Στη Σέριφο και στη Σίκινο περιόδευσε ο επικεφαλής της Συν-Κυκλαδικής Πρωτοβουλίας και νομαρχιακός σύμβουλος Νίκος Συρμαλένιος από τις 6/8 έως 8/8.
Από τις επαφές του με τις τοπικές αρχές (Δήμαρχο και Πρόεδρο της Κοινότητας αντίστοιχα), από τις επισκέψεις στα Πολυδύναμα Περιφερειακά Ιατρεία, αλλά και απλούς κατοίκους, διαπιστώθηκαν για μια ακόμα φορά τα χρόνια προβλήματα που ταλανίζουν ιδιαίτερα τα μικρά νησιά.
Ειδικά στο θέμα της υγείας η κατάσταση, παρά τις αντίθετες εξαγγελίες, εξελίσσεται από το κακό στο χειρότερο, αφού ούτε ειδικευμένοι γιατροί, ούτε τα στοιχειώδη μέσα υπάρχουν για να καλύψουν τις ανάγκες των κατοίκων, αλλά και των επισκεπτών της καλοκαιρινής περιόδου. Τι να πούμε για τη Σέριφο όταν, μεσούσης της τουριστικής περιόδου, καλύπτεται από δύο αγροτικούς γιατρούς (ο ένας αποσπασμένος από τη Μήλο), ενώ ακόμα περιμένουν τον παθολόγο που έφυγε κάπου ενάμιση χρόνο πριν. Τι να πούμε για τη Σίκινο, όταν ο μοναδικός γιατρός είναι αγροτικός, ενώ θα έπρεπε το να υπηρετούν στο κατ' όνομα Πολυδύναμο Ιατρείο, τόσο γιατρός ειδικευμένος όσο και μία νοσοκόμα. Τι να πούμε όταν ο αγροτικός γιατρός ζητά απεγνωσμένα τα στοιχειώδη (ένα ζευγάρι πατερίτσες) και απαντούν αρνητικά τόσο το Κέντρο Υγείας της Σαντορίνης, όσο και το νοσοκομείο της Σύρου.
Όσο για την κατάσταση της ακτοπλοΐας, παρά την καλοκαιρινή πυκνότητα των δρομολογίων, δεν μπορούμε να μην καταγγείλουμε τόσο την άρνηση των εταιρειών να δεχθούν τα φορτηγά με υλικά τροφοδοσίας, ακόμα και όταν η τιμή του ναύλου διαμορφώνεται από τα 370 στα 600 ευρώ ανά φορτηγό (περίπτωση της Σερίφου), όσο και την αποκλειστική εξυπηρέτηση της Σικίνου με τα υπερήλικα «Ρομίλντα» και «Νταλιάνα» (δεκατρείς ώρες από τον Πειραιά) ή με τα ανάλογης ποιότητας και ταχύτητας πλοία της ενδοκυκλαδικής («Παναγία Τήνου»).   
Και να φανταστείς κανείς ότι αυτά συμβαίνουν μέσα στο κατακαλόκαιρο. Ποια ζωή άραγε περιμένει τα μικρά νησιά, όταν θα μείνουν αθέατα από το φως της δημοσιότητας;