Ιδιαίτερα αποκαλυπτικό για το ρόλο των γκουρού της «ενημέρωσης» είναι το σημείωμα του αγαπητού φίλου της στήλης Νίκου Μπογιόπουλου. Δημοσιεύθηκε πρόσφατα στη στήλη «Ημεροδρόμος» του «Ριζοσπάστη» που επιμελείται ο ίδιος με τον παραπάνω τίτλο. Νομίζουμε πως αξίζει να το αναδημοσιεύσουμε ατόφιο:

«Οι τηλεξεφτίλες βρήκαν νέο θέμα, για να ξεδιπλώσουν την απρέπεια, τη χυδαιότητά τους και να υπαγάγουν την έννοια του δημόσιου λόγου στο επίπεδο της καρακιτρινίλας. Πρόκειται για τα της κλειδαρότρυπας που σχετίζονται με το θάνατο του διοικητή του ΙΚΑ, Γιάννη Βαρθολομαίου.
Από τη γραβατωμένη "τηλε-αναλυταρία", αλλά και από δήθεν σοβαρά έντυπα, τα ίδια που παλιότερα έκαναν δημοσιογραφία με το νερό του Καματερού, επιχειρείται να ενταχθεί στην έτσι κι αλλιώς εικονική δικομματική αντιπαράθεση ακόμα και μια τόσο τραγική υπόθεση. Μια υπόθεση που καμία σχέση δεν έχει με το γεγονός ότι το ΙΚΑ δίνει συντάξεις πείνας...
Οι κανίβαλοι έχουν ακροβολιστεί στα μικρόφωνα και στα τηλεπαραθυράτα εκμαυλιστήρια, μοιράζοντας "πικάντικες πληροφορίες" και επιδιδόμενοι σε "γαργαλιστικά σχόλια".
Δεν πρόκειται για "ενημέρωση". Είναι κανιβαλισμός "ανήμερος" να κρύβεσαι πίσω από θεατρινίστικες και λαϊκίστικες αναφορές περί "δημοσίων προσώπων", για να νομιμοποιήσεις το ξεκατίνιασμα της μνήμης των νεκρών (από τη στιγμή που η δημόσια ζωή τους δεν είχε καμία σχέση με την ιδιωτική τους ζωή).
Δεν είναι "ενημέρωση". Είναι εκφασισμός των κοινωνικών σχέσεων να μετατρέπεις σε δημόσιο θέαμα το ξετίναγμα της ζωής των ζωντανών, που η ιδιωτική τους ζωή δεν έχει καμία σχέση με τα δημόσια πράγματα.
Ο λαϊκισμός και ο ηθικός εκπεσμός τους είναι τέτοιος που οι "παπαγάλοι" της Χαριλάου Τρικούπη φτάνουν να βγαίνουν στα τηλεπαράθυρα και στις εφημερίδες και να πασχίζουν να πλασάρουν με εμετικό τρόπο τις ηθικοπλασίες περί του "αδικήματος της μοιχείας" σαν στοιχείο που εμπεδώνει την ΠΑΣΟΚική φρασεολογία περί "Δεξιάς παλινόρθωσης".
Ο λαϊκισμός και η παρακμιακή κατρακύλα τους είναι τέτοια που φτάνουν να βγαίνουν - για λογαριασμό της Ρηγίλλης τούτοι - και με αποστολή να "σώσουν την τιμή της παράταξης" μιλάνε από τα ίδια τηλεπαράθυρα και από τις δικές τους εφημερίδες σαν τον τελευταίο ρουφιάνο, σαν την τελευταία κουτσομπόλα, που αναγορεύει την ενασχόληση με τα εν οίκω του ενός και του άλλου σε "πολιτική καθοδήγηση" και κομματική προπαγάνδα.
Και οι μεν και οι δε στήνουν ένα ολόκληρο καρακατσουλιό απευθυνόμενοι στα ταπεινότερα ένστικτα του ηδονοβλεψία κρετίνου, του αποχαυνωμένου από τον ανελέητο "Τραγκαουνακισμό" που βασιλεύει στα εκμαυλιστήρια της βιομηχανίας του δημόσιου θεάματος.
Η Αυτού Μεγαλειότητα της κατάντιας και τα τηλεπαραθύρια της, που διαδίδουν την ηθική της κάθε καραΤιΒιόλας, είτε πρόκειται για την ΤιΒιόλα του Κοντομηνά, είτε του Κυριακού, είτε του Μπόμπολα και του Βαρδινογιάννη, για μια ακόμα φορά αλωνίζει, μπερδεύοντας ό,τι είναι πολιτική με ό,τι είναι χυδαιότητα και καραγκιοζιλίκι.
Κατόπιν τούτων, και δεδομένου ότι το τι έχει συμβεί με το θάνατο του διοικητή του ΙΚΑ, είναι μια υπόθεση που έχουν αναλάβει ο "αιδεσιμότατος" Κακαουνάκης, ο "ντετέκτιβ" Τράγκας και τα γνωστά "καρακόλια" τους, κάθε δική μας περαιτέρω ενασχόληση περιττεύει.
Το σίριαλ συνεχίζεται. Οι "ντετέκτιβ - σχολιαστές" συνεχίζουν ακάθεκτοι. Όσο και να θέλεις να μείνεις αμέτοχος, όσο και να προσπαθείς να μην εμπλακείς σε αυτή τη διαρκή απρέπεια, τελικά είναι αδύνατο. Σε περικυκλώνουν από παντού. Τηλεοράσεις, ραδιόφωνα, εφημερίδες, τροφοδοτούν ένα ζοφερό κλίμα. Τα δελτία ειδήσεων έχουν μετατραπεί σε ένα απίθανο πλατύσκαλο, όπου το κουτσομπολιό συναγωνίζεται τη φτήνια και την πολιτική ανηθικότητα.
Δεν τους νοιάζουν ούτε οι "φωτογραφικές τροπολογίες", ούτε η "εύρυθμος λειτουργία του κράτους", ούτε η "αξιοκρατία", ούτε το "σύστημα προμηθειών". Δεν τους ενδιαφέρει τίποτα από όσα συμβαίνουν και σχετίζονται με το ΙΚΑ. Το ΙΚΑ είναι το πρόσχημα, ώστε με φόντο το θάνατο του διοικητή του να "γαργαλίσουν" τα ένστικτα του τηλεθεατή.
Δήθεν σοβαροί κύριοι και δήθεν σοβαρές κυρίες, με την ταμπελίτσα του δημοσιογράφου, που όμως εδώ και χρόνια έχουν διαβεί το Ρουβικώνα και βρίσκονται πλέον στην όχθη των πολυφωταγωγημένων "τίποτα" του δημόσιου θεάματος, συνωθούνται στα τηλεπαράθυρα για να εκφέρουν τη δική τους "γαργαλιστική" και "πιπεράτη" άποψη. Έτσι κι αλλιώς εκφέρουν άποψη για τα πάντα: Όταν γίνεται σεισμός είναι σεισμολόγοι. Όταν γίνεται ναυάγιο είναι ναυαγοσώστες. Όταν γίνεται κανένα φονικό γίνονται ντετέκτιβ. Και τώρα, με αφορμή το θάνατο του Βαρθολομαίου, γίνονται σπερμολόγοι, λασπολόγοι, κιτρινολάγνοι και σημαιοφόροι της κλειδαρότρυπας. Κι όλα αυτά με το πρόσχημα ότι ενημερώνουν το λαό. Κι όλα αυτά με το πρόσχημα ότι υπηρετούν τη δήθεν "ερευνητική" δημοσιογραφία.
Υπάρχει πρόβλημα. Υπάρχει ένα τεράστιο πρόβλημα που κατακλύζει το δημόσιο βίο. Διαμορφώνουν ένα ύφος και ένα ήθος στην ελληνική κοινωνία που εξαχρειώνει τις κοινωνικές σχέσεις. Το πρόβλημα είναι βαθύ και είναι πολιτικό. Βαθύτατα πολιτικό. Δεν έχουμε κάποια συνταγή να προτείνουμε. Δεν έχουμε κάποια λύση να προσφέρουμε. Το μόνο που ξέρουμε είναι ότι το πρόβλημα δεν παίρνει από "ασπιρίνες". Είμαστε απολύτως πεισμένοι ότι όλος αυτός ο εσμός δεν πρόκειται να μας απαλλάξει από την παρουσία του παρά μόνο αν έρθουν τα πάνω κάτω. Αν όλα δεν ανατραπούν εκ βάθρων, τίποτα δεν πρόκειται να προφυλάξει την ψυχή μας, την καρδιά μας, τις σχέσεις μας, τα παιδιά μας από τα νύχια τους.
Προς το παρόν, το μόνο που μπορούμε, είναι να ενώσουμε τη φωνή μας δίπλα σε όλους εκείνους που έχουν απαυδήσει με τους αποθρασυμένους και ξεδιάντροπους στα ΜΜΕ και να καταγράψουμε τα συναισθήματά μας: