Νόμιμοι ναι, θεμιτοί όμως;
 Αυτή είναι ήρεμη εποχή. Τίποτα δε συμβαίνει. Σύλβια Πλαθ
Oι δημοτικές εκλογές επιτέλους τελείωσαν. Κέρδισε η Ν.Δ. Κέρδισε το
ΠΑΣOΚ. Oι δυνάμεις της Αριστεράς διασώθηκαν. Κέρδισε και η Τοπική
Αυτοδιοίκηση. O μόνος χαμένος σ' όλη αυτή την ιστορία είναι ο πολίτης.
Την Δευτέρα μετά τις εκλογές ξύπνησε στην ίδια πόλη ή χωριό. Ξύπνησε κι
έχει να αντιμετωπίσει τα ίδια ακριβώς προβλήματα που αντιμετώπιζε και
την Παρασκευή πριν τις εκλογές. Γνωρίζει πολύ καλά ο πολίτης ότι η
λεγόμενη Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι μεν Τοπική δεν είναι όμως καθόλου
Αυτοδιοίκηση. Oι πρόσφατες εκλογές άλλωστε απέδειξαν περίτρανα ότι αυτό
που αποκαλούμε Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν είναι τίποτα άλλο από ένα πεδίο
όπου τα κόμματα μετρούν τις δυνάμεις τους και ερμηνεύουν κατά το δοκούν
τα αποτελέσματα. Είναι ένα πεδίο κομματικών πειραματισμών αλλά και ένα
πεδίο συναλλαγών ,- πάνω ή κάτω από το τραπέζι , - μεταξύ εκείνων που
βλέπουν τους οργανισμούς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ως ένα πεδίο για την
προσωπική τους προβολή, για την πολιτική τους καριέρα, για την συμμετοχή
τους σε κέντρα λήψης αποφάσεων, για την προώθηση, - πολλές φορές, - των
προσωπικών επιχειρηματικών τους συμφερόντων.
Στις τελευταίες εκλογές για την Τοπική Αυτοδιοίκηση το κόμμα με την
μεγαλύτερη επιρροή στο εκλογικό σώμα, αποδείχτηκε πως ήταν η αποχή. Σε
πολλές περιπτώσεις εκλέχτηκαν δημοτικοί άρχοντες με ποσοστά κάτω του 30%
των εγγεγραμμένων στους εκλογικούς καταλόγους. Αυτό σημαίνει δύο απλά
πράγματα. Πρώτον, σύμφωνα με την εκλογική νομοθεσία είναι νόμιμοι.
Σύμφωνα όμως με την ηθική οι άρχοντες αυτοί δεν εκπροσωπούν παρά μια
μειοψηφία του εκλογικού σώματος, και σύμφωνα με την Oμηρική αντίληψη δεν
είναι θεμιτοί.
Τι μέλλει όμως γενέσθαι; Αν θα έπρεπε να περιμέναμε ένα θαύμα αυτό
δεν θα ήταν άλλο από το να συνειδητοποιήσουν οι α-θέμιτοι δημοτικοί
άρχοντες ότι δεν μπορούν πλέον να διοικούν με το αυτοκρατορικό και
ναπολεόντειο στυλ που έκαναν μέχρι τώρα, αλλά θα πρέπει να αποφασίζουν
περί των κοινών των τοπικών κοινωνιών σε άμεση συνεργασία με την
Εκκλησία του Δήμου. Σε απλά ελληνικά αυτό σημαίνει ότι για όλα, για όλα
τα θέματα θα πρέπει να επιδιώκουν όχι μόνο την μέγιστη δυνατή συναίνεση
με τις υπόλοιπες παρατάξεις των συμβουλίων τους, αλλά να έρχονται σε
επαφή και επικοινωνία με τους πολίτες. Τρόποι και μέθοδοι υπάρχουν. Ας
αξιοποιήσουν την εμπειρία άλλων χωρών.
Βέβαια ένα τέτοιο θαύμα δεν πρόκειται να γίνει. Η κατάσταση θα
παραμείνει η ίδια και εμείς θα περιμένουμε τις επόμενες εκλογές, ώστε
μέσα στα 30 δευτερόλεπτα που κρατάει η διαδικασία της ψηφοφορίας για τον
καθένα μας, να εκχωρήσουμε μεταφυσικώ τω τρόπω το δικαίωμα σε άλλους να
ορίζουν την ζωή μας. Με τις υγείες μας!
|
Το ραντεβού με την Κλειώ
Προσπαθώ να καταλάβω τον πρωθυπουργό της χώρας και τον τρόπο που
σκέπτεται σε σχέση με την απεργία των δασκάλων, η οποία κρατάει εδώ και
πέντε εβδομάδες. Η στάση του θυμίζει την Θάτσερ των αρχών της δεκαετίας
του '80.
Θέλει να μείνει στην ιστορία ως ο πρωθυπουργός που «τσάκισε» και
ταπείνωσε τους δασκάλους; Αν το θέλει δικαίωμα του. Η ιστορία θα τον
κρίνει και θα τον τοποθετήσει στη θέση που του αξίζει.
Θέλει να μείνει στην ιστορία ως ο πρωθυπουργός των μεταρρυθμίσεων που
διέλυσε τις εργασιακές σχέσεις, κατήργησε το 8ωρο, διέλυσε το
ασφαλιστικό σύστημα και βοήθησε τους έχοντες να αυξάνουν τα κέρδη τους
κατά 120% το χρόνο (βλ. τράπεζες); Ας το κάνει.
Έτσι κι αλλιώς ο καθένας από μόνος του αποφασίζει την σχέση του με
την ιστορία.
|
Μάχες οπισθοφυλακής
Ξιφούλκησε πάλι ο κ. Παρασκευαίδης εναντίον όλων εκείνων που
υποστηρίζουν την αλλαγή της νομοθεσίας σχετικά με την αστική συμβίωση,
δηλαδή την δυνατότητα των ανθρώπων να ζουν μαζί δίχως να παντρεύονται με
πολιτικό ή θρησκευτικό γάμο. Λησμονεί όμως τόσο ο ίδιος όσο και οι
διάφοροι υποστηρικτές του «γάμου», ότι ο θεσμός αυτός διέρχεται την
μεγαλύτερη κρίση του εδώ και 6.000 χρόνια. Η κοινωνία αλλάζει, οι
ανάγκες των ανθρώπων μεταβάλλονται, αναγκαία είναι λοιπόν η προσαρμογή
της νομοθεσίας στα νέα δεδομένα. Από εκεί και πέρα ο καθένας θα κάνει
ότι τον βολεύει. Σε καμία όμως περίπτωση μια κοινωνία που θέλει να
λέγεται ανοιχτή δεν μπορεί να αποκλείσει την μία ή την άλλη περίπτωση.
Και σ' αυτό ο κ. Παρασκευαίδης και οι οπαδοί του δίνουν μάχες
οπισθοφυλακής.
|
Φύλλο αρ. 179
