Σκοτώσανε το φίλο μας, σφαίρα στα όνειρά μας!
Πιάστε κορίτσια το χορό, αγόρια την κιθάρα.
θα μένει ατιμώρητο; θα κάνουμε γαργάρα;

Μέρες τρελές σημαδιακές, είναι για μας εκπληκτικές.
Σκέψου, εκφράσου, πίστεψε, άρπα την ευκαιρία.
Βαρέθηκες; Κουράστηκες; Την ίδια αμαρτία;
Πες το αυτό που επιθυμείς: Έρωτας κι Αναρχία!

Βγείτε από το λήθαργο κι ελάτε να βρεθούμε.
Αφήστε τους ενδοιασμούς. Απάντηση ζητούμε.
Σχολειά, δουλειά και είδωλα, μεγάλη κοροϊδία.
Σπάστε την απομόνωση, που ζει η κοινωνία!

«….Ο πιο τρελός ο μαθητής,
είμαι εγώ στην τάξη.
Γι’ αυτό μην μου την βγαίνετε
Για να ‘μαστε εντάξει.

Σπασίκλες, βλίτα και φυτά,
βαζέλες, γάβροι και γκαγκά,
νοικοκυρές και μπάτσοι,
κρυφτείτε μες στο σπίτι σας,
κλειδώστε και τις πόρτες,
γκρινιάξτε σαν τις κότες.

Χορό θα στήσουμε τρελό,
Έχουνε όλοι τον καημό.
Να δούμε ποιος θ’ αντέξει. 
Δεν είμαστε πέντ-έξι.
Στην μνήμη του Αλέξη.

Κάνουμε πάρτι στη Σκουφά,
Ερμού και Κολωνάκι.
Θυμός, οργή, συναίσθημα,
Γκάτσος με Χατζιδάκι.

Σπάστε, σκορπίστε όλα αυτά,
Μαφία, γκλάμουρ και γυφτιά,
Την κάτσανε για τα καλά,
τους στήσαμε καρτέρι.
Φωνάζουν, βρίζουν, κλαίγονται.
Πρώτος, ο… «Χέρι χέρι».

Γκρεμίστε σύμβολα, φωτιά.
Παπάδες που άρπαξαν λεφτά.
Χρηματιστές του κερατά.
Ρουφιάνοι και αρπακτικά,
χειμώνα, καλοκαίρι.
Κάνουμε πλάκα σήμερα,
σε Τρέμη, Πρετεντέρη.

Δεν είμαι ΕΜΟ και σκυλέ,
Στο Mall δεν έχει χαβαλέ.
Δεν τα γουστάρω όλα αυτά,
λουλούδια για παρηγοριά.
Δεν σας χωνεύω βρε σκατά. 
Χαζές, ξανθιές του…τραλαλά, 
Που τρέχετε σαν παλαβά.
Στον Πλούταρχο και στον Ρουβά.

Πέτρες πετάω και γελώ.
Ακούω Placebo και μεθώ.
Παίρνουμε πίτσα ρεφενέ,
την κόκα κόλα, τον φραπέ. 
Πετάμε και καμιά κραυγή,
ρε Κακλαμάαανη… «Αδελφή»!

Αν με ρωτήσετε γι’ αυτά,
το τι ψηφίζουν τα φρικιά.
Γουστάρω να βγει στην Βουλή.
Η γκόμενα η Καϊλή…»