Η σκιά του Αδόλφου χορεύει πυρρίχιο στα ματωμένα ερείπια της Γάζας και
του Λιβάνου. Εξήντα χρόνια και ένα μετά την αυτοκτονία του στο μπούνκερ
του Βερολίνου , το πνεύμα του θριαμβεύει στη « νέα τάξη πραγμάτων στον
κόσμο» - της οποίας αυτός ήταν ο πρώτος σχεδιαστής και ονοματοδότης.
Απρόβλεπτοι συνεχιστές -απόγονοι θυμάτων, σ' ένα από τα βίτσια της
Ιστορίας -  αποδεικνύονται εφάμιλλοι  τεχνοκράτες του τρόμου, του
θανάτου και της καταστροφής. Στόχος, ο ίδιος. Μέθοδοι  προσαρμοσμένες
στις  προόδους της τεχνολογίας και του μάρκετινγκ. Μια μονάχα, αλλά
κεφαλαιώδης, διαφορά: Κανένας  Πικάσο δεν θα τολμούσε ν' αποθανατίσει
τις σημερινές Γκουέρνικα στη Γάζα και στον Λίβανο. Θα τον παρέδιδαν στη
πυρά σαν τρομοκράτη. Η, ακόμη  βαρύτερο: Αντισημίτη...
(Σημ: Μην το μπερδέψετε με τους αντιπαθούντες τον κ. Σημίτη. Πρόκειται
περί απλής συνωνυμίας.)

Τη καταδίκη σ' αυτόν το μαρτυρικό κοινωνικό θάνατο δε γλιτώνουν ούτε
Εβραίοι διανοητές  (συνεχιστές μιας παράδοσης των μεγάλων αυτού του
έθνους). Οι μοναχικοί και γενναίοι, που αποτολμούν να στιγματίσουν άλλος
τη «Βιομηχανία του Ολοκαυτώματος», άλλοι τον έλεγχο της αμερικανικής
πολιτικής από το πολυπλόκαμο και αδίστακτο «Λόμπυ των
Νέο-σιωνιστών».Τελευταίοι στόχοι παρόμοιων  πογκρόμ: δύο υψηλού
ακαδημαϊκού κύρους καθηγητές διεθνών σχέσεων στο Χάρβαρντ και στο
Πανεπιστήμιο του Σικάγου. Οι καθηγητές και συγγραφείς Στέφεν Γουώλτ και
Τζων Μηρσάϊμερ, μολονότι εβραϊκής καταγωγής και θρησκεύματος ,
δακτυλοδεικτούνται τώρα ως αντισημίτες , άξιοι διεθνούς λυντσαρίσματος...

Το έγκλημά τους; Αμερικανοί πολίτες και εμπειρογνώμονες των διεθνών
σχέσεων, με εμπεριστατωμένο άρθρο τους, επεσήμαναν και τεκμηρίωσαν ότι
το νέο-σιωνιστικό λόμπυ κατευθύνει την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ σε
επιλογές αντίθετες προς τα εθνικά τους συμφέροντα. Στη διαδρομή
ανατέμνουν την οργάνωση  και τις πρακτικές με τις οποίες  το πανίσχυρο
λόμπυ ασκεί ουσιαστικό έλεγχο στην κυβέρνηση, στο Κογκρέσο, στα ΜΜΕ και
στα πανεπιστήμια- με πολιτικό χρήμα, τακτικές διείσδυσης και
κηδεμόνευσης, μηχανισμούς πιέσεων, εκβιασμών και πολιτικής εξόντωσης για
παραδειγματισμόΙΚαι η απόδειξη;
Το συναρπαστικό άρθρο τους δεν δημοσιεύθηκε σε κανένα αμερικανικό
έντυπο!!! Η βρετανική « Επιθεώρηση Βιβλίων» το πήρε από την ιστοσελίδα
του Χάρβαρντ. Περίληψη δημοσίευσε  (περίεργοΙ) και η γαλλική Μόντ. Εσείς
θα το βρείτε στο ( εξαίρετο) διμηνιαίο περιοδικό «Άρδην», Μαΐου-
Ιουνίου. Διαβάστε τοΙ
Η σκιά του Αδόλφου  στις φλόγες από βουνά καιομένων βιβλίων...

Αναμενόμενα, κατά συνέπεια, τα  εμέσματα Μπους και συντροφίας, των
«Μεγάλων ( G) 8 » στη Πετρούπολη, για το «νόμιμο δικαίωμα άμυνας του
Ισραήλ», την υποχρέωση απόδοσης της Ισραηλινών «ομήρων», τον αφοπλισμό
της Xεσμπολά και άλλα παρόμοια. Αυτά ενώπιον του  εφιαλτικού Αρμαγεδώνα
, στο Λίβανο και στη Παλαιστίνη, με τη νέα επιχείρηση ανατίναξης και
πυρπόλησης  της οικονομικής, διοικητικής και κοινωνικής υποδομής και με
νέες εκατόμβες νεκρών και τραυματιών -αμάχων γυναικοπαίδων...Βέβαια στο
δικαστήριο εγκληματιών πολέμου, στη Χάγη, άρχισε προ ημερών νέα δίκη,
για συνέργεια σε καταστροφή και πυρπόληση χωριών. Δίκη για εγκλήματα
πολέμου Ιστο Κόσσοβο! Με υπόδικους, έξη συνεργάτες του
«αυτοχειριασθέντος» Μιλόσεβιτς.
Το Διεθνές Δίκαιο στον Αιώνα της Βαρβαρότητας...

Που είναι τα Ηνωμένα Έθνη; Μα εκεί ακριβώς που ήταν και η προκάτοχη
«Κοινωνία των Εθνών» με την άνοδο του διδάκτορα Αδόλφου. Είναι
αποκαλυπτική  η ιδιαίτερη συνομιλία Μπους-Μπλερ, πριν από το επίσημο
δείπνο της Πετρούπολης. Συνομιλία που κατέγραψε κάποιο αδιάκριτο
ξεχασμένο μικρόφωνο και μεταδόθηκε στην οικουμένη.  Αποκαλυπτική όχι
μόνο για την αποτύπωση της σχέσης κυρίου με το σκυλάκι του, στο οποίο
δεν παραχωρούν το λαχταριστό κοκαλάκι (κάποιο ρόλο στο Λίβανο) .Η για
τον τρόπο προσέγγισης του «προνομιακού εταίρου»: Όχι , «πες μου, Τόνι»,
η κάτι παρόμοιο. Αλλά « Έϊ,  Μπλερ !Ι»
  Είναι αποκαλυπτική η συνομιλία κυρίως για μια φράση του
Μπούς, που ζωγραφίζει το ειδικό βάρος του Γ.Γ. του Οργανισμού Ηνωμένων
Εθνών, : « Είπα να πω στον Κόφι... (Ανάν) να πάρει στο τηλέφωνο τον Άσσαντ
( Πρόεδρο της Συρίας) να κάνει κάτι» ( για να σταματήσει την Χεσμπολά
στον Λίβανο). Ο Κόφι ...Το παιδί για θελήματα. Και σχέδια ΑνάνΙ

Η αλήθεια -που καλύπτουν οι καπνοί των βομβαρδισμών και της προπαγάνδας-
είναι πως τόσο ο Ισραηλινός  στα χέρια της Χαμάς - που δήθεν για την
απελευθέρωση του  εξαπολύθηκε η ισοπέδωση της Γάζας- όσο και οι δύο
ομοεθνείς του, στα χέρια της Χεσμπολά -χάριν των οποίων δήθεν,
ανασκάπτεται  και αιματοκυλιέται τώρα ο Λίβανος- δεν είναι «όμηροι» και
«θύματα απαγωγής». Δεν είναι άμαχοι, θύματα τρομοκρατών. Είναι
στρατιώτες, που συνελήφθησαν αιχμάλωτοι σε στρατιωτικές επιχειρήσεις,
εναντίον ισραηλινών μονάδων, από ενόπλους απελευθερωτικών παλαιστινιακών
κινημάτων...

Το «νόμιμο δικαίωμα άμυνας του Ισραήλ» περιλαμβάνει (αδιαμαρτύρητα από
τη διεθνή κοινότητα) τη συστηματική εξόντωση - με συνεχείς δολοφονίες-
των ενοχλητικών Παλαιστινίων ηγετών, τις εισβολές, απαγωγές, σφαγές και
καταστροφές κατά βούληση, την γκετοποίηση και εγκλεισμό ενός λαού σε
εντοιχισμένο στρατόπεδο συγκεντρώσεως, τους αποκλεισμούς  και την πείνα
για την ανατροπή ανεπιθύμητων εκλογικών αποτελεσμάτων, τη διατήρηση
9.000 Παλαιστινίων και εκατοντάδων Λιβανέζων στις ισραηλινές φυλακές.
Απεριόριστο δικαίωμα «αυτοάμυνας».Με κατοχή και πυρηνικών όπλωνΙ Και,
επιπλέον, αποκλειστικό! Στην εποχή του θριάμβου των ανθρωπίνων
δικαιωμάτων!
Κάθε αντίδραση της άλλης - της από κάτω- πλευράς αποτελεί βδελυρή  πράξη
τρομοκρατίας...Καταδικαστέα από τη θεοσεβή διεθνή χορωδία των
ανθρωπιστών...

Απ' τις δηλώσεις του Μπους στην πρές κόνφερενς με τον Πούτιν, γιατί εγώ
συγκράτησα μόνο τη φράση ότι... «αντάλλαξαν φιλοσοφίες»; Μ' ένα φιλόσοφο
στο πηδάλιο του πλανήτη, ζούμε την ιδανική εκδοχή της πλατωνικής
ΠολιτείαςΙ Και δεν τόχαμε αντιληφθεί, οι ανίδεοι...

Η κυρία Τσέρι, σύζυγος Μπλερ  έδωσε στην Πετρούπολη τη δική της,
παράλληλη μάχη για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων... Τα οποία
απειλούνται στη Ρωσία του Πούτιν, από νομοσχέδιο που στοχεύει στον
έλεγχο της  πατρότητας και των πηγών χρηματοδότησης των Μ.Κ.Ο. ( Μη
Κυβερνητικών Οργανώσεων). Αυτών των ευαγών ιδρυμάτων (τύπου ΕΛΙΑΜΕΠ). Με
τη γνωστή γόνιμη δράση στη Σερβία, Γεωργία, Ουκρανία, αλλά και στη Κύπρο
και στην ΕλλάδαΙΗ  Τσέρι συνάντησε τους ηγέτες τους, τους υποσχέθηκε
νομική βοήθεια και τους συμβούλευσε να προσφύγουν στο Ευρωπαϊκό
Δικαστήριο Ανθρωπίνων ΔικαιωμάτωνΙΈπειτα γύρισε στο Λονδίνο για να
υπερασπισθεί, στο εφετείο, Άγγλους καταπατητές κυπριακών περιουσιών στα
κατεχόμενα... Ανθρώπινα δικαιώματα σε εκδοχή Τσέρι-Μπράντυ...