«Το 1973, η εξέγερση του Πολυτεχνείου αποτέλεσε την κορυφαία πράξη
αντίστασης και πάλης του λαϊκού κινήματος ενάντια στην Αμερικανοκίνητη
χούντα των συνταγματαρχών, με κύρια αιτήματα την ανατροπή της χούντας,
το αξιοπρεπές μεροκάματο, την υπεράσπιση της δημόσιας παιδείας και την
καταδίκη του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Σήμερα 33 χρόνια μετά, τα
οράματα και το πολιτικό περιεχόμενο του Πολυτεχνείου κάθε άλλο παρά
επετειακό χαρακτήρα έχουν καθώς παραμένουν ανεκπλήρωτα και επίκαιρα.
   Σήμερα, η θαυματουργή οικονομία της Ν.Δ αυξάνει μέσα σε μια νύχτα το
ΑΕΠ της χώρας κατά 25%, χάρη στη συμβολή του «μαύρου χρήματος» και
εξισώνεται με το μέσο ΑΕΠ της Ευρ. Ένωσης, διατηρώντας όμως τους μισθούς
και τις απολαβές των εργαζομένων στο ένα τρίτο των αντιστοίχων της Ευρ.
Ένωσης. Την στιγμή μάλιστα, που οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα εργάζονται
περισσότερες ώρες από οποιοδήποτε άλλον στην Ευρώπη. Μια οικονομία που
δεν «αντέχει» την αύξηση των δαπανών για την δημόσια παιδεία και θεωρεί
το δικαίωμα στην υγεία και την κοινωνική ασφάλιση «εμπόδιο» στην
ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων. Γι' αυτό το λόγο, η κυβέρνηση, μέσω
του νομοσχεδίου για το Ασφαλιστικό, χαρίζει στην εργοδοσία τα χρέη της
στα ασφαλιστικά ταμεία. Μια κυβέρνηση, η οποία συνεχίζοντας το έργο των
προκατόχων της, ιδιωτικοποιεί τις δημόσιες υπηρεσίες και υπονομεύει
κεκτημένα εργασιακά δικαιώματα, με συνέπεια οι απολύσεις, οι ευέλικτες
εργασιακές σχέσεις και η απειλή της ανεργίας να αποτελούν καθημερινή
πραγματικότητα για την νεολαία και την εργατική τάξη.
   O νέος αυτός εργασιακός μεσαίωνας της «ανταγωνιστικότητας» ενισχύεται
από το αντιδραστικό περιεχόμενο των πολιτικών που προωθεί η Ευρ. Ένωση.
Oι υπουργοί Εργασίας της ΕΕ μέσα στον Νοέμβρη συζήτησαν οδηγία που
προτείνει το δικαίωμα ελαστικού ωραρίου το οποίο ξεπερνά τις 48 ώρες
εβδομαδιαίως και να φτάνει μέχρι τις 65 ώρες δουλείας την εβδομάδα.
Εργασία δηλαδή μέχρι αργά το βράδυ, εργασία μέχρι τα βαθιά γεράματα,
χωρίς δικαιώματα και κοινωνική ασφάλιση.
   Αυτή την πραγματικότητα βιώνουν στο νησί μας και οι εργαζόμενοι στο
Νεώριο. Είναι η απειλή των μαζικών απολύσεων και του οικονομικού
μαρασμού του νησιού μας, που ενορχηστρώνουν από κοινού, η κυβέρνηση και
η εργοδοσία στο όνομα της ανταγωνιστικότητας.
   Παράλληλα στο χώρο της εκπαίδευσης, επιδιώκεται η ιδιωτικοποίηση της
παιδείας μέσω της αναθεώρησης του άρθρου 16 του συντάγματος που θα
επιτρέπει τη δημιουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων. Αναγγέλλεται η μείωση
των Εκπαιδευτικών δαπανών για το 2007, ενισχύονται οι ταξικοί φραγμοί
στο σχολείο και εξαντλείται η αδιαλλαξία της κυβέρνησης απέναντι στον
ηρωικό αγώνα των δασκάλων. Η απελευθέρωση των δυνάμεων της αγοράς
προϋποθέτει ένα σχολείο φθηνό και εμπορευματοποιημένο που να
προετοιμάζει τη νεολαία για την «απασχολησιμότητα» του μέλλοντος.
   Αυτή η πραγματικότητα δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από την «εικονική
δημοκρατία» των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Η χούντα της αγοράς
συνοδεύεται από το ρατσισμό και την αποβλάκωση των ΜΜΕ, από την
καταστολή των κινημάτων και τους τρομονόμους. O ίδιος ο κ. Πολύδωρας
διεκδικεί επίδομα καταστολής για τους πραίτορες του, προκειμένου να
επιβραβευτεί ο ζήλος που έδειξαν απέναντι στους απεργούς εκπαιδευτικούς,
ενώ οι δικαστικοί επιβραβεύονται με υπέρογκες αυξήσεις για τις υπηρεσίες
που προσέφεραν στο κεφάλαιο, στέλνοντας στην ανεργία χιλιάδες
συμβασιούχους. Η οικονομία που δεν «αντέχει» τις δαπάνες για την
παιδεία, αντέχει τα επιδόματα για την καταστολή και την πειθάρχηση της
κοινωνίας. Η οικονομία που δεν μπορεί να προσφέρει μόνιμη εργασία στους
χιλιάδες συμβασιούχους, αντέχει τις υπέρογκες στρατιωτικές δαπάνες για
τη συμμετοχή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ και
της Ευρ. Ένωσης που στρέφονται εναντίoν των λαών της Μέσης Ανατολής.
Αυτή είναι η δημοκρατία τους!!!
   Το δρόμο τον δείχνει σήμερα ο ηρωικός αγώνας των εκπαιδευτικών, ένας
αγώνας που μας δίδαξε πως στη σημερινή εποχή του νεοφιλελεύθερου
καπιταλισμού, κάθε εργατικός αγώνας από τη στιγμή που ξεκινάει πρέπει να
είναι έτοιμος να πάει πολύ μακριά, σωστά μεθοδευμένος στην κλιμάκωση του
και κυρίως διαμορφώνοντας ευρύτερες κοινωνικές συμμαχίες με τους
υπόλοιπους εργαζομένους. Κάθε διεκδίκηση κλάδου των εργαζομένων σήμερα
είναι υπόθεση όλης της εργατικής τάξης».
ΜΕ ΑΠOΦΑΣΙΣΤΙΚOΤΗΤΑ ΔΙΕΚΔΙΚOΥΜΕ ΤO ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΜΑΣ ΣΤΗ ΜOΡΦΩΣΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ
ΝΑ ΔΙΚΑΙΩΘΕΙ O ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ
ΝΑ ΜΗ ΧΑΘΕΙ ΚΑΜΙΑ ΘΕΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤO ΝΕΩΡΙO
Η ΦΛOΓΑ ΤOΥ ΝOΕΜΒΡΗ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΑΠΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗΣ
ΣΥΝΤOΝΙΣΤΙΚO ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΕΡΓΑΖOΜΕΝΩΝ ΣΤO Ν. ΚΥΚΛΑΔΩΝ Π ΦOΙΤΗΤΙΚOΣ ΣΥΛΛOΓOΣ ΣΥΡOΥ