Eκδόσεις KAΣTANIΩTHΣ 2006, σελ. 128

   Κυριακή πρωί και οι καμπάνες τον Σαν Σαλβατόρε ακούστηκαν πρώτες σε όλη τη Βενετία. Όλα ξάνοιγαν σιγά σιγά στο πρώτο απαλό φως της ημέρας που από τη μεριά της ανατολής πλησίαζε, μα μέσα στο μεγάλο δωμάτιο του Παλάτσο αργούσε ακόμα να ξημερώσει. Αργά ξύπνησε πρώτη η Λόρα και αναλογιζόμενη το όνειρο που είχε δει τρόμαξε. Δύο αλαφιασμένες νέες
γυναίκες, με ανάστατα μπλεγμένα μαλλιά σαν φίδια, να προσπαθούν να πνίξουν έναν εύσωμο άντρα μέσα σε μια ολόγιομη με αίμα στέρνα και εκείνος να μην πνίγεται και να τις κοιτά έντρομος με ορθάνοιχτα τα μάτια
του.
   Η Λόρα και η Νεφέλη, άγνωστες μεταξύ τους, θα σμίξουν τυχαία ένα απόγευμα στη Βενετία και η γνωριμία τους θα αποδειχθεί καθοριστική για το μέλλον τους. Ένα απροσδόκητο γύρισμα της μοίρας θα τις οδηγήσει να
αναζητήσουν τη λύτρωση από όσα στοιχειώνουν το παρελθόν τους εκδικούμενες τον ίδιο άντρα. Η ζωή όμως τους επιφυλάσσει εκπλήξεις που δεν θα ήταν ποτέ δυνατόν να προβλέψουν. Γιατί καμιά φορά η τραγωδία
παραμονεύει πίσω από τα πιο αισιόδοξα σχέδια των ανυποψίαστων ανθρώπων, αλλά και η ευτυχία μπορεί ξαφνικά να αναδυθεί από μια θάλασσα απίθανων
συμπτώσεων, όταν έχεις χάσει πια κάθε ελπίδα ότι θα την βρεις.