Προς τα μέλη της Καθολικής Εκκλησίας
Σύρου - Θήρας - Κρήτης
και προς κάθε άνθρωπο καλής θελήσεως.
Αγαπητοί μου,
         Το θέμα της φετινής Παγκόσμιας Ημέρας Ειρήνης, που θα εορτάσουμε την ημέρα της Πρωτοχρονιάς, είναι η οικογένεια, ως χώρος όπου ο άνθρωπος διδάσκεται τους τρόπους για να ζει ειρηνικά και να δημιουργεί περιβάλλον ειρήνης. Αυτό το θέμα έρχεται ως συνέχεια της Σύναξής μας, την οποία πραγματοποιήσαμε στην Αθήνα στις 16 και 17 Νοεμβρίου 2007.
 Η οικογένεια είναι η «κατ' οίκον Εκκλησία». To διατυμπανίσαμε με τη Σύναξή μας, διότι, όπως η Εκκλησία, έτσι και η οικογένεια είναι ο χώρος όπου ο καθένας αισθάνεται ότι αγαπιέται και μαθαίνει να αγαπά, μαθαίνει να ζει την κοινωνία των ατόμων παρ' όλη τη διαφορετικότητα των μελών: ηλικίας και φύλου (οι σύζυγοι: άνδρας και γυναίκα, τα παιδιά: αγόρια και κορίτσια).

            Μπορούμε επίσης να σκεφθούμε την οικογένεια και ως «κατ' οίκον ανθρώπινη κοινωνία», και να την παραλληλίσουμε. Θα διαπιστώσουμε ότι αυτό που συμβάλλει στην αρμονική συμβίωση της οικογενειακής κοινότητας, συμβάλλει και στην ειρηνική συνύπαρξη της πανανθρώπινης κοινότητας.

 Ο Πάπας Βενέδικτος 16ος τονίζει στο Μήνυμα για την Παγκόσμια Ημέρα Ειρήνης, ότι «η υγιής οικογένεια είναι ο χώρος όπου κάθε άνθρωπος κάνει και αποκτά την εμπειρία πολλών συστατικών στοιχείων  που συντελούν στην εδραίωση της παγκόσμιας ειρήνης». Ό,τι διδαχτεί κανείς από την οικογένεια, αυτό θα εξωτερικεύει και στις σχέσεις του με τους άλλους, σε όλους τους τομείς και σε όλα τα επίπεδα της κοινωνικής ζωής του.
 Όπως η δικαιοσύνη και η αγάπη μεταξύ των αδελφών είναι απαραίτητες στην οικογένεια, το ίδιο απαραίτητες είναι και για την εδραίωση της Ειρήνης μεταξύ των κρατών. Κάθε πόλεμος και κάθε εχθροπραξία είναι συνέπεια κάποιας αδικίας και αποτελούν αυτές καθαυτές αδικία. 
 Η αλήθεια και η ειλικρίνεια στις σχέσεις των μελών της οικογένειας είναι το θεμέλιο της εμπιστοσύνης του ενός προς τον άλλο. Όταν κυριαρχεί το ψέμα και η υποκρισία, καταστρέφεται η ενότητα της οικογένειας και σύντομα φθάνει η διάλυσή της. Το ίδιο συμβαίνει και στις σχέσεις των κρατών. 
 Μέσα στην οικογένεια συναντάμε την αμοιβαία φροντίδα για τα πιο αδύναμα μέλη: για τα μικρότερα σε ηλικία, για τα ασθενέστερα, για τα πιο ηλικιωμένα. Αυτή τη φροντίδα όλων για όλους αν την αντιγράφαμε στις κοινωνικές συναλλαγές των ατόμων σε προσωπικό επίπεδο, ή στις συναλλαγές των κυβερνώντων για τις ασθενέστερες τάξεις της κοινωνίας εντός των ορίων της χώρας τους, ή και εκτός της πατρίδας για τους φτωχότερους λαούς, θα ήταν πολύ καλύτερη η κατάσταση ολόκληρης της ανθρωπότητας. Θα υπήρχε λιγότερη φτώχεια, θα λιγόστευαν οι πεινασμένοι, οι άστεγοι, οι μετανάστες, οι άρρωστοι, οι κάθε λογής περιθωριοποιημένοι. Στην εποχή μας οι κυβερνήσεις δυσκολεύουν τη μετακίνηση των μεταναστών, δηλαδή των ανθρώπων εκείνων που εγκαταλείπουν την πατρίδα τους αναζητώντας ένα κομμάτι ψωμί για να επιζήσουν. Πόσο λιγότερη θα ήταν η δυστυχία! Πόσα λιγότερα θα ήταν τα προβλήματα για όλους αν οι πλουσιότερες χώρες φρόντιζαν να βοηθήσουν τις φτωχότερες, ώστε οι πολίτες κάθε χώρας να παραμένουν σ' αυτή! 
 Στην οικογένεια ασκείται η πατρική και η μητρική εξουσία που πηγάζει από την αγάπη και μετατρέπεται στην χωρίς όρια προσφορά των γονέων, που αγγίζει, και συχνά ξεπερνά, τη θυσία προκειμένου να εξασφαλίζουν, κάθε μέρα, στα παιδιά τους τη σωματική, διανοητική και πνευματική ανάπτυξή τους. Από τέτοιους γονείς έχουν πολλά να διδαχτούν όσοι μας κυβερνούν ώστε να ασκούν την εξουσία με πνεύμα ειλικρινούς αναζήτησης της ευημερίας του λαού και να θέτουν κατά μέρος πολλά επιλήψιμα συμφέροντα που προξενούν τη φτώχεια και τη δυστυχία του λαού. 
 Η πατρική και μητρική εξουσία ασκείται από τους γονείς χωρίς μεροληπτικές διακρίσεις προς τα παιδιά τους διότι η εξουσία τους είναι καρπός ίδιου μέτρου αγάπης για το καθένα. Μια τέτοια εξουσία γίνεται υπόδειγμα για τους κυβερνώντες ώστε να νομοθετούν δίκαια, έχοντας υπόψη με ιδιαίτερη φροντίδα τις κάθε είδους μειονότητες οι οποίες διαθέτουν και λιγότερες δυνάμεις. 
 

Για όλα τα παραπάνω «η οικογένεια είναι η πρώτη και αναντικατάστατη παιδαγωγός για την ειρήνη» (Βενέδικτος 16ος στο Μήνυμα για την Ειρήνη).
 Αν θέλουμε λοιπόν χρόνους ειρηνικούς, η οικογένεια είναι η πύλη και ο δρόμος για να φθάσουμε στην ειρήνη. Η οικογένεια είναι το κύτταρο της ανθρώπινης κοινωνίας. Από τα κύτταρα εξαρτάται η υγεία όλου του σώματος. Φροντίζοντας το κύτταρο-οικογένεια φροντίζουμε έμμεσα για την ειρήνη.
 Και πράγματι, το παιδί που ακόμη διαπλάθει την προσωπικότητά του, πού αλλού μπορεί να γευθεί την αυθεντική γεύση της ειρήνης, παρά στη «φωλιά» εκείνη που του ετοίμασε η ίδια η φύση ή καλύτερα ο ίδιος ο Θεός; 
Σε όλους εύχομαι ειρηνικό το νέο έτος, με μια ειρήνη που να πηγάζει από την πίστη στο Θεό και να βιώνεται κάθε μέρα μέσα στην οικογένεια, την «κατ' οίκον Εκκλησία»!

Δόθηκε στην Άνω Σύρο, στις 20 Δεκεμβρίου 2007
+ Φραγκίσκος
Επίσκοπος Σύρου, Θήρας και Κρήτης