίας, συνδυασμένο με περιστατικά «ελεύθερων σκοπευτών» ή άλλων βρωμερών πρακτικών τρομοκράτησης, πιθανώς να απειλήσει την ίδια πλέον την ύπαρξη της χώρας.

Όλα αυτά τα καταλαβαίνουν οι περισσότεροι. Ανησυχούν, αισθάνονται όμως αδύναμοι να κάνουν κάτι για να τα αποτρέψουν. Το μόνο βέβαιο είναι ότι εφ' όσον οι καταστάσεις συναγερμού ενταθούν, η χώρα θα χρειαστεί υπερβατικές λύσεις, αδύνατον να τις δώσουν τα υπάρχοντα κομπλεξικά κόμματα, που ό,τι και αν κάνουν -με ελάχιστες τιμητικές εξαιρέσεις- στοχεύει στην μικροκομματική τους είσπραξη.

Με κάποιον τρόπο, οι Έλληνες οφείλουμε να αντιδράσουμε. Διαφορετικά, οι κίνδυνοι σύντομα θα απειλήσουν την ύπαρξη της χώρας μας και ημών των ιδίων.

Μέχρι στιγμής σε αυτόν τον τόπο αντιδρά μόνο ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, που σώζει την τιμή της χώρας. Με θάρρος και τόλμη σπεύδει στο Αγαθονήσι για τα Φώτα, για να δηλώσει με την παρουσία του σε αυτόν τον ξεχασμένο από το κράτος μεθοριακό σταθμό με τους λιγοστούς επίμονους ακρίτες κατοίκους ότι δεν τίθεται κανένα θέμα κυρίαρχου χώρου στο νησί, την αιγιαλίτιδα ζώνη του και τον εναέριο χώρο του από την Τουρκία ή όταν καταγγέλλει τους Ισραηλινούς σφαγείς παιδιών με δριμύτητα στην διεθνή και την ελληνική κοινή γνώμη.

Ένας κούκος όμως δεν θα φέρει την άνοιξη.

Με την υπόθεση ότι τίποτε ακόμη δεν έχει χαθεί, μερικές εκατοντάδες πολίτες ιδρύσαμε στα μέσα Ιανουαρίου νέο πολιτικό υποκείμενο, με στόχο την επιβίωση της Ελλάδας και πίστη ότι μπορούμε οι Έλληνες να αγωνιστούμε με αξιοπρέπεια και όραμα για ένα ασφαλέστερο και καλύτερο συλλογικό μέλλον στον τόπο μας και στην περιοχή μας.

Ο κύβος ερρίφθη!
O Γιάννης Σακιώτης είναι Δρ. πολιτικής επιστήμης και στέλεχος του οικολογικού κινήματος. Αναδημοσίευση από το sakiotis.blogspot.com με άδεια του συγγραφέα