Πριν από λίγες μέρες πήγα για ανακύκλωση τα χαρτιά, τα γυαλιά και τα αλουμινένια κουτάκια που χρησιμοποιήσαμε τον τελευταίο καιρό στο σπίτι μας.  Ο μόνος τρόπος να κάνω ανακύκλωση είναι μέσω μιας ενορίας και κάποιων αξιόλογων προσώπων που για να πω την αλήθεια δεν τους γνωρίζω προσωπικά, μιας και κάνουν τη δουλειά του μυρμηγκιού χωρίς να ζητούν πολιτική αναγνώριση, αναλαμβάνοντας κατά κάποιο τρόπο την υποχρέωση της πολιτείας. Δυστυχώς, μας πληροφορούν, ότι δεν μπορούν να διαχειριστούν πλέον το γυαλί και μπαίνω τώρα στη δυσάρεστη θέση να πετάω και αυτό. Γράφω για απορρίμματα και απορώ κρατώντας σημειώσεις σε ένα χαρτί που ελπίζω να πάει για ανακύκλωση.
Απορώ γιατί κάθε Κυριακή αγοράζουμε Εφημερίδες που αναφέρονται σε θέματα ανακύκλωσης, χαρίζουν DVD με ντοκιμαντέρ που αφορούν στις οικολογικές καταστροφές που ήδη συντελούνται και το αβέβαιο μέλλον του πλανήτη, ξέρουμε πολύ περισσότερα από αυτά που γνωρίζαμε πριν από 10 χρόνια, κουβεντιάζουμε με τη γιαγιά μας και ακόμη και αυτή γνωρίζει πως πρέπει να αλλάξουμε τρόπο ζωής, μιλάμε με τα παιδιά και νομίζουμε ότι έχουν παρακολουθήσει ανώτερα μαθήματα περιβαλλοντολόγων. Και απορώ που συνεχίζουμε να καταναλώνουμε απερίσκεπτα και μάλιστα ούτε καν μειώνοντας τους ρυθμούς των απορριμμάτων εφαρμόζοντας έστω την ανακύκλωση. Γιατί η ανακύκλωση για να λέμε όλη την αλήθεια είναι μόνο ένα μέρος της λύσης. Η υπόλοιπη και βασική αλλαγή συμπεριφοράς απαιτεί νέο μοντέλο ζωής, το οποίο με την σειρά του απαιτεί νέες αξίες ζωής, οι οποίες τελευταία δεν πουλάνε και πολύ οπότε ας πάμε τουλάχιστον στην ανακύκλωση και βλέπουμε. Πετάμε λοιπόν και τις Κυριακάτικες εφημερίδες έχοντας ένα συναίσθημα ότι κάτι δεν κάνουμε καλά τελευταία!
Πολλά, πολλοί δεν κάναμε καλά και μάλιστα για μεγάλο χρονικό διάστημα. Τώρα ίσως είναι η τελευταία μας ευκαιρία, αν ακόμα προλαβαίνουμε να εφαρμόσουμε τις προτάσεις μας. Και μία από αυτές πρέπει να είναι η ανακύκλωση στις Κυκλάδες. Οι Δήμοι πρέπει να θέσουν προτεραιότητα και στόχο: λιγότερα απορρίμματα, οφέλη περιβαλλοντικά και γιατί όχι και οικονομικά από ολοκληρωμένα προγράμματα ανακύκλωσης. Πολλοί Δήμοι το κατάφεραν και βγήκαν πολλαπλά κερδισμένοι!
Τα σχολεία οφείλουν στους μαθητές τους, να διαθέτουν κάδους για να εφαρμόσει η νέα γενιά αυτά που εκπαιδεύεται να κάνει. Είναι χρέος τους να το απαιτήσουν από τους Δήμους τους. Αλλά και μεις οι πολίτες δεν πρέπει να δεχόμαστε άλλο αυτά τα: είναι δύσκολη υπόθεση.είναι και ο νησιωτικός χαρακτήρας.μεγάλες οι αποστάσεις.  Επιτέλους, δεν είμαστε το μόνο νησιωτικό σύστημα του πλανήτη με προβλήματα!
Ψάχνοντας στο διαδίκτυο βλέπεις ότι και σε άλλα μέρη αντιμετωπίζουν προβλήματα νησιωτικού χαρακτήρα αλλά προχωρούν, με παραδείγματα πολύ κοντά μας, στην Ιταλία, τη Γαλλία, την Ισπανία αλλά και πιο μακριά μας στα νησιά Κάιμαν, στα Κούζου στα Κουκ και σε πολλά άλλα που φαντάζομαι ότι μπορεί να έχουν πολύ μεγαλύτερα θέματα αποστάσεων μιας και μιλάμε για συστήματα που βρίσκονται σε ωκεανούς και όχι λίγες ώρες δρόμο, ακόμη και με τη ΄΄Δημητρούλα΄΄, από Πρωτεύουσα Ευρωπαϊκού Κράτους.
Και εδώ θα πρέπει να προτείνουμε και άλλους δρόμους. Το ότι είμαστε τουριστική περιοχή με πολλά απορρίμματα είναι γνωστό, γιατί όμως αυτό να μην το δούμε σαν θετικό και αποδοτικό ως προς άλλες διαστάσεις;  Γιατί να μην δημιουργήσουμε για παράδειγμα, σε κάποιο νησί. βιοτεχνία γυαλιού όπου θα μπορούμε να πουλάμε ανακυκλωμένα μπουκαλάκια και μάλιστα με στάμπα, ΄΄LOVE from SANTORINI΄΄ ή ανακυκλωμένες καρτούλες ΄΄KISSES from MYKONOS΄΄ εκμεταλλευόμενοι το γεγονός ότι μιλάμε για υψηλές τουριστικές περιοχές; Γιατί να μην κάνουμε ανακύκλωση των οργανικών ουσιών των απορριμμάτων ΄΄κομπόστ΄΄ εμπλουτίζοντας τα νησιωτικά εδάφη που μάλιστα το έχουν και ανάγκη; Και ακόμα πιο απλά πράγματα κοινωνικής οργάνωσης: γιατί να μην οργανώνουμε δύο φορές το χρόνο παζάρια όπου θα μπορούμε να πουλάμε πράγματα που δεν χρησιμοποιούμε πια, βρίσκοντας ταυτόχρονα πολύ φτηνά άλλα που χρειαζόμαστε; 
Απορώ και διεκδικώ, σαν πολίτης του σήμερά, αλλά κυρίως σαν πολίτης του αύριο, λύσεις από όλους όσους μπορούν να τις εφαρμόσουν. Την ίδια ώρα παίρνω την ευθύνη της δικής μου συμμετοχής προσπαθώντας με τα κάθε φορά δεδομένα να περάσω από αυτόν τον πλανήτη αφήνοντας πίσω μου όσο λιγότερα σκουπίδια μπορώ.

ΒΑΡΕΛΑ ΓΕΩΡΓΙΑ
Γραμματέας του Συνασπισμού Π.Κ. Σύρου-Μυκόνου