Ένα «έγκλημα πάθους» συντάραξε πρόσφατα την κοινή γνώμη. Ένα από τα τόσα που συμβαίνουν αυτό το διάστημα που οι διαπροσωπικές σχέσεις περνούν κρίση και η χαλαρότητα στα ήθη σήμερα αποτελεί μάλλον έπαινο παρά προκαλεί την κοινωνική κατακραυγή όπως παλιότερα.  Ένας σύζυγος συνέλαβε την εν διαστάσει σύζυγο του με τον εραστή της και στη συμπλοκή που ακολούθησε ο δεύτερος έπεσε νεκρός. Θλιβερή ιστορία που, όμως, θα έπρεπε κανονικά να περάσει στα «ψιλά» του αστυνομικού δελτίου μαζί με τόσες παρόμοιες. Κι όμως, προκάλεσε πάταγο επειδή το θύμα ήταν ο διοικητής του ΙΚΑ Γιάννης Βαρθολομαίος και η «πέτρα του σκανδάλου» ήταν εκτός από «προσωπική φίλη» του και εξ απορρήτων του σε σημαντικά ζητήματα του ΙΚΑ. Εκτός αυτού ο αποθανών ήταν και μεγαλοστέλεχος της ΝΔ με τεράστιες αρμοδιότητες ιδιαίτερα σχετικές με τα κομματικά κονδύλια.
Από την αρχή, η κυβέρνηση και το σύνολο των (συμπολιτευόμενων και «αντιπολιτευόμενων») ΜΜΕ επιδόθηκαν σε μια εκστρατεία επηρεασμού της κοινής γνώμης με δυο στόχους: αφενός να μη συνδεθεί το περιστατικό με το κόμμα της ΝΔ (λόγω της θέσης του εκλιπόντος) και, αφετέρου, να μην γίνει λόγος για τη δράση του στο μεγαλύτερο ασφαλιστικό οργανισμό. Κοινός τόπος να διαχωριστεί η προσωπική ζωή του αποθανόντος από τις πολιτικές του δραστηριότητες.
«Φυσιολογικά», λοιπόν, τα ΜΜΕ άρχισαν να εξάρουν τις αρετές του Γ. Βαρθολομαίου δίνοντας έμφαση στις «επιστημονικές του ικανότητες», τον «ήπιο χαρακτήρα» του, την «επιτυχή του πορεία» στα εσωκομματικά της ΝΔ. Παράλληλα, άρχισαν να γαργαλούν τα ταπεινά μας ένστικτα με μπαράζ «πληροφοριών» γύρω από τις πτυχές της εξωσυζυγικής σχέσης, την εμφάνιση της «μοιραίας γυναίκας», το ψυχογράφημα του συζύγου της. Το πανελλήνιο (ίσως μαζί του και τα παιδιά των δυο «μοιχών») έμαθε πως υπήρχε «έντονη σχέση από διετίας», ότι η κυρία Θωμαή ήταν πάντα «όμορφη, καλοντυμένη και κοκέτα», πως «έμενε πολλές ώρες κλεισμένη στο γραφείο του διοικητή και έφευγαν αργά», ακόμα κι ότι το θύμα βρέθηκε να φορά τα εσώρουχα του ανάποδα (επειδή προφανώς «συνελήφθη στα πράσα»). Ανοιχτά έχουν μείνει μόνο τα «κρίσιμα» ερωτήματα όπως αν το θύμα είχε καταναλώσει διεγερτικές ουσίες κι αν αυτές συνέβαλαν στο θάνατο του αν και πρόσφατα ο «εθνικός ιατροδικαστής» Φ. Κουτσάφτης το απέκλεισε. Παράλληλα, ξεκίνησε ένας πόλεμος όπου οι μισοί τηλεμαϊντανοί έριχναν τις ευθύνες για το «παραστράτημα» στην «ωραία των Σερρών» και οι υπόλοιποι υπερασπιζόταν την προσωπική της ζωή κατηγορώντας τους «κίτρινους» που δημοσίευσαν φωτογραφίες της σε εφημερίδες (τα οποία βέβαια αναδημοσίευαν ή πρόβαλαν στην TV οι ίδιοι «σημαιοφόροι της ηθικής»). Τέλος, ο δράστης έτυχε μεγάλης συμπάθειας της κοινής γνώμης (ξυπνώντας τα ανακλαστικά της μικροαστικής «ηθικής» που δικαιώνει συνειδησιακά όσους εγκληματούν για την προ πολλού χαμένη «τιμή» τους) η οποία προσέφερε αρκετές εργατώρες στους «προλετάριους» των πάνελ.
Μ' αυτά κι εκείνα έστρεψαν την κοινή γνώμη μακριά από τα πραγματικά ερωτηματικά που εγείρει αυτή η υπόθεση. Ουδείς  ασχολήθηκε με τις αληθινά σκανδαλώδεις πτυχές της «ολέθριας σχέσης». Ιδού μερικά ερωτηματικά που προκύπτουν πίσω από το «Έγκλημα στη γκαρσονιέρα» (κατά το «Έγκλημα στο Κολωνάκι» του Γ. Μαρή):

1. Πώς μια χαμηλών -άντε μέτριων- προσόντων (απόφοιτος Λυκείου) κυρία είναι, ανεξαρτήτως κυβερνητικών αλλαγών, επί σειρά ετών το «μεγάλο αφεντικό» του ΙΚΑ, διαχειρίζεται σοβαρά ζητήματα του μεγαλύτερου ασφαλιστικού οργανισμού της χώρας, αψηφά προϊσταμένους της (όταν δεν συμβάλλει στην απομάκρυνση τους) και συμπεριφέρεται ως να κληρονόμησε το Ίδρυμα από τον παππού της; Ποιοι την ανεχόταν, ποιοι την κάλυπταν και γιατί; Εκεί ήταν και επί κυβερνήσεων Α. Παπανδρέου, Μητσοτάκη, Σημίτη και -τώρα- Καραμανλή. Στη χώρα που οι μεν εκτοπίζουν τους δε «όταν έλθουν εν τη βασιλεία τους» ποιος στ' αλήθεια πιστεύει πως «οι κυβερνήσεις πέφτουνε μα η κα Θωμαή μένει»; Πόσοι κι από πότε χρησιμοποίησαν παντιοτρόπως τις υπηρεσίες της;
2. Από πότε μια ιδιαιτέρα -έστω και του διοικητή- μπορεί να εμπλέκεται σε προμήθειες εξοπλισμού εκατομμυρίων ευρώ; Ποιος είναι ο «τέταρτος άνθρωπος» που κατά τα ρεπορτάζ βρισκόταν στον τόπο του θανάτου; Αληθεύει η φήμη πως ήταν στέλεχος εταιρίας που εμπλέκεται στις προμήθειες του ΙΚΑ; Αν ήταν έτσι, τι δουλειά είχε σε μια «ερωτική φωλιά»; Γιατί μετά από λίγες ώρες αποσιωπήθηκε εντελώς κάθε στοιχείο γι' αυτό το πρόσωπο;
3. Τι περιείχαν οι φάκελοι που κατά το αστυνομικό δελτίο κουβαλούσε ο «εραστής» στον τόπο των περιπτύξεων; Τι συναλλαγές γινόταν (ή θα γινόταν) στην επίμαχη γκαρσονιέρα;
4. Γιατί υπήρξαν υπαινιγμοί πως ο δράστης γνώριζε αν όχι τη συγκεκριμένη σχέση της συζύγου του τουλάχιστον, όμως, τα από διετίας «ξεπορτίσματα» της συνοδευμένοι από αιχμές πως για άλλο λόγο βρέθηκε εκεί;
5. Γιατί για ένα «έγκλημα πάθους» ο πρωθυπουργός συσκέφθηκε νυχτιάτικα με τα στελέχη του στο Μαξίμου; Τι έπρεπε να συγκαλυφθεί;
6. Το πολιτικό ζήτημα που προκύπτει απ' όλα τα παραπάνω: Από πότε ένας κρίσιμος για τους εργαζόμενους της χώρας οργανισμός στελεχώνεται και διοικείται από ανθρώπους που λειτουργούν με βάση τις ανάγκες του υπογαστρίου τους και τοποθετούν σε θέσεις-κλειδιά «προσωπικούς φίλους»; Πόσα χρήματα των εργαζόμενων πηγαίνουν στις τσέπες επιτηδείων που φτιάχνουν βίλες και μεζονέτες;
7. Το δεύτερο πολιτικό ζήτημα: αυτό είναι το ήθος της «σεμνότητας και ταπεινότητας» που αντικατέστησε το «φαύλο σύστημα ΠΑΣΟΚ»; Και γιατί το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, που έκανε τόσες επερωτήσεις για θέματα «μείζονος εθνικής σημασίας» όπως η τοποθέτηση ψευδομάρτυρα στο δημόσιο από τον Β. Μιχαλολιάκο ή η καταστροφή του αυτοκινήτου του Μ. Καχριμάκη, εδώ  περιορίστηκε να μιλά για το «ήθος» της ΝΔ;

            Όλα αυτά τα ερωτήματα είτε τέθηκαν εξ απαλών ονύχων είτε καθόλου από τις «ιερές αγελάδες» της δημοσιογραφίας. Εύλογο. Κι εκείνοι από την πρώτη στιγμή έσπευσαν να συσκοτίσουν την υπόθεση προβάλλοντας επουσιώδεις λεπτομέρειες και κρύβοντας τα σημαντικά ζητήματα της υπόθεσης.
Όλες μαζί οι «εξουσίες» έκαναν αυτό που κάνουν πάντα: επιχείρησαν να κρύψουν τη μαυρίλα του συστήματος που διαχειρίζεται ως λάφυρο την περιουσία του ελληνικού λαού μέσα στο ροζ των ερωτικών ιστοριών.
Το ερώτημα για όλους εμάς είναι ένα: θα το καταπιούμε και αυτό;