Ο Πρόεδρος του Συνασπισμού Αλ. Αλαβάνος, σε ερώτηση δημοσιογράφου για το ναυάγιο του κρουαζιερόπλοιου «Sea Diamond», έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Δυστυχώς τα κρουαζιερόπλοια είναι κράτος εν κράτει στη χώρα μας. Υπάρχουν, πρώτον, είτε απαράδεκτες προνομιακές ρυθμίσεις, όπως για παράδειγμα στην ασφάλιση των πληρωμάτων ή στην ηλικία των πλοίων και δεν υπάρχει κανένας έλεγχος και καμία εποπτεία. Αυτή η κατάσταση πρέπει να λήξει αμέσως.
Το δεύτερο που θέλω να πω είναι ότι πρέπει να διερευνηθούν ερωτηματικά και να αναληφθούν ευθύνες σχετικά με την έκβαση της όλης επιχείρησης, η οποία, παρότι έγινε σε ιδανικές συνθήκες από άποψη καιρού,  κατέληξε όμως να υπάρξουν ανθρώπινα θύματα και  να βρεθεί στο βυθό το πλοίο.
Και, το τρίτο, που κατά τη γνώμη μου είναι και το εξαιρετικά επείγον, είναι να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα μιας οικολογικής βόμβας που έχουμε στο βυθό του Αιγαίου σήμερα.»
Μετά από συζήτηση στην Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΝ, σχετικά με το ναυάγιο του κρουαζιερόπλοιου «Sea Diamond» στη Σαντορίνη, το μέλος της Π.Γ. και υπεύθυνος για την περιβαλλοντική πολιτική του ΣΥΝ Μ.Παπαγιαννάκης, τόνισε τα παρακάτω:

«Πέρα από τα πολύ σοβαρά και έως τώρα αδιευκρίνιστα ζητήματα που έχει δημιουργήσει το ναυάγιο της Σαντορίνης και που έχουν σχέση με τον ανταγωνισμό των εταιριών, τις ακραία χαριστικές ρυθμίσεις που η κυβέρνηση εξασφαλίζει στα κρουαζιερόπλοια, τις ασφαλιστικές ρυθμίσεις, τις δυνατότητες υποδοχής, εξυπηρέτησης και ασφάλειας που παρέχουν οι υποδομές των νησιών μας κλπ, η κυβέρνηση πρέπει να επικεντρωθεί αμέσως στα προφανή προβλήματα που ήδη αναδείχθηκαν και εκείνα που επίκεινται ως προς το φυσικό περιβάλλον της ευρύτερης περιοχής, τη δημόσια υγεία και την οικονομία της. Και μόνον τα καύσιμα του πλοίου που βυθίστηκε αρκούν για τη δημιουργία κηλίδων έκτασης περίπου 5000 τετραγωνικών χιλιομέτρων, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ειδικών για τη θαλάσσια ρύπανση. Με σημαντικές συνέπειες για τη θαλάσσια πανίδα και χλωρίδα, τις οικονομικές δραστηριότητες που βασίζονται στη θάλασσα (αλιεία, ιχθυοκαλλιέργειες, τουρισμός.), όπως έγινε και σε όλες τις περιπτώσεις προηγούμενων ναυαγίων στην  Ισπανία, τη Γαλλία και στην Ελλάδα.

Άμεσο καθήκον της κυβέρνησης είναι να κινητοποιήσει όλα τα μέσα για την άντληση των καυσίμων του πλοίου και την ασφαλή απομάκρυνση τους. Δεν αρκεί να «απειλεί», όπως το έκανε δημόσια, την εταιρία του πλοίου με πρόστιμα, σύμφωνα με την αρχή του «ο ρυπαίνων πληρώνει». Η απαίτηση πρέπει να είναι η πλήρης αποκατάσταση της προηγούμενης κατάστασης στη Σαντορίνη, σύμφωνα με τις σύγχρονες αντιλήψεις για την «περιβαλλοντική ευθύνη».

Πέρα από αυτό, πρέπει να επανεξεταστούν μια σειρά από σοβαρότατες ελλείψεις που αποκαλύφθηκαν με την ευκαιρία του ναυαγίου, όπως η δημιουργία του νέου λιμανιού, σε περιοχή με λιγότερους κινδύνους από ανάλογα περιστατικά, η επανεξέταση του αριθμού και του μεγέθους των κρουαζιερόπλοιων που επιτρέπεται να έχουν πρόσβαση στη Σαντορίνη και τα άλλα νησιά, ανάλογα με τις φυσικές συνθήκες και τις υπάρχουσες υποδομές κατά περίπτωση, οι αυστηρότεροι έλεγχοι ως προς την πρόσβαση των πλοίων στις αποβάθρες και τον σχετικό ανταγωνισμό τους, ο σύγχρονος εξοπλισμός των τοπικών λιμενικών αρχών κλπ.

Το ναυάγιο της Σαντορίνης πρέπει επίσης να γίνει ευκαιρία για μια γενικότερη επανεξέταση της υπάρχουσας πολιτικής για τη ναυσιπλοϊα στο Αιγαίο, ιδιαίτερα για τα τάνκερς και ακόμη πιο επιτακτικά μετά την έγκριση του αγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολης. Οι κίνδυνοι ατυχημάτων και ακόμη βαρύτερων περιστατικών ρύπανσης και ευρύτερων καταστροφών πολλαπλασιάζονται και οι αναγκαίες ρυθμίσεις και προφυλάξεις γίνονται επιτακτικές και δεν μπορούν να είναι απλώς βελτιώσεις της σημερινής πολιτικής».

Mε ερώτησή του προς τους υπουργούς Ναυτιλίας, Αιγαίου και ΠΕΧΩΔΕ ο βουλευτής του ΣΥΝ Φώτης Κουβέλης αναφέρει:

«Πλήθος αναπάντητων ερωτημάτων αναδύονται από το τραγικό ναυάγιο στη νήσο Σαντορίνη, ενώ απειλούνται τεράστιες επιπτώσεις από την προκληθείσα ρύπανση στο ευαίσθητο οικοσύστημα της περιοχής.
Οι καθησυχαστικές δηλώσεις των αρμοδίων για την μέχρι στιγμής αντιμετώπιση της ρύπανσης δεν επαρκούν, αφού η εγκλωβισμένη ποσότητα πετρελαίου είναι υψηλή και το βυθισμένο πλοίο δεν έχει σταθεροποιηθεί ακόμα σε κάποιο συγκεκριμένο βάθος, ώστε να πραγματοποιηθεί με επιτυχία η απάντληση των καυσίμων από τις δεξαμενές του.
Ωστόσο, όπως επισημαίνεται, στο θαλάσσιο πυθμένα της Σαντορίνης εκτός από τον κίνδυνο διαρροής πετρελαίου, υπάρχει και ο ακόμα μεγαλύτερος και μη ορατός κίνδυνος της τοξικής ρύπανσης από χημικά υλικά, όπως φρέον, ψυκτικά υγρά, χημικά καθαρισμού, λιπαντικές ουσίες κ.ά, τα οποία επιπλέουν στη θάλασσα και αργά αλλά σταθερά  επιβαρύνουν την τροφική αλυσίδα και συνολικότερα το περιβάλλον της περιοχής.
Επειδή τα ανθρώπινα λάθη, τα μικρόπνοα οικονομικά συμφέροντα και η αναποτελεσματική διαχείριση των κρίσιμων καταστάσεων δημιουργούν ένα καταστροφικό αποτέλεσμα με μακροπρόθεσμες οδυνηρές συνέπειες τόσο για την τοπική κοινωνία της Σαντορίνης, όσο και για το γενικότερο οικοσύστημα της περιοχής,
Ερωτώνται οι αρμόδιοι Υπουργοί:
Θα ζητηθεί από την πλοιοκτήτρια εταιρεία να καταγραφούν αναλυτικά οι χημικές ουσίες παντός τύπου που υπήρχαν μέσα στο σκάφος;
Με ποιο τρόπο θα ανιχνευθούν και απομακρυνθούν οι ανωτέρω τοξικές χημικές ουσίες με ασφάλεια;
Υπάρχει εμπεριστατωμένο σχέδιο για την αντιμετώπιση παρόμοιων κρίσιμων καταστάσεων από περιβαλλοντική άποψη;»