Το (δίσεκτο) Έτος των Τρωκτικών
Στην Κίνα  αποχαιρέτισαν τη χρονιά του γουρουνιού και μπήκαν στη χρονιά του ποντικού.
Στην Ελλάδα αποχαιρετίσαμε τη χρονιά των τρωκτικών που πήδηξε από τον 4ο όροφο,  και μπήκαμε στο δίσεκτο έτος των τρωκτικών
            Δίσεκτο, πολύ δίσεκτο το 2008, το είπε και ο πρωθυπουργός:
"Το 2008, συνεχίζουμε με νέα αποφασιστικότητα, την πορεία που χαράξαμε και ξεκινήσαμε το 2004".

Καπιταλιστική ισότης
Σε ηπιότερες αλλαγές του ασφαλιστικού και έναρξη νέου γύρου διάλογου προσανατολίζεται η νέα υπουργός Απασχόλησης, Φάνη Πάλλη - Πετραλιά. Σκέφτεται, λέει, να εφαρμόσει τον νόμο του Ρέππα.
Ωραία. Και πάνω που άρχισε να μας πείθει ο George, ότι ΝΔ και ΠΑΣΟΚ δεν έχουν καμιά σχέση.
Η κα Φάνη θα εφαρμόσει, λέει, τον νόμο Ρέππα και θα πάρει δίκαια μέτρα για τις γυναίκες με ανήλικα. Να μαντέψουμε τι σημαίνει αυτό; Ας το προσπαθήσουμε. Θα εξισωθούν τα όρια γυναικών με τους άντρες και μετά θα δοθούν κάποια ψίχουλα στις γυναίκες, για να χρυσωθεί το χάπι.
Ισότης. Προς τα χειρότερα. Με δυο λέξεις: Καπιταλιστική ισότης!

Να αρρωστήσω ή να περιμένω;
Τι θυμήθηκα τώρα; Κώστα Χατζηχρήστο:
«- Και με κρατάς και τον Ίκα! Ποιος είν' αυτός ο Ίκας;
-  Αυτό όλοι το πληρώνουν!
 - Δεν το πληρώνω εγώ! Δε με φτάνει που δε με πληρώνεις, μου κρατάς και τον Ίκα! Και μου λες όλο " υπομονή Ζήκο θ' αρρωστήσεις!" Πότε θ' αρρωστήσω εγώ;»
Περίμενε λίγο ρε Ζήκο. Να περάσει πρώτα το ασφαλιστικό και μετά αρρωσταίνεις μια και καλή.

«Όμορφος» κόσμος, «ηθικός», από τον 4ο όροφο πεσμένος
Από τις 20 Δεκεμβρίου που ο πρώην γενικός γραμματέας του υπουργείου Πολιτισμού έπεσε στο κενό η χώρα ζει στον αστερισμό του Ζαχόπουλου. Ούτε η γέννηση του Χριστού ούτε ο ερχομός του νέου έτους δεν μπόρεσαν να επισκιάσουν.
Για να μην τρελαθούμε στα καλά καθούμενα με όσα ακούμε και διαβάζουμε, για να μην πάθουμε όλοι Αλτσχάιμερ τρώγοντας αδιαμαρτύρητα το κουτόχορτο που μας σερβίρουν σε υπερβολικές καθημερινές μερίδες τα ΜΜΕ, ας προσπαθήσουμε να βάλουμε τα πράγματα σε μια τάξη.
Η υπόθεση Ζαχόπουλου από την αρχή έδειχνε το Μέγαρο Μαξίμου ως ηθικό αυτουργό της απόπειρας αυτοκτονίας του Ζαχόπουλου. Η «Δικαιοσύνη» με ασυνήθιστη ταχύτητα, ανάλογη αυτής που η «Δικαιοσύνη» της Χούντας είχε επιδείξει το 1967 στην έκδοση διαζυγίου του δικτάτορα Παπαδόπουλου, βρήκε τον αποδιοπομπαίο τράγο στο πρόσωπο της Εύης Τσέκου την οποία προφυλάκισε παραμονή Χριστουγέννων με τις κατηγορίες για εκβίαση (κακούργημα) και συμμετοχή σε αυτοκτονία (πλημμέλημα).
Νωρίτερα πρόθυμα ΜΜΕ είχαν συνδράμει τις αστυνομικές έρευνες υποδεικνύοντας την κατηγορουμένη ως ύποπτη ενώ ασμένουσα προσέφερε τις υπηρεσίες της και η «δικαιοσύνη» «για την διερεύνηση της όλης υπόθεσης, σε κάθε πτυχή και κατά απόλυτη προτεραιότητα» όπως είπε στον υπουργό Δικαιοσύνης ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου.
Την επόμενη μέρα, ο στενός συνεργάτης του πρωθυπουργού Γ. Αδριανός παραδίδει στον εισαγγελέα ένα ροζ dvd για να ενισχύσει τη ροζ εκδοχή του σκανδάλου που τα πρόθυμα ΜΜΕ προωθούσαν.  Το dvd παραδόθηκε στον ανακριτή αμέσως μετά την έκδοση της απόφασης για προφυλάκιση της κατηγορουμένης ίσως επειδή από αυτό δεν προκύπτουν ενδείξεις για εκβιασμό.
Συνεχώς πληθαίνουν οι ενδείξεις ότι πίσω από τον εκβιασμό του Ζαχόπουλου, αν ποτέ επιχειρήθηκε, κρύβονται επαγγελματίες με πολιτική κάλυψη που ήθελαν να στείλουν μήνυμα στον πρωθυπουργό ότι υπάρχουν τόσα και τέτοια στοιχεία που καλό είναι να ετοιμάζει σιγά σιγά τις βαλίτσες του.
Η άλλη η επίσημη εκδοχή που υποστηρίζουν όσοι έσπευσαν να δείξουν και να προφυλακίσουν την Εύη Τσέκου για εκβιασμό του Ζαχόπουλου δεν μπορεί να ευσταθεί όπως και να την δει κανείς.
Ας δούμε εν συντομία τους πρωταγωνιστές του δράματος τον «εκβιαστή» και τον «εκβιαζόμενο».
Από τη μια ένας κυβερνητικός αξιωματούχος που λόγω της εύνοιας που απολαμβάνει από το πρωθυπουργικό ζεύγος είναι πανίσχυρος και έχει ήδη φάει ένα δυο υπουργούς και υφυπουργούς.
Από την άλλη μια νέα γυναίκα που έχει περάσει τα 30 και δεν μπορεί να βρει μόνιμη δουλειά. Που κάνει ό,τι κάνει με αντάλλαγμα την υπόσχεση διορισμού της σε μια θέση στο δημόσιο.
Ένας πανίσχυρος κυβερνητικός αξιωματούχος από τη μια κι από την άλλη μια γυναίκα που με τις κινήσεις της έχει καταστήσει η ίδια ύποπτο τον εαυτό της αν συμβεί κάτι κακό στον προϊστάμενό της. Μια γυναίκα με αυτό το προφίλ μπορεί να εκβιάσει τον πανίσχυρο κυβερνητικό αξιωματούχο; Ας το δεχτούμε ως υπόθεση εργασίας.
Ποιες άλλες επιλογές είχε ο εκβιαζόμενος, από την Τσέκου, Ζαχόπουλος για να μην φτάσουν ποτέ τα στοιχεία του εκβιασμού στη δημοσιότητα, να μην κινδυνέψει η θέση του και να μην χρειαστεί να πηδήξει στο κενό με το κεφάλι κάτω;
Θα μπορούσε να τη διορίσει (δεν θα ήταν ο πρώτος παράνομος διορισμός). Θα μπορούσε να της δώσει τα 200 χιλιάρικα (που λένε ότι ζητούσε) από τα κονδύλια που διαχειριζόταν ανεξέλεγκτα ή από τις μίζες για τους αποχαρακτηρισμούς. Θα μπορούσε να της στήσει παγίδα και να τη θάψει για καλά στον Κορυδαλλό. Πολλά θα μπορούσε να κάνει εκτός από το να αφήσει τα πράγματα να φτάσουν στα άκρα, να μάθει το Μαξίμου όσα έμαθε και να φθάσει ο ίδιος στο απονενοημένο.
Για να μην κάνει τίποτα από τα παραπάνω ένα πράγμα μπορεί να ισχύει. Ότι δεν ήξερε ποιοι ήταν πίσω από τον εκβιασμό και τι στοιχεία είχαν στα χέρια τους, μεταξύ των οποίων προφανώς και τα ροζ dvd, ενώ ήξερε ότι λειτουργώντας ανεξέλεγκτα λόγω της πρωθυπουργικής εύνοιας είχε αφήσει πολλά ίχνη και στοιχεία ικανά να κάψουν όχι μόνο τον ίδιο αλλά και τον προστάτη του.
Κι όταν τα στοιχεία άρχισαν να φθάνουν στον ένοικο του Μαξίμου οι εξελίξεις έγιναν και θα παραμείνουν ανεξέλεγκτες. Και θα όζουν όπως και κάθε σκάνδαλο των γαλάζιων και πράσινων «ταγών» της αστικής μας «δημοκρατίας».
Όπως και να έχει ξεχάστηκε το θέμα Μαγγίνα και οι ασφαλιστικές μεταρρυθμίσεις. Δεν είναι ήσσονος σημασίας το θέμα Ζαχόπουλου αλλά όχι τόσο σημαντικό όσο το ασφαλιστικό και οι "μεταρρυθμίσεις" που ετοιμάζονται. Οι αποκαλύψεις για την υπόθεση Ζαχόπουλου μπορεί να μην έγιναν εσκεμμένα από κάποιους που είχαν καιρό πρόσβαση στο ζήτημα. Ωστόσο, σίγουρα «κάποιοι» κερδίζουν από αυτήν την υπόθεση και την αποσιώπηση του ασφαλιστικού.

Δεν απαγορεύεται. Απλά δεν επιτρέπεται!
Ο Andrew Murray είναι πρόεδρος του Βρετανικού αντιπολεμικού φορέα "Stop the War Coalition". Είναι επίσης στέλεχος του Κομμουνιστικού Κόμματος Βρετανίας. Περιστασιακά αρθρογραφεί στη Guardian και μιας και οι πολιτικές του πεποιθήσεις είναι λίγο πολύ γνωστές λαμβάνει πλήθος αντιδραστικών προβοκατόρικων σχολίων στο blog που διατηρεί στην ιστοσελίδα της εφημερίδας.
Στις 8 Οκτώβρη η βρετανική αστυνομία αποφάσισε να απαγορεύσει αντιπολεμική διαδήλωση που θα κατέληγε στο κοινοβούλιο. Ο Murray έγραψε γι' αυτό στο blog του ένα άρθρο που έθιγε το ζήτημα από την πλευρά της δημοκρατίας και του δικαιώματος στη διαδήλωση. Ένα άρθρο χωρίς αυστηρό πολιτικό στίγμα.
Είναι πραγματικά εντυπωσιακό να δει κανείς τη σύγχρονη βρετανική μικροαστική διανόηση να αποτυπώνεται στα σχόλια που ακολουθούν. Απύθμενος αντικομμουνισμός και αντίδραση. Συλλογιστική που ξεκινά από το ότι δεν έχει δικαίωμα να μιλά για δημοκρατία κάποιος που θέλει να εγκαθιδρύσει κομμουνιστική δικτατορία στη Βρετανία και φτάνει να λέει πως αν κάποιος θέλει πραγματικά να σταματήσει τον πόλεμο ίσως θα έπρεπε να διαδηλώνει έξω από την ιρανική και συριακή πρεσβεία!
Όμως, το εκπληκτικότερο είναι άλλο. Ο Murray παραθέτει στο blog του τη συζήτηση του με αστυνομικούς του Λονδίνου σχετικά με την απαγόρευση της διαδήλωσης. Είναι απολαυστική η απάντηση των βρετανικών δυνάμεων καταστολής και δείχνει πως σε κάθε χώρα και καθεστώς «όλα τα γουρούνια έχουν την ίδια μούρη». Απολαύστε:
«Μιλώντας χθες με ένα αστυνομικό στην Trafalgar Square, τον ρώτησα 
"Είναι ακόμα η διαδήλωση απαγορευμένη;".
Απάντησε "Ποτέ δεν απαγορεύτηκε. Απλώς, δεν επιτρέπεται".
Πώς μπορέσαμε να κάνουμε τέτοιο λάθος;».
Έλα ντε!

ametanohtos@ametanohtos.gr
http://www.ametanohtos.gr