Διανύουμε μια περίοδο κατά την οποία η εργασιακή ανασφάλεια εντείνεται στο χώρο της εκπαίδευσης εν γένει, καθώς η πολιτική των κυβερνήσεων των τελευταίων ετών έχει βάλει στο στόχαστρο και τις εργασιακές σχέσεις των μόνιμων εκπαιδευτικών. Μια σειρά από πολιτικές επιλογές (όπως είναι οι αλλαγές στην ΤΕΕ, η σκόπιμη διόγκωση του φαινόμενου των υπεραριθμιών, κτλ), έχουν οδηγήσει στον  περιορισμό της οργανικότητας και τη γενίκευση του φαινόμενου της «διάθεσης ΠΥΣΔΕ», κρατώντας με αυτό τον τρόπο χιλιάδες εκπαιδευτικούς σε μια ιδιότυπη εργασιακή ομηρία. Απότοκο των παραπάνω πολιτικών, αλλά και συγκεκριμένων εκτιμήσεων -επιλογών του ΠΥΣΔΕ Κυκλάδων ήταν και ο περιορισμός των διατιθέμενων οργανικών θέσεων και σε νησιά του νομού μας.
Φυσικά, άμοιρο ευθυνών για την κατάσταση που περιγράφουμε δεν είναι ούτε το συνδικαλιστικό κίνημα του κλάδου, τόσο σε κεντρικό (επί χρόνια το ζήτημα των εργασιακών σχέσεων δεν αντιμετωπιζόταν σοβαρά), όσο και σε τοπικό επίπεδο. Πιο συγκεκριμένα, είναι πλέον φανερό ότι, πέρα από τις κεντρικές πρωτοβουλίες της ΟΛΜΕ (το υπόμνημα που κατέθεσε πρόσφατα στο ΥΠΕΠΘ δεν απαντήθηκε  ποτέ), είναι αναγκαία τόσο η διαμόρφωση και η υποβολή μιας σειράς διεκδικήσεων από τις ΕΛΜΕ του νομού μας, όσο και η καλύτερη συνεργασία των Δ.Σ. των ΕΛΜΕ με τους αιρετούς του κλάδου πάνω σε ανάλογα ζητήματα. Γι’ αυτό και θεωρούμε ότι οι οργανικές τοποθετήσεις των εκπαιδευτικών όχι μόνο δεν δημιουργούν τετελεσμένα, αλλά ανοίγουν ένα ζήτημα (αυτό των υπηρεσιακών μεταβολών) που οφείλει να παλέψει το συνδικαλιστικό κίνημα στο νομό μας τη χρονιά που έρχεται. Και αυτό γιατί οι κάθε είδους υπηρεσιακές μεταβολές αφορούν άμεσα τη ζωή όλων των συναδέλφων.
Ήδη, το αμέσως επόμενο διάστημα τα ΠΥΣΔΕ της χώρας πρόκειται να προχωρήσουν στις τοποθετήσεις των εκπαιδευτικών σε λειτουργικά κενά. Είναι περιττό να πούμε τι σημασία έχουν οι τοποθετήσεις αυτές για τους δεκάδες εκπαιδευτικούς που βρίσκονται στη «διάθεση του ΠΥΣΔΕ» ή για όσους επιθυμούν να μετακινηθούν από το ένα σχολείο ή από το ένα νησί του νομού σε άλλο. Ειδικά σε μια περίοδο κατά την οποία χιλιάδες μόνιμοι εκπαιδευτικοί, λόγω του περιορισμού της οργανικότητας, βρίσκονται σε κατάσταση εργασιακής ανασφάλειας, οι τοποθετήσεις σε λειτουργικά κενά μπορούν να γίνουν ένα ακόμη βήμα εξυπηρέτησης κομματικών –παραταξιακών σκοπιμοτήτων και χειραγώγησης των συναδέλφων. Η χρόνια έλλειψη σαφούς θεσμικού –νομικού πλαισίου για τις τοποθετήσεις των εκπαιδευτικών σε διάθεση και των αποσπασμένων, (αντίστοιχο με το πλαίσιο που ορίζει καθαρά τις τοποθετήσεις σε οργανικά κενά και τα μόρια μεταθέσεων), δημιουργεί πρόσφορο έδαφος για αδιαφανείς διαδικασίες και πελατειακές σχέσεις.
Φυσικά, τα αίτια αυτής της κατάστασης έχουν να κάνουν με τις κεντρικές πολιτικές επιλογές των τελευταίων κυβερνήσεων και μια ριζική αντιμετώπισή τους θα απαιτούσε τελείως διαφορετική πολιτική για την εκπαίδευση. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι τα τοπικά υπηρεσιακά συμβούλια δεν μπορούν, ανταποκρινόμενα στη συλλογική απαίτηση για δημοκρατία, διαφάνεια και δικαιοσύνη, να υιοθετήσουν κάποιες κοινά αποδεκτές από το συνδικαλιστικό κίνημα θέσεις στη διαδικασία των τοποθετήσεων.
Γι’ αυτό και ζητάμε από τη ΔΔΕ να κάνει δεκτές και από τους αιρετούς του κλάδου να υποστηρίξουν στο ΠΥΣΔΕ τις ακόλουθες βασικές αρχές.
1) Σειρά τοποθετήσεων –κριτήρια τοποθετήσεων
Για τα λειτουργικά κενά ενδιαφέρονται τέσσερις μεγάλες κατηγορίες συνάδελφων: Όσοι οργανικά υπεράριθμοι δεν τοποθετήθηκαν σε οργανικό κενό, όσοι βρίσκονται στη διάθεση του ΠΥΣΔΕ, όσοι έχουν κάνει αίτηση για απόσπαση εντός ΠΥΣΔΕ, και όσοι έχουν αποσπαστεί στο ΠΥΣΔΕ Κυκλάδων από άλλα ΠΥΣΔΕ. Θεωρούμε ότι κατά τη διαδικασία των τοποθετήσεων σε λειτουργικά κενά μετά την τοποθέτηση των οργανικά υπεράριθμων πρέπει να υπάρξει συνεξέταση των δύο επόμενων κατηγοριών (διάθεση ΠΥΣΔΕ –αποσπάσεις εντός ΠΥΣΔΕ), έτσι ώστε να ικανοποιηθούν όσο περισσότεροι συνάδελφοι γίνεται (νεότεροι που βρίσκονται στη διάθεση ή παλαιότεροι που επιθυμούν να μετακινηθούν). Και αυτό γιατί λόγω της ιδιαιτερότητας της περιοχής μας (24 νησιά με 77 σχολεία), αν προηγούνταν μόνο όσοι συνάδελφοι βρίσκονται στη διάθεση του ΠΥΣΔΕ και ακολουθούσαν όσοι ζητούν απόσπαση εντός ΠΥΣΔΕ, θα δημιουργούνταν σοβαρές αδικίες, καθώς θα υπήρχε σοβαρή περίπτωση συνάδελφοι που υπηρετούν επί χρόνια στην περιοχή να μην μπορούν να μετακινηθούν. Οι δύο αυτές κατηγορίες πρέπει καταρχήν να έχουν προτεραιότητα σε σχέση με τους αποσπασμένους από άλλα ΠΥΣΔΕ. Κεντρικό κριτήριο σε κάθε περίπτωση πρέπει να είναι η μοριοδότηση των συναδέλφων (μόρια υπηρεσίας, οικογενειακή κατάσταση, μόρια δυσμενών συνθηκών κτλ.).
Εδώ επισημαίνουμε ότι υπάρχει ένα σοβαρό κενό που επιτρέπει στη διοίκηση να διαχειρίζεται τις αποσπάσεις κατά το δοκούν, καθώς δεν υπάρχει σαφές πλαίσιο που να ορίζει τα κριτήρια στη βάση των οποίων γίνονται οι αποσπάσεις (τόσο οι αποσπάσεις από ΠΥΣΔΕ σε ΠΥΣΔΕ, όσο και αυτές που γίνονται εντός ΠΥΣΔΕ). Το παραπάνω γεγονός επιβάλλει το αμέσως επόμενο διάστημα να ανοίξει μια σοβαρή συζήτηση στους κόλπους του συνδικαλιστικού κινήματος για τα κριτήρια στη βάση των οποίων θα  πρέπει να γίνονται οι αποσπάσεις και αυτά να διεκδικηθούν.
2) Διαφάνεια
Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα στις τοποθετήσεις είναι η άγνοια των συναδέλφων για το ποια κενά είναι διαθέσιμα και επίσης για το ποιος τοποθετείται που και για ποιο λόγο. Η κατάσταση αυτή επιτρέπει να συγκροτούνται πελατειακές σχέσεις, να γίνονται αδικίες κατά τη διαδικασία των τοποθετήσεων και να υπάρχουν σκιές και αμφιβολίες για τον τρόπο με τον οποίο γίνονται αυτές. Γι’ αυτό και ζητάμε:
Να ανακοινωθούν τα λειτουργικά κενά πριν τις αιτήσεις των συναδέλφων για τοποθέτηση σε αυτά. Πιο συγκεκριμένα, αμέσως μετά τις αποσπάσεις πρέπει να ανακοινωθούν όσα κενά προκύψουν από αυτές, μαζί με τα κενά που προκύπτουν από την υπηρεσία εκπαιδευτικών σε θέσεις επί θητεία, από την συνταξιοδότηση εκπαιδευτικών, καθώς και από την έναρξη αδειών το Σεπτέμβρη (κύησης, ανατροφής, εκπαιδευτικές κτλ.). Φυσικά, δεν αγνοούμε ότι κατά τη διαδικασία των αποσπάσεων εντός ΠΥΣΔΕ ή και στην πορεία μπορούν να προκύψουν και άλλα κενά (γι’ αυτό και πρέπει πάντα οι συνάδελφοι να δηλώνουν όλα τα σχολεία στα οποία θα επιθυμούσαν να εργαστούν), όμως η ανακοίνωση όσων κενών είναι δεδομένο ότι θα υπάρξουν θα περιορίσει την αδιαφάνεια και θα κάνει δυσκολότερο το λεγόμενο «κρύψιμο» κενών. Παράλληλα, πρέπει να ανακοινωθούν μετά τις τοποθετήσεις πίνακες με τη μοριοδότηση των εκπαιδευτικών (συμπληρωμένοι με όσα νέα δεδομένα προκύπτουν κατά τη διαδικασία), ώστε να μπορούν οι ενδιαφερόμενοι να ελέγξουν τη διαδικασία και να προβούν σε ενστάσεις εάν θεωρήσουν ότι αδικήθηκαν.
3) Μοριοδότηση
Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα στις Κυκλάδες είναι ότι τα τελευταία χρόνια έχουν μετατραπεί σε πλυντήριο αποσπάσεων και ότι δεκάδες εκπαιδευτικοί τοποθετούνται εικονικά σε μικρονήσια ώστε να λαμβάνουν πολύ περισσότερα μόρια δυσμενών συνθηκών από όσα πραγματικά δίνει η περιοχή που υπηρετούν. Μια τέτοια κατάσταση μπορεί να αλλάξει μόνο με την κατάργηση της μοριοδότησης με μόρια οργανικής θέσης των αποσπάσεων «για τις ανάγκες της υπηρεσίας» και όλων των συναφών διατάξεων, όμως σε τοπικό επίπεδο μπορούν να γίνουν τα εξής, ώστε να περιοριστεί σε ένα βαθμό η αδικία:
Α) Όσοι εκπαιδευτικοί βρίσκονται στη διάθεση του ΠΥΣΔΕ και έχουν αποσπαστεί σε θέσεις που μοριοδοτούνται με μόρια οργανικής (Κ.Υ., Ο.Ε.Ε.Κ. κτλ.), να τοποθετούνται από το ΠΥΣΔΕ στα σχολεία της περιοχής μετάθεσης τους με τα λιγότερα μόρια.
Β) Εντός του ΠΥΣΔΕ όλοι οι εκπαιδευτικοί να λαμβάνουν τα μόρια του σχολείου όπου υπηρετούν (ή του πλησιέστερου, αν υπηρετούν σε γραφεία). Ζητάμε δηλ. να μην γίνονται «εικονικές τοποθετήσεις» εκπαιδευτικών σε νησιά με πολλά μόρια και να διατίθεται έπειτα ο συνάδελφος σε άλλο με ευνοϊκότερες συνθήκες διαβίωσης (και λιγότερα μόρια).
Όλα όσα αναφέραμε παραπάνω μπορούν να διευκολύνουν σε ένα βαθμό τους συναδέλφους, δεν μπορούν όμως, να λύσουν τα σοβαρά προβλήματα που χρόνο με το χρόνο αναδεικνύονται όλο και πιο έντονα σε σχέση με το εργασιακό καθεστώς των εκπαιδευτικών. Και αυτό γιατί αυτά έχουν να κάνουν με κεντρικές πολιτικές επιλογές των κυβερνήσεων των τελευταίων χρόνων για την εκπαίδευση. Για την ουσιαστική αντιμετώπιση των προβλημάτων των εκπαιδευτικών, αλλά και τη βελτίωση της παρεχόμενης εκπαίδευσης είναι αναγκαίο να αναπτυχθούν οι αγώνες του κλάδου, ώστε να ανατραπεί η κυρίαρχη πολιτική στην εκπαίδευση και να μπορέσουν να γίνουν πράξη πάγια αιτήματα του εκπαιδευτικού κινήματος. Είναι ανάγκη να παλέψουμε και να απαιτήσουμε:
·           Μείωση του αριθμού των μαθητών ανά τάξη στους 25 στα Γυμνάσια και Γενικά Λύκεια, 20 στα ΕΠΑΛ –ΕΠΑΣ και τις κατευθύνσεις και 10 μαθητές ανά καθηγητή στα εργαστήρια.
·           Πλήρης σύνταξη στους εκπαιδευτικούς ΅ε 30 χρόνια υπηρεσίας, ώστε να ανανεωθεί το έμψυχο δυναμικό της εκπαίδευσης, να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας και να αμβλυνθεί το οξύ πρόβλημα της ανεργίας των νέων εκπαιδευτικών.
·           Καθιέρωση της ετήσιας επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών ΅ε απαλλαγή από τα διδακτικά τους καθήκοντα.
·           Να μην καταργηθούν ειδικότητες στα ΕΠΑΛ –ΕΠΑΣ.
·           Διεύρυνση του εκπαιδευτικού έργου του σχολείου. Μαζικούς διορισμούς για την κάλυψη όλων των κενών. Κατάργηση του θεσμού του ωρομίσθιων – αναπληρωτών. Αύξηση των δαπανών για την εκπαίδευση.
·           Κατάργηση της μοριοδότησης με μόρια οργανικής θέσης των αποσπάσεων για τις ανάγκες της υπηρεσίας και όλων των συναφών διατάξεων.