ΦΩΤΟ:Διαδήλωση της οργάνωσης PETA (για τα δικαιώματα των ζώων), έξω από τα γραφεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις Βρυξέλλες. «Μην χρηματοδοτείτε τις ταυρομαχίες». (Οι ταυρομαχίες στηρίζονται, από προγράμματα ΕΕ, για την πολιτιστική κληρονομιά).

Ο ήλιος  στέκει ακόμα ψηλά. Είναι παράδοση ν' αρχίζουν οι ταυρομαχίες στις 5 τ' απόγευμα.  Αρένα ντελ λος τόρες στη Βαλένθια. .
Το κοινό αδημονεί ν' απολαύσει το μοναδικό θέαμα.
15.000 «αφιδιονάδος» ζητωκραυγάζουν την είσοδο των «τορέρος».
Ο παρουσιαστής αναφέρει, για το τι θα επακολουθήσει. Επικαλείται το δίκαιο του λαού. «Αυτό αποφασίζει αν συνεχίσουμε». Θέλετε; Si o no? Το show  αρχίζει.
Η μπάντα παιανίζει πανηγυρικούς ήχους. Παρέλαση, γύρω από την αρένα. Όλοι οι πρωταγωνιστές  της κορίντα, εκτός του ταύρου.
Η εξέδρα τους υποδέχεται, με  συνεχή όλε, όλε. Υποκλίσεις και χαιρετούρες στο κοινό. Τελετουργία.
Ο εξαγριωμένος ταύρος περιμένει πίσω από τον φράκτη, για να εισορμήσει ακάθεκτος.
Μπαίνει φουριόζος τρέχοντας από ΄δω κι από ΄κει.
Πρώτοι στην μάχη του ρενταντέλ (η αρένα της ταυρομαχίας), οι δύο έφιπποι πικαντόρες. Ρόλος τους είναι, να πλήξουν με την πίκα τους (το κοντάρι με την τριγωνική αιχμή), το «ανίκητο τέρας».
Το ερεθίζουν και το προετοιμάζουν, γι' αυτά που θα επακολουθήσουν.
Κτυπούν στους γλουτούς και στην πλάτη του ταύρου. Το αίμα όσο περνάει η ώρα, κοκκινίζει τη μαύρη ράχη του ζώου. Ο πόνος, του έχει τυλίξει το κορμί. Αρχίζει να μουδιάζει. Οι κινήσεις του γίνονται αργές.
Παίρνει όση δύναμη του έχει απομείνει κι ορμά στ' άλογα των πικαντόρες
Αυτά ξαφνιάζονται και αιματοκυλιούνται. Τα κέρατα του ταύρου καρφώνονται στο κορμί τους. Το προστατευτικό ύφασμα που καλύπτει τα πλευρά των αλόγων, είναι για να μην φαίνονται οι τρύπες από τις πληγές.
Ο ταύρος αλαφιασμένος όσο τα βλέπει να χλιμιντρίζουν από οίκτο, τόσο και περισσότερο μανιασμένος τους επιτίθεται.
Μέσα σε φοβερούς πόνους, τ' άλογα υποχωρούν.
Το ένα από τα δύο σωριάζεται στο χώμα. Το άλλο έντρομο αποτραβιέται στο κιγκλίδωμα. Κάνει νευρικούς γύρους. Οι θεατές το παροτρύνουν να μην δειλιάσει. Να συνεχίσει. Βάμος, βάμος.
Η μουσική καλεί τους μπαντεριγιέρος να μπουν στην αρένα.
Αυτοί με θριαμβευτική εμφάνιση, υπερόπτες, εισέρχονται καμαρωτοί. Έχουν το δικό τους ξεχωριστό ρόλο στην ταυρομαχία. Κρατούν τις «μπαντερίγιας», τα μακριά μπαστούνια τους (μ' ένα τσιγκέλι στην άκρη). Πλησιάζουν με θεατρινίστικες, χορευτικές κινήσεις τον ταύρο, που τους κοιτά αποχαυνωμένος. Τον ενοχλούν, τον προκαλούν, για να μην τυχόν ξεθυμάνει η οργή του!
Το αίμα του ζώου στάζει στο χώμα. Οι κηλίδες διαγράφονται σ' όλη την επιφάνεια της αρένας, Ο ταύρος απελπισμένος αναζητεί διέξοδο φυγής. Επιτέλους ένα τέλος, στο μαρτύριο που περνάει. Όλα γύρω του φαίνονται θολά. Μα δεν το βάζει κάτω. Αντιστέκεται.
Η τελευταία μπαντερίγια, λογχίζει για πολλοστή φορά, το σβέρκο του «αδάμαστου».
Οι σάλπιγγες καλούν τον μαντατόρ.
Κυρίες και κύριοι και τώρα αρχίζει η πραγματική ταυρομαχία.
Η μάχη των γενναίων. Βίβα λ' Εσπάνια. Βίβα λα κορίντα.
Χειροκροτήματα, ζητωκραυγές. Όλε όλε. Φωτογραφίες. Πανό με συνθήματα. Η μπάντα παίζει κλασικά φλαμένγκο τραγούδια. Το κρεσέντο της εξέδρας δεν έχει τελειωμό.
Η Ισπανία, σας καλωσορίζει. στο πιο αυθεντικό της θέαμα.
Ο μαντατόρ, κρατά το κόκκινο πανί. Το κουνάει για να ξεδιπλωθεί από τις θεατρινίστικες κινήσεις του. Να γίνει βεντάλια, να δείξει στον ταύρο, ότι απόμειναν οι δυο τους. Αυτός κι ο θάνατος.
Ο ταύρος δειλιάζει. Δεν περπατά. Τον κοιτά, λες κι είναι μαστουρωμένος.
Αν είχε ανθρώπινο μυαλό, θα βλαστήμαγε την ώρα και τη στιγμή που γεννήθηκε.
Ο κόσμος τον προτρέπει να δώσει τη μάχη του. Να τρέξει. Να κάνει τέλος πάντων κάτι τι. Να μην πάνε άδικα τα 40 Ευρώ του εισιτηρίου!
Η όραση του ταύρου έχει μικρύνει. Τον τσούζουν τα μάτια. Είναι μάλλον εκείνη η άτιμη βαζελίνη, που του έχουν βάλλει πριν τον αγώνα, για να μην έχει καθαρές ματιές. Για να κάνει τυφλές κινήσεις. Για να ενοχλείται και να μην συσπειρώνει τη δύναμή του.
Ο ματαντόρ τον προκαλεί. Το κόκκινο πανί λένε ότι τον ερεθίζει. Μέγα ψέμα. Ο ταύρος έχει αχρωματοψία. Μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα, το πανί ήταν άσπρο. Το έβαψαν κόκκινο, για να μην φαίνονται τα αίματα.
Η τελευταία δύναμη της ζωής του, η εφεδρική του ανάσα πριν το τέλος, τον προτρέπει. Επίθεση. Δεν σου απόμεινε τίποτε άλλο.
Εφορμά. ακάθεκτος. Επιτέλους!
Η εξέδρα, είναι με το μέρος του ταύρου. Τον επευφημεί. Πρέπει ν' αποδείξει ότι είναι δυνατός. Ότι είναι ξεχωριστός. Ένας μέγας ταύρος.
Ο ματαντόρ, αυτοσυγκεντρώνεται. Οργανώνει την άμυνά του.
Η ιπποτική συνήθεια έχει τους κανόνες της. Δεν πρέπει να επιτίθεσαι πρώτος. Πρώτα σου την πέφτουνε τα ζώα.
Φτάσαμε στην πιο κρίσιμη φάση της ταυρομαχίας. Ο χορός των πρωταγωνιστών. Ο ταύρος κι ο ταυρομάχος, παίζουν με τον χρόνο. Αναζητούν την κατάλληλη στιγμή της επίθεσης.
Ο ταύρος γυρίζει το σβέρκο του  για μια στιγμή. Εκείνη την ώρα του καρφώνεται αστραπιαία το σπαθί. Από την αιμορραγία παραπαίει. Ο έμπειρος ταυρομάχος, για να μην αφήσει το ζώο να υποφέρει, επιχειρεί να  καρφώσει το σπαθί στην καρδιά του. Το σπαθί γλιστρά. Αντί για τον στόχο, βρίσκει τα πνευμόνια. Ο κόσμος δεν πολυκαταλαβαίνει και πανηγυρίζει. Ζητωκραυγάζει υπέρ του ταυρομάχου. Ο άνθρωπος κέρδισε για μια ακόμη φορά. Αυτό σημαίνει πυγμή. Το να 'χεις καρδιά παλικαριού! 
Οι αφιδιονάδος της κορίντα απαθανατίζουν τις τελευταίες στιγμές του ζώου. Θα είναι το φωτογραφικό κειμήλιο από το ταξίδι στην Ισπανία. Να καμαρώνουν αυτοί κι οι φίλοι τους.
Ο ταύρος δεν πέθανε. Η εσωτερική αιμορραγία τον ρίχνει κάτω. Σφαδάζει.
Δεν είναι ωραίο αισθητικά το θέαμα. Όπως και να το κάνουμε, υπάρχει «ανθρωπισμός»! Κάποιος μπαίνει κρατώντας ένα στιλέτο και το καρφώνει προς το μέρος του εγκεφάλου. Ε, του κερατά. Δεν θα ψοφήσει;
Τον σέρνουν έξω από την αρένα, με διθυραμβικά παιανίσματα της μπάντας. Είναι παράλυτος. Εγκαταλείπεται σε μια γωνιά. Του έχουν μείνει λίγα δευτερόλεπτα ζωής, μέχρι να φτάσει ο χασάπης να τον τεμαχίσει.
Η ταυρομαχία τέλειωσε. Όχι όμως και η τελετή. Το πλήρες πρόγραμμα του τουρίστα προβλέπει και δείπνο. Σε διαλεκτό τόπο, με κατάλληλο ντεκόρ και με κρέας ταύρου. Αν είστε τυχεροί, θα φάτε και τους όρχεις του, που κάνουν καλό. Θα πάρετε και αυτόγραφο, από κάποιο περαστικό ταυρομάχο.

Μια βόλτα στη χασιέντα
Στο στάβλο ταΐζουν καλά τον ταύρο. Πρέπει να έχει πολλές δυνάμεις. Παίρνει βιταμίνες με ενέσεις. Τον ντοπάρουν επίσης με αμφεταμίνες.
Δεν έχει ανάγκη. Στο κάτω κάτω, δεν θα περάσει από ντραγκ-τεστ. Που και που, σε μερικούς άγριους ταύρους, τους κάνουν ηλεκτροσόκ, για να τους πέσει ο τσαμπουκάς.
Όταν φτάσει η ώρα της μάχης, του βάζουν μπαμπάκι στα ρουθούνια για ν' αναπνέει δύσκολα. Του χτυπάνε τα νεφρά με αμμόσακκους, για να μην του αφήσουν σημάδια. Πονάει και θέλει να κατουρήσει. Λένε ότι έτσι του «κόβονται» τα πόδια. Του έρχονται ρίγη. Του βάζουν στους γλουτούς τερεβινθίνη (ρητίνη κοκορεβιθιάς), για να έχει φαγούρα. Δεν πρέπει να στέκεται ακίνητος. Λιμάρουν τα κέρατά του, για να μην είναι αιχμηρά. Λόγοι ασφαλείας για το κοινό και για τον ταυρομάχο.
Μόλις πάρουν το σήμα έτοιμοι, του προσθέτουν και μια πρέζα κοκαΐνης στα ρουθούνια, για να πάρει τα πάνω του.

Τα φαντάσματα
Τ' άλογα που παίρνουν μέρος στην ταυρομαχία είναι γέρικα κι άρρωστα, με χαμηλό δείκτη αντίστασης. Στοιχίζουν φτηνά κι είναι κρέας επί σφαγή. Κάθε χρόνο σκοτώνονται στις ταυρομαχίες περίπου 3.000 άλογα. Φοράνε τις υφασμάτινες καλύπτρες κατά τη διάρκεια της ταυρομαχίας, γιατί παλαιότερα, χωρίς τις κουκούλες, έβλεπες τα έντερα τους να σέρνονται στο χώμα. Σε μερικές περιπτώσεις έχουν κόψει τις φωνητικές χορδές των αλόγων, για να μην χλιμιντρίζουν και δείχνουν στους θεατές ότι φοβούνται.

Ατραξιόν
Ετησίως, από τον Μάρτιο μέχρι τον Οκτώβριο που διαρκούν οι ταυρομαχίες στην Ισπανία, τις παρακολουθούν πάνω από 55 εκατ. θεατές, σε 8200 ταυρομαχίες. Οι ταύροι που φονεύονται είναι περίπου 1.800 Τα κέρδη ξεπερνούν τα 20 εκατ. Ευρώ (στοιχεία της El Pais). Το κύκλωμα των ταυρομαχιών περιλαμβάνει 150.000 απασχολούμενους.
Η πλειοψηφία των θεατών είναι τουρίστες. Το 65% είναι Ιάπωνες και Λατινοαμερικάνοι.  Πολλοί έχουν τάσεις εμετικές μετά τον αγώνα.
Για να διαφημιστούν οι ταυρομαχίες, παρουσιάζονται διάφορες ατραξιόν στο εξωτερικό. Στην Ιαπωνία και Ρωσία έχουν γίνει της μόδας.
Σε σχολεία της Ισπανίας κάνουν επιδείξεις. Λέγονται μίνι ταυρομαχίες, με δωδεκάχρονους τορεαντόρ, που σκοτώνουν μοσχαράκια!

Η ιστορία
Στους τοίχους των ράμπλας της Αραγονίας, οι φωτογραφίες και τα σκίτσα των μεγάλων ματαντόρ Χουάν Μπελμόντε, Γιοσολίτο Μανολέτε, Χοσέ Γκομέθ, Ελ Κορντομπές, είναι οι μυθικές συνέχεις των λαϊκών ηρώων, που ξεκίνησαν το άθλημα αυτό, με τους άγριους ταύρους της ιβηρικής χερσονήσου. Ο εθνικός ήρωας της Ισπανίας Θιδ, ήταν ταυρομάχος.
Η κορίντα στα χρόνια του Κάρολο του Β' (1665-1700) απέκτησε μεγάλη αίγλη. Όμως για πρώτη φορά, ο πρωθυπουργός του Κάρολο του Δ΄ Γκοντόι την απαγόρευσε (1788-1808). Επανήλθε επί Ιωσήφ Βοναπάρτη το 1810. Σήμερα θεωρούνται ένα κειμήλιο του πολιτισμού τους!

Η τέχνη στην αρένα
« Τραγωδία του Θανάτου», χαρακτηρίζει ο νομπελίστας συγγραφέας   Χεμινγουέι τις ταυρομαχίες. Το 1932 κυκλοφόρησε το βιβλίο του «Θάνατος τ' απομεσήμερο», που αναφέρεται στο αγαπητό του θέαμα.
Παραπλήσια άποψη είχαν και οι: Λόρκα, Πικάσο κι ο Γκόγια (έκανε πορτρέτο του με τη στολή του ματαντόρ).

Μανουέλ Βιθέντ (Ισπανός Δημοσιογράφος): «Θα παραδεχτώ ότι είναι τέχνη, αν αναγνωριστεί και ο κανιβαλισμός ως γαστρονομία».

Η ανάποδη
Όλα καλά κι ωραία. Αν τυχόν όμως ο ταύρος, χτυπήσει τον ματαντόρ;
Τότε τον περιμένει η εκδίκηση των συναδέλφων. Τον παίρνουν μέσα οι ταυρομάχοι και βγάζουν το άχτι τους πάνω του. Συναδελφική αλληλεγγύη. Κάθε χρόνο τραυματίζονται 25- 30 άτομα της κορίντα.

Antitaourina
Είναι το σήμα κατατεθέν κατά των ταυρομαχιών.
Η κυβέρνηση της Ισπανίας έχει υποσχεθεί, ότι μελλοντικά, θα βάλει το θέμα της απαγόρευσής τους. Τώρα φοβάται τις αντιδράσεις του κοινού!
Στην Καταλονία μόνο, έχουν απαγορευτεί. 
Η Πορτογαλία που έχει κι αυτή ταυρομαχίες, έχει δεχθεί κάποιες προδιαγραφές. Απαγορεύεται φανερά, η δολοφονία του ταύρου. Μόνο μέσα στο στάβλο, στα μουλωχτά.