KAΣTAΛIA 2006, Σελ. 176

   O David Foenkinos πραγματοποίησε μια εντυπωσιακή είσοδο στη λογοτεχνία το 1974 με το μυθιστόρημά του που έφερε τον τίτλο «Inversion de l'idiotie», για το οποίο τιμήθηκε με το βραβείο Francois Mauriac της Γαλλικής Ακαδημίας. Το τρίτο του έργο, που κυκλοφορούν οι εκδόσεις
ΚΑΣΤΑΛΙΑ με τον τίτλο «Το ερωτικό δυναμικό της γυναίκας μου» ήταν εκείνο που τον έκανε γνωστό στο ευρύ κοινό.
   Πρόκειται για την ιστορία του Εκτόρ, ενός μανιώδους συλλέκτη. Oι πολυάριθμες συλλογές του: οδοντογλυφίδες, στρογγυλές άκρες της κουπαστής από σκάλες, ετικέτες από πεπόνια, αυγά πουλιών... απλά τονίζουν, ως αντίθεση, το κενό της ύπαρξής του. Το μυθιστόρημα αρχίζει με την απόπειρα αυτοκτονίας του Εκτόρ, η οποία καταδικάζεται σε αποτυχία όταν τον ανακαλύπτουν να «κείται στους διαδρόμους του μετρό, πιο κοντά στη Chatelet-Les-Halles απ' ότι στο Θάνατο». Από τότε είναι «καταδικασμένος να ζει». Παντρεύεται και μια μέρα μένει άναυδος μπροστά στο θέαμα της
γυναίκας του που καθαρίζει τα τζάμια. Τότε είναι που αρχίζει μια μακρά
«συλλογή στιγμών από τη ζωή της γυναίκας του», στιγμών οι οποίες
αποτελούν ένα είδος ημερολογίου ενός ερωτευμένου άνδρα: ένα μέρος του
κορμιού που αποκαλύπτεται όταν ανοίγει τυχαία η φούστα, ένα κλείσιμο του
ματιού, ένα ατίθασο τσουλούφι, ο τρόπος που περπατά...
   O Foenkinos κατάφερε να δημιουργήσει ένα μπουρλέσκο σύμπαν με
κυρίαρχο το χιούμορ, ένα χιούμορ αλά Φίλιπ Ροθ στο βιβλίο «Η Νόσος του
Πορτνόυ», ένα αγαπημένο βιβλίο του Foenkinos. Στο λεωφορείο, στο μετρό
και στα καφέ, οι γυναίκες γελούν διαβάζοντας τα βιβλία του και «οι
γυναίκες που γελούν προετοιμάζονται νοερά για έρωτα». Ένα σύμπαν όπου
κυριαρχεί το χιούμορ που οδηγεί στον έρωτα: έναν έρωτα αλά Foenkinos,
φανταστικό, φαντασιωσικό, παραληρηματικό. Το βιβλίο αυτό γνώρισε τόσο
στη Γαλλία, όσο και παντού αλλού όπου μεταφράσθηκε και κυκλοφόρησε,
τεράστια επιτυχία. Στην Ισπανία ο συγγραφέας του χαρακτηρίσθηκε ως «ο
νέος Houellebecq» στη Γερμανία ειπώθηκε πως «είναι ένα βιβλίο που
θυμίζει την Amelie Poulain». Είναι έντονη στο βιβλίο αυτό η επιρροή των
Γκομπρόβιτς, Μπέρνχαρτ και Κοέν, αγαπημένων συγγραφέων του Foenkinos.
Υπάρχει όμως και η ατμόσφαιρα των καιρών μας, η τέχνη τού να ανακαλύπτει
κανείς την ευτυχία μέσα σε μια σκοτεινή εποχή, τη δική μας, γι' αυτό και
ο καθένας μας θα αναγνωρίσει λίγο από τον εαυτό του μέσα σ' αυτό.