Προσωπικά, πιστεύω, ότι ο πολιτικός αγώνας, για τις δημοτικές δεν
πρέπει σε καμιά περίπτωση, να λοξοδρομήσει, σε μια στείρα και άγονη
κομματική αναμέτρηση. Δεν πρέπει, επίσης, να παγιδευτεί σε προσωπικού
τύπου αντιδικίες επιθέσεις και χτυπήματα κάτω απ' το τραπέζι.
Στοιχειώδης σεβασμός στους δημότες θα επέβαλλε ν' αναπτυχθεί, σε
προτάσεις δομημένες γύρω από άξονες και αρχές, σε εναλλακτικές
δυνατότητες, σε αντιπροτάσεις ,για το πώς πρέπει να προχωρήσει η πόλη
και η κοινωνία της.
   Είναι κοινός τόπος ότι η Ερμούπολη αντιμετωπίζει σήμερα προβλήματα,
που χρονίζουν και κακοφορμίζουν.
   · Η γιγάντωση του κυκλοφοριακού, που, όπως απέδειξε το χάος του
καλοκαιριού, οδηγεί πλέον, σε ασφυξία.
   · Η στασιμότητα του Πολεοδομικού, που καταλήγει σε τέλμα.
   · Η περιπέτεια των μαθητών του Γ' Δημοτικού που παραμένουν άστεγοι
για 8η χρονιά.
   · Το «φιάσκο» της εμπλοκής του Δήμου στην Καζίνο Αιγαίου όπου και
δημοτική περιουσία χάθηκε αλλά και η αξιοπιστία του κράτους ως εγγυητή
της τήρησης των όρων των αδειών καζίνο δοκιμάζεται.
   · Oι ερασιτεχνικοί χειρισμοί, που ακολουθήθηκαν στο θέμα του ΚOΣΜOΣ
'90, όπου μαζί με τα δισεκατομμύρια πετάχτηκε στον σκουπιδοτενεκέ και η
άδεια λειτουργίας του Ρ/Σ.
   · Η διόγκωση των δημοτικών τελών, που οδηγούν νοικοκυριά και
επιχειρήσεις σε αδιέξοδα.
   · Oι κακοτεχνίες στα δημοτικά έργα, όπως πρόσφατα της Λαλακιάς.
   · O αμφιλεγόμενος τρόπος δημοπράτησης έργων ύψους εκατομμυρίων ευρώ,
με ειδικούς όρους που μειώνουν τον εργολαβικό ανταγωνισμό και μειώνουν
εκπτώσεις.
   · Η κακοδιοίκηση δημοτικών έργων, που έφτασε στο σημείο να κριθούν μη
επιλέξιμες δαπάνες ύψους 400.000 ευρώ που πρέπει να πληρωθούν απ' τα
ταμεία του Δήμου.
   · Η ανεπαρκής διαχείριση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς οδηγεί το
λαμπρό ιστορικό μας κέντρο και τον αρχιτεκτονικό μας πλούτο να ασφυκτιά
σε μια κόλαση λαμαρίνας, κλάξον και αναθυμιάσεων.
   · Η υποτίμηση της υγείας των πολιτών ορισμένων συνοικιών της πόλης
και ιδίως των μαθητών των λυκείων μας που πνίγονται απ' τη ρύπανση της
ΔΕΗ.
   · Η έλλειψη σεβασμού απέναντι στα δημιουργήματα παλαιότερων γενεών,
όπως αποδεικνύουν οι βάρβαρες σιδεριές του κ. Αντωνακάκη μπρος στο
μνημειακό τοπίο της Πλατείας Μιαούλη.
   Όλα αυτά συγκροτούν μια ανθολογία ζητημάτων, στα οποία οφείλει να
λογοδοτήσει η απερχόμενη Δημοτική Αρχή αλλά να «λάβει θέση» ν' ασκήσει
τεκμηριωμένη κριτική και η «Δημοτική Αλλαγή», ώστε, οι ψηφοφόροι, να
κατανοήσουν τα προβλήματα και να αποφασίζουν ώριμα, σε ποιον θα
αναθέσουν την επίλυσή τους. Χωρίς καταγραφή των υπαρξιακών αυτών
αδιεξόδων ουδεμία βιώσιμη λύση είναι δυνατό λογικά ν' αναφανεί. Αυτός ο
δημόσιος διάλογος, θα οδηγήσει σε ουσιαστικό πολιτικό ανταγωνισμό μακριά
απ' τους λεκτικούς διαξιφισμούς, τους βερμπαλισμούς, τις υπερβολές τις
υπεραπλουστεύσεις και όλες τις παθογένειες του πολιτικού μας βίου, που
διαχέονται και στην τοπική πολιτική σκηνή και δυστυχώς χτυπάνε και την
«δική μας» πόρτα, καθώς βρισκόμαστε στην ουσιαστική είσοδο στην
προεκλογική περίοδο.
Kλακαδόροι
   Είναι λυπηρό, πως οι «κλακαδόροι» και οι «ψιθυριστές» της απερχόμενης
δημοτικής αρχής, αντί να διαφημίζουν το όποιοέργο της εξαντλούν την
υπομονή μας καθώς έχουν αποδειχθεί σε μια μικρομπακάλικη επιχείρηση
απαξίωσης των αντιπάλων τους και παράταξης, περιφερόμενοι, ως πλανόδιοι
Ιουδαίοι στα τοπικά μέσα μαζικής ενημέρωσης. Το ρεπερτόριο «αποδώ οι
γίγαντες και από κεί οι νάνοι», το βαρεθήκαμε πια. Ματαιοπονούν οι
κακόφωνοι τενόροι ή μάλλον εξαντλούν την υπομονή μαςΙ Ίσως πρέπει να
σκεφθούν ότι, «ως χειριστές αντλιών», θα τα κατάφερναν καλύτερα. Και
είναι ακόμα πιο λυπηρό το γεγονός, ότι δεν αποδοκιμάζονται από κείνους
που θα έπρεπε, αλλά αφήνονται «ασύδοτοι» να δηλητηριάζουν το πολιτικό
κλίμα με τις χονδροκομμένες ελληνικούρες τους, μεταφέροντας το επίπεδο
του καφενείου στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και υποσκάπτοντας τον πολιτικό
μας πολιτισμό. Προσωπικά, δεν είμαι από κείνους που αρέσκομαι να
ισοπεδώνω.. Oύτε μηδενίζω το όποιο θετικό έργο, έχει συντελεστεί,
ενδεχομένως από κει και ύστερα όμως, κανείς σε αυτό τον τόπο, δεν
βρίσκεται στο απυρόβλητο. Σήμερα η τοπική αυτοδιοίκηση ζει μια
καινούργια άνοιξη.
   Είναι φυσικό ότι υπάρχουν παθογένειες, αλλά σιγά σιγά μαζί τους
αρχίζουν να αναπτύσσονται και τα αντισώματά τους. Oι μηχανισμοί ελέγχου
αρχίζουν δειλά να λειτουργούν: Τα δημοτικά συμβούλια δραστηριοποιούνται,
ο τοπικός τύπος ελέγχει, η κοινωνία πολιτών ανατέλλει, οι τοπικές
κοινωνίες αρχίζουν και μαθαίνουν το δημοκρατικό αλφάβητο. Όλοι
βρισκόμαστε υπό το διαρκή έλεγχο της κοινωνίας και των πολιτών. Μπροστά
στα προβλήματα, η απερχόμενη δημοτική αρχή, οφείλει να υπερασπιστεί, με
επιχειρήματα τα πεπραγμένα της. Κι αντίστοιχα, η «Δημοτική Αλλαγή», να
ασκήσει ουσιαστική κριτική και να καταθέσει, εναλλακτικές προτάσεις γα
την επίλυσή τους. Εν ολίγοις, οι δημοτικές παρατάξεις, οφείλουν να
αντιπαρατεθούν προτείνοντας λύσεις, για τα καυτά αυτά προβλήματα. Κι
επειδή «μαγικές λύσεις» δεν υπάρχουν, οφείλουν να προτείνουν και να
δεσμευτούν όχι με αφηρημένες εκθέσεις ιδεών αλλά καταθέτοντας σχέδια,
εφαρμόσιμες κοστολογημένες προτάσεις, συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και
τρόπους χρηματοδότησης. μέσα από ένα τέτοιο γόνιμο διάλογο, θα γίνει
κατανοητό το μέγεθος του προβλήματος στους πολίτες, τα «συν» και τα
«πλην» κάθε λύσης θα κρίνουν θα συγκρίνουν και θα αποφασίσουν οι
πολίτες, με καθαρό μυαλό, ποιος έχει πρόγραμμα ,ποιος έχει λύσεις και
ποιος είναι ικανός να τις εφαρμόσει. Όποιος και νάναι επομένως, ο
νικητής, θα έχει «αποθηκεύσει» ένα μεγάλο κεφάλαιο. Την κοινωνική
συναίνεση που θα του επιτρέψει, να υπερβεί το σκόπελο του πολιτικού
κόστους και να κατευνάσει τις αυριανές αντιδράσεις. Ακόμα, οφείλουν οι
δημοτικές παρατάξεις νηφάλια και ψύχραιμα να βάλουν στο τραπέζι του
προεκλογικού πολιτικού διαλόγου τα μεγάλα διακυβεύματα της Πόλης μας.

Διακυβεύματα
   Και ποια είναι αυτά τα μεγάλα διακυβεύματα;
· Η ανάδειξη της Ερμούπολης στον ιδιαίτερο ρόλο της, ως συγκοινωνιακού
θαλάσσιου κόμβου στις Κυκλάδες, στο Αιγαίο στην Μεσόγειο.
· Νέα Θέση της στο Αναπτυξιακό Πλαίσιο της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου.
· Η στρατηγική Χωροθέτησης των Βασικών Λειτουργιών της Πόλης.
· Η Νέα Στρατηγική Ένταξης της Ερμούπολης στο Πλαίσιο της Διεθνούς και
Εσωτερικής Τουριστικής Αγοράς.
· Η Αναλυτική Μελέτη Συνολικής Ανάπλασης με κοινωνική ευαισθησία και
αισθητική.
· Η Διαφύλαξη, Εξασφάλιση, Δημιουργία και Ανάδειξη Χώρων Πρασίνου και
Κοινωνικής Αναψυχής.
· Oι Λειτουργικές Κτιριακές και Κοινωνικές Υποδομές.
· Το Εγγυημένο και Δεσμευτικό Πλαίσιο Αρχών για ΠOΙOΤΗΤΑ ΖΩΗΣ.
   Αυτά είναι τα μεγάλα διακυβεύματα, που πρέπει να καθορίσουν το
πολιτικό πλαίσιο αυτής της μάχης. Ας σταματήσουμε πια σ' αυτόν τον τόπο
να πουλάμε ακριβά τα πίτουρα και φτηνά τ' αλεύρια. Υπ' αυτήν την έννοια,
δεν μπορεί ο αγώνας αυτός να είναι επιστροφή στο παρελθόν. Και οφείλουμε
όλοι, και οι συμμετέχοντες στην εκλογική αναμέτρηση και τα μέσα μαζικής
ενημέρωσης και οι πολίτες να «ανάψουμε» τα κόκκινα φώτα κυκλοφορίας σ'
όσους επιχειρούν να μας γυρίσουν στο παρελθόν και στις χειρότερες
παραδόσεις του. Στο παγκόσμιο αρχιπέλαγος που σαρώνεται, από αλλεπάλληλα
κύματα αλλαγών, που φέρνουν μαζί της, η εξέλιξη της τεχνολογίας και η
κοινωνία της Πληροφορίας η Πόλη μας δεν μπορεί να παραμείνει μια
βραχονησίδα, που δεν βρέχεται απ' τις εξελίξεις. Δεν μπορεί να είναι
ούτε ουραγός, ούτε φτωχός συγγενής. Πολύ, περισσότερο, δεν μπορεί να
αναζητά ελιξήριο σε πολιτικές οπισθοφυλακές, να ξανανοίξει τη
λειψανοθήκη της ιστορίας, δηλητηριάζοντας το πολιτικό κλίμα με τη
φορμόλη του παρελθόντος και «των σκελετών» του, που γίνονται απειλητικά
φαντάσματα για το αύριο. Είναι ίσως, κάποια πράγματα, όπως η «ποιότητα
ζωής», η αναπτυξιακή προοπτική της, η ενίσχυση των υποδομών Υγείας,
Εκπαίδευσης, Παροχής Υπηρεσιών, η αντιμετώπιση της ανεργίας, η
επιχειρηματικότητα που ίσως έχουν «φθαρεί», όχι μόνο από την κατάχρησή
τους στο ξύλινο λόγο, που χρησιμοποιούν οι γραμματείς και φαρισαίοι, της
πολιτικής μας ζωής αλλά απ' την καθημερινή τους χρήση. Γιατί, συνήθως,
λειτουργούν «σαν τα βότσαλα στο στόμα του αρχαίου ρήτορα Δημοσθένη». Τον
βοηθούσαν να ξεπερνά το πρόβλημα του τραυλισμού αλλά δεν σήμαινε ότι
έπειθε, κι ότι ο βελτιωμένος λόγος του, εύρισκε απήχηση στο ακροατήριο.
Και ίσως, δεν έχει άδικο, ο σημερινός πολίτης της Ερμούπολης, που
νοιώθει «αποκαρδιωμένος, όταν εισπράττει τέτοιες μεγαλοστομίες». Γιατί
μέχρι στιγμής, δεν βλέπει να έχουν αντίκρισμα.
   Το «σύγχρονο» αεροδρόμιο, υπονομεύτηκε από εγχώριους παράγοντες και
οικολόγους της γυάλας. Η μαρίνα, έχει κυριολεκτικά στοιχειώσει. Ένα
μοντέρνο Διοικητήριο παραμένει άγνωστη λέξη, στους σχεδιασμούς της
Αυτοδιοίκησης. Η υπόθεση Καζίνο, ως εφαλτήριο τουριστικής ανάπτυξης,
κατέληξε σε οδυνηρό ναυάγιο. Στις λιμενικές εγκαταστάσεις, επικρατεί
αναρχία και χάος. Το σλόγκαν ΣΥΡOΣ Π ΝΕO ΜOΝΑΚO που εκπέμπονταν απ' τα
πιο επίσημα χείλη, πριν από μια δεκαετία δεν μοιάζει απλά, «όνειρο
θερινής νυκτός» αλλά και σκληρή ειρωνεία, για κείνους που το
εμπνεύστηκαν. Είναι καιρός ν' αποφασίσουμε για τις βασικές λειτουργίες
και τη χωροθέτησή τους Π Χωρίς πομφόλυγες και μεγαλοιδεατισμούς Π Να
αποφασίσουμε τι τουριστική ανάπτυξη επιδιώκουμε και πως θα την
πετύχουμε. Πως θα ενισχύσουμε την επιχειρηματικότητα της Πόλης. Πως θα
συμβάλλουμε στο να χτίσουμε μιαν πόλη με λιγότερο με λιγότερο τσιμέντο
και περισσότερο πράσινο. Φιλική στους κατοίκους και φιλόξενη στους
επισκέπτες. Μια σύγχρονη πόλη, που θάναι σημείο αναφοράς στο Αιγαίο. Μια
πόλη δυναμική και εξωστρεφή, που θα διεκδικεί τον ηγετικό ρόλο που της
ανήκει.Μια πόλη με ταυτότητα και με προσωπικότητα. Χρωστάμε λοιπόν στους
συμπολίτες μας για τα συγκεκριμένα αυτά διακυβεύματα, να εκθέσουμε τις
προτάσεις τους να τις εξειδικεύσουμε και να τις απλουστεύσουμε, ώστε να
γίνουν κατανοητές και να αποτιμηθούν με ελεύθερο φρόνημα απ' το μέγιστο
αριθμό πολιτών.

Ποιοτικό ζήτημα
   Η Δημοκρατία δεν είναι μόνο ποσοτικό ζήτημα μεταξύ πλειοψηφίας και
μειοψηφίας, αλλ' είναι επίσης και ποιοτικό ζήτημα ενημέρωσης και γνώσης
στο μέγιστο αριθμό των πολιτών, ζήτημα στοιχειώδους κατανόησης στις
κατευθύνσεις και τις δυνατότητες που κάθε φορά προσφέρονται. Αντί γι'
αυτό δυστυχώς έχουν εισβάλλει στο τοπικό μας προσκήνιο, προβληματισμοί
μεταφυσικού χαρακτήρα για «σκοτεινές, υποχθόνιες και χουντικές
δυνάμεις», οι οποίες τροφοδοτούν με άσκοπη οξύτητα την πολιτική μας
ατμόσφαιρα. Πρόκειται για αλληλοκατηγορίες αφηρημένες και αιθεροβάμονες,
που αφεύκτως το μόνο που επιτυγχάνει είναι η σύγχυση ο
αποπροσανατολισμός και η απομάκρυνση απ' τα πραγματικά προβλήματα της
πόλης λαό της αυτοδιοίκησης. Η λύση στα προβλήματα της τοπικής
δημοκρατίας είναι περισσότερη τοπική δημοκρατία. Παρά τα προβλήματα που
εμφανίζονται σε πρώτη φάση η αποκέντρωση είναι το φάρμακο δεν είναι η
ασθένεια. Άλλωστε αυτές οι εσωτερικές κατακραυγές έχει αποδείξει η
ιστορία των τοπικών δημοτικών εκλογών ότι τελικά χρησιμοποιούνται ως
άλλοθι για τη θυματοποίηση και την αγιοποίηση της δημοτικής αρχής και
της αγιοποίηση των εκπροσώπων της. Ποιος δεν θυμάται την αποστασιοποίηση
κορυφαίων στελεχών της Δημοκρατικής Ερμούπολης στις εκλογές του 1998;
Τις βαριές κατηγορίες που τότε εκτόξευαν και το χαρακτηρισμό της
μεταλλαγμένης δημοτικής παράταξης ως «καρικατούρας». Όμως η ζωή έδειξε
πως όσο γράφτηκαν και ειπώθηκαν τότε «γράφτηκαν πάνω στην άμμο την
ξανθή» της συλλογικής μας αμνησίας κι ο μπάτης της εξουσίας ξαναφύσηξε
ωραία και σβήστηκε η γραφή. Ποιος δεν θυμάται ακόμα τις συγκλονιστικές
καταγγελίες για κοριούς και τηλεφωνικές υποκλοπές στις εκλογές του 1998;
Μπήκαν κι αυτές στο χρονοντούλαπο της ιστορίας για να περιγελούν την
κοντή μας μνήμη χωρίς καν να έχουμε μια στοιχειώδη διαλεύκανσή τους απ'
τις δικαστικές αρχές.
   Είναι υποχρέωσή μας να προσγειώσουμε τον πολιτικό διάλογο στα ζωτικά
και κρίσιμα προβλήματα για την Πόλη μας. Πρέπει κάποτε σ' αυτή τη χώρα
να τηρούμε ό,τι υποσχόμαστε και ό,τι υπογράφουμε. Να μη θεωρούμε
πολιτική μαγκιά ή επικοινωνιακό επίτευγμα την αναξιοπιστία και την
αναντιστοιχία λόγων και έργων. Και κυρίως να μην «παίζουμε» με τους
θεσμούς της Δημοκρατίας και της Αυτοδιοίκησης.  Ιδίως σήμερα που ο
θεσμός της τοπικής αυτοδιοίκησης καθημερινά αναπτύσσεται και
διευρύνεται. H Δημοκρατία και η Πολιτική συναντώνται και αρμονικά
συνυπάρχουν όταν ο συνειδητοποιημένος πολίτης υπηρετεί, κρίνει και
ελέγχει την ευνομούμενη και δημοκρατικά υπέρ του πολίτη λειτουργούσα
Πολιτεία. «Διαφορετικά έχουμε ανεπαισθήτως εισέλθει στον μπερντέ του
Καραγκιόζη όπου οι πάντες και τα πάντα κινούνται ως πολιτικές
γελοιογραφήσεις και όπου δεν μένει τίποτ' άλλο στους «χάρτινους ήρωες»
παρά ν' ανταποκρίνονται σωστά στην κωμική τους αποστολή σαν
Μπαρμπαγιώργηδες, Βεληγκέκες, Σταύρακες, Σιορ Διονύσιοι, Κολλητήρια
κ.ο.κ.».