«Pantiera Rossa»
Την ώρα που έκλεινε η στήλη δεν είχε γίνει ακόμα γνωστό το αποτέλεσμα
των εκλογών της Ιταλίας. Αν, πάντως, οι σφυγμομετρήσεις επιβεβαιώθηκαν
κι έχασε ο «Καβαλιέρε» Μπερλουσκόνι, τότε ούτε τα «βραστά παιδιά των
κομμουνιστών» έφτασαν ούτε τα γεννητικά όργανα των συμπατριωτών του
μπόρεσαν να ανακόψουν την ξεφτίλα του.
Καλά, εσείς μην πιστέψετε πως «ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την
Ιταλία». Επειδή ο Σίλβιο αποκάλεσε τον κύριο Πρόντι ηγέτη των
«κομμουνιστών» δε σημαίνει πως στη γείτονα αρχίζει η «δικτατορία του
προλεταριάτου». Ηγέτης της ΕΕ έκανε ο «κομμουνιστής». Μιας ΕΕ που επί
των ημερών των «κομμουνιστών» ισοπέδωσε τη Γιουγκοσλαβία, πέρασε όλα τα
αντεργατικά μέτρα και ψήφισε την εξίσωση κομμουνισμού και φασισμού.
Σήμερα επαναλαμβάνεται το προ δεκαετίας σκηνικό, με τον Μπερλουσκόνι του
Μπους, από τη μια μεριά, και από την άλλη τον Πρόντι του Σολάνα και του
Κλίντον και των βομβαρδισμών της Γιουγκοσλαβίας επί προεδρίας του στην
ΕΕ.
Ας θυμηθούμε τι έλεγε το 1997 ο μεγιστάνας Ανιέλι, κρίνοντας τον ένα
χρόνο της τότε διακυβέρνησης από τον Πρόντι, πριν αυτός φύγει για την
Κομισιόν και αναλάβει ο Ντ' Αλέμα:
«Το προσόν της Αριστεράς - έλεγε ο Ανιέλι εκθειάζοντας τις ικανότητες
της "κεντροαριστεράς" - είναι ότι πολύ συχνά κάνει αυτό που δεν είχε
πετύχει πριν από αυτήν η Δεξιά».
Γι' αυτό οι μόνοι που δικαιούνται να πανηγυρίζουν γι' αυτή τη νίκη
είναι οι «κομμουνιστές» του ΠΑΣOΚ και του ΣΥΝ ψέλνοντας το «Avanti
popolo» την ώρα που θα τα (ξανα)βρίσκουν με τον ΣΕΒ.
Τι θα κάνουν του χρόνου;
Πτώση της ΔΑΠ και οριακή άνοδος της ΠΑΣΠ ήταν τα αποτελέσματα των
φοιτητικών εκλογών. Παρά τα χυδαία σεξουαλικά συνθήματα και τον άκρατο
χουλιγκανισμό των εθνοπατέρων που τους έστερξαν, δε θέρισαν αυτά που
ανέμεναν.
Ωχ! Λέτε του χρόνου να επιστρατευθούν και αληθινοί πορνοστάρς για να
τους ψηφίσουν οι φοιτητές;
Η επόμενη μέρα από τη χθεσινή φαίνεται.
«Μπαρουσάχλες»
Είναι αλήθεια ότι η κυρία Διαμαντοπούλου είναι η πρώτη που είχε
λανσάρει τη νέα λεξούλα: «Ευελφάλεια» (!) είναι η λεξούλα, που κατά την
πρώην επίτροπο αποτελεί σύνθετη λέξη που προκύπτει από τη σύνθεση των
λέξεων «ευελιξία» και ασφάλεια» και συνιστά την αποτύπωση της πολιτικής
του ΠΑΣOΚ, της ΝΔ, αλλά και της ΕΕ, όσον αφορά στις εργασιακές σχέσεις.
Έτσι θα το λένε δηλαδή τώρα το ξεθεμελίωμα των εργασιακών
δικαιωμάτων, έτσι θα το λένε το καθεστώς της μισής δουλειάς, του μισού
μεροκάματου, της μισής ζωής. «Ευελφάλεια». Διότι κατά την Άννα
Διαμαντοπούλου, έτσι πρέπει: Oι εργαζόμενοι αφ' ενός «απαιτείται» να
γίνουν τα πειραματόζωα της «ευελιξίας» στη λεγόμενη αγορά εργασίας
(βλέπε: κατάργηση 8ώρου, διευθυντικό δικαίωμα κλπ.), αφ' ετέρου πρέπει
να έχουν και μια στοιχειώδη «ασφάλεια», τουτέστιν να μην πεθαίνουν
εντελώς από την πείνα (αυτό οι σοσιαλιστές δεν το ανέχονται).
Όπως γίνεται, λοιπόν, αντιληπτό, η πολιτική βαρβαρότητα δεν
αποτυπώνεται με δραματικό τρόπο μόνο στο σώμα, στην καρδιά και το μυαλό
της κοινωνίας. Αποτυπώνεται και στη γλώσσα με την επέλαση της
αμετροέπειας των «βαρβαροσόλοικων» εκπροσώπων του πολιτικού
κατεστημένου.
Αλλά, αν αυτός είναι πλέον ο επίσημος πολιτικός λόγος του
δικομματισμού και δεδομένου του ακατάσχετου «δήθεν» με το οποίο
φιλοτεχνούν το προφίλ τους μερικοί και μερικές, λέμε να συμμορφωθούμε
στο δικό τους στιλ, (ένα αγλάισμα από μαντάμ Σουσού με ολίγον από λέσχη
Μπίντελμπεργκ) και να τους προτείνουμε κι εμείς μερικές νέες λέξεις.
Όπως, για παράδειγμα, τη λέξη «μπαρουσάχλα» (σύνθετη «λέξη» από την
«μπαρούφα» και τη «σαχλαμάρα»).
Ή τη λέξη «ξεδιαγωγία» (σύνθετη κι αυτή, από τις «ξεδιαντροπιά» και
«δημαγωγία»).
«Φιλοσοφούμε περί προδοσίας»
Μια που όλα μας τα προβλήματα έχουν λυθεί από τις κυβερνήσεις Σημίτη
και Καραμανλή, ας ασχοληθούμε λίγο με το πελώριο φιλοσοφικό ζήτημα που
ταλανίζει την ανθρωπότητα: ήταν προδότης ή ήρωας ο Ιούδας Ισκαριώτης;
Τεράστιο δίλημμα που θυμίζει το ανάλογο που έγραψε η μαγική πένα του
Oυμπέρτο Έκο στο «Όνομα του Ρόδου» όπου την ώρα που ο λαός πεινούσε και
μάζευε τα αποφάγια από τα μοναστήρια, οι εκπρόσωποι του Πάπα
συγκεντρώνονταν για να απαντήσουν «στο τεράστιο πρόβλημα που απασχολεί
τη χριστιανοσύνη: ανήκαν ή δεν ανήκαν στον Ιησού τα ρούχα που φορούσε;».
Oι Έλληνες το δήλωσαν πριν από 2500 χρόνια κι αμαρτίαν ουκ έχουν:
«Φιλοσοφούμεν μετ' ευτελείας και φιλοκαλούμεν άνευ μαλακίας (σ.σ.
μαλθακότητας)».
Καλό ψήσιμο (του χρόνου)
Αν πήρατε ήδη την αύξηση των 0,77 που πέτυχε η ΓΣΕΕ, μπορείτε με τις
οικονομίες μιας εβδομάδας να αγοράσετε ένα ματσάκι ρίγανη, αλάτι, πιπέρι
και βούτυρο για να αλείψετε τον Πασχαλινό οβελία (μη σας αρπάξει στο
ψήσιμο).
Για τον ίδιο τον οβελία, αν αρχίσετε να μαζεύετε από τώρα χρήματα
(και δεν τα φάτε σε άλλες κραιπάλες), θα καταφέρετε να τον αγοράσετε
περί τα τέλη του ερχόμενου Φλεβάρη. Υπομονή. Σκεφτείτε πως του χρόνου το
Πάσχα πέφτει νωρίς.
Άντε, καλό ψήσιμο (του χρόνου).
Αμετανόητες ευχές
Η στήλη εύχεται σε όλους τους Αμετανόητους καλή Ανάσταση. Ίδια η ευχή
της και για όσους μετανοούν κάποιες στιγμές (στο κάτω κάτω, δε λένε
«νηστεύσαντες και μη νηστεύσαντες...»;). Με την προϋπόθεση πως κάποια
στιγμή πρέπει να αρχίσουν κι αυτοί τη «νηστεία».
Και για τους πολύ προχωρημένους: Καλή (επ)ανάσταση (καλομελέτα κι
έρχεται).
|
Φύλλο αρ. 167
