Με συμμετοχές γνωστών χορογράφων και χορευτών από τη Βιέννη, με
κινηματογραφιστές και με εικαστικούς, με σκηνοθέτες του θεάτρου και
μουσικούς πραγματοποιήθηκε η Έβδομη Θερινή Ακαδημία του Εθνικού Θεάτρου, στην Ερμούπολη από 24 Ιουνίου έως 9 Ιουλίου 2006. Καλλιτεχνική υπεύθυνη του προγράμματος είναι η θεατρολόγος Ελένη Βαροπούλου. Το θέμα της φετινής Θερινής Ακαδημίας ήταν «Ατμόσφαιρες» και γύρω από τον γενικό αυτόν θεματικό άξονα αρθρώνονται έξι συγκεκριμένες ατμόσφαιρες:
«Μυστηριακό, εξωτικό, μύχιο, γκροτέσκο, μελαγχολικό, πλασματικό».
Παράλληλα η Θερινή Ακαδημία πραγματοποίησε ένα αφιέρωμα στον Μπρεχτ, τον Μπέκετ και τον Φρόιντ που το 2006 τιμώνται επέτειοι για τη γέννηση ή το
θάνατό τους.
   Τις εργασίες της Ακαδημίας συμπλήρωσαν η ανάγνωση αποσπασμάτων από έργα της Λούλας Αναγνωστάκη που έκανε η ηθοποιός Ρένη Πιττακή στο θέατρο Απόλλων, η περφόρμανς που πραγματοποίησε η ηθοποιός Κατερίνα Ευαγγελάτου γύρω από την ατμόσφαιρα μιας μεγάλης ηθοποιού στο Ινστιτούτο Κυβέλη, καθώς και έκθεση με έργα νέων καλλιτεχνών για την πραγματοποίηση της οποίας η επιμελήτρια Ελένη Βαροπούλου συνεργάστηκε και με το Εργαστήρι του Γιάννη Ψυχοπαίδη της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών Αθηνών.
   Σε τρεις βασικές ενότητες οργανώθηκαν τα εργαστήρια της Ακαδημίας
Θεάτρου στη Σύρο. Κίνηση και Χορός, Κινηματογράφος, Θεατρική αναζήτηση
στον χώρο με εγκαταστάσεις περφόρμανς.
   Ειδικότερα στην ενότητα «Κίνηση και Χορός» περιλαμβάνονταν τα
εργαστήρια των χορογράφων Jennifer Lacey, Frans Poelstra και Milli
Bitterli. Η Jennifer Lacey στο εργαστήριο με τίτλο «Familiar Sinister»
εργάστηκε γύρω από την ιδέα του μυστηριακού και ειδικότερα την
μυστηριακή πλευρά του εαυτού μας. O Frans Poelstra στο εργαστήριο «How
deep is your love?» είχε ως στόχο την καλλιέργεια της ευαισθησίας, την
αναζήτηση του εσώτερου, την ελευθερία στην έκφραση του μύχιου. Η Milli
Bitterli στο εργαστήριο της με τίτλο «Body techniques» ασχολήθηκε με τις
σωματικές τεχνικές για τη συνειδητοποίηση της ατμόσφαιρας που δημιουργεί
ο χορευτής ενώ κινείται.
   Η συμμετοχή των χορογράφων αυτών εξασφαλίστηκε με τη συνεργασία του
σημαντικού βιεννέζικου πολιτιστικού φορέα Tanzquartier Wien που είναι
κέντρο παραγωγής και παρουσίασης των πιο καινοτόμων σύγχρονων τάσεων
στον χορό και την περφόρμανς, τόσο με παραγωγές παραστάσεων από τους
καλλιτέχνες του κέντρου όσο και με μετακλήσεις ξένων καλλιτεχνών. Το
Tanzquartier είναι επίσης κέντρο πληροφόρησης και δημιουργίας ενός
διεθνούς πολιτιστικού δικτύου για την αυστριακή χορευτική σκηνή και την
περφόρμανς, είναι ένα ερευνητικό κέντρο για προβληματισμό και συζητήσεις
με χορευτές και κοινό, αλλά και ένα εκπαιδευτικό κέντρο για
επαγγελματίες χορογράφους, χορευτές και περφόρμερς.
   Στην ενότητα «Θεατρική αναζήτηση στον χώρο με εγκαταστάσεις
περφόρμανς» ο σκηνοθέτης Γιάννης Παρασκευόπουλος και ο σκηνογράφος Νίκος Σαριδάκης οργάνωσαν εργαστήριο με τίτλο «Ι οι ήρωες προχωρούν στα
σκοτεινά» με αφορμή το διήγημα του Μπρεχτ «Τέσσερις άνδρες και μια
παρτίδα πόκερ ή αλλιώς Η πολλή τύχη δεν φέρνει τύχη», σε μετάφραση της
Ελένης Βαροπούλου. Η σκηνοθέτρια Έλενα Πέγκα δούυλεψε με ένα λιγότερο
γνωστό κείμενο του Μπέκετ το All That Fall (Όλοι εκείνοι που πέφτουν) με
τη συνεργασία του συνθέτη Στάθη Ιωάννου για τη δημιουργία ενός χώρου ως
πεδίου σωματικής και μουσικής δράσης.
   Στην ενότητα «Κινηματογράφος» η σκηνοθέτρια Αντουανέττα Αγγελίδη με
τη συνεργασία της φιλοσόφου visual artist Ρέα Βαλντέν οργάνωσε
εργαστήριο με τίτλο «Το μυστήριο και η μελαγχολία του μεσημεριού»:
Εργασία θεωρητική και πρακτική γύρω από τις έννοιες του ανοίκειου και
τον μηχανισμό του ονείρου. Για το ντεκουπάζ και το σώμα του ηθοποιού
μπροστά στην κάμερα. O σκηνοθέτης Πέτρος Σεβαστίκογλου στο εργαστήριο
του με τίτλο «Πλασματικό, το πιο ανθρώπινο από το ανθρώπινο» ασχολήθηκε
με το πλασματικό και το γκροτέσκο ως βασικά στοιχεία για την «κατασκευή»
ενός τεχνητού πλάσματος απαλλαγμένου από τη ρεαλιστική αναπαράσταση της ανθρώπινης φύσης. Η θεωρητικός του κινηματογράφου Andrea Braidt
πραγματοποίησε εργαστήριο με τίτλο «Performing Culture/Cultural
Performance». Έχοντας ως σημείο εκκίνησης τις σύγχρονες απόψεις για τα
θέματα των φύλων εξέτασε τις εκδηλώσεις του γκροτέσκου, του μυστηριακού,
του εξωτικού, του πλασματικού, του μελαγχολικού και του μύχιου στις
κινηματογραφικές τους εκφράσεις, στις τελεστικές πρακτικές και στα
δραματικά σενάρια.
   Όλα τα εργαστήρια πραγματοποιήθηκαν σε ειδικά επιλεγμένους χώρους
στην Ερμούπολη ακολουθώντας τόσο τη λογική των site specific παρεμβάσεων στο αστικό ή φυσικό περιβάλλον όσο και τη λογική της διαφορετικής ατμόσφαιρας. Oι έξι ατμόσφαιρες της φετινής Θερινής Ακαδημίας επιλέχθηκαν επειδή έχουν ειδικό βάρος για το θέατρο, τον κινηματογράφο και τις άλλες τέχνες. Με το μύχιο, το μελαγχολικό αλλά και το γκροτέσκο το θέατρο διατηρούσε πάντα σταθερές σχέσεις τόσο σε επίπεδο κειμένων όσο και παραστάσεων. Η μυστηριακή ατμόσφαιρα επίσης, με την φροϋδική έννοια του ανοίκειου ή με το «θρίλερ» επανέρχονται συστηματικά στο θέατρο, τη λογοτεχνία, τον κινηματογράφο. Η ρευστή εξάλλου αίσθηση του τεχνολογικού κόσμου ως ατμόσφαιρα του πλασματικού και του άυλου, έχει κατακτήσει μιαν ισχυρή θέση στον πολιτισμό της εποχής των μίντια. Το εξωτικό τέλος ως κοίταγμα και απόδοση του ξενικού, του αλλότριου, επαναφορτίζεται κάθε τόσο με καινούριο ιδεολογικό και αισθητικό περιεχόμενο.
   Ελληνικοί φορείς με τους οποίους συνεργάστηκε το Εθνικό Θέατρο για
την υλοποίηση του όλου προγράμματος ήταν το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Ερμούπολης, το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, το Κέντρο Μελέτης Χορού Ισιδώρας & Ραϋμόνδου Ντάνκαν, το Εργαστήριο του Γιάννη Ψυχοπαίδη της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών Αθηνών, ο Φωτογραφικός Κύκλος του Πλάτωνα Ριβέλλη και το Ινστιτούτο Κυβέλη.
   Το πρόγραμμα απευθυνόταν σε ηθοποιούς, χορογράφους, χορευτές,
σπουδαστές Δραματικών Σχολών και Σχολών Χορού, θεατρολόγους, σκηνοθέτες, κινηματογραφιστές, και άλλους ενδιαφερόμενους από τις τέχνες του θεάματος.