ΠΡΩΤΗ ΣΕΛΙΔΑ  
   
ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΦΥΛΛΑ  
   
ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ  
   
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ  
   
   

ΑντεπΙθέσεις

 
Του Παναγιώτη Ζαβουδάκη
Στις κάλπες να βρουν το δάσκαλό τους!


   O μεγαλειώδης απεργιακός αγώνας των δασκάλων και νηπιαγωγών εξέπληξε
πολλούς εχθρούς και «φίλους». Βοήθησε το εργατικό κίνημα και την
κοινωνία να βγάλουν πολλά χρήσιμα συμπεράσματα.
   Το κυριότερο ήταν πως αποδείχθηκε και... μαθηματικά η υποκρισία των δυο
κομμάτων που εναλλάσσονται στην κυβέρνηση. Το ανάλγητο κυβερνητικό ΠΑΣOΚ
του χθες, σήμερα, ως «φιλολαϊκή» αντιπολίτευση, ανακάλυψε πως η Παιδεία
υποχρηματοδοτείται. Αντίστοιχα η «φιλολαϊκή» αντιπολιτευόμενη ΝΔ που
«στήριζε» τα αιτήματα των εκπαιδευτικών, σήμερα συνεχίζει από εκεί που
σταμάτησαν οι προκάτοχοι της. Τα επόμενα συμπεράσματα είναι
δευτερεύουσας σημασίας επειδή είναι οι φυσικές συνέπειες αυτής της
πολιτικής.

***
   Σε κανένα δε μένει η παραμικρή αμφιβολία πως η αλαζονεία της εξουσίας
οδηγεί σε Λουδοβίκιες νοοτροπίες υποτίμησης των κλάδων που αγωνίζονται
και διεκδικούν (εν προκειμένω των εκπαιδευτικών). Ως εκ τούτου είναι
απόλυτα «φυσιολογικός» ο χαρακτηρισμός της υπουργού Θρησκευμάτων (της
Παιδείας δεν είναι τόσο γιατί η εκπαίδευση πνέει τα λοίσθια όσο κι
επειδή προτιμά να συναντάται με τους Χριστόδουλους παρά με τους
εκπαιδευτικούς) περί «ανεντιμότητας» των δασκάλων. Παρόμοια ήταν τα
επιχειρήματα των προκατόχων της σε σημείο που κάποιοι αναρωτιούνται αν,
κατά την τελετή παράδοσης των υπουργείων, οι απερχόμενοι δίνουν στους
διαδόχους τους λίστα με οδηγίες αντιμετώπισης των «ρέμπελων». Το μόνο
«νέο» που εισήγαγε η κα Γιαννάκου ήταν η κυνική ομολογία πως οι
κυβερνήσεις θεωρούν «έντιμους» τους διαπλεκόμενους «κουμπάρους» που
ληστεύουν τον ελληνικό λαό και «ανέντιμους» όσους αγωνίζονται για τα
ψίχουλα που δικαιούνται. Ευτυχώς, δηλαδή, γιατί αν οι εξεγερμένοι
ταυτίζονταν «ηθικά» με τους κλέφτες και τους απατεώνες, η κοινωνία θα
είχε φτάσει στο χείλος της διάλυσης κάθε έννοιας ηθικής.

***
   Διαχρονική και δι(α)κομματική είναι και η προσπάθεια να στρέφουν την
μια κοινωνική ομάδα ενάντια σ' εκείνη που διεκδικεί. Εκεί που χθες οι
Τσουκάτοι και οι Πανταγιάδες μιλούσαν για «κοινωνικό αυτοματισμό» που
«αναγκάζει» τους πολίτες που «υποφέρουν» από τις κινητοποιήσεις να
κινούνται εναντίον των απεργών, σήμερα οι Μεριέτες και οι Ρουσσόπουλοι
χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για την «ταλαιπωρία» μαθητών και γονέων από
την απεργία των δασκάλων και τονίζουν ότι οι «υψηλόμισθοι» εκπαιδευτικοί
απαιτούν (οι «άθλιοι») αυξήσεις της τάξης του... 45% με προφανή στόχο να
στρέψουν τους υπόλοιπους εξαθλιωθέντες οικονομικά εργαζόμενους εναντίον
τους. Η αποτυχία αυτής της χυδαιότητας οφείλεται σε δυο λόγους: πρώτον,
επειδή η κοινωνία έχει νοιώσει στο πετσί της τη μεθοδευμένη απαξίωση των
δημόσιων σχολείων και αιμορραγεί από τις καθημερινές της «καταθέσεις»
στην παραπαιδεία και, δεύτερο, επειδή πολλοί μαζικοί χώροι που
παραδοσιακά ελέγχονται από το ΠΑΣOΚ τώρα (για καθαρά μικροκομματικούς
λόγους) δεν «αυτοματίζονται κοινωνικά».

***
   Ένα άλλο στοιχείο που κληροδοτείται στους διαδόχους είναι η βία και η
καταστολή οι οποίες είναι χειροπόδαρα δεμένες με την αντιλαϊκή πολιτική.
ΜΑΤ, ΜΕΑ, ΥΜΕΤ και άλλες... «ανθρωπιστικές» οργανώσεις αρματώνονται και
«εξελαύνουν» κατά των διαδηλωτών. Κοντά στα ρόπαλα και τα επικίνδυνα
χημικά (σ.σ.: να σημειωθεί πως οι αμερικανοισραηλινοί κατασκευαστές τους
τα χαρακτηρίζουν «επικίνδυνο θανατηφόρο στρατιωτικό υλικό» που πρέπει να
χρησιμοποιείται «μόνο από εξειδικευμένο προσωπικό». Τουλάχιστον αυτό
αναγράφεται στις συσκευασίες τους που κατά καιρούς μαζεύουν οι
διαδηλωτές από τους τόπους των εγκλημάτων), οι, κατά Πολύδωρα,
«praetores urbanis» μπορούν να αυτοσχεδιάζουν κουβαλώντας σιδηρογροθιές
και άλλα εργαλεία του υποκόσμου εναντίον του «εχθρού-λαού».
   Απόλυτα «λογικό». Από τη στιγμή που, κατά τον Κ. Μητσοτάκη, ο
«αστυνομικός είναι το κράτος», πρέπει να κάνει ό,τι μπορεί για να
υπερασπιστεί την εξουσία του. Oι κυβερνήσεις αφού μάταια προσπάθησαν να
μετατρέψουν το δάσκαλο σε χωροφύλακα της σκέψης των μαθητών, τώρα βάζουν
το μπάτσο να διδάσκει τους «ανέντιμους» γράμΜΑΤα, να διδάσκει τα παιδιά
στην υποταγή χτυπώντας ανελέητα τους δασκάλους τους. Στόχος μια «Ελλάς
Ελλήνων ΑγραμΜΑΤων» στην οποία θα «πίπτει ράβδος» όπου επιχειρείται να
αρθρωθεί λόγος.

***
   Όπως προαναφέραμε, αυτές οι ενέργειες δεν αποτελούν στοιχείο της ΝΔ
τώρα που κυβερνά. Τα ίδια γινόταν και από τους ΠΑΣOΚους προκατόχους της.
Κι όσο υποκριτική φαίνεται η αντικατάσταση του προεκλογικού «στηρίζουμε
την Παιδεία» του Κ. Καραμανλή με την αδιαλλαξία του πρωθυπουργού
Καραμανλή πως δεν συνδιαλέγεται με απεργούς, άλλο τόσο υποκριτικό
φαίνεται και το ενδιαφέρον του Γ. Παπανδρέου (που διετέλεσε και ΥΠΕΠΘ)
για τους εκπαιδευτικούς που περιπαίζονται από τη (σημερινή) κυβέρνηση με
τον ίδιο τρόπο που τους περιέπαιζε και η προηγούμενη. Μόλις μια μέρα
πριν ο κ. Παπανδρέου «ανακαλύψει» τον «εμπαιγμό» των δασκάλων, δόθηκαν
στη δημοσιότητα τα στοιχεία της «Γιούροστατ» για τις δαπάνες στο χώρο
της Παιδείας τα οποία λένε το πασίγνωστο: Ότι οι δαπάνες για την Παιδεία
στην Ελλάδα είναι τραγικές, είναι οι μικρότερες στην ΕΕ. Αυτό συνέβαινε
(και με τη βούλα των επίσημων στοιχείων της ΕΕ) μέχρι το 2003 στην
Ελλάδα. Αυτοί οι άθλιοι μισθοί υπήρχαν για τους δασκάλους στην Ελλάδα,
και τότε που κυβερνούσε το ΠΑΣOΚ. Γιατί κι από τότε κι από πάντα, άθλιοι
ήταν οι μισθοί των δασκάλων. Φρόντιζε το ΠΑΣOΚ του κ. Παπανδρέου. Όπως
ακριβώς φροντίζει σήμερα και η ΝΔ.

***
   Αν αυτά που λένε οι κ.κ. Καραμανλής και Παπανδρέου τα 'λεγε κανένα
παιδάκι, η τιμωρία του θα ήταν «από τ' αυτί και στο δάσκαλο»! Αλλά
τέτοιο είναι το «παιδαγωγικό» μοντέλο της πολιτικής τους. Αυτά που κάνει
σήμερα ο κ. Παπανδρέου, να υποδύεται ότι είναι κάτι άλλο από αυτό που
στην πραγματικότητα είναι το κόμμα του, το έκανε και η ΝΔ όταν βρισκόταν
στην αντιπολίτευση. Εναλλάξ ρόλοι στο ίδιο έργο εξαπάτησης, δημαγωγίας
και υποκρισίας. Κοροϊδεύουν το λαό κατάμουτρα. Περιπαίζουν τη νοημοσύνη
του.
Μοιάζουν σαν δυο σταγόνες νερό. Με τα ίδια ΜΑΤ χτυπούν τους δασκάλους
και οι πράσινοι και οι γαλάζιοι. Τους ίδιους μισθούς πείνας τους δίνουν.
Με την ίδια τακτική, την τακτική του «διαίρει και βασίλευε», κυβερνούν.
Με το ίδιο νόμισμα θα πρέπει να σταθεί απέναντι και στους δύο ο λαός. Να
τους αποδοκιμάσει, να τους τιμωρήσει, να τους «μαυρίσει». Για «να βρουν
το δάσκαλό τους» μπροστά στην κάλπη!
zaboudakis@yahoo.gr

 
 
Φύλλο αρ. 177
Παρασκευή 6 Οκτωβρίου 2006
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Editorial
Στο ίδιο έργο θεατές;

Εκλογές 2006

Πιστέψτε το: Η αυτοδιοίκηση αλλάζει... Του Νίκου Αλμπανόπουλου
O πολίτης είναι η δύναμή μας - Tου ΓIANNH ΔEKABAΛΛA
NOMAPXIAKH AΓΩNIΣTIKH ΣYNEPΓAΣIA - Στείλτε μήνυμα αντεπίθεσης
Nα γυρίσει σελίδα ο δήμος Eρμούπολης - Tου MAPKOY ΔAΔAOY
ΣΥΝ-ΚΥΚΛΑΔΙΚΗ ΠΡΩΤOΒOΥΛΙΑ - Τώρα πια μας γνωρίζεις!

Εργαζόμενοι

AΠEPΓOI EKΠAIΔEYTIKOI - Δεν πάει άλλο
Διεκδικούμε το αυτονόητο
ΑντεπΙθέσεις
Στις κάλπες να βρουν το δάσκαλό τους!

Στραβά κι ανάποδα.

.όπως τα βλέπει ο Αμετανόητος
Πολιτισμός
Δυο Γιώργηδες που χάσαμε
Με λεμόνι στα μάτια

ΗμεροΔείκτες

Αλχημείες και φαιδρότητες το σκηνικό που ζούμε
O αλχημιστής κ. Αλογοσκούφης και η εντιμότητα κ. Γιαννάκου