Το Συντονιστικό Σωματείων & Συνδικαλιστων στο ν. Κυκλάδων καταγγέλλει το νέο έγκλημα της εργοδοσίας στο Πέραμα. 
Η εντατικοποίηση της εργασίας, η δουλειά  χωρίς δικαιώματα και η πολιτική που επικεντρώνεται στη μεγιστοποίηση των κερδών, σκότωσαν 8 εργάτες στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη του Περάματος. Η τραγωδία που εκτυλίχθηκε στο πλοίο «Friendship Gas» σημαίας Παναμά και «ελληνικών» συμφερόντων, καταγράφεται ως ένα από τα πιο πολύνεκρα εργοδοτικά εγκλήματα που έχει ζήσει η ζώνη του Περάματος. Ένα έγκλημα που έχει πολύ συγκεκριμένους πολιτικούς και ηθικούς αυτουργούς: τους εφοπλιστές και τους εργολάβους που θυσιάζουν τη ζωή των εργαζομένων στο βωμό του επιχειρηματικού τους κέρδους και την πολιτική που προωθεί την εργασία χωρίς δικαιώματα και μέτρα υγιεινής και ασφάλειας για τους εργάτες, μια πολιτική που υπηρετούν πιστά τόσο η Ν.Δ, όσο και το ΠΑ.ΣΟ.Κ. 

Προκαλεί ακόμα μεγαλύτερη οργή και αγανάκτηση, το γεγονός ότι η κυβέρνηση αρνήθηκε να συναντήσει τα σωματεία της ζώνης, χαρακτήρισε την τραγωδία «περιστατικό» και έπνιξε στα δακρυγόνα τους εργαζόμενους διαδηλωτές, λειτουργώντας σαν κοινός τραμπούκος των πιο αδηφάγων εργοδοτικών συμφερόντων. Είναι η κυβέρνηση της Ν.Δ, όμως, που με το νόμο 3551/07 επιτρέπει στις επιχειρήσεις να εκτελούν εργασίες στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη, χωρίς οι τελευταίες να χρειάζεται να πληρούν κάποιο ελάχιστο όριο μέτρων ασφαλείας και συνθηκών απασχόλησης. Ακόμα και το τελευταίο πρόσχημα πίσω από το οποίο κρυβόταν η επικινδυνότητα των όρων απασχόλησης στη ζώνη καταργήθηκε, προς όφελος των εργολάβων και των εφοπλιστών. Η κατάργηση ακόμα και των στοιχειωδών μέτρων ασφάλειας και η πίεση για γρηγορότερη πραγματοποίηση των εργασιών με τον πλέον επικερδή τρόπο για τις εταιρείες αποτελούν τις βασικές αιτίες της τραγωδίας.

Οργή και αγανάκτηση προκαλεί επίσης η στάση των επίσημων συνδικαλιστικών ηγεσιών και πλειοψηφιών, ακόμη και των σωματείων ομοειδών επιχειρήσεων, που παρακολουθούν ως παρατηρητές τις δολοφονίες εργατών, αρκούμενες στην υποκριτική έκφραση «συμπαράστασης», ενίοτε και σε βαρύγδουπες αλλά αόριστες φραστικές καταδίκες, ενώ στην πράξη αρνούνται να οργανώσουν , αν δεν υπονομεύουν, τον αγώνα των εργατών για το δικαίωμα στην δουλειά με αξιοπρέπεια , υγεία και ασφάλεια.

Όλα αυτά την ημέρα που η χώρα γιόρταζε τα 34 χρόνια από την αποκατάσταση της δημοκρατίας. Αυτή είναι η δημοκρατία τους. Μια δημοκρατία που δε λογαριάζει τη ζωή του εργάτη και τον καθημερινό του αγώνα για το μεροκάματο και την αξιοπρέπεια. Μια δημοκρατία που έχει ως προμετωπίδα της το εργοδοτικό κέρδος, το οποίο πολύ συχνά συνθλίβει ακόμα και το αυτονόητο δικαίωμα στη ζωή. Μια δημοκρατία που κρατά επιστρατευμένους ( !!! ) ακόμη τους ναυτεργάτες ( προφανώς για να είναι ήσυχοι δημοκράτες υπουργοί και εργοδότες ότι τα εργασιακά κρεματόρια θα συνεχίσουν να παράγουν πτώματα ) .Αυτή είναι η δημοκρατία του κεφαλαίου και των πολιτικών του εκπροσώπων.

Το Συντονιστικό Σωματείων και Συνδικαλιστών Νόμου Κυκλάδων εκφράζει τα θερμά του συλλυπητήρια στις οικογένειες των νεκρών εργατών και την αλληλεγγύη του στα αγωνιζόμενα σωματεία της ζώνης.

Την ώρα που οι νεκροί του «Σαμίνα» άδικα περιμένουν δικαίωση , την ώρα που η τοξική βόμβα του «Sea Diamond» απειλεί το Αιγαίο , την ώρα που κυβερνήσεις και ταξική δικαιοσύνη «κλείνουν το μάτι» στους εφοπλιστές,  την ώρα  που οι νησιώτες εργαζόμενοι είναι  όμηροι  της ίδιας εφοπλιστικής ασυδοσίας με την  άθλια και πανάκριβη ακτοπλοΐα  που επέβαλε η λεγόμενη «απελευθέρωση» του κανονισμού 3577/92 της Ευρ. Ένωσης και ο νόμος 2932/01 των ελληνικών κυβερνήσεων, αυτή την ώρα, γίνεται ξεκάθαρο πως η μόνη απάντηση είναι ο ανυποχώρητος αγώνας για την υπεράσπιση της ζωής των εργατών και τη συνολική ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής κράτους και εργοδοσίας.