Ανοιχτή πληγή και αιτία κυκλοφοριακού χάους, ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες, ο χωματόδρομος «Κίνι - Δελφίνι» στον Δήμο Ανω Σύρου. Οι τοπικοί φορείς κάνουν λόγο για επικινδυνότητα στην πρόσβαση, για σύννεφα σκόνης και για πρόβλημα διαχείρισης των ομβρίων υδάτων. Παρ' ότι ο δρόμος δεν είναι κατάλληλος, εντούτοις η περιοχή συνεχίζει να «αναπτύσσεται» με εξοχικές κατοικίες, χωρίς καμιά προοπτική βιώσιμης ανάπτυξης.
Το ιστορικό του έργου ξεκινά τον Δεκέμβριο του 1986, όταν ολοκληρώνεται η μελέτη οδοποιίας «Διάνοιξη δρόμου Κίνι - Δελφίνι», με ανάδοχο τον Ι. Αλαβάνο (νυν πρόεδρο του ΤΕΕ). Ο Δήμος Ανω Σύρου δεν δημοπρατεί το έργο, εκτιμώντας ότι η κατασκευή του πριν από τη θεσμοθέτηση ειδικών Ζωνών Οικιστικού Ελέγχου προστασίας των ευαίσθητων περιοχών θα είχε τραγικά αποτελέσματα για την ευρύτερη περιοχή του Δελφινιού.
«Εκείνη την εποχή», λέει ο δήμαρχος Ανω Σύρου, Φώτης Δ. Ξαγοράρης, «για την κατασκευή του έργου δεν απαιτούνταν καν Περιβαλλοντική Αδειοδότηση, αφού η Κοινή Υπουργική Απόφαση για τις Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων δημοσιεύεται στο ΦΕΚ το 1990 (ΚΥΑ 69269/25.10.1990). Μετά από περίπου τρία χρόνια από τη σύνταξη της μελέτης, δημοσιεύεται στο ΦΕΚ 339Δ/2-6-1989 το Π.Δ. της 11/5/1989 των Ζωνών Οικιστικού Ελέγχου (ΖΟΕ) του συνόλου του νησιού και μεταξύ αυτών της περιοχής Δελφινιού (περιοχή 2γ), όπου στην παράγραφο Β5 ορίζεται δόμηση για κατοικία 200 τ.μ., αλλά ειδικός συντελεστής δόμησης (0,1) για τις τουριστικές εγκαταστάσεις και όριο κατάτμησης οικοπέδων τα 8 στρέμματα. Ξένοι και ντόπιοι επενδυτές, εμπιστευόμενοι την πολιτεία, επενδύουν στην περιοχή αγοράζοντας γη».
Ο Δήμος Ανω Σύρου, βλέποντας ότι η περιοχή αρχίζει να χτίζεται (το 1998 είχαν ήδη εκδοθεί περίπου 30 οικοδομικές άδειες), αποφασίζει να κατασκευάσει το δρόμο και για το σκοπό αυτό συντάσσει Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων και με την αριθμ. 9898/17-11-1998 απόφαση του γενικού γραμματέα Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου εγκρίνονται οι περιβαλλοντικοί όροι. Το έργο εντάσσεται για χρηματοδότηση στο Β' ΚΠΣ και μετά τη δημοπράτησή του ξεκινά εντός του 1999 η κατασκευή του. Οταν έχουν ολοκληρωθεί σχεδόν οι εργασίες εκσκαφών και εκβραχισμών του δρόμου, κατατίθεται στο ΣτΕ από την Περιβαλλοντική Ομάδα «Γαία» αίτηση ακύρωσης της υπ'αριθμ. 9898/17-11-1998 απόφασης του γ.γ. της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου.
Το Ε' τμήμα του ΣτΕ, σε συνεδρίασή του στις 22/09/1999, εκδίδει την 2425/2000 ακυρωτική απόφαση, εκτιμώντας ότι οι περιβαλλοντικοί όροι εκδόθηκαν «...κατόπιν περιορισμένης εκτίμησης, προπαντός της εξυπηρετούμενης ανάγκης τουριστικής αξιοποίησης της περιοχής Δελφινιού». «Εκτοτε το έργο παραμένει στην ίδια κατάσταση, αποτελώντας μια μόνιμη πληγή για το φυσικό περιβάλλον, δημιουργώντας τεράστια προβλήματα σε κατοίκους και επισκέπτες της περιοχής. Τι θα γίνει, δεν πρέπει να δοθεί κάποια λύση σε αυτό το θέμα;» διερωτάται ο κ. Ξαγοράρης.
(πηγή: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 02/07/2007)