Επειδή στις μέρες μας νομίζω ότι κινδυνεύει περισσότερο ο ορθολογισμός, ίσως ακόμα περισσότερο και από το περιβάλλον, προτείνω που και που να θυμόμαστε μερικές βοηθητικές φράσεις. Μια τέτοια είναι του φυσικού Φέυμαν όπου λέει το εξής απλό αλλά και συγχρόνως αποκαλυπτικό: '' Όταν συμφωνούμε σε κάτι, δεν χρειάζεται να διαφωνούμε για τον λόγο που συμφωνούμε΄΄. Με λίγα λόγια θες να σώσεις ένα δάσος είτε γιατί είσαι οικολόγος, είτε γιατί είσαι παιδί των λουλουδιών, είτε γιατί απλά σου αρέσει, είτε γιατί νομίζεις ότι σου το σφύριξαν οι εξωγήινοι, ε τότε οργανώσου με τους άλλους και σώσε το δάσος! Και μπορείς να τσακωθείς άνετα για τις κοσμοθεωρίες σου μετά, έχοντας το δάσος καβάτζα.    
Και επειδή όταν είμαστε συνθετικοί έχουμε περισσότερες αντοχές -και από τους φυσικούς- πετάμε από το δάσος στο συνέδριο και συμφωνούμε σε δύο βασικά πράγματα:
Το πρώτο είναι ότι όλοι πλέον μιλάνε για ΄΄νέους συσχετισμούς δυνάμεων΄΄, ΄΄αρστερά που θέλει να διαχειριστεί τα πράγματα΄΄, ΄΄ πυρήνας διακυβέρνησης΄΄ , ΄΄αναγκη συνεργασιών΄΄. Πολλά ειπώθηκαν για το με ποιους, πότε και με ποιό πρόγραμμα, αλλά το σίγουρο είναι ότι όσο τα ποσοστά μας θα ανεβαίνουν τόσο η ανάγκη λύσης θα είναι εντονότερη...Δηλαδή δεν μπορώ να φανταστώ κόμμα με 20% -όποιας παράταξης και είναι- χωρίς κυβερνητικό σχέδιο, αν θέλει να είναι τουλάχιστον σοβαρό. Βέβαια ακόμα δεν φτάσαμε εκεί αλλά θα πρέπει από τώρα να προετοιμαστούμε για αυτό, χρησιμοποιώντας ως πεδίο εφαρμογής το ίδιο το κόμμα.
Το δεύτερο είναι ότι το ΄΄πολιτικό μοντέλο΄΄ (όχι ο Αλέξης αλλά ο τρόπος διακυβέρνησης) παρότι δεν είναι εντελώς ξεκάθαρο, ακούει στο όνομα ΕΣΣΔ!!! Ελευθερία Στον Σοσιαλισμό με Δημοκρατία.
Θα ήθελα να δω αυτά τα βασικά συστατικά του πολιτικού μοντέλου που επιδιώκουμε να εφαρμοστούν καταρχήν στην λειτουργία του Συνασπισμού. Νομίζω ότι ΄΄στρώνοντας'' το δικό μας σπίτι αποκτούμε την εμπειρία σχεδιασμού, οργάνωσης και υλοποίησης ενός εναλλακτικού μοντέλου εντοπίζοντας τις ελλείψεις σε μια μικροκλίμακα, ελαχιστοποιώντας έτσι το όποιο κόστος.
Όσον αφορά στην δημοκρατία με ελευθερία ξεκινώ από τον τρόπο που λαμβάνονται οι αποφάσεις. Πιστεύω ότι θα πρέπει -και εδώ έχει να κάνει και το πόσο καλά είμαστε οργανωμένοι στη βάση- να βγαίνουν αποφάσεις πραγματικά από αυτή. Και βλέπουμε ότι όταν η γνώμη της βάσης λαμβάνεται καταστατικά υπόψιν (π.χ. ψηφοφορίες συνέδρων, ευρωβουλευτών κλπ) η βάση και βρίσκεται και συμμετέχει. Προτείνω λοιπόν σε κάποιες διαδικασίας για σημαντικά θέματα - και όχι βέβαια για θέματα καθημερινότητας γιατί αυτό θα μας καθιστούσε βραδείς- η βάση να συνέρχεται -και από την αδράνειά της πολλές φορές- και πραγματικά να γνωμοδοτεί για καίρια ζητήματα που έχουν τεθεί σε μια τρίμηνη ατζέντα για να συζητηθούν διεξοδικά.
Όσον αφορά στον Σοσιαλισμό, να πιάσουμε και λίγο το σημαντικό θέμα της οικονομικής διαχείρισης. Ξεκινάμε από το γεγονός ότι ο ΣΥΝ χρειάζεται έσοδα πέρα από τις κρατικές επιχορηγήσεις. Όσο μπορώ να θυμηθώ -ήμουν τότε στο δημοτικό- και τα φεστιβάλ της ΚΝΕ που πήγαινα με τη θεία μου, αλλά και τα φεστιβάλ του Εσωτερικού που πήγαινα με τον πατέρα μου στις αρχές του 80 γίνονταν για να μαζευτούν χρήματα. Δεν κόστιζαν στα κόμματα αλλά τα ενίσχυαν. Μετά αλλάξαμε χούγια, πήραν τα μυαλά μας αέρα με τον Ενιαίο, χάσαμε όμως στην πορεία το μέγεθος και μας έμειναν τα χούγια...    
Το κόμμα ως υπαρκτή οντότητα χρειάζεται να είναι βιώσιμο, δεν μπορεί να αρκεστεί στην κρατική ενίσχυση αλλά θα πρέπει να προσανατολιστεί στο να σταθεί στα πόδια του βασικά αξιοποιώντας το ίδιο του το δυναμικό και δεν μιλάμε βέβαια ότι θα μετατρέψουμε τον Συν σε εταιρία. Μιλάμε όμως για εφαρμογή ιδεών οικονομικής αειφορίας. Πεδίο δράσης λαμπρό να αποδείξουμε -στους εαυτούς μας βασικά- ότι δεν είμαστε μόνο ονειροπόλοι...-. Τα φεστιβάλ θα μπορούσαν να είναι η αρχή, η πιο έξυπνη και οικονομική διαφήμιση, η πολύ οικολογική οργάνωση παζαριών σαν αυτή που γίνεται πλέον και ως μόδα σε πολλές ευρωπαϊκές και αμερικάνικες πόλεις, η μεγαλύτερη εισφορά των βουλευτών και ευρωβουλευτών λαμβάνοντας βέβαια υπόψη μας και τα μεγαλύτερα έξοδα που συνεπάγεται το αξίωμά τους....και πολλά άλλα που φαντάζομαι και που φαντάζονται και άλλοι. ...Αυτό το τελευταίο ειδικά, θα μίκραινε και την οικονομική ψαλίδα που υπάρχει στο κόμμα μας, με αποτέλεσμα μικρότερες διαφορές στις οικονομικές απολαβές ανάμεσα σε στελέχη και βουλευτές και ίσως ενίσχυση κάποιων από των υπαλλήλων του Συν που ανήκουν και αυτοί αν όχι στη γενιά των 600 ευρώ στη μετά βίας των 750...μια εφαρμογή δηλαδή και εδώ ενός πιο δίκαιου μοντέλου διαχείρισης. Σε αυτά θα πρέπει να προστεθεί και μια γενναία αναβάθμιση της ΑΥΓΗΣ όπου αν και ανεξάρτητη αρχή παραμένει οικονομικά εξαρτημένη και αυτή του ΣΥΝ διατηρώντας παράλληλα δημοσιογράφους με πολύ χαμηλές αποδοχές.
Δεν γκρινιάζω, όπως δεν γκρινιάζει κανένας αριστερός όταν θέλει να βελτιώσει τον κόσμο του, ποσό μάλλον να τον αλλάξει ριζοσπαστικά. Και νομίζω ότι είναι ηθικό να κάνεις εφαρμογή του μοντέλου που προτείνεις στον εαυτό σου και στην οργάνωσή σου. Και μετά ο ΄΄πυρήνας διακυβέρνησης ΄΄ δεν θα έχει να φοβηθεί την ίδια του τη σχάση παρά μόνο τη σύντηξη με άλλους πυρήνες προς δημιουργία μιας σταθερής Πολιτικής Ένωσης. Και το δάσος θα είναι εδώ.        

ΒΑΡΕΛΑ ΓΕΩΡΓΙΑ