Tου EYAΓΓEΛOY ΑΠOΣΤOΛOΥ
  
  Πριν λίγες μέρες στην συνάντηση γνωριμίες του Ινστιτούτου Τοπικής
Αυτοδιοίκησης με τους υπεύθυνους των κομμάτων για τα θέματα
Αυτοδιοίκησης, ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜOΣ είχε προτείνει στο Προεδρείο να αξιοποιεί
την επιστημονική δουλειά του Ινστιτούτου και στην περιφέρεια και
χαιρόμαστε που η ΚΕΔΚΕ άμεσα, σε συνεργασία με την ΤΕΔΚ Κυκλάδων και τον
Δήμο Ερμούπολης, προχώρησαν στην οργάνωση του σημερινού Συνεδρίου. Ένα
Συνέδριο που πραγματεύεται ένα θέμα, η αντιμετώπιση του οποίου
πιστεύουμε ότι αποτελεί όρο επιβίωσης για τους κατοίκους της νησιώτικης
Ελλάδας.
   Ταυτόχρονα βέβαια, έτσι καταξιώνεται και η δουλειά του Ινστιτούτου,
που στην προκειμένη περίπτωση η με την εποπτεία του καθηγητή Κώστα
Χλωμούδη, Επιτροπή έχει κάνει σημαντική δουλειά, μία προσέγγιση έχει
κάνει, την οποία την θέλουμε εμείς από τους τεχνοκράτες για να μπορούμε
να προτείνουμε λύσεις εφικτές πολιτικά.
   Βέβαια, ταυτόχρονα με τέτοιου είδους συνέδρια καταξιώνεται και ο
ρόλος της Αυτοδιοίκησης. Για αυτό λοιπόν, ευχαριστούμε για την πρόσκληση
και το βήμα που μας δίνετε να εκφράσουμε και εμείς τις απόψεις μας.
   Κυρίες και κύριοι σύνεδροι, κύριο ζητούμενο σήμερα των τοπικών
κοινωνιών είναι αν μπορούν να υπάρξουν και να υλοποιηθούν εκείνες οι
πολιτικές που όχι μόνο θα αντιμετωπίσουν την ολοένα αυξανόμενη απόκλιση,
αλλά να υπηρετήσουν και την σύγκλιση. Πριν όμως πραγματωθεί η οικονομική
σύγκλιση, δεν πρέπει να αποδοθεί στις απομακρυσμένες και στις
απομονωμένες περιοχές, όπως είναι πολλά νησιά της χώρας μας, το δημόσιο
αγαθό και δικαίωμα για ασφαλή και οικονομική πρόσβαση στις υπηρεσίες
μεταφορών; Δεν πρέπει οι υπηρεσίες αυτές να συγκλίνουν με τις υπηρεσίες
των χερσαίων μεταφορών, όχι μόνο ως προς την ποιότητά τους, αλλά και ως
προς την οικονομική επιβάρυνση στους χρήστες;
   Η ακτοπλοϊκή συγκοινωνία και η απρόσκοπτη διασύνδεση όλων των νησιών
χειμώνα-καλοκαίρι, αποτελεί υποχρέωση του κράτους και δεν πρέπει να
αφεθεί αποκλειστικά στις δυνάμεις του κέρδους και της αγοράς. Δυστυχώς
όμως, αυτό που βιώνει σήμερα ο κάτοικος της νησιώτικης Ελλάδας, είναι
υπερήλικα σαπιοκάραβα, βλάβες να διαδέχονται η μία την άλλη, ανεξέλεγκτη
διακοπή δρομολογίων και βέβαια πιέσεις για ακριβότερα εισιτήρια.

Mηδενική κάλυψη
   Έχει διαμορφωθεί ένα σύστημα στις θαλάσσιες μεταφορές που το μόνο που
καταφέρνει είναι η υπηρέτηση των συμφερόντων του εφοπλιστικού κεφαλαίου.
Πληθώρα νησιών μένουν για μέρες με ελάχιστη ως μηδενική συγκοινωνιακή
κάλυψη και το ερώτημα που μπαίνει είναι ποιος είναι ο ρυθμιστικός ρόλος
της κυβέρνησης μπροστά σε αυτήν την κατάσταση;
   Για την κυβέρνηση η θεοποίηση της ελεύθερης αγοράς και στις θαλάσσιες
μεταφορές είναι ο μόνος τρόπος για καλύτερες υπηρεσίες. Μάλιστα, στα
μέτρα που εξήγγειλε πρόσφατα ο Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας, κύριος
Κεφαλογιάννης, είναι και η πλήρης απελευθέρωση των τιμών των ακτοπλοϊκών
εισιτηρίων, ενώ την ίδια στιγμή οι ίδιες οι εταιρείες για τις οποίες
έγινε η απελευθέρωση, έχουν σύμφωνα με στοιχεία του ισολογισμού τους του
2005, αύξηση της κερδοφορίας πάνω από 120%. Βέβαια, ο διαχωρισμός των
νησιών σε τρεις κατηγορίες, πέρα της κακής εξυπηρέτησης στην πλειοψηφία
των νησιών, θα επιφέρει και την πλήρη απομόνωση των μικρών νησιών της
άγονης γραμμής.
   Ίσως μερικοί από εσάς πουν: μα δεν πρέπει να υπάρχουν επιδοτούμενες
γραμμές; Βέβαια και πρέπει να υπάρχουν, αρκεί να μην συμβάλλουν τα
μέγιστα στην παραπάνω κερδοφορία και σας το λέω αυτό διότι θεωρούμε ότι
πρέπει να υπάρξει μελετημένη προσέγγιση του όλου προβλήματος. Δεν είναι
δυνατόν βιώσιμες γραμμές να μετατρέπονται μέσα από νομιμοφανείς
διαδικασίες διαγωνισμών, σε επιδοτούμενες και μάλιστα με κάκιστες
υπηρεσίες, ενώ την ίδια στιγμή τα εργασιακά δικαιώματα και οι συνθήκες
εργασίες υφίστανται πρωτοφανή επίθεση από τις τακτικές της κυβέρνησης,
που έφτασαν μέχρι την επιστράτευση, μία τακτική βεβαίως η οποία για
πολλοστή φορά και από τις άλλες κυβερνήσεις έχει εφαρμοστεί κατά των
ναυτικών.
   Η κατάσταση αυτή οδηγεί στην ένταση της απομόνωσης του νησιώτικου
χώρου, που ασφαλώς δεν είναι σημερινή. Η διαχρονικότητα αφορά και άλλες
κυβερνήσεις, υπάρχουν ευθύνες και βέβαια για εμάς δεν πρέπει να
συνεχιστεί.
   Θα μπορούσαμε πολλά να πούμε για την απομόνωση των νησιών, όμως
πιστεύουμε ότι οι εισηγήσεις των επιστημόνων που θα ακολουθήσουμε, θα
προτείνουν συγκεκριμένους και προς όφελος των τοπικών κοινωνιών τρόπους
αντιμετώπισης των προβλημάτων σύνδεσης των νησιών.

Θεσμική κατοχύρωση
   Όμως για να μπορέσουν αυτές οι απόψεις να μετουσιωθούν σε πράξη,
χρειάζεται όχι μόνο να συμμετάσχει, αλλά και όντως όπως αναφέρεται, να
έχει πρωταγωνιστικό ρόλο η Τοπική Αυτοδιοίκηση. Δυστυχώς όμως, σήμερα
όλοι αποφασίζουν και διαμορφώνουν πολιτικές και συμπεριφορές στον χώρο
των θαλάσσιων μεταφορών, πλην της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Αυτό όμως για
να συμβεί, πρέπει να υπάρξει και η απαραίτητη θεσμική κατοχύρωση, πράγμα
που ασφαλώς προϋποθέτει την άμεση θεσμοθέτηση αιρετής Περιφέρειας και
αυτήν την θεσμοθέτηση την ξεχνούν τόσο η κυβέρνηση, όσο και η σημερινή
αντιπολίτευση, αξιωματική αντιπολίτευση. Η ισχύουσα συνταγματική ρύθμιση
για δύο Βαθμούς Αυτοδιοίκησης δεν την εμποδίζει, αρκεί να υπάρξει σαφής
διαχωρισμός αρμοδιοτήτων. Μία κυβέρνηση, ένα κράτος, που δεν
εμπιστεύεται την Τοπική Αυτοδιοίκηση, που δεν θέλει την αποκέντρωση, την
αναδιανομή των εξουσιών, είναι μία κυβέρνηση και ένα κράτος που έμπρακτα
αποδεικνύει ότι δεν συμφωνεί με την αρχή της επικουρικότητας, δεν
συμφωνεί με την συμμετοχή των πολιτών. Ιδιαίτερα βέβαια η σημερινή
κυβέρνηση, έχοντας και την ανοχή της αξιωματικής αντιπολίτευσης,
περιφρόνησε με την ρύθμιση του 42% στην εκλογή των Δημάρχων και των
Νομαρχών και την δημοκρατική λειτουργία του χώρου της Αυτοδιοίκησης.
   Εμείς φρονούμε ότι η Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι ο κατεξοχήν χώρος για
συνεργασίες. Πιστεύουμε ότι η Αυτοδιοίκηση πρέπει να παίξει σημαντικό
ρόλο στο πολιτικό και διοικητικό σύστημα της χώρας, αλλά και στην
διαδικασία ολοκλήρωσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πάνω από όλα όμως, η
Αυτοδιοίκηση μπορεί να συμβάλλει ενεργά στην προώθηση της τοπικής
ανάπτυξης αφού όχι μόνο αυτή ξέρει να αξιοποιεί καλύτερα τις δομές που
δημιουργήθηκαν, αλλά έχει και την απαραίτητη εμπειρία και τεχνογνωσία.
   Για τον ΣΥΝΑΣΠΙΣΜO καθίσταται ιδιαίτερα αναγκαίο σήμερα να
συμμετάσχει η Τοπική Αυτοδιοίκηση στην σύνταξη και την υλοποίηση του Δ'
Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης, πράγμα που δυστυχώς δεν προβλέπεται.
   Βέβαια κυρίες και κύριοι, το φαινόμενο της περιθωριοποίησης αρχίζει
από το Κοινοβούλιο και φτάνει μέχρι την Τοπική Αυτοδιοίκηση και δεν
αφορά μόνο τα Κοινοτικά Πλαίσια Στήριξης. Αφορά το πρόγραμμα επενδύσεων,
αφορά τον προϋπολογισμό, την διαχείριση του δημοσίου χρήματος και
γενικότερα την όλη λειτουργία του κράτους.
   O ΣΥΝΑΣΠΙΣΜOΣ πιστεύει ότι σε μία εποχή που το εθνικό κράτος
εγκαταλείπει βαθμιαία τον κοινωνικό του ρόλο παραδίδοντας το πεδίο στην
ελεύθερη αγορά, η Αυτοδιοίκηση οφείλει να διεκδικεί και να αναλαμβάνει
στο δικό της πλαίσιο, με τους δικούς της όρους και τρόπους, τους
αντίστοιχους ρόλους.
   Σε μία χώρα όπως η δική μας, με την συγκεντρωτική στρέβλωση των
μεγάλων αστικών κέντρων, την απογύμνωση της περιφέρειας, η περιφερειακή
πολιτική πρέπει να γίνει κεντρική διάσταση της ολοκληρωμένης ανάπτυξης
και εργαλείο της αναγκαίας αλλαγής και σημείο αναφοράς για την πολιτική
στις νησιωτικές περιοχές πρέπει να καταστεί ένα ολοκληρωμένο σύστημα
μεταφορών, ένα σύστημα που οφείλει να στηρίξει ο εθνικός προϋπολογισμός,
αλλά και να επιδιωχθεί η ένταξή του στα Διαρθρωτικά Ταμεία της
Ευρωπαϊκής Ένωσης.
   Για αυτό κυρίες και κύριοι σύνεδροι, για να είμαστε ουσιαστικοί,
πρέπει διακομματικά να αναλάβουμε μία πρωτοβουλία που θα έχει ως στόχο
την καθιέρωση της νησιωτικότητας ως ειδικού κριτηρίου στην Ευρωπαϊκή
Επιτροπή για την ανάπτυξη των νησιών μας. Για όλα αυτά πιστεύω ότι οι
εισηγήσεις που θα ακολουθήσουν θα αναφερθούν διεξοδικότερα.
   Τελειώνοντας, θέλουμε να σας παρακαλέσουμε να μας δώσετε τις εργασίες
του Συνεδρίου γιατί πιστεύουμε ότι μπορούν να μας βοηθήσουν ως κόμμα να
εμπλουτίσουμε και την δική μας προσέγγιση. Εύχομαι τα συμπεράσματά σας
να μετατραπούν σε συγκεκριμένη πολιτική και το λέω αυτό γιατί πάρα πολλά
συνέδρια με άλλα θέματα έχουν γίνει και δυστυχώς λόγω μη στήριξής τους
όχι μόνο από τις πολιτικές δυνάμεις του δικομματισμού, αλλά κυρίως και
από την ενεργό και αγωνιστική συμμετοχή των πολιτών, έμειναν στα
συρτάρια.