Προς την 4η Ελληνική Δημοκρατία με νέο δημοκρατικό πολίτευμα που θα αποτυπωθεί με ένα νέο σύνταγμα: αναζητείται ο Καποδίστριας της Νέας Ελλάδας

Για την ελληνική πολιτική ζωή του κόσμου της μεταπολίτευσης του 1974 είναι κάτι παραπάνω εμφανές ότι ήρθε το τέλος εποχής. Φυσικά, δεν πρόκειται για ένα στιγμιαίο τέλος, αλλά για μια διαδικασία πολυπαραγοντική και με μη προβλέψιμη για την ώρα διάρκεια.

Ας δούμε πού βρίσκεται σήμερα η χώρα.

Οι δημοκρατικοί θεσμοί και η διάκριση των εξουσιών έχουν ακυρωθεί από τη διαφθορά, τον εκτεταμένο χρηματισμό πολλών εκ των εκάστοτε κρατικών αξιωματούχων και τις εξαγορές συνειδήσεων με δωροδοκίες ή με απονομή (ή αυτό-απονομή) προνομίων σε λειτουργούς του κράτους, του τύπου και -πιθανώς- της δικαιοσύνης.

Η εκτεταμένη και μακρόχρονη υπεξαίρεση και λεηλασία του δημόσιου χρήματος είναι ένα βαρύτατο έγκλημα, ταυτόχρονα ποινικό και κοινωνικό, καθώς οι κλέφτες υπεξαίρεσαν μεγάλης αξίας εθνικούς πόρους που προορίζονταν για κοινωνική αναδιανομή και για την υποστήριξη και διεύρυνση των δημόσιων αγαθών και του κράτους πρόνοιας.
Το μέλλον και οι προοπτικές της Ελλάδας έχουν ακυρωθεί από τους πολιτικούς - νονούς, που όλα αυτά τα χρόνια υπονόμευσαν την εθνική οικονομία και διέλυσαν τη δημοκρατία, μεταβιβάζοντας τη διαχείριση της εξουσίας σε ένα κοινό κονκλάβιο υπουργών, βουλευτών, μεγαλοδημοσιογράφων και άλλων αφανών παραγόντων.
Ο δημόσιος βίος δηλητηριάστηκε και διαμορφώθηκε στη χώρα μια σοβιετικού τύπου νομενκλατούρα, η οποία φροντίζει για την αέναη αυτό-αναπαραγωγή της με ασιατικού τύπου οικογενειοκρατικές και ευνοιοκρατικές διαδικασίες.
Ακόμη και όσες πολιτικές δυνάμεις έμειναν εκτός της άμεσης διαχείρισης της εξουσίας, διαβρώθηκαν από τις φθοροποιές λειτουργίες του συστήματος και μετατράπηκαν σε μηχανισμούς αναπαραγωγής μικρότερων κομματικών νομενκλατούρων.

Η Ελλάδα του 2008 καταρρέει παταγωδώς.

Πριν η καταστροφή ολοκληρωθεί με ένα οικονομικό κραχ ή ακόμη χειρότερα με μια εθνική καταστροφή, ίσως υπάρχει χρόνος να αντιδράσει η ελληνική κοινωνία.

Τώρα είναι η ώρα των πολιτών.

Όλοι οφείλουμε να κινητοποιηθούμε, να διαδηλώσουμε, να απαιτήσουμε την άμεση κατεδάφιση του άθλιου πολιτικού συστήματος που εξουσιάζει τις τύχες μας και να ζητήσουμε  την  οικοδόμηση ενός νέου, υγιούς, διαφανούς, αξιοκρατικού και ουσιαστικά δημοκρατικού πολιτεύματος.

Η Ελλάδα, για να μπορεί να έχει αυτοσεβασμό, ενεργό και αξιοπρεπή συμμετοχή στον κόσμο και κυρίως για να δημιουργήσει ξανά προοπτικές για το μέλλον, πρέπει να περάσει από το κατώφλι μιας ιστορικής μετάβασης σε ένα τελείως διαφορετικό τύπο πολιτεύματος, με νέο Σύνταγμα, το Σύνταγμα της 4ης Ελληνικής Δημοκρατίας.

Ένα Σύνταγμα που θα εισάγει τις κατευθύνσεις έτσι ώστε να μεταβούμε στην 4η Ελληνική Δημοκρατία με ένα πραγματικό και όχι εικονικό -όπως σήμερα στην εποχή της μιντιακής δημοκρατίας- δημοκρατικό πολίτευμα που θα εισάγει:

-         την προεδρική δημοκρατία, με άμεση εκλογή από το λαό σε δύο γύρους και μία μοναδική 5ετή θητεία κάθε προέδρου,
-         τη μία και μοναδική 4ετή θητεία όλων των αιρετών (πρωθυπουργού, βουλευτών, ευρωβουλευτών, εκλεγμένων εκπροσώπων ΟΤΑ), προκειμένου να αρθεί το κίνητρο της πελατειακής εξυπηρέτησης ψηφοφόρων με στόχο την επανεκλογή,
-         την απλή αναλογική χωρίς πλαφόν, σε όλες τις εκλογικές διαδικασίες (βουλή, ευρωβουλή, εκλογές ΟΤΑ),
-         την κατάργηση των μεγάλων εκλογικών περιφερειών που απαιτούν πολυδάπανες προεκλογικές εκστρατείες και ευνοούν τη διαπλοκή
-         την υιοθέτηση εκλογικού συστήματος βάσει του οποίου θα εκλέγονται 100 βουλευτές επικράτειας σε εθνικό επίπεδο από λίστα και 200 σε πενταεδρικές περιφέρεις για να εξασφαλίζεται πλήρως η αντιπροσωπευτικότητα και να αίρεται ή ανάγκη για σκιώδη χρηματοδότηση,
-         το ασυμβίβαστο υπουργού - βουλευτή,
-         την κατάργηση όλων των προνομίων των βουλευτών (αφορολόγητα αυτοκίνητα κ.α.)
-         την κατάργηση της βουλευτικής ασυλίας για ποινικά θέματα,
-         την υποχρεωτική εκπλήρωση της στρατιωτικής θητείας -κανονικής ή εναλλακτικής/κοινωνικής- και το λευκό ποινικό μητρώο ως προϋποθέσεις εκλογής βουλευτή,
-         την απαγόρευση ταυτόχρονης θητείας συγγενών πρώτου βαθμού στα νομοθετικά και εκτελεστικά όργανα,
-         τη μείωση της μισθοδοσίας των βουλευτών και την εξίσωση της με το μισθό του εφέτη, με εξασφαλισμένη όμως την χορήγηση των οδοιπορικών και των εξόδων επικοινωνίας,
-         την αντικατάσταση της κρατικής χρηματοδότησης των κομμάτων από την δωρεάν πρόσβαση και την υποχρεωτική παρουσίαση των θέσεων όλων των κοινοβουλευτικών και εξωκοινοβουλευτικών κομμάτων που εκπροσωπούν τουλάχιστον 10.000 πολίτες στα ΜΜΕ και τον τύπο,
-         την κατάργηση της πολυθεσίας στο δημόσιο τομέα,
-         τη θέσπιση ανώτατου ορίου αποδοχών για τα στελέχη του δημοσίου και των ΔΕΚΟ, που δεν θα υπερβαίνει τις απολαβές του προέδρου του Αρείου Πάγου,
-         δημοψηφίσματα για κάθε ενέργεια που αλλάζει το διεθνές καθεστώς της χώρας, όχι όμως για θέματα που εμπίπτουν σε ζητήματα του κράτους δικαίου και των ανθρώπινων δικαιωμάτων, κατόπιν αιτήματος 200.000 πολιτών,
-         την κατοχύρωση των διαγενεακών δικαιωμάτων, ιδίως σε ό,τι αφορά την κοινωνική ασφάλιση και την προστασία/αειφορία των φυσικών πόρων,
-         την προστασία και προαγωγή της μητρότητας και της υποστήριξης των επαγγελματικών δικαιωμάτων των γυναικών, με την καθιέρωση εθνικού μισθού μητέρας και την επιδότηση υποχρεωτικά 2 ετών άδειας μητρότητας για όλες τις μητέρες είτε εργάζονται στο δημόσιο είτε στον ιδιωτικό τομέα,
-         την πλήρη κατοχύρωση της προτεραιότητας προστασίας του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος και της καταπολέμησης της κλιματικής αλλαγής,
-         την κατοχύρωση της προτεραιότητας των οικολογικών τεχνολογιών,
-         την εισαγωγή εθνικού κτηματολογίου και εθνικού δασολογίου.
-         την απαραίτητη επαγγελματική προϋπηρεσία 10 χρόνων ή 5 χρόνων και πανεπιστημιακών σπουδών, ως προαπαιτούμενο εκλογής οποιουδήποτε,
-         την κατάργηση της νομοθέτησης με προεδρικά διατάγματα, υπουργικές αποφάσεις και τροπολογίες,
-         την μεταρρύθμιση του συστήματος φορολόγησης όλων των πολιτών στη βάση της αρχής του τι και πόθεν έσχες,
-         την παντελή κατάργηση των αναθέσεων και την εισαγωγή διαγωνισμών για όλες τις προμήθειες δημοσίου,
-         την υποχρεωτική έγκριση από τη βουλή όλων των συμβάσεων και  διαγωνισμών δημοσίων έργων,
-         την ποινική ευθύνη υπουργών και δικαστικών λειτουργών για την παράλειψη άσκησης έργου (π.χ. για την παράλειψη είσπραξης των ογκωδών οφειλών επιχειρηματιών προς το ΙΚΑ κοκ),
-         την πλήρη αυτοδιοίκηση της δικαιοσύνης με εσωτερικές εκλογικές διαδικασίες,
-         την πρόσληψη στο δημόσιο μόνο μέσω διαγωνισμών από το ΑΣΕΠ,
-         την κατάργηση της πρόσληψης στο δημόσιο με συμβάσεις.

Αυτές είναι οι σημαντικότερες βασικές ρυθμίσεις που απαιτούνται για να κατεδαφισθεί το σαθρό σημερινό πολιτικό σύστημα - νομενκλατούρα, να σταματήσει η ασυδοσία των -όποιων είναι ασύδοτοι- επιχειρηματιών, να περιχαρακωθεί η διατηρησιμότητα των σημαντικότερων φυσικών μας πόρων και να διασφαλισθεί ένα μίνιμουμ επίπεδο αξιοπρεπούς προστασίας του περιβάλλοντος, να ενισχυθεί η ισότητα των δύο φύλων, να επέλθει ισονομία για όλους τους Έλληνες, να σταματήσει η υπεξαίρεση και μάλιστα ατιμώρητη του δημόσιου χρήματος, να καταργηθούν τα σκανδαλώδη προνόμια όσων τα έχουν και να αποκτήσουν ελπίδες για το αύριο οι ενεργοί πολίτες.

Στην έσχατη στιγμή που φθάσαμε, η ριζοσπαστικοποίηση των θεσμών και των πολιτειακών λειτουργιών είναι μονόδρομος για τη διάσωση του δημοσίου συμφέροντος, την προοπτική για συλλογική ποιότητα ζωής και εντέλει για την ίδια την ύπαρξη της Ελλάδας και στις επόμενες δεκαετίες.

Αυτή η ζητούμενη Νέα Ελλάδα που έχουμε δικαίωμα όλοι οι ενεργοί πολίτες να διεκδικούμε αναζητεί τον δικό της Καποδίστρια που θα τολμήσει!