Σχεδόν ένα δίμηνο μετά τις εκλογές, η χώρα μοιάζει να πορεύεται με  αυτόματο πιλότο. Δεκάδες κρίσιμα ζητήματα εκκρεμούν  και η διαφαινόμενη «λύση» τους κάθε άλλο παρά θετική αναμένεται. Την ίδια ώρα, το πανελλήνιο αναστενάζει τυρβάζοντας περί άλλων. Ιδού μερικά από τα «σημαντικά» προβλήματα που «καίνε» τον τόπο (με σειρά «σπουδαιότητας»):
Παρελάσεις: Το καθιερωμένο σήριαλ που συνοδεύει τις εθνικές επετείους την τελευταία δεκαετία παίχτηκε και φέτος με τις γνωστές παραλλαγές. Ατέρμονες τηλεοπτικές συζητήσεις σχετικά με την ιστορία των παρελάσεων μεταξύ «προοδευτικών» του ΣΥΡΙΖΑ από τη μια και από την άλλη «πατριωτών» του ΛΑΟΣ, των εκκλησιαστικών κύκλων και μερίδας της ΝΔ προεξάρχοντος του «εθνικού νομάρχη» (κατά το «εθνικός σταρ») Ψωμιάδη. Παρακολουθήσαμε τιτάνιες μάχες ανάμεσα στην «πρόοδο» και τη «συντήρηση» στις οποίες πρωταγωνίστησε η αλογοουρά του κου Κουράκη εναντίον της μπριγιαντίνης του κου Α. Γεωργιάδη. Αποτέλεσμα; Ισόπαλο. Η συνέχεια το Μάρτη.
«Αντάρτες» της ΝΔ: Ελλείψει άλλων θεμάτων είχαμε ένα γύρο συζητήσεων, υποθέσεων και σεναρίων σχετικά με την αντοχή της κυβέρνησης να «βγάλει» την τετραετία με μόλις 152 βουλευτές. Αναλύθηκαν όλες οι διαφωνίες απογοητευμένων νεοδημοκρατών που δεν υπουργοποιήθηκαν και εκτιμήθηκαν οι δυνατότητες τους να ρίξουν την κυβέρνηση. Απαραίτητο στοιχείο ο καθορισμός των επόμενων εκλογών. Μόλις 40 μέρες μετά τις προηγούμενες οι επόμενες τοποθετούνται προς την άνοιξη. Τέτοια βραχύβια κυβέρνηση ούτε η κυβέρνηση των αποστατών δεν ήταν (αν πιστέψουμε τα σενάρια για ανοιξιάτικες κάλπες). Η αιτία; Εύκολο να βρεθεί. Ιδίως αν ρίξουμε μια ματιά στο επόμενο «πρόβλημα».
«Εθνική μάχη για το Σκοπιανό»: 14 χρόνια μετά την «ιστορική» δήλωση του, φαίνεται πως ο Κ. Μητσοτάκης διαψεύδεται. Το Σκοπιανό δεν έχει ακόμα ξεχαστεί, τουλάχιστον από κείνους που το προβάλουν για να μη μιλούν για ο,τιδήποτε άλλο. Το μακροχρόνιο «εθνικό» μας θέμα ξαναφούντωσε μετά την αναμενόμενη άρνηση της ΠΓΔΜ να μπει σε διαδικασία συζήτησης για την αλλαγή ονόματος της χώρας. Οι γνωστοί και μη εξαιρετέοι «πατριώτες» των τηλεπαραθύρων ξαναχτυπούν κατακεραυνώνοντας τους πάντες. Το μοναδικό «νέο» στοιχείο είναι η μπουρδολογία του Φαρισαίου Θεσσαλονίκης Άνθιμου προς το «χριστεπώνυμο πλήρωμα» να πιέσει τους πολιτικούς να δράσουν ώστε σύντομα να ενσωματωθούν στη «μητέρα Μακεδονία» και τα υπόλοιπα «σκλαβωμένα τμήματα» της. Εδώ ταιριάζει απόλυτα η έκφραση «μωραίνει Κύριος.» (αν υποτεθεί πως όποιος προσπαθεί να κηρύξει πόλεμο δεν είναι ήδη μωρός).
Η «μάχη της Κρήτης»: Επιχείρηση αστυνομικών δυνάμεων με στόχο την κατάληψη τμήματος της Κρήτης που δεν ανήκει στην ελληνική επικράτεια. Μάχες σώμα με σώμα στα βουνά και κατάληψη εργαστηρίων κατεργασίας ναρκωτικών καθώς η καμόρα της περιοχής έχει πραγματοποιήσει τακτική υποχώρηση (περιμένοντας να κατακάτσει ο κουρνιαχτός, να φύγουν οι κάμερες για να επιστρέψει απρόσκοπτα στις επιχειρήσεις της όπως κάνει τόσες δεκαετίες). Όταν κάποιο άλλο θέμα προκύψει, το γεγονός θα ξεχαστεί και η ζωή θα πάρει τους «φυσιολογικούς»
της ρυθμούς.
Η μάχη «του σοσιαλισμού και της προόδου»: Φυσικά αναφερόμαστε στη μάχη, ή μάλλον στη «μονομαχία στον πράσινο ήλιο», μεταξύ Γ. Παπανδρέου και Ευ. Βενιζέλου. Το σήριαλ μας κράτησε συντροφιά από τα ξημερώματα της 17ης Σεπτέμβρη και θα κορυφωθεί την Κυριακή 11 Νοέμβρη όταν «ο λαός του ΠΑΣΟΚ» (ό,τι και αν σημαίνει αυτό) θα επιλέξει τον ηγέτη του. Όλο αυτό το διάστημα παρακολουθήσαμε άναυδοι τις προσπάθειες των δυο ηγετών να αποδείξουν πόσο αριστεροί είναι ή πόσο δεξιότερος από τον ένα είναι ο άλλος. Συγκροτήματα του τύπου αρχικά επένδυσαν στην περίπτωση Βενιζέλου ο οποίος μας συγκίνησε δηλώνοντας την ταπεινή καταγωγή του («δεν γεννήθηκα κοντά στην εξουσία, είμαι  ένας από σας» κλπ). Σχιζοφρενικά γκάλοπ μας πληροφόρησαν πως ο ευτραφής Θεσσαλονικιός είναι ο μόνος που μπορεί να νικήσει τη ΝΔ αλλά δεν είναι κατάλληλος για την ηγεσία του κόμματος του. Λεπτομέρεια: η πλειοψηφία όσων απαντούσαν δήλωνε πως δεν ανήκει στο ΠΑΣΟΚ! Όλα αυτά προκάλεσαν τη μήνι του Γ. Παπανδρέου ο οποίος μίλησε για οργανωμένα συμφέροντα που θέλουν να τον ρίξουν. Σιγά σιγά  το κλίμα άρχισε ν αλλάζει και τα «καταραμένα» γκάλοπ άρχισαν να δείχνουν προβάδισμα Παπανδρέου κάτι που ανάγκασε και τον κο Βενιζέλο να μιλήσει για οργανωμένα συμφέροντα που δεν θέλουν να γίνει αρχηγός για να μην πέσει η ΝΔ! Θέατρο του παραλόγου. Στην παραπάνω «ιδεολογική αντιπαράθεση» προσθέστε τα ντους με φραπέ, τις ψιλές που έπεσαν σε οργανώσεις και τις δημόσιες δηλητηριώδεις εκφράσεις των «συντρόφων» κατά του μη αρεστού υποψήφιου. Με όλα αυτά τη Δευτέρα 12/11 το σύνθημα «το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ ενωμένο δυνατό» θα ακούγεται ως ανέκδοτο όπως κάποτε το αλήστου μνήμης «αλβανός τουρίστας».

***

Με όλες τις παραπάνω «σημαντικές ειδήσεις» πού να μείνει χρόνος στο πανελλήνιο να αντιληφθεί πως αμέσως μετά τις εκλογές συμβαίνουν κι άλλα πράγματα (όχι τόσο σημαντικά όπως τα προαναφερθέντα) όπως: η αύξηση του ΦΠΑ και η λαίλαπα που θα προκαλέσει σε μισθωτούς και συνταξιούχους, η επιπλέον αποδιάρθρωση της Παιδείας, το ασφαλιστικό, . Αλλά τι μας νοιάζουν αυτά; Αρκεί που τη Δευτέρα ο νέος πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ θα αναλάβει πρωτοβουλίες για τη λύση του «Κρητικού» ζητήματος γεγονός που θα αναγκάσει την κυβέρνηση να κάνει ρελάνς με βέτο στην ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ. Οι Άνθιμοι θα διοργανώσουν παρελάσεις και οι Κουράκηδες θα μαζεύουν υπογραφές για την κατάργηση τους. Όσο για τους αντάρτες της ΝΔ; Αυτοί θα συνωστιστούν να βαφτίσουν το παιδί της κας Πάνια ή να βρουν νέο Αλβανό στην γηραία κυρία που κλαίει στα κανάλια.
Με αυτά θα φάμε τον χειμώνα μέχρι να μας έρθουν τα μπάνια του λαού, οι πυρκαγιές και τα παρεπόμενα τους.
Και ζήσανε αυτοί καλά. Εμείς; Θα ζούμε να τους καμαρώνουμε;