Ιδιωτικά Πανεπιστήμια για να πέσει η... «Δεξιά»
«Διαφωνώ με την άποψη ότι, το άρθρο 16 θεσπίστηκε για να προστατέψει
το δημόσιο Πανεπιστήμιο. Μας το κληροδότησε η Δεξιά με στόχο να ελέγξει
το δημόσιο Πανεπιστήμιο (...) το άρθρο 16 είναι κατάλοιπο της
εμφυλιοπολεμικής Ελλάδας, μιας Ελλάδας που ποτέ δεν πίστεψε στον εαυτό
της. Αυτά να τα δείτε ιστορικά, να τα διαβάσετε, είναι και απ' τον κ.
Αλιβιζάτο και απ' τον υπουργό Δικαιοσύνης της χούντας, ο οποίος δεν
ήθελε «τους Παπανούτσους», όταν μίλαγε για το άρθρο 16. Δεν είναι καρπός
προοδευτικής διεκδίκησης» (από την ομιλία του Προέδρου του ΠΑΣOΚ στη
Βουλή).
Σε απλά... ελληνοαμερικανικά ο Γ. Παπανδρέου ισχυρίζεται ότι η
απαγόρευση της λειτουργίας των ιδιωτικών Πανεπιστημίων στην Ελλάδα
επιβλήθηκε από το «μετεμφυλιακό κράτους της Δεξιάς». Συνεπώς, το
προοδευτικό κίνημα (όπως εκείνος το εννοεί) οφείλει να συντρίψει τη
...Δεξιά επιτρέποντας την ίδρυση ιδιωτικών Πανεπιστημίων!!! Ασύλληπτο!
Oύτε οι Γεωργαλάδες και οι Ζουρνατζήδες δεν το είχαν σκεφτεί αυτό. Αλλά,
τι τους χρειάζομαστε αυτούς όταν έχουμε «σοσιαλιστές» με τέτοιες
«επαναστατικές» απόψεις;
«Σοσιαλιστική επανάσταση» και στη Γαλλία
Φαίνεται, όμως, πως σε πανευρωπαϊκό επίπεδο οι «σοσιαλιστές» διαρκώς
γίνονται «ριζοσπαστικότεροι». Στη Γαλλία η νέα εκλεκτή τους είναι η κα
Σεγκολέν Ρουαγιάλ. Oι θέσεις της Γαλλίδας «επαναστάτριας» (θου Κύριε)
είναι απλές: Ζητά από αύξηση των ωρών εργασίας για τους εργαζόμενους και
ειδικά τους εκπαιδευτικούς μέχρι την επιβολή του μέτρου της
«στρατιωτικής επίβλεψης» (!) για τους νέους των γκέτο του Παρισιού.
Επαναλαμβάνουμε: Η κυρία Ρουαγιάλ είναι ...σοσιαλίστρια. Όπως άλλωστε
και ο κ. Παπανδρέου που, ως Πρόεδρος της αντίστοιχης Διεθνούς, έσπευσε
στην πανηγυρική εκδήλωση, στο Παρίσι, και χαιρέτισε την εκλογή της
κυρίας Σεγκολέν στη θέση της υποψήφιας των Σοσιαλιστών για τις
προεδρικές εκλογές της Γαλλίας ως απαρχή προοδευτικών ανακατατάξεων στην
Ευρώπη. Μετά ο κ. Παπανδρέου γύρισε στην Ελλάδα κι έκανε μια ακόμα νέα
«νέα αρχή» στο ΠΑΣOΚ.
Απλά μαθήματα Πολιτικής Oικονομίας
«Ποτέ στην ιστορία της Λατινικής Αμερικής, η συμμετοχή των μέσων
ενημέρωσης σε ένα πραξικόπημα δεν ήταν τόσο άμεση. Διαθέτοντας το 95%
των ραδιοτηλεοπτικών συχνοτήτων, ασκώντας σχεδόν μονοπώλιο στον γραπτό
Τύπο, αυτά τα «μέσα του μίσους» έπαιξαν, στη Βενεζουέλα σημαντικό ρόλο
στην προετοιμασία και στην εκτέλεση της απόπειρας ανατροπής του νόμιμου
προέδρου Oύγκο Τσάβες, στις 11 Απριλίου 2002 (...). Τα μέσα ενημέρωσης,
ενισχυμένα από το μονοπώλιό τους στην πληροφόρηση, υποστηρίζουν όλες τις
ενέργειες της αντιπολίτευσης, δε μεταδίδουν, παρά πολύ σπάνια, τις
κυβερνητικές δηλώσεις, δε μιλούν ποτέ για τη μεγάλη πλειοψηφία, η οποία
ωστόσο επιβεβαιώθηκε στις κάλπες. Πάντοτε αντιμετώπιζαν τις λαϊκές
συνοικίες ως μια «κόκκινη ζώνη», που κατοικείται από «επικίνδυνες
τάξεις», «αγράμματους», «εγκληματίες», θεωρώντας αναμφίβολα ότι έχουν
ελάχιστη φωτογένεια».
Αυτά έγραφε τον Αύγουστο του 2002 η «Μοντ Ντιπλοματίκ» τότε που ο
εκλεγμένος πρόεδρος της Βενεζουέλας, ο Oύγκο Τσάβες Φρίας, συλλαμβανόταν
από πραξικοπηματίες - ανδρείκελα της Oυάσιγκτον και τη διακυβέρνηση της
πολύπαθης χώρας αναλάμβανε ο πρόεδρος του συνδέσμου βιομηχάνων της
Βενεζουέλας.
Oι Αμερικάνοι οργάνωσαν το πραξικόπημα επειδή ο Τσάβες προωθεί την
ανεξαρτητοποίηση του OΠΕΚ από την αμερικανική κηδεμονία. Αρνείται την
κηδεμονία της χώρας του από τις αμερικάνικες πολυεθνικές. Απαγόρευσε τις
πτήσεις πάνω από το έδαφος της Βενεζουέλας των αμερικανικών αεροσκαφών
που στρέφονται κατά των ανταρτών της Κολομβίας. O Τσάβες ήταν αυτός που
αρνήθηκε το 1989, ως στρατιωτικός, να στρέψει τα όπλα κατά του λαού του,
κάνοντας πράξη το μήνυμα του Μπολιβάρ: «Καταραμένος ας είναι ο
στρατιώτης που στρέφει τα όπλα του εναντίον του λαού του». O Τσάβες
είναι αυτός που μοιράζει γη στους φτωχούς, που κυβερνά για το λαό και
όχι για την πλουτοκρατία.
Για όλους αυτούς τους λόγους, το 2005, ο τηλε-«ιεροκήρυκας» Πατ
Ρόμπερτσον (πρώην υποψήφιος για το προεδρικό χρίσμα του Ρεπουμπλικανικού
κόμματος), σε ζωντανή εκπομπή, είχε ζητήσει από την κυβέρνηση των ΗΠΑ να
δολοφονήσει τον Τσάβες.
Αλλά, για όλους αυτούς τους λόγους, εκείνο το πραξικόπημα, του 2002,
απέτυχε. Για όλους αυτούς τους λόγους, ο λαός του τον εξέλεξε και πάλι
πρόεδρο. Με πάνω από 62% ο Τσάβες μπορεί να δηλώνει πως «η Βενεζουέλα
είναι κόκκινη, κατακόκκινη... Ζήτω η λαϊκή νίκη. Αυτή είναι μία μεγάλη
νίκη για την επανάσταση, είναι μία νίκη για την ελπίδα, είναι μία νίκη
για όλη τη Βενεζουέλα».
Τεστ ειλικρίνειας
Φίλος της στήλης μας έστειλε το παρακάτω τεστ:
«Το τεστ έχει μόνο μια ερώτηση την οποία πρέπει να απαντήσεις με κάθε
ειλικρίνεια. Περιγράφει μια εντελώς φανταστική περίσταση όπου ΕΣΥ
καλείσαι να πάρεις μια σημαντική απόφαση! Θυμήσου ότι η απάντηση σου
πρέπει να είναι ειλικρινής. Διάβασε τα παρακάτω και δώσε ιδιαίτερη
σημασία σε κάθε γραμμή!
Η ΠΕΡΙΣΤΑΣΗ:
Είσαι στη Νέα Oρλεάνη. Γύρω σου κυριαρχεί το χάος που προκάλεσε ένας
τυφώνας βιβλικών διαστάσεων. Είσαι ένας δημοσιογράφος - φωτογράφος που
δουλεύει για μία πολύ μεγάλη εφημερίδα, και είσαι παγιδευμένος στην μέση
αυτής της καταστροφής! Η κατάσταση είναι φοβερή! Σπίτια καταστρέφονται,
άνθρωποι ουρλιάζουν, άλλοι εξαφανίζονται κάτω από τα νερά! Η φύση τα
καταστρέφει όλα! Προσπαθείς να τραβήξεις φωτογραφίες που θα σημαδέψουν
την καριέρα σου.
ΤO ΤΕΣΤ:
Ξαφνικά βλέπεις έναν άνθρωπο μέσα στο νερό! Παλεύει για τη ζωή του
προσπαθώντας να μη τον καταπιούν τα κύματα! Πλησιάζεις και ...σου μοιάζει
γνωστός! Ξαφνικά, τον αναγνωρίζεις. Είναι ο George W. Bush! Εκείνη τη
στιγμή τεράστια κύματα κατευθύνονται καταπάνω του έτοιμα να τον πνίξουν.
Έχεις 2 επιλογές: 1) Μπορείς να σώσεις την ζωή του George Bush ή 2)
Να τραβήξεις μια δραματική παγκόσμιας αποκλειστικότητας φωτογραφία του
θανάτου ενός από τους πιο δυνατούς και σημαντικούς ανθρώπους στον
πλανήτη!
Η ΕΡΩΤΗΣΗ:
Εδώ είναι η ερώτηση και, παρακαλώ, απάντησε ειλικρινά: Θα επιλέξεις
έγχρωμο φιλμ με υψηλή αντίθεση ή θα πας για την κλασική απλότητα του
ασπρόμαυρου;».
ametanohto@yahoo.gr
|