Α΄ΜΕΡΟΣ

Περιβαλλοντική προστασία, πολιτική και οικονομική ανεξαρτησία, διεθνικός προσανατολισμός, επιστημονική έρευνα, δυναμικός και δημιουργικός ακτιβισμός. Ευθύνη και ενθουσιασμός για αυτό που κάνεις, πίστη σ' έναν αγώνα για ένα καλύτερο αύριο, για εμάς και τα παιδιά μας, για τον πλανήτη μας που δεν έχει φωνή. Μια διάχυτη αισιοδοξία, ένα αστείρευτο πάθος και μια μεγάλη ιστορία. Μέσα στις ελάχιστες μικρές στιγμές που γνωρίσαμε από κοντά το πλοίο "Arctic Sunrise" και το πλήρωμά του, μέλη της Greenpeace από όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου, οι εμπειρίες μας ήταν ανεπανάληπτες...
Η Greenpeace αποτελεί αδιαμφισβήτητα μία από τις πιο γνωστές και δυναμικές διεθνείς μη κυβερνητικές - περιβαλλοντικές οργανώσεις. Όλο και κάποιος από μας θα έχει προσέξει, σε αποσπάσματα τηλεοπτικών ειδήσεων, στήλες εφημερίδων ή ρεπορτάζ περιοδικών, διάφορες από τις δράσεις της οργάνωσης: πλοία να διεισδύουν σε πεδία πυρηνικών δοκιμών και να διαμαρτύρονται επιτόπου, χαλώντας τα σχέδια των πυρηνικών υπερδυνάμεων, φουσκωτά να τοποθετούνται ανάμεσα στο καμάκι του πανίσχυρου φαλαινοθηρικού και την ανυπεράσπιστη φάλαινα, ζητώντας να τεθεί ένα τέλος στον παραλογισμό - εμπορικό ή "επιστημονικό" - της εξάλειψης της βιοποικιλότητας, ακτιβιστές να αλυσοδένονται σε καμινάδες εργοστασίων "βρόμικης ενέργειας", απαιτώντας ένα πιο πράσινο, ειρηνικό και ασφαλές ενεργειακό αύριο, εθελοντές να ενημερώνουν τους συμπολίτες τους για επιμολυσμένα από γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς προϊόντα, αποσκοπώντας στην ολική απόσυρσή τους από την αγορά.Το αίσθημα του να περιηγηθείς σε ένα από τα πλοία της Greenpeace, ένα πλοίο που έχει ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο, από τους πάγους της Αρκτικής ως τα νερά του Αμαζονίου, είναι μοναδικό. Νιώθεις ένα ρίγος, συναισθήματα έντονα, αφού κάθε σπιθαμή του κουβαλά μια ιστορία...
Περιπέτεια, ταξίδι, γνωριμία με άλλους πολιτισμούς, δράση για τον πλανήτη και τους κατοίκους του. Ένα κόσμο τον οποίο επηρεάζουμε και μας επηρεάζει, ένα κόσμο στον οποίο ανήκουμε και μας ανήκει, όσο κι αν ορισμένες φορές δείχνουμε να το... ξεχνάμε.
Στο λιμάνι της Ερμούπολης Σύρου παρέμεινε για 3 ημέρες το πλοίο "Arctic Sunrise" της Greenpeace (Παρασκευή έως Κυριακή, 20-22/06/2008). Δεν θα μπορούσαμε να μην μπούμε στον πειρασμό να το γνωρίσουμε από κοντά! Μάλιστα, τα μέλη του πληρώματος πρόθυμα δέχτηκαν να συνομιλήσουν μαζί μας και να μοιραστούν μαζί μας τους προβληματισμούς τους για τον πλανήτη μας και το περιβάλλον...
Την συνέντευξη μας παραχώρησε το Σάββατο 21 Ιουνίου, ο Κλείτος Παπαστυλιανού, εθελοντής στο πλήρωμα του ArcticSunrise και στο Ελληνικό Γραφείο της Greenpeace τον οποίο και ευχαριστούμε θερμά!
Η συνέντευξη αυτή δόθηκε για δημοσίευση στο δικτυακό τόπο της δραστηριότητας My.Aegean.gr (φοιτητική Δραστηριότητα-Πρωτοβουλία 'myAegean' Πανεπιστημίου Αιγαίου).

2. Κλείτο, ξεκινώντας την κουβέντα μας, θα μπορούσες να μας πεις δύο λόγια για την Greenpeace;

Η Greenpeace είναι μία διεθνής περιβαλλοντική μη κυβερνητική οργάνωση, που μέσα από ολοκληρωμένες εκστρατείες και μη βίαιες, πλην όμως άμεσες, δυναμικές και δημιουργικές, μορφές αντιπαράθεσης, αποκαλύπτει και αναδεικνύει τα παγκόσμια περιβαλλοντικά προβλήματα, πιέζοντας έτσι για τις ουσιώδεις και εφικτές εκείνες λύσεις που είναι απαραίτητες για ένα μέλλον πράσινο και ειρηνικό. Συμπληρώνοντας πλέον 37 χρόνια ζωής, η οργάνωση αριθμεί περίπου 3,000,000 οικονομικούς υποστηρικτές σε ολόκληρο τον κόσμο και έχει εθνική παρουσία σε περισσότερες από 40 χώρες.

2. Πού αποσκοπεί η συγκεκριμένη εκστρατεία και ποιος είναι ο απώτερος στόχος της;

Το πλοίο "Arctic Sunrise" της Greenpeace βρίσκεται στη Μεσόγειο Θάλασσα τους τελευταίους 2 μήνες και η παρουσία του έχει ως στόχο την προώθηση της διεθνούς εκστρατείας για δημιουργία θαλάσσιων καταφυγίων στη συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή. Η παρουσία του Arctic Sunrise στην Ελλάδα αποσκοπεί στη χαρτογράφηση των θαλάσσιων λιβαδιών της Ποσειδωνίας στα νοτιοανατολικά της Άνδρου και ουσιαστικά προωθεί το αίτημα του ελληνικού γραφείου της Greenpeace για δημιουργία θαλάσσιων καταφυγίων που να συμπεριλαμβάνουν αρχικά τα λιβάδια της Ποσειδωνίας στην περιοχή των Βόρειων Κυκλάδων και σταδιακά όλα τα λιβάδια θαλάσσιας βλάστησης στις ελληνικές θάλασσες.
Επιγραμματικά, όσον αφορά την ελληνική διάσταση της διεθνούς εκστρατείας, η Ποσειδωνία είναι ένα θαλάσσιο φυτό, και όχι ένα απλό φύκι όπως πολλοί από εμάς συχνά το αντιλαμβανόμαστε, το οποίο φυτρώνει σε περιοχές με καθαρά νερά και φτάνει σε βάθη έως και 30 με 40 μέτρα. Τα ευπαθή λιβάδια του φυτού της Ποσειδωνίας απειλούνται από μία σειρά από ανθρώπινες δραστηριότητες, όπως είναι η ρύπανση, τα έργα σε παράκτια ζώνη, η αλιεία με συρόμενα εργαλεία, οι άγκυρες πλοίων και σκαφών αναψυχής. Μεταφορικά, θα μπορούσαμε να αναφέρουμε ότι τα λιβάδια της Ποσειδωνίας είναι «οι εθνικοί δρυμοί των θαλασσών μας», δηλαδή διαδραματίζουν τον ίδιο εξαιρετικά σημαντικό ρόλο για την αρμονική λειτουργία του οικοσυστήματος με αυτόν που διαδραματίζουν οι δασικές περιοχές στην ξηρά. Αυτό το αναφέρω γιατί τα λιβάδια της Ποσειδωνίας αποτελούν ένα από τους σημαντικότερους οικοτόπους της θάλασσας, καθώς εκεί βρίσκουν τροφή και καταφύγιο πάνω από 1200 είδη ζωής. Επίσης, τα λιβάδια της Ποσειδωνίας προστατεύουν τις ακτές από τη διάβρωση, απορροφούν διοξείδιο του άνθρακα (CΟ2) και παράγουν οξυγόνο (O2), συμβάλλοντας έτσι στον περιορισμό του φαινομένου του θερμοκηπίου. Γι' αυτό ακριβώς το λόγο, τα μπλουζάκια της εκστρατείας γράφουν «50% του οξυγόνου που αναπνέουμε προέρχεται από τη θάλασσα».
Το βασικό μήνυμα της εκστρατείας μας είναι το εξής: «τα λιβάδια της Ποσειδωνίας χρειάζονται εκατοντάδες χρόνια για να αποκατασταθούν και μόνο λίγα λεπτά για να καταστραφούν. Κάθε φορά όμως που χάνεται ένα λιβάδι της Ποσειδωνίας, χάνεται ένας μικρός πνεύμονας της θάλασσας και ένα καταφύγιο της θαλάσσιας ζωής».

3. Ποιους έχει ως αποδέκτες το μήνυμα αυτό και η όλη δράση σας; Τι στόχοι έχουν τεθεί για την άσκηση της οποιασδήποτε μορφής πίεσης μέσω της συγκεκριμένης εκστρατείας;

Καταρχήν, η Ποσειδωνία ήδη προστατεύεται νομικά, τόσο σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Ιδιαίτερα όσον αφορά το κοινοτικό δίκαιο, η σχετική οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τους οικοτόπους κατατάσσει το φυτό της Ποσειδωνίας στους «οικοτόπους προτεραιότητας». Παράλληλα, ο σχετικός κανονισμός για την αλιεία στη Μεσόγειο Θάλασσα απαγορεύει το ψάρεμα με τράτες, δράγες, γρι-γρι, γρίπους, πεζότρατες ή παρόμοια συρόμενα δίχτυα πάνω από λιβάδια θαλάσσιας βλάστησης και ειδικά τα λιβάδια της Ποσειδωνίας.
Το βασικό πρόβλημα όμως έγκειται στην εφαρμογή του ήδη υφιστάμενου νομικού πλαισίου από τους αρμόδιους θεσμικούς φορείς. Ο ανορθολογισμός της ελληνικής πολιτείας στην προκειμένη περίπτωση εντοπίζεται στην απουσία χαρτογράφησης των λιβαδιών της Ποσειδωνίας, ουσιαστικά του πρώτου και στοιχειώδους βήματος προς την κατεύθυνση της περιβαλλοντικής προστασίας! Πρόκειται δηλαδή για το ίδιο ακριβώς πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι πολιτικές προστασίας των δασικών περιοχών στην ξηρά λόγω της έλλειψης εθνικού κτηματολογίου! Αναλυτικότερα, στην Ελλάδα μόνο το 10-20% της συνολικής έκτασης των παράκτιων περιοχών της χώρας έχουν χαρτογραφηθεί στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Κοινοτικού Προγράμματος Natura 2000. Συνεπώς, η τελευταία σχετική απόφαση που εξέδωσε το αρμόδιο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων στα πλαίσια εφαρμογής του Ευρωπαϊκού Κανονισμού για την Αλιεία, ο οποίος όπως προανέφερα απαγορεύει κάθε αλιευτική δραστηριότητα πάνω από τη θαλάσσια βλάστηση, είναι ελλιπής και η πολιτική προστασίας εξαιρετικά αδύναμη. Βάσει της απόφασής του, το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων προχωρά στην απαγόρευση της αλιείας μόνο σε 57 περιοχές Natura 2000, αφήνοντας έτσι εκτός νομοθεσίας το αχαρτογράφητο 80-90% της συνολικής επικρατείας των λιβαδιών της Ποσειδωνίας στις ελληνικές θάλασσες. Η Greenpeace, μέσω της χαρτογράφησης των αχαρτογράφητων μέχρι τώρα λιβαδιών της Ποσειδωνίας στα νοτιοανατολικά της Άνδρου, αποσκοπεί ακριβώς στη διάνοιξη του δρόμου για το υπόλοιπο αχαρτογράφητο 80-90%. Συγκεκριμένα, η Greenpeace ζητά από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων να προχωρήσει άμεσα στη χαρτογράφηση της Ποσειδωνίας σε ολόκληρη τη χώρα και να λάβει τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία της, καθώς και να προχωρήσει στον καθορισμό περιοχών προστασίας στα πλαίσια του σχεδιασμού της Εθνικής Στρατηγικής για την Αλιεία και της εφαρμογής του Μεσογειακού Κανονισμού.
Οφείλω να σημειώσω ότι η έρευνα πραγματοποιείται υπό την επιστημονική καθοδήγηση του βιολόγου-ωκεανογράφου Δρ. Παναγιώτη Παναγιωτίδη και η χαρτογράφηση γίνεται από μία τετραμελή εθελοντική ομάδα επιστημονικής κατάδυσης, αποτελούμενη από τον Γιάννη Ίσσαρη, την Μαρία Σαλωμίδη, τον Βασίλη Γερακάρη και τον Κώστα Τσιάμη. Δοθείσας της ευκαιρίας, θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά και τα 5 μέλη της ερευνητικής αυτής ομάδας για την πολύτιμη εθελοντική βοήθεια που μας παρείχαν.

4. Υπάρχουν κάποια αποτελέσματα-συμπεράσματα από αυτή την έρευνα; Στέλνονται στα αρμόδια υπουργεία;

Τα συμπεράσματα της όλης ερευνητικής προσπάθειας και χαρτογράφησης θα δημοσιευτούν στον ημερήσιο τύπο και την επίσημη ιστοσελίδα του Ελληνικού Γραφείου της Greenpeace, ενώ παράλληλα θα αποσταλούν στον κάθε αρμόδιο θεσμικό φορέα.
Παράλληλα, όσοι θέλουν να μάθουν περισσότερα σχετικά με την εκστρατεία μας, μπορούν να επισκεφθούν την επίσημη ηλεκτρονική ιστοσελίδα του Ελληνικού Γραφείου της Greenpeace (www.greenpeace.gr) και να διαβάσουν τις επιστημονικές εκθέσεις με τίτλο «Λιβάδια Ποσειδωνίας, τα δάση της θάλασσας» (Ιούνιος 2008) και «Μεσόγειος, καταφύγιο ζωής» (Ιούνιος 2006), καθώς και να δουν το «Χάρτη Προτεινόμενων Θαλάσσιων Καταφυγίων» (Ιούνιος 2006).
Πέρα από τις επιστημονικές εκθέσεις, μπορείτε να παρακολουθήσετε δύο video που αφορούν τη δράση μας στην Άνδρο (http://youtube.com/watch?v=tBHAbCxvm8s)
Και το μήνυμα της εκστρατείας μας στη Μεσόγειο (http://youtube.com/watch?v=gBogsnLhQPU)

5. Είστε ευχαριστημένοι από τη μέχρι τώρα δράση σας και ποια η συνεργασία σας με τους τοπικούς φορείς; Δείχνουν να στέκονται αρωγοί στην προσπάθειά σας;

Η επιλογή της περιοχής των Βόρειων Κυκλάδων και ειδικότερα της Άνδρου στηρίζεται στη μέχρι τώρα δράση και συνεργασία που αναπτύξαμε τόσο με την τοπική αυτοδιοίκηση, όσο και με τους άμεσα εμπλεκόμενους κοινωνικούς φορείς, δηλαδή τους ψαράδες της περιοχής.Ουσιαστικά, μέσω της επιλογής μας στηρίζουμε έμπρακτα την πρωτοβουλία της Ομοσπονδίας Αλιέων Νοτίου Αιγαίου για δημιουργία θαλάσσιου καταφυγίου, ή «περιοχής αναγέννησης της θάλασσας» όπως οι ίδιοι προτιμούν να λένε, στην περιφέρειά τους. Η περιοχή αυτή περιλαμβάνει ήδη τα νησιά Άνδρος, Τήνος, Μύκονος, Δήλος, Σύρος, Γυάρος, Κέα και προσεχώς σ' αυτά θα συμπεριληφθεί και η Κύθνος. Όσον αφορά τη στάση των ψαράδων, αξίζει να σας αναφέρω ότι είναι η πρώτη φορά που οι ίδιοι οι αλιείς στην Ελλάδα προτείνουν τη δημιουργία ενός πυρήνα απόλυτης προστασίας ("no-take") μέσα στο θαλάσσιο καταφύγιο, δηλαδή μίας περιοχής όπου θα απαγορεύεται κάθε είδους αλιευτική δραστηριότητα. Παράλληλα, συνεργαζόμαστε με την τοπική αυτοδιοίκηση και ιδιαίτερα το Δήμο Κορθίου, ένα από τους τρείς συνολικά δήμους της Άνδρου, ο οποίος προωθεί σε πολιτικό επίπεδο το αίτημα της Ομοσπονδίας Αλιέων Νοτίου Αιγαίου και της Greenpeace. Σ' αυτό το πλαίσιο, η συνέντευξη τύπου για τη δράση μας στο νησί διοργανώθηκε από κοινού με την Επιτροπή Περιβάλλοντος της Τοπικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων Νομού Κυκλάδων.
Προσωπικά, θεωρώ εξαιρετικά σημαντικό το γεγονός ότι οι ίδιοι οι τοπικοί δήμοι και οι ψαράδες προβαίνουν σ' αυτήν την κίνηση σε μια προσπάθεια να διασφαλίσουν τόσο την επιβίωση των κατοίκων της περιοχής, όσο και το συλλογικό αγαθό της θαλάσσιας ζωής. Μέσω της πράξης τους, δεν εξασφαλίζουν μόνο τους βασικούς παραγωγικούς τους πόρους, αλλά και την αρμονική λειτουργία του θαλάσσιου οικοσυστήματος του Αιγαίου Πελάγους.

6. Αυτό παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον, γιατί παρακολουθώντας λίγο και τις ίδιες τις εκστρατείες της Greenpeace, βλέπουμε πως πολλές φορές τα συμφέροντα εργατικών ή τοπικών φορέων έρχονται σε σύγκρουση με ορισμένες επιδιώξεις της...

Ναι, ομολογουμένως αυτό συμβαίνει σε κάποιες περιπτώσεις. Ωστόσο, στην προκειμένη περίπτωση η συνεργασία μιας περιβαλλοντικής οργάνωσης και διαφόρων επιστημόνων, με την τοπική κοινωνία και τους άμεσα εμπλεκόμενους κοινωνικούς φορείς, ουσιαστικά αποτελεί ένα απτό παράδειγμα της δυνατότητας συνεργασίας μεταξύ του περιβαλλοντικού κινήματος, της επιστημονικής κοινότητας και των τοπικών αρχών και συμφερόντων.

7. Είδαμε από σχετικό newsletter ότι τα έξοδά σας είναι πάρα πολλά. Καλύπτονται μόνο από τις συνδρομές των οικονομικών σας υποστηρικτών; Αν ναι, επαρκούν;

Τα έξοδα για την υλοποίηση του εγχειρήματος χαρτογράφησης της Νοτιοανατολικής περιοχής της Άνδρου είναι πράγματι αρκετά. Ωστόσο, μέσω της οικονομικής υποστήριξης της δράσης της Greenpeace από 20.000 περίπου Έλληνες πολίτες καταφέραμε να καλύψουμε τα έξοδα αυτά και να πραγματοποιήσουμε την αποστολή μας.
Όσον αφορά την προέλευση των εσόδων της, η Greenpeace έχει μια βασική αρχή: την οικονομική και πολιτική ανεξαρτησία. Γι' αυτόν ακριβώς το λόγο, τα έσοδά της οργάνωσης προέρχονται αποκλειστικά από την οικονομική υποστήριξη φυσικών προσώπων, δηλαδή απλών πολιτών, και όχι νομικών προσώπων, όπως πολιτικά κόμματα, εθνικές κυβερνήσεις, διακρατικοί οργανισμοί, βιομηχανίες και εταιρείες. Επιπλέον, η οικονομική διαφάνεια εξασφαλίζεται μέσω του ελέγχου των στοιχείων του οικονομικού της προϋπολογισμού από ορκωτούς λογιστές και η κοινωνική λογοδοσία μέσω της δημοσιοποίησης των στοιχείων αυτών στην επίσημη ηλεκτρονική ιστοσελίδα της οργάνωσης και στον ετήσιο απολογισμό της δράσης της που αποστέλλεται στους οικονομικούς υποστηρικτές και τον ημερήσιο τύπο.

8. Δηλαδή τα οικονομικά στοιχεία της οργάνωσης είναι διαθέσιμα σε όσους θέλουν να τα μελετήσουν;

Βεβαίως. Για να προχωρήσω ένα βήμα παραπέρα όσον αφορά τα οικονομικά στοιχεία, επισημαίνω ότι τα ετήσια έσοδα της Greenpeace διεθνώς είναι κυριολεκτικά μηδαμινά μπροστά στους προϋπολογισμούς των 'αντιπάλων' της, όπως είναι οι πυρηνικές υπερδυνάμεις, το στρατιωτικό-βιομηχανικό σύμπλεγμα, οι πετρελαϊκές εταιρείες, οι τοξικοί κολοσσοί ή οι πολυεθνικές επιχειρήσεις βιοτεχνολογίας, για να αναφέρω ενδεικτικά μερικά παραδείγματα. Αν κάποιος επιχειρήσει να συγκρίνει τα ποσά αυτά θα διαπιστώσει αμέσως όχι απλά τα δυσανάλογα μεγέθη, αλλά κυρίως τις τεράστιες δυσκολίες που έχει να αντιμετωπίσει μία διεθνής περιβαλλοντική οργάνωση που στηρίζεται εξολοκλήρου στην οικονομική υποστήριξη πολιτών, όπως ακριβώς η Greenpeace. Αυτή η συγκριτική εικόνα των δύο αντιπαρατιθέμενων πλευρών, θα μπορούσε κάλλιστα να παρομοιαστεί με την αναλογία 'Δαυίδ εναντίον Γολιάθ'. Και πράγματι, αν εξετάσουμε τα αποτελέσματα των περισσοτέρων εκστρατειών της Greenpeace θα διαπιστώσουμε ότι η ευφυΐα του μικρού Δαυίδ παραμένει ισχυρότερη από την δύναμη του πελώριου Γολιάθ.

9. Πώς ακριβώς λειτουργεί αυτός ο διεθνής οργανωτικός σχηματισμός; Και όταν υπάρχουν ανάγκες σε εθνικό επίπεδο, πώς γίνεται ο συντονισμός και η παροχή οικονομικών πόρων ή υλικοτεχνικής υποδομής και εξοπλισμού μεταξύ των εθνικών γραφείων;

Το διεθνές τμήμα της Greenpeace (Greenpeace International) ουσιαστικά αποτελεί μία οργάνωση-ομπρέλα, είναι δηλαδή το συντονιστικό όργανο των επιμέρους 41 εθνικών γραφείων και των διεθνών περιφερειακών τμημάτων. Σ' αυτά τα πλαίσια, τα εθνικά γραφεία προσφέρουν ένα ποσοστό από τα έσοδα τους, το οποίο είναι ανάλογο με το μέγεθος τους, στο διεθνές τμήμα της Greenpeace. Με τη σειρά της, η Greenpeace International παρέχει το συντονισμό των διεθνών εκστρατειών, τον απαραίτητο υλικό εξοπλισμό και την τεχνογνωσία για την προώθηση των εκστρατειών πέρα από διεθνές, σε εθνικό και τοπικό επίπεδο. Οι οικονομικοί, ανθρώπινοι και υλικοί πόροι της οργάνωσης κατανέμονται σε 6 εκστρατείες, δηλαδή 6 θεματικές ενότητες δράσης: κλιματικές αλλαγές και ενέργεια, αφοπλισμός και πυρηνικά όπλα, θαλάσσια οικολογία, τοξικά, αρχέγονα δάση και γενετικά τροποποιημένοι οργανισμοί.

10. Ένα είδος "Franchise", θα λέγαμε ίσως;

Κατά κάποιον τρόπο ναι, θα μπορούσε να θεωρηθεί κάπως έτσι. Ωστόσο, η βαθύτερη λογική του όλου εγχειρήματος δεν αφορά καθόλου τη συγκεκριμένη εμπορική τακτική που αναφέρατε, αλλά αποτελεί μία διεθνική στρατηγική δράσης. Ας μην ξεχνάμε ότι ένας οποιοσδήποτε πολιτικός οργανισμός χρειάζεται αυτό που θα μπορούσαμε να προσδιορίσουμε ως 'οργανωτική μηχανή'. Η απαραίτητη αυτή οργανωτική μηχανή καθίσταται ακόμη πιο αναγκαία στην περίπτωση μίας διεθνούς και ανεξάρτητης μη κυβερνητικής οργάνωσης, όπως είναι η Greenpeace. Επίσης, πέρα από το επιχειρησιακό επίπεδο, το οργανωτικό μοντέλο αποδεικνύεται ιδιαίτερα αποτελεσματικό και σε πολιτικό επίπεδο. Και αυτό σχετίζεται βέβαια με το γεγονός ότι τα περιβαλλοντικά προβλήματα είναι κατεξοχήν διεθνή προβλήματα, καθώς δεν γνωρίζουν γεωγραφικά όρια και εθνικά σύνορα. Ο διεθνής χαρακτήρας της δράσης της Greenpeace σχετίζεται άμεσα λοιπόν με τη φύση των ίδιων των περιβαλλοντικών προβλημάτων που καλείται να αναδείξει και να επιλύσει. Πέρα όμως από τη διεθνή δικτύωση, τα εθνικά γραφεία της οργάνωσης φέρουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε χώρας καθώς, λειτουργούν μέσα σε διαφορετικά γεωγραφικά, πολιτικά, πολιτιστικά και κοινωνικά πλαίσια. Αυτές οι εθνικές ιδιαιτερότητες καθορίζουν τη συνολική στρατηγική του διεθνούς τμήματος της Greenpeace, καθώς κάθε εθνικό γραφείο λαμβάνει μέρος στο σχεδιασμό και την υλοποίηση της κάθε εκστρατείας και τη λήψη αποφάσεων για θέματα που το αφορούν.

11. Αυτό που λέμε «think globally, act locally»;

Προσωπικά, θα έλεγα ότι η Greenpeace σκέφτεται και δρα ταυτόχρονα σε παγκόσμιο, εθνικό αλλά και τοπικό επίπεδο, κάτι σαν να λέμε "think and act globally, nationally and locally". Για να χρησιμοποιήσω τα λόγια ενός από τους ιστορικούς ηγέτες της Greenpeace, του David McTaggart: «Προσπαθούμε να παραμείνουμε επικεντρωμένοι στην ουσία, δημιουργώντας μία οργάνωση τόσο μεγάλη και δημοφιλή που καμία δημοκρατική κυβέρνηση δεν θα μπορεί να αγνοήσει. Αν έχουμε την οργάνωση και τον κόσμο πίσω μας, μπορούμε να πιέσουμε τις κυβερνήσεις να σταματήσουν τη φαλαινοθηρία, να σταματήσουν τις πυρηνικές δοκιμές, να προστατεύσουν το περιβάλλον, να κάνουν όλα τα πράγματα που χρειάζονται έτσι ούτως ώστε τα παιδιά μας να εισέλθουν με ασφάλεια στον 21ο αιώνα. Πρέπει να εξαπλωθούμε τόσο πολύ ώστε να μπορούμε δικαιωματικά να πούμε ότι μιλάμε εκ μέρους των πολιτών του κόσμου. Έτσι οι πολιτικοί θα μας σέβονται, ίσως και να μας φοβούνται. Όταν θα αποφασίζουν σχετικά με δημόσιες πολιτικές θα πρέπει να γνωρίζουν ότι η υποστήριξη την οποία απολαμβάνουμε μπορεί να επηρεάσει τις εκλογές υπέρ τους ή εναντίον τους. Το να δημιουργήσουμε αυτού του είδους την οργάνωση είναι η μεγαλύτερη πρόκληση που έχουμε να αντιμετωπίσουμε. Λόγω του ότι τα περισσότερα περιβαλλοντικά προβλήματα είναι εξ ολοκλήρου παγκόσμια, οι φάλαινες δε σταματάνε σε σύνορα, κάτι το οποίο δεν κάνει ούτε η ρύπανση, χρειάζεται λοιπόν να δουλέψουμε όλοι μαζί ενωμένοι σε διεθνές επίπεδο. Εν μέρει βέβαια, κάποιος θα μπορούσε να υποστηρίξει ότι η λογική αυτή απλά θα μας έκανε μεγαλύτερους και η φωνή μας θα ήταν πιο δύσκολο να παραγνωριστεί από μία κυβέρνηση. Θα σήμαινε όμως επιπλέον, ότι μπορούμε να επικεντρώσουμε τις δυνάμεις μας στα σημαντικότερα θέματα, αντί να τις διασκορπίζουμε εμπλεκόμενοι σε μικρές εθνικές και τοπικές εκστρατείες. Ουσιαστικά, δεν θέλουμε να ανάψουμε μικρές φωτιές σε διάφορα μέρη που θα σβήσουν στην πρώτη μεγάλη καταιγίδα. Θέλουμε να ανάψουμε μία μεγάλη φωτιά που δε θα μπορεί να σβήσει με τίποτα».

12. Είναι μια έννοια παγκοσμιοποίησης και αυτή;

Ακριβώς, πρόκειται για μία προσαρμογή της στρατηγικής της οργάνωσης στα δεδομένα της εποχής που διανύουμε, της εποχής της παγκοσμιοποίησης. Δηλαδή της διεύρυνσης κάθε είδους ορίων: γεωγραφικών, πολιτικών, κοινωνικών, οικονομικών, πολιτιστικών, τεχνολογικών και περιβαλλοντικών. Η πολιτική παγκοσμιότητα της δράσης της Greenpeace εντάσσεται ακριβώς σ' αυτό το ιστορικό πλαίσιο και έρχεται σε εντεινόμενη αντιπαράθεση με τις αντιλήψεις και τις πρακτικές, τους κανονισμούς και τις πολιτικές που υπονομεύουν τα παγκόσμια περιβαλλοντικά πρότυπα, την αρχή της πρόληψης, καθώς και την ανθρώπινη υγεία και ευημερία, ιδιαίτερα των φτωχών ανθρώπων. Ως μία ανεξάρτητη μη κυβερνητική οργάνωση, η Greenpeace προσπαθεί να διασφαλίσει ότι οι εθνικές κυβερνήσεις, οι πολυεθνικές εταιρείες και οι διακρατικοί οργανισμοί λειτουργούν με περιβαλλοντικά και κοινωνικά υπεύθυνο και δίκαιο τρόπο.