"Δεν θέλουμε να διαιωνίσουμε ούτε τον πόλεμο ανακοινώσεων, ούτε τους «πολεμικούς» τόνους με τη Ν.Α.Σ., - όταν μάλιστα γύρω μας τρέχουν τόσα και τόσα προβλήματα - αλλά δεν μπορούμε και να σιωπούμε μπροστά σε αναπόδεικτες κατηγορίες και διαστρεβλώσεις των θέσεων μας.
Κατανοούμε βέβαια την πρεμούρα της Ν.Α.Σ. να μας «κατακεραυνώνει» - εξάλλου εκλογές έρχονται - αλλά αυτή η καραμέλα περί ταύτισης των θέσεων μας με ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, καταντά εκτός από κωμική και κακόβουλη.

Παραδώσαμε λοιπόν μαζί με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ την ακτοπλοΐα στους εφοπλιστές και τώρα προχωράμε πλησίστιοι στο να παραδώσουμε και την ενέργεια στους ιδιώτες και έπεται συνέχεια..Δεν καταλάβαμε βέβαια πότε η Ακτοπλοΐα (τουλάχιστον στην Ελλάδα) δεν ανήκε στους εφοπλιστές (εκτός και αν υπήρξε κάποτε στην Ελλάδα σοσιαλιστική κυβέρνηση και δεν το θυμόμαστε).
Το ίδιο βέβαια για την ενέργεια, με το προφανές βέβαια επιχείρημα ότι είναι δημόσιο αγαθό. Η απάντηση βέβαια για τη Ν.Α.Σ. είναι δεδομένη: Εθνικός Φορέας Ακτοπλοΐας, Εθνικός Φορέας Ενέργειας κ.ο.κ.

Ξεχνάει βέβαια να απαντήσει στο κρίσιμο ερώτημα: Ποιος διευθύνει σήμερα την παγκοσμιοποίηση, με ποιους πολιτικούς και κοινωνικούς συσχετισμούς και δεν μας λέει βέβαια μέχρι να γίνει η ανατροπή του καπιταλισμού, τι θα κάνουμε. Θα καλλιεργούμε και θα ζυμώνουμε τις ιδέες μας μέσα από τους αγώνες και μόνο; Και με τα καθημερινά προβλήματα. Τι θα λέμε στους εργαζόμενους; Όταν θα γίνει η ανατροπή, θα λυθούν αυτομάτως όλα τα προβλήματα; Δεν είναι απογοητευτικό η αριστερά που διαχρονικά πρωτοστάτησε στις κατακτήσεις, σήμερα να αρνείται αυτό το ρόλο και να παραμένει στο επίπεδο της καταγγελίας;

Εν πάση περιπτώσει, επειδή πιστεύουμε ότι αν συνεχίσουμε το χαρτοπόλεμο, θα καταντήσουμε λίγο έως πολύ γραφικοί, το μόνο που θέλουμε να προσθέσουμε είναι ότι ο κόσμος που μας ξέρει και μας παρακολουθεί, γνωρίζει καλλίτερα ποιοι υπεράσπισαν και υπερασπίζουν το δημόσιο και κοινωνικό χαρακτήρα της ΔΕΗ, ποιοι και από πότε έθεσαν στο επίκεντρο των αγώνων μας την εξυπηρέτηση του κοινωνικού συνόλου με ρεαλιστικούς στόχους, ποιοι πρότειναν να αναλάβει ο κοινωνικός τομέας (Τοπική Αυτοδιοίκηση) κεντρικό ρόλο στη διεκδίκηση των στόχων  του σήμερα και όχι παραπέμποντας τα πάντα στο μελλοντικό παράδεισο μιας «άλλης κοινωνίας».