Το παλιό που ντύθηκε «νέο»
«Νέος» ΣΕΒ. Όπως λέμε «Νέα Δημοκρατία», «νέο» ΠΑΣΟΚ, «νέος» Πανιώνιος και γενικώς ...«νιος ήμουν και γέρασα».
Κάτι τέτοια έβλεπε κι ο Μπρεχτ κι έγραψε μια ολόκληρη πραγματεία για το παλιό που ντύθηκε «νέο».

Πάλι ... αδιάβαστος
Ο κ. Χριστόδουλος επισκέφτηκε πρόσφατα την Κύπρο και διέπραξε το «θαύμα» του. Έσπευσε να αποδώσει τιμές και να καταθέσει στεφάνι στον τάφο του Γρίβα. Όσοι πάσχουν από την ίδια «άγνοια» με τον κο Χριστόδουλο, καλό είναι να μάθουν πως ο Γεώργιος Γρίβας (ή «Διγενής») ήταν από τα ιδρυτικά στελέχη της τρομοκρατικής οργάνωσης «Χ» στα μαύρα χρόνια του εμφυλίου. Στη συνέχεια, συνεργάστηκε με την απριλιανή χούντα. Πρόκειται για τον δημιουργό και οργανωτή της ΕΟΚΑ Β΄, τον ιθύνοντα νου μιας σειράς από απόπειρες δολοφονίας του Μακάριου, το συνένοχο του φασιστικού πραξικοπήματος που έδωσε το πρόσχημα για την είσοδο του Αττίλα στο νησί, τον άνθρωπο που «εδοξάσθη κρυβόμενος και εγελοιοποιήθη εμφανιζόμενος».
Βέβαια, ο αρχιεπίσκοπος έχει και τα άλλοθί του. Ως γνωστόν, όταν ο Γρίβας έκανε όλα τα παραπάνω, εκείνος, ο κ. Χριστόδουλος, «διάβαζε». Παρά τις, ομολογουμένως «βαθιές σπουδές» του, ο κος Χριστόδουλος πιάστηκε για άλλη μια φορά αδιάβαστος. Τουλάχιστον στα μαθήματα Δημοκρατίας.

Η (ακρο)Δεξιά του Κυρίου ετοιμάζεται για εκλογές
Άντε τώρα να την πεις σύμπτωση.
Λίγες μέρες μετά την από «ιστορική άγνοια» στεφάνωση του ακροδεξιού Γρίβα, ο κος Χριστόδουλος ασχολήθηκε και με τα καθ' ημάς. «Εκλογές έρχονται», σκέφθηκε και φρόντισε από άμβωνος να ανοίξει μέτωπα με κάποια πολιτικά κόμματα που δεν του αρέσουν. Σα γνήσιος τσοπαναραίος, κάλεσε το «ποίμνιο» να αποφύγει τα κόμματα που ακροβατούν ανάμεσα στο 2% και το 3% και να προτιμήσουν τους εθνικά σκεπτόμενους του 97%.
Απορία: Μέσα στα μη αρεστά στον προκαθήμενο κομματάρχη περιλαμβάνεται και το κόμμα του Γ. Καρατζαφέρη (το οποίο κινείται κι αυτό στα επίπεδα του 2% με 3%); Ή, μήπως το Λ.Α.Ο.Σ. εξαιρείται επειδή βρίσκεται στην (ακρο)Δεξιά του Κυρίου;

«Ο καπιταλισμός και ο μαρξισμός»
Ο πάπας Βενέδικτος, ο κατά κόσμον κύριος Γιόζεφ Ράτσινγκερ, στο πρόσφατο ταξίδι του στη Βραζιλία, έβαλε τα πράγματα στη θέση τους. Όπως είπε, υπεύθυνοι για τα δεινά του κόσμου είναι ο καπιταλισμός και ο μαρξισμός...
Φυσικά, ο Βενέδικτος δεν πρωτοτυπεί σε τίποτα. Σε τέτοιους συμψηφισμούς αρέσκονται τόσο οι ...«Θεοί» του χρήματος όσο και οι εκπρόσωποί τους επί της Γης. Ωστόσο, στο μάταιο τούτο κόσμο στον οποίο κάθε τρία δευτερόλεπτα πεθαίνει κι ένας άνθρωπος από την πείνα, εδώ δηλαδή που το Βατικανό και οι αρχάγγελοι της φιλευσπλαχνίας κηρύττουν την προσμονή του παραδείσου (αλλά. στον ουρανό), μόνο ο μαρξισμός και ο κομμουνισμός δε «βασιλεύουν». Ο άκρατος, ο απάνθρωπος, ο παγκοσμιοποιημένος καπιταλισμός είναι που διακοσμεί το πλανητικό «τέμπλο».
Σ' αυτό το «τέμπλο» ο εκάστοτε πάπας παίζει το συγκεκριμένο ρόλο που αρμόζει στο συγκεκριμένο σύστημα. Ειδικά, δε, ο Ράτσινγκερ, είναι και ως πρόσωπο απολύτως ενδεδειγμένος για αυτόν το ρόλο. Μην ξεχνάμε ότι είναι ο άνθρωπος στον οποίο ο προηγούμενος πάπας ανέθεσε - μεταξύ άλλων - να τσακίσει το κίνημα της «θεολογίας της απελευθέρωσης», δηλαδή το κίνημα για μια Εκκλησία κοντά στο λαό και τους αγώνες του στις χώρες της Λατινικής Αμερικής και του Τρίτου Κόσμου. Για να το πετύχει αυτό ο προηγούμενος πάπας άνοιξε τις πόρτες της ιεραρχίας στην παραεκκλησιαστική οργάνωση «Opus Dei» και αναβάθμισε τη λεγόμενη «Ιερά Σύνοδο για τη διδασκαλία της πίστης», υπηρεσία του Βατικανού που θεωρείται ο «κληρονόμος» της Ιεράς Εξέτασης. Επικεφαλής αυτής της σύγχρονης Ιεράς Εξέτασης, ο πάπας Παύλος ο Β' διόρισε τον σημερινό διάδοχό του, τον Γιόζεφ Ράτσινγκερ.
Επιπλέον, από το 1983, και ενώ ο πάπας Ιωάννης Παύλος ο Β' βρισκόταν πλέον σε ευθεία και δημόσια «συνεννόηση» με τον Ρίγκαν, ο Ράτσινγκερ είχε αναλάβει μια πολύ «λεπτή» αποστολή: Να «εξοντώσει» όχι μόνο τους επισκόπους που είχαν ταχθεί με τις λαϊκές επαναστάσεις και τα λαϊκά κινήματα στη Λατινική Αμερική («έργο» που έφερε εις πέρας σε Σαλβαδόρ, Νικαράγουα, Χιλή κ.α.), αλλά και τον «ιδρυτή» της «θεολογίας της απελευθέρωσης», τον θεολόγο και κοινωνικό επιστήμονα Γκουστάβο Γκουτιέρες, από το Περού. Στον Γκουτιέρες ανακοινώθηκε μόλις πριν λίγα χρόνια (1998) ότι η Ιερά Σύνοδος - υπό τον Ράτσινγκερ - συνεχίζει να διατηρεί το έργο του για «θεολογία της απελευθέρωσης» σε καθεστώς (ιεράς) «εξέτασης».
Από το χέρι του Βενέδικτου, τέλος, είναι γραμμένο και το κείμενο του Βατικανού, από το 1984, με το οποίο το κίνημα της «θεολογίας της απελευθέρωσης», δηλαδή το κίνημα υπέρ των φτωχών και καταπιεσμένων, καταδικάζεται από τη ρωμαιοκαθολική εκκλησία σαν «μαρξιστική αίρεση»!
Με άλλα λόγια, ευτυχώς που ο πάπας επιτίθεται στο μαρξισμό. Είναι σίγουρα από τα πιο κατάλληλα πρόσωπα.

«Φιλανθρωπία - φο μπιζού»
Του Νίκου Μπογιόπουλου από το «Ριζοσπάστη»:
Κατ' αρχάς να το ξεκαθαρίσουμε: Δεν έχουμε τίποτα το προσωπικό με την κυρία Μαριάννα Βαρδινογιάννη. Έχουμε, όμως, σαφέστατη πολιτική διαφωνία με την κάθε φιλάνθρωπη κυρία ή κύριο που αφού έχουν χορτάσει το παντεσπάνι και τα χαβιάρια τους, κατόπιν αναζητούν στη φιλανθρωπία το εισιτήριο - ένα εισιτήριο με πολύ φτηνό είναι η αλήθεια αντίτιμο - για να αυτοδιαφημιστούν σαν πρωταγωνιστές κάποιων σικέ παραστάσεων περί «ανθρωπιάς».
Έχουμε τεράστιο ιδεολογικό πρόβλημα, με αυτή την τακτική που επιδιώκει να καταστήσει σαν «αξίωμα» στη συνείδηση του μέσου ανθρώπου, του εργαζόμενου, του αναξιοπαθούντος ότι τα δικαιώματά του είναι μια υπόθεση που επαφίεται στον πατριωτισμό κάποιων καλών - και κατά τεκμήριο πάμπλουτων ανθρώπων - οι οποίοι έρχονται να συνεγείρουν με το παράδειγμα και την εθελοντική προσφορά τους τις συνειδήσεις του «κοσμάκη». Ο «κοσμάκης», δε, καλείται να καταθέσει τον οβολό του για την ανέγερση γηροκομείων, νοσοκομείων και ορφανοτροφείων και με βάση την ανταπόκρισή του στα καλέσματα αυτού του «φο» ουμανισμού να υποστεί εντέχνως τη... βαθμολόγηση της ανθρωπιάς του (!) από αυτούς που στα εργοστάσιά τους του φέρονται σαν σκλάβο!
Νιώθουμε απόλυτη ηθική, ιδεολογική και πολιτική αντιπάθεια προς κάθε προσπάθεια οι εκπρόσωποι του κράτους, αυτοί που ευθύνονται για το ότι δεν υπάρχουν νοσοκομεία, να παρελαύνουν με καρφιτσωμένα χαμόγελα σε δήθεν μαραθωνίους αγάπης, που δεν είναι παρά μαραθώνιοι με μία και μόνη επιδιωκόμενη «αγαθοεργία»: Να ρετουσάρουν το κοινωνικό προφίλ ατόμων που θα έπρεπε να απολογούνται για την αναλγησία τους, πολιτικών φορέων που θα έπρεπε να δίνουν εξηγήσεις για την κοινωνική αδιαφορία τους, στυγνών εκμεταλλευτών που θα έπρεπε να καταδικάζονται για την εκμεταλλευτική τους στυγνότητα. Αλήθεια, το μισό Υπουργικό Συμβούλιο της ΝΔ και τα μισά στελέχη του ΠΑΣΟΚ, που «τσακίστηκαν» να δώσουν το «παρών» στο μαραθώνιο του «ΜΕΓΚΑ», γιατί - τόσο καλοί άνθρωποι που είναι - τόσα χρόνια δεν έχουν χτίσει ένα ογκολογικό νοσοκομείο;
Έχουμε αβυσσαλέα πολιτική, ηθική, ιδεολογική αντίθεση με κάθε σαλονάτη και χλιδάτη προπαγάνδα, που προσπαθεί να προσπερνά το «ακάλυπτο» των υποχρεώσεων και των υποσχέσεων της πολιτείας, του κράτους, των πολιτικών δυνάμεων που κυβερνούν στο όνομα του λαού - και υποσχόμενοι λαγούς με πετραχήλια στο λαό - με την επίδειξη μιας ...«ΜΚΟ φιλανθρωπίας». Μια προπαγάνδα, δηλαδή, να αντικατασταθεί το χρέος των ταγών μας να παρέχουν όλα εκείνα που δικαιούνται οι πολίτες (και τα οποία μέσω των φόρων και του γλίσχρου εισοδήματός τους τα έχουν πληρώσει διπλά και τρίδιπλα), με μια δήθεν φιλανθρωπία, την οποία θα πρέπει να την καταβάλουν και πάλι εκείνοι που ήδη έχουν πληρώσει, αλλά που την καρπώνονται με τη μορφή κοινωνικού κύρους και ανθρωπιστικού λίφτινγκ εκείνοι που κρατούν τους πολλούς στην ανέχεια, τη δυστυχία και την ανημπόρια.
Η Ελλάδα στην οποία εν έτει 2007 δεν υπάρχει ογκολογικό νοσοκομείο για παιδιά, είναι η Ελλάδα που η τάξη των Βαρδινογιάννηδων και των Λάτσηδων του Χρηματιστηρίου κέρδισαν μέσα σε ένα χρόνο 8,4 δισ. ευρώ (δηλαδή χρήματα με τα οποία θα μπορούσαν να χτιστούν 840.000 ογκολογικά νοσοκομεία για παιδιά - πολύ καλά διαβάσατε 840.000 νοσοκομεία!). Με άλλα λόγια, το ογκολογικό νοσοκομείο, που πρόσφατα διοργανώθηκε τηλεμαραθώνιος για την ανέγερσή του, δεν είναι σύμπτωμα ενός κοινωνικού ελλείμματος που θα καλυφθεί, τάχα μου, με τον κουμπαρά του πιτσιρικά ή με το να τίθεται σε δοκιμασία το φιλότιμο του βιοπαλαιστή, ή με την επίδειξη μιας ιμιτασιόν (και εκπίπτουσας από την εφορία...) δαπάνης από τους εκπροσώπους του «κομιλφό» καπιταλισμού. Θα λυθεί (όπως κι όλα τα παρεμφερή προβλήματα) παρά και ενάντια σε όσους αναζητούν να παριστάνουν στα «γκαλά» της λεγόμενης υψηλής κοινωνίας ότι είναι οι φίλοι του ανθρώπου, όπως οι άλλοι συστήνουν συλλόγους ως φίλοι της πέστροφας κι άλλοι ως φίλοι της «Μονάχους - μονάχους».
Αυτά που δεν έχει τούτη η χώρα, και που ωστόσο τα δικαιούται γιατί τα έχει δουλέψει, τα έχει μοχθήσει και τα έχει πληρώσει ο ελληνικός λαός, δε θα αποκτηθούν με την επίδειξη καλής θέλησης εκ μέρους εκείνων που συνηθίζουν να διηγούνται στα σαλέ της Ελβετίας πώς σπαράζει η καρδιά τους όταν βλέπουν τα παιδιά των φαναριών να ζητιανεύουν στους δρόμους. Όλα αυτά θα αποκτηθούν εφόσον στον κόσμο πάψουν να υπάρχουν παιδιά στα φανάρια. Αλλά ένας τέτοιος κόσμος προϋποθέτει ότι ο λαός θα πάψει να κρατάει το «φανάρι» σε εκείνους που όχι μόνο τον κρατούν στην ανημπόρια, αλλά από πάνω τού κάνουν και μαθήματα ευαισθησίας και καλής συμπεριφοράς. Όπως συνηθίζουν, δηλαδή, να κάνουν στο σκύλο τους...

Όταν οι δεκαεξάρηδες θα τους «γ. τα λύκεια»
Του Γιώργου Χελάκη από τη «Sportday»:
Αφήνουν πίσω τους τα καλύτερα εφηβικά χρόνια. Τα πέρασαν μέσα στο άγχος και την πίεση. Ζωή μέσα στα φροντιστήρια και τα ιδιαίτερα. Λύκεια-παρωδία. Όσα μάθαιναν εκεί τα είχαν ήδη «διδαχτεί» από τον φροντιστή. Οικογενειακοί προϋπολογισμοί που τινάχτηκαν στον αέρα. Νέα παιδιά που απομνημόνευσαν σελίδες επί σελίδων και στρίμωξαν την επιθυμία τους για πραγματική ζωή στην πενταήμερη εκδρομή. Μόνο τυφλοί αγνοούν αυτή την αλήθεια. Μόνο τυφλοί φαίνεται ότι κατοικούσαν στην οδό Μητροπόλεως, στο κτίριο που στεγαζόταν το Υπουργείο Παιδείας. Τόσες κυβερνήσεις, τόσοι υπουργοί, τόσες μεταρρυθμίσεις. Στο τέλος της ημέρας εκείνο που μένει είναι ένα λύκειο που σε θέλει να απομνημονεύεις και όχι να μαθαίνεις. Μια παραπαιδεία που ανθεί. Η γνώση γίνεται κανονικό εμπόρευμα. Πας στο φροντιστήριο και αγοράζεις. Δείτε πώς διαλαλούν την πραμάτεια τους μιλώντας για ποσοστά επιτυχίας και θα το καταλάβετε. Στο λύκειο δεν πας για να μάθεις, αλλά για να περάσεις στο πανεπιστήμιο.
Ακόμα κι αν καταργηθεί, δεν θα λείψει σε κανέναν. Έτσι κι αλλιώς, είναι προπαρασκευαστικό κέντρο για τις ανώτατες σχολές. Ένα γελοίο κέντρο απανωτών εξετάσεων. Στα φροντιστήρια πουλούν μεθόδους και τακτικές για το πώς να γράψεις. Μελετούν τον τρόπο που βαθμολογούν οι εξεταστές, τα θέματα που μπορεί να πέσουν. Μια δυστυχία πάνω από τα κεφάλια των δεκαεφτάχρονων και των δεκαεξάχρονων. Αυτών που κάποτε -πότε όμως;- θα «τους γ.σουν τα λύκεια», για να σπάσει το απόστημα...
Η μεγαλύτερη υποκρισία στην ελληνική κοινωνία είναι η δωρεάν παιδεία. Όσοι και όσες έχουν παιδιά στο λύκειο γνωρίζουν. Όσο και να εξωραΐζουν τα νούμερα ο κ. Αλογοσκούφης και το επιτελείο του, η αλήθεια παραμένει. Ένας στους τρεις νέους είναι άνεργος. Άνεργος, υπουργέ μου, και όχι ανειδίκευτος. Που πάει να πει ότι δεν βρίσκει δουλειά πάνω σ' αυτό που έχει σπουδάσει.
Ξέρεις, υπουργέ μου, ο άνεργος έχει χρόνο και επειδή συνήθως δεν έχει λεφτά παρακολουθεί τηλεόραση. Εκεί, λοιπόν, ανάμεσα στις ημίγυμνες του Μικρούτσικου και την εκμετάλλευση της ανθρώπινης δυστυχίας από την Πάνια, παρακολουθεί ειδήσεις στη δημόσια τηλεόραση. Εκεί πληροφορείται ότι μέσα στο πρώτο τετράμηνο η Αγροτική Τράπεζα πενταπλασίασε τα κέρδη της! Δυστυχώς, ο περιχαρής συντάκτης δεν εξήγησε στον άνεργο τι θα μπορούσε να σημαίνει αυτό για την κατάστασή του.
Στην Ελλάδα οι τράπεζες αυξάνουν τα κέρδη τους και οι πολίτες τα χρέη τους. Αυτό, όπως πανηγύρισε πρόσφατα σε τηλεοπτικό του διάγγελμα ο πρωθυπουργός, συνιστά ανάκαμψη της εθνικής οικονομίας. Για να διεκδικήσει να είναι ο ένας μόνο από τους τρεις που τελικά θα βρει δουλειά μάχεται αυτές τις μέρες κάθε νέος-α.
Εν τω μεταξύ, η υπουργός Παιδείας, κ. Γιαννάκου, θα τρέχει με τα πρώτα αποτελέσματα των φοιτητικών εκλογών να συγχαρεί τη ΔΑΠ και οι επιτελείς του Γιώργου Παπανδρέου θα σπρώχνουν τους νεαρούς να πάρουν θέση στην πίσω εξέδρα για να καλυφθούν τα κενά καθίσματα την ώρα που η τηλεόραση θα δείχνει τον αρχηγό να μιλάει στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ...

ametanohto@yahoo.gr