Εμπρός πίσω!
   «Η ανωτέρα εκπαίδευσις ενεργείται δαπάνη του Κράτους. Εις δε τη
δημοτική συντρέχει και το Κράτος κατά το μέτρον της ανάγκης των δήμων.
Έκαστος έχει το δικαίωμα να συστήνη εκπαιδευτικά καταστήματα,
συμμορφούμενος με τους Νόμους του Κράτους» (άρθρο 11 του Συντάγματος του
1844!).
   Σήμερα, εκατόν εξήντα χρόνια μετά, παρόμοια άρθρα θέλουν να
επεναφέρουν η ΝΔ και το ΠΑΣOΚ προκειμένου να ανοίξουν το δρόμο στα
ιδιωτικά Πανεπιστήμια. Εν έτει 2006 διατείνονται ότι «έκαστος έχει το
δικαίωμα» να φτιάχνει κι ένα Πανεπιστήμιο! Τόσο «προοδευτικές» είναι οι
τοποθετήσεις του κ. Καραμανλή και του κ. Παπανδρέου ενόψει της
αναθεώρησης του Συντάγματος σχετικά με την εκπαίδευση. Έχουν ηλικία
εκατόν εξήντα χρόνων και βάλε!
   Πώς το λέει ο Πώποτας; «Εμπρός πίσω»!

Σαμπουάν και μαλακτικό
   «Καραγκιόζηδες» αυτοαποκαλούνται οι μεν. «Ψώνια» και «αριβίστες» οι
δε.
   Ευτυχώς, όμως, ο κ. Πάγκαλος, εισηγείται μια αναθεώρηση μέσω της
οποίας το Σύνταγμα θα επιτρέπει κυβερνήσεις δικομματικής συνεργασίας.
   Έτσι, μπορούμε βάσιμα να ελπίζουμε ότι οι μελλοντικές κυβερνήσεις που
επιθυμούν δε θα απαρτίζονται μόνο από «καραγκιόζηδες», ούτε μόνο από
«αριβίστες» και «ψώνια». Θα 'χουν και απ' τα δύο.
   Κάτι σαν το «2 σε 1: σαμπουάν και μαλακτικό».

Απαραίτητο προσόν το... μαγιό!
   Πώς εννοούν οι εργοδότες την ανάδειξη των «δεξιοτήτων» των
εργαζόμενων, την επιχειρηματική «διαχείριση» (!) των... «ανθρωπίνων πόρων»
στην ελεύθερη οικονομία και στην ακόμα πιο ελεύθερη (από αναστολές)
αγορά;
   Ακούστε τι ζητά με «εσωτερικό σημείωμα» της η εταιρία «Έβερεστ», η
οποία έχει αναλάβει τη διαχείριση στις παραλίες της Βουλιαγμένης και του
Αγίου Ανδρέα (και η οποία διαθέτει και ειδική «Διεύθυνση Ανθρωπίνων
Πόρων» Με έγγραφο που αποκαλύπτει ο «Ριζοσπάστης» η «Διεύθυνση»
απευθύνεται στους ήδη εργαζόμενους της εταιρίας και τους καλεί να
υποδείξουν στους αρμοδίους της επιχείρησης γνωστές τους κοπέλες, ικανές
να... πληρούν τις εξής προδιαγραφές:
   «Ζητάμε -λέει η αγγελία- κοπέλες εμφανίσιμες για να εργαστούν τους
καλοκαιρινούς μήνες στην πλαζ Βουλιαγμένης ή στον Άγιο Ανδρέα
(Μαραθώνα), συνδυάζοντας έτσι διακοπές και δουλειά. Η ενδυμασία κατά τις
ώρες εργασίας θα είναι με παρεό και μαγιό και το αντικείμενο εργασίας
είναι η εξυπηρέτηση των πελατών με τη λήψη παραγγελιών. Αν έχετε υπ'
όψιν σας κάποια κοπέλα που θα ήθελε εργασία για τους καλοκαιρινούς μήνες
παρακαλώ επικοινωνήστε με κ.(...)».
   Για το αν θα προτιμηθούν εκείνες που θα μπορούν να απαλλάσσονται
εύκολα από το μαγιό και το παρεό (με στόχο πάντα την καλύτερη
«εξυπηρέτηση των πελατών») δεν παίρνουμε όρκο.
   Αυτό κάποτε οι πατεράδες μας το έλεγαν τσατσιλίκι (κατά την πλέον
ήπια διατύπωση που καταφέραμε να αλιεύσουμε). Σήμερα, τα «Έβερεστ» και
προφανώς κι άλλες «επιχειρήσεις» το λένε «καταπολέμηση της ανεργίας».

«Σύλλογος Ελλήνων Βρυκολάκων»;
   Στις άμεσες προτεραιότητες του νεοεκλεγμένου προέδρου του ΣΕΒ είναι η
μετονομασία του με την αντικατάσταση της λέξης «Βιομήχανοι» με τον όρο
«Εργοδότες».
   Σωστά σκέφτεται ο κ. πρόεδρος. Από τη δεκαετία του 90 δεν υπάρχει
βιομηχανία στη χώρα, άρα ούτε και βιομήχανοι. Ας μας επιτραπεί, όμως, να
διαφωνήσουμε με τον όρο «εργοδότες». Μιλάνε για σκοινί στο σπίτι του
κρεμασμένου; Μιλάνε για εργοδότες στη χώρα που ο ένας στους 3 είναι
άνεργος;
   Θα τολμούσαμε να προτείνουμε να παραμείνει το ΣΕΒ αλλά ως «Σύλλογος
Ελλήνων Βρυκολάκων». Αποδίδει καλύτερα την πραγματικότητα.


Βρε, λες;
   Είναι υπερβολικός ο «Ημεροδρόμος» που μιλά για χώρα «του κλότσου
-υποκλοπέα και του μπάτσου- απαγωγέα»;


Προσβολή
   O πρόεδρος της Βενεζουέλας Oύγο Τσάβες άκουσε την παρατήρηση
δημοσιογράφου ότι επικοινωνιακά έχει πολλά κοινά σημεία με τον Τζ.
Μπους.
   Η απάντησή του ήταν ακαριαία: «Ποτέ ξανά δεν με έχουν προσβάλει
δημόσια μ' αυτό τον τρόπο» τόνισε σαφώς ενοχλημένος.


Η κοινωνική σημασία των βλακών
   Στην ίδια μάζωξη που το MEGA βράβευσε τον Β. Βαρδινογιάννη και τη
σύζυγο του, ο Γρ. Αρναούτογλου ανακηρύχτηκε τηλεοπτική «περσόνα» της
χρονιάς.
   Αναμφισβήτητα είναι τεράστια η «πολιτιστική» προσφορά του με
«ψυχαγωγικές» εκπομπές όπου, εν μέσω γιαουρτωμάτων, τουρτοπολέμων και
αγελαδινών ερώτων, το κοινό καλείται να απαντήσει σε ερωτήσεις «γνώσεων»
όπως: «με ποια ταχύτητα βγαίνει το κέτσαπ από το στόμιο του
μπουκαλιού;».
   O κ. Αρναούτογλου αξίζει δικαιωματικά το μετάλλιο που έλαβε. Αλλά και
οι ιδιοκτήτες του «Μέγκα» (Μπόμπολας, Λαμπράκης, Βαρδινογιάννης)
επιτελούν επάξια το έργο που τους «ανέθεσε η κοινωνία». Το να πουλάς τη
βλακεία με τη σέσουλα και μετά να τη βραβεύεις κιόλας, είναι μια
κατεξοχήν πολιτική πράξη, ενδεικτική ενός κοινωνικοοικονομικού
συστήματος, στο οποίο η αποβλάκωση των πολλών είναι η προϋπόθεση του
θησαυρισμού των λίγων. Άλλωστε η άρχουσα τάξη γνωρίζει ότι τα κανάλια
της είναι το σοβαρότερο μέσο που διαθέτει για να διευκολύνει την ευόδωση
των υποθέσεών της. Κι όταν κάποιος υπάλληλος της πετυχαίνει υψηλά
«νούμερα» αποχαύνωσης, αξίζει επαίνους, βραβεία και «καταξίωση».
   Όποιος αμφιβάλλει ας συμβουλευτεί τη μελέτη του Ε. Λεμπέση: «Η
τεράστια κοινωνική σημασία των βλακών εν τω συγχρόνω βίω».