2.Ανακοίνωση Γιάννη Δεκαβάλλα για την απόφαση ανάρτησης του πορτρέτου του Σταύρου Βαφία

«O αείμνηστος Σταύρος Βαφίας υπήρξε κατά την άποψη μου ένας καλός και συνεπέστατος δήμαρχος όσον αφορά στην αποτελεσματική αντιμετώπιση των προβλημάτων της πόλης. Ακόμη και μετά τη θητεία του δεν έπαψε να ενδιαφέρεται για τα συμφέροντα της πόλης ζητώντας συνεργασία κάνοντας υποδείξεις και δίνοντας συμβουλές, τόσο σε μένα προσωπικά, όσο και σε προγενέστερους δημάρχους.
Έκανε δωρεά μίας σπάνιας ιστορικής αξίας βιβλιοθήκη στο Ιστορικό Αρχείο και γενικά έδειξε ότι άξιζε την εμπιστοσύνη του λαού της Ερμούπολης, ενώ παράλληλα δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι έβλαψε κάποιον ο ίδιος προσωπικά. Δεν έχω κανένα απολύτως σύμπλεγμα για να πω αυτό που αισθάνομαι και πιστεύω.
Γιατί εγώ δεν έγλειφα τον Σταύρο Βαφία, όσο ζούσε όπως έκαναν κάποιοι άλλοι, που τον αναθεματίζουν σήμερα. Γιατί εγώ δεν κρύφτηκα στην περίοδο της δικτατορίας. Την αμφισβήτησα ενεργά ιδιαίτερα κατά την εποχή του Πολυτεχνείου, κι ας ήμουν μόνο στα 17 μου χρόνια, μαθητής σε ένα επαρχιακό Γυμνάσιο.
Επομένως ορθά έπραξε το Δημοτικό Συμβούλιο που τον τίμησε για την εκλεγμένη του θητεία, όπως άλλωστε έχει κάνει ο Δήμος με όλους τους προγενέστερους εκλεγμένους Δημάρχους της πόλης από το 1835 μέχρι σήμερα, έστω και αν αυτοί είχαν υπηρετήσει και διορισμένοι κάποιο άλλο καθεστώς. Δεν άκουσα ούτε διάβασα όμως να διαμαρτύρονται για αναρτημένες φωτογραφίες άλλων Δημάρχων που είχαν υπηρετήσει εξ ίσου σκληρά με την 7ετή δικτατορία καθεστώτα.
Ασφαλώς και δεν θα αναρτούσαμε τη φωτογραφία του, αν δεν είχε την ιδιότητα του αιρετού Δημάρχου. Σε αυτήν μας την απόφαση γίνεται μνεία ότι η τιμή στο πρόσωπο του αποτελεί τιμή για το λαό των αντίστοιχων χρονικών περιόδων (1959 και 1964) που τον εξέλεξε ως δήμαρχο.
Θυμάμαι τον μακαρίτη τον πατέρα μου το πρωί της 21ης Απριλίου 1967. Έκλεισε το μαγαζί του μόλις το άνοιξε και γύρισε σπίτι γεμάτος τρόμο και πανικό, φοβούμενος ότι θα τον συλλάβουν. Φρονώ ότι με τον αντίστοιχο τρόμο αντιμετώπισαν τη δικτατορία στη συντριπτική τους πλειοψηφία οι Έλληνες.
Άλλο, αν στη συνέχεια οι περισσότεροι την αντιμετώπισαν παθητικά και στην ενεργό Αντίσταση πέρασε μόνο μία μειοψηφία. Άλλωστε ένα δικτατορικό καθεστώς είναι σκληρό και απεχθές από τη φύση του. Γιατί δικτατορία σημαίνει κατάλυση των ατομικών και πολιτικών ελευθεριών, αφανισμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Σημαίνει καταστολή, εξορίες και φυλακίσεις.
Σημαίνει ακόμα και νεκρούς. Ποτέ και πουθενά μία δικτατορία δεν ήταν λύση για οποιαδήποτε παθογένεια της Δημοκρατίας. Η Δημοκρατία έχει τη δύναμη μέσα από την ίδια τη λειτουργία της να ξεπερνάει τα λάθη και τις αδυναμίες της. Έχει τη δύναμη να νικάει αυτούς που την υπονομεύουν.
Στην προκειμένη περίπτωση θεωρώ ότι θα κατόρθωνε ο λαός να επιβάλει τη θέληση του στο παλάτι αργά ή γρήγορα και θα μπορούσε τελικά να κυβερνήσει η λαοπρόβλητη κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου, που είχε κερδίσει τις δύο τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις, του 1963 και του 1964.
Ασφαλώς οι επίμαχες δηλώσεις και δεν εκφράζουν σε καμία περίπτωση την παράταξη μας. Θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι όταν η Άννα Βαφία μιλάει για τον πατέρα της και για τις περιόδους εκείνες ενεργεί μέσα από μία απέραντη συναισθηματική και συγκινησιακή φόρτιση. Δεν ενεργεί ούτε ως αντιδήμαρχος, ούτε ως δημοτική σύμβουλος. Όταν συμπεριφέρεσαι και λειτουργείς μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο είναι σίγουρο ότι δεν μπορείς να κάνεις σωστή πολιτική προσέγγιση στα πράγματα. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να λιθοβολείται, αν μέσα σε αυτήν την φόρτιση της ξεφεύγουν μια δύο κουβέντες. Αυτοί που την κατηγορούν θα πρέπει να μπουν για λίγο στη θέση της και να καταλάβουν ότι για το πατέρα μας που τυχόν έχει φύγει από τη ζωή και την αποκατάσταση της μνήμης του, πιθανότατα όλοι θα είχαμε την ίδια αντίδραση, αν ήταν ανάλογες οι συνθήκες.Oι αντιδράσεις κάπου είναι αναμενόμενες. Άλλοι θα το κάνουν γιατί πραγματικά το πιστεύουν και άλλοι γιατί θεωρούν ότι είναι ευκαιρία να βγουν στην επιφάνεια. Ωστόσο θέλω να τους συμβουλεύσω ότι, σε μια εποχή που η Δημοκρατία μας δεν κινδυνεύει ούτε πρόκειται στο μέλλον να κινδυνεύσει, ο υπέρμετρος φανατισμός, η προσπάθεια διασυρμού ανθρώπων και η εξαπόλυση κατηγοριών χωρίς αποδείξεις, αποτελούν στοιχεία ενός φαινόμενου, το οποίο οι ίδιοι υποτίθεται ότι θέλουν να καταδικάσουν».
Πηγή: www.kykladesnews.gr