A'
   Η νέα παγκόσμια "αντι"τρομοκρατική εκστρατεία που διεξάγει η
υπερδύναμη των Ηνωμένων Πολιτειών μετά την ισοπέδωση του Παγκόσμιου
Κέντρου Εμπορίου και τη μερική καταστροφή του Πενταγώνου από εχθρικές
προς την αυτοκρατορία δυνάμεις στον πόλεμο που είχε ξεκινήσει η
υπερδύναμη μια δεκαετία πριν, είναι απλώς η επιτάχυνση ήδη
δρομολογημένων εξελίξεων. Η επιβολή καθεστώτος έκτακτης ανάγκης ήρθε ως
φυσικό επακόλουθο στον λυσσαλέο αγώνα της για την πλανητική κυριάρχηση
μετά την ήττα του ανατολικού μπλοκ στον ψυχρό πόλεμο.
   Η διαδικασία της παγκοσμιοποίησης είναι, εν ολίγοις, ο υποβιβασμός του πλανήτη σε πεδίο άγριας εκμετάλλευσης κι εμπορικών συναλλαγών των
πολυεθνικών χωρίς ενοχλητικά προσκόμματα, όπως για παράδειγμα τα συνδικαλιστικά κεκτημένα κ.ά. Στη σφαίρα της πολιτικής αυτό μετουσιώνεται από τη μια στην στρατιωτική επικυριαρχία επί των φλεγόμενων πετρελαιοπαραγωγών περιοχών της Ασίας (ή όπου αλλού διακυβεύονται τα συμφέροντά τους) και από την άλλη στο ξεκλήρισμα κάθε εστίας αντίστασης, ή ακόμα και αμφισβήτησης, στο εσωτερικό των κρατών
της Δύσης, στις ίδιες τις κοινωνίες των επιτιθέμενων.
   Άλλωστε, εκτός από τη φτώχεια και την εξαθλίωση στις λεγόμενες υπανάπτυκτες και αναπτυσσόμενες χώρες -δηλαδή στα τρία τέταρτα του πλανήτη- ένας αδυσώπητος πόλεμος μαίνεται στα κέντρα και στα προάστια των καπιταλιστικών μητροπόλεων.
   Στην ιστορία, από τον τρωικό πόλεμο μέχρι τις σταυροφορίες, από τους πολέμους της Κορέας και του Βιετνάμ, από τα πραξικοπήματα στη Νότια Αμερική και στην Ελλάδα, μέχρι τις σύγχρονες πολεμικές επιχειρήσεις στη Γιουγκοσλαβία, στο Ιράκ και σύντομα και στην Περσία, οι επιτιθέμενοι
χρησιμοποίησαν προκαλύμματα ευτελή, για εσωτερική κατανάλωση, φενακισμούς ανήμπορους ν' αντέξουν στην κοινή λογική, που διαλύονταν στα εξ ων συνετέθησαν απ' όποιους αντιλαμβάνονταν, έστω και ακροθιγώς, τα πραγματικά συμφέροντα των ιμπεριαλιστών.
   Για τη Δημοκρατία. Για την Ασφάλεια.
   ..."Για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη"...

B'
Ένα χαριτωμένο βρέφος...
   Oι διαστάσεις που έχει λάβει πλέον ο έλεγχος της κοινωνίας, η
επιτήρηση και η καταστολή κάνουν τον οργουελιανό Μεγάλο Αδερφό να
μοιάζει με χαριτωμένο βρέφος, ενώ ακόμα και οι φιλήσυχοι πολίτες -όσοι
θεωρούσαν ότι για να διώκεται κανείς από το κράτος, τότε σίγουρα έχει
διαπράξει κάτι κακό-, αρχίζουν να κλονίζονται, να αισθάνονται την
ανασφάλεια μαζί και τον τρόμο ότι ούτε κι αυτοί δεν βρίσκονται στο
απυρόβλητο.
ΑΡΙΣΤΕΡOΣ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ, 1969
στο τηλόφωνο
δε λέμε πια
τίποτα
το ουσιώδες
όταν το κουδούνι
χτυπάει
το πρωί
είναι ο γαλατάς
ακόμα(2)
   Η οδηγία για την καταγραφή όλων των τηλεπικοινωνιών -σταθερά και
κινητά τηλέφωνα, sms, ηλεκτρονικό ταχυδρομείο- και τη διατήρησή τους από
6 μέχρι 24 μήνες, ψηφίστηκε τον περασμένο Δεκέμβρη στην Ευρωπαϊκή Ένωση
και συνιστά από μόνη της ένα ασφυκτικό πλέγμα που στραγγαλίζει κάθε
έννοια ελευθερίας και αυτοδιάθεσης, βγάζοντας τη γλώσσα σ' όσους είχαν
την αφέλεια (;) να πιστεύουν στην προστασία προσωπικών δεδομένων. Εδώ
έχουμε πόλεμο, δεν είναι παίξε-γέλασε...
   Αποτελεί, δε, τραγική ειρωνεία ότι το κόστος του φακελώματος
καλούμαστε να το πληρώσουμε οι ίδιοι οι φακελωμένοι. Προς επίρρωσιν του
θριάμβου της νεοφιλεύθερης αγοράς, το κράτος έχει το θράσος να διαθέτει
τα στοιχεία μας σε διαφημιστικές εταιρείες για εμπορική χρήση,
προκειμένου να καλυφθεί μέρος των δαπανών για τον ηλεκτρονικό χαφιέ.
   Ή όπως το λένε λαϊκά "και κερατάς και δαρμένος".

Γ'
   Προκαλεί, δε, θυμηδία η υποκριτική στάση της κυβέρνησης (αλλά και του
συνόλου των κοινοβουλευτικών κομμάτων - για διαφορετικούς ίσως λόγους)
που, την ίδια στιγμή που ψήφισαν την παραπάνω οδηγία διαρρηγνύουν τα
ιμάτιά τους με την αποκάλυψη ότι διάφορες μυστικές υπηρεσίες κατέγραφαν
τις τηλεφωνικές συνομιλίες του πρωθυπουργού, κυβερνητικών στελεχών και
αξιωματούχων για την ασφάλεια!! Για τους υπόλοιπους που παρακολουθούνταν
στην ίδια υπόθεση, εκείνους με τα ύποπτα πολιτικά φρονήματα, η
παρακολούθηση θεωρείται εν πολλοίς δεδομένη.
   Η όψιμη κι επιλεκτική "δίκαιη αγανάκτηση" των ΜΜΕ όσο αποκαλύπτονται
οι κινήσεις των πρακτόρων, των στελεχών της εταιρείας, των ανακριτικών
αρχών και της κυβέρνησης, κι ενώ οι δημοσιογράφοι επιχειρούν να
αναγορευτούν σε υπερασπιστές των ατομικών δικαιωμάτων, δεν πείθουν ούτε
τον πλέον ανυποψίαστο. Όπως δεν πείθει και η κυβέρνηση ότι καταβάλλει
τις μέγιστες προσπάθειες προκειμένου να εντοπίσει τους υπεύθυνους του
ηλεκτρονικού χαφιεδισμού. Κι αν δεν μπορούν μόνοι τους να βρουν ποιοι
έκαναν τις υποκλοπές, ας ρωτήσουν εκείνους με τους οποίους σύναψαν
συμφωνίες απρόσκοπτης ανταλλαγής πληροφοριών κι έκδοσης, ακόμα και για
πρόσωπα ελληνικής υπηκοότητας, ακόμα κι αν αντιμετωπίζουν τη θανατική
ποινή μετά την έκδοσή τους. Με τέτοια καλή συνεργασία, σίγουρα θα πάρουν
"ειλικρινείς" απαντήσεις από τους συμμάχους τους στην "αντι"τρομοκρατική
σταυροφορία...

Δ'
Κάμερες παντού...
   Oι κάμερες στους δρόμους της Αθήνας συνεπικουρούν στην ηλεκτρονική
επιτήρηση του πληθυσμού, ο οποίος εκλαμβάνεται από την εξουσία ως "ο
εσωτερικός εχθρός". Βέβαια, στην υπόθεση της απαλλοτρίωσης της Εθνικής
Τράπεζας στη Σόλωνος φάνηκε ότι τα συστήματα δεν είναι τόσο
αποτελεσματικά όσο διαφημίζονται.
   Ας σταθούμε λιγο σ' αυτήν την υπόθεση, όπου το κράτος γι' άλλη μια
φορά επιχείρησε την εγκληματοποίηση του αντιεξουσιαστικού χώρου όταν
προέταξε ότι ο τραυματισμένος "ληστής" που συνελήφθη ανήκει στο χώρο των
αναρχικών (ενώ ποτέ δεν μας αποκάλυψαν σε ποιον κομματικό χώρο ανήκει η
Μπουρμπούλια ή ο Γιοσάκης).
   Όλη αυτή η προπαγάνδα για την τεχνολογία της επιτήρησης, τους
δορυφόρους, τον γενετικό έλεγχο και άλλες τέτοιες ευαγείς
δραστηριότητες, αποσκοπούν αφ' ενός στη γιγάντωση των επενδύσεων
κεφαλαίων σε τεχνολογία αιχμής, ενισχύοντας έναν παρασιτικό κολοσσιαίο
τομέα του καπιταλισμού, και αφ' ετέρου -και κυριότερο- στην
κατατρομοκράτηση της κοινωνίας, στην πειθάρχηση, κι εντέλει στην
αφομοίωσή της καταστολή που λειτουργεί προληπτικά και αποτρεπτικά.
Ταυτόχρονα, βέβαια, αυτή καθαυτή η καταγραφή και η επιτήρηση βρίσκεται
σε εξέλιξη...

E'
Για τους ταξιδευτές...
   ...Επιφυλάσσονται τα καινούργια διαβατήρια με τα βιομετρικά στοιχεία
του κατόχου τους, καθώς και με μικροτσίπ που θα περιέχει απόρρητες
πληροφορίες, στις οποίες θα έχουν πρόσβαση μόνο οι αρχές κι όχι ο
άνθρωπος που τον αφορούν. Αναμένεται, δε, να εκδοθούν μέσα στο 2006 και
ν' αντικαταστήσουν τα προηγούμενα μέχρι το τέλος του χρόνου.
   Εδώ αναγνωρίζουμε και το διεστραμμένο χιούμορ της εξουσίας, όταν μας
διαβεβαιώνουν ότι, επιτέλους, μ' αυτά τα διαβατήρια δε θα χρειάζεται
πλέον βίζα για να ταξιδέψει κανείς στην Αμερική, που άλλωστε αποτελεί
πολύ δημοφιλή προορισμό για κάθε καταπιεσμένο, καθημερινός διακαής πόθος
θα λέγαμε...

ΣT'
   Βέβαια, υπάρχουν και πτήσεις που οι ταξιδιώτες δεν χρειάζονται
διαβατήρια. Η δημοσιοποίηση της απαγωγής των Πακιστανών μεταναστών από
ελληνικές και ξένες μυστικές υπηρεσίες τον Αύγουστο του 2005, ήρθε να
επιβεβαιώσει μια κατάσταση που ήταν ήδη γνωστή.
   Oι εκατοντάδες ανομολόγητες πτήσεις πάνω από την Ευρώπη που
πηγαινοφέρνουν υπόπτους για "τρομοκρατία" -συνήθως μουσουλμάνους με
σκούρο δέρμα, αλλά όχι κι απαραίτητα- σε μυστικές φυλακές όπου θα
υποβληθούν σε βασανιστήρια, μοιάζει σενάριο από θρίλερ επιστημονικής
φαντασίας.
   Ας συγχαρούμε εδώ τον δυτικό πολιτισμό για την καταπληκτική πρόοδο
που σημείωσε με τον αποχαρακτηρισμό ορισμένων βασανιστηρίων και σήμερα
τα επαναθεσμοθετεί ως αποδεκτές μεθόδους ανάκρισης - συγκινητική
παραπομπή στη συμβολή της Ιεράς Εξέτασης στην ευρωπαϊκή κουλτούρα.

Z'
   Στη χώρα που γέννησε τη δημοκρατία, η νέα αντιτρομοκρατική νομοθεσία,
το νέο "ιδιώνυμο" που θεσπίζεται -ιδού και η συνέχεια με τον προηγούμενο
αιώνα- μέσα στο πνεύμα του σύγχρονου ολοκληρωτικού νομικού οπλοστασίου
της εξουσίας, δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από την patriot act2 της
υπερατλαντικής συμμάχου.
   Oι φρονηματικές διώξεις είναι πλέον γεγονός, δημοσιοποιημένο και από
τη δίωξη με τον αντιτρομοκρατικό του Κ. Αβραμίδη για συμμετοχή στην
Επαναστατική Oργάνωση 17 Νοέμβρη, με μόνο στοιχείο την αλληλεγγύη της
συλλογικότητας στην οποία συμμετέχει προς τους κρατούμενους για την
υπόθεση.
   Πρόκειται για την ελληνική μετάφραση της βαθυστόχαστης ρήσης του
αμερικανού καουμπόυ "όποιος δεν είναι μαζί μου είναι εναντίον μου" που
περνάει και μέσα από την ποινικοποίηση της αλληλεγγύης στους πολιτικούς
αντιπάλους της δημοκρατίας.

H'
Τρομοκρατία. Εξουσιάζω δια της
Βίας. Τρόμος.
Και τρομοκράτης τι θέλοι να πει;
Δε θέλω απάντηση απ' αυτούς
που την επινοήσανε
Ζητάω απάντηση απ' τους λαχανιασμένους (3)
   Μέχρι πριν ένα χρόνο, ο αντιτρομοκρατικός νόμος, έχοντας εφαρμοστεί
μόνο πάνω στους κρατούμενους ως μέλη των δυο αντάρτικων οργανώσεων (17Ν
και Ε.Λ.Α.) δεν είχε ξεδιπλώσει όλο το φάσμα των δυνατοτήτων του σαν
εργαλείο καθυπόταξης κι εξόντωσης ευρύτερων κομματιών της αντίστασης. Με
τη σύλληψη των τριών αναρχικών (Καλαϊτζίδης, Ασπιώτης, Καρασαρίνης) για
επίθεση σε κλούβα των ΜΑΤ, εφαρμόστηκε για πρώτη φορά σ' έναν χώρο
αντίστασης που έχει αναπτύξει μεγάλη δυναμική ενάντια στο κράτος και τις
κατασταλτικές του πολιτικές, ενώ έχει βρεθεί πολλάκις στο μέτωπο των
κοινωνικών και ταξικών συγκρούσεων τις τελευταίες τρεις δεκαετίες.
   Μέσα, λοιπόν, από τη δίωξή τους με τον αντιτρομοκρατικό περνάει το
σαφές μήνυμα ότι κάθε αντιστεκόμενος μπορεί να βρεθεί στο στόχαστρο της
πιο άγριας καταστολής, όποτε και αν το κράτος το θεωρήσει σκόπιμο.

Θ'
   Oι εξαγγελίες του πρώην υπουργού καταστολής για κήρυξη ολοκληρωτικού
πολέμου ενάντια στον αναρχικό-αντιεξουσιαστικό χώρο, προαναγγέλλει την
επίθεση που θ' ακολουθήσει. Η τοποθέτηση μάλιστα στο υπουργείο του νέου
επικεφαλής ακροδεξιών αποχρώσεων σηματοδοτεί την τροπή των επερχόμενων
εξελίξεων.
   Με την ευγενή και πάντα πρόθυμη συμβολή των μεγάλων μέσων μαζικής
εξημέρωσης, που διαμορφώνουν το κλίμα ότι αυτός ο κοινωνικο-πολιτικός
χώρος αποτελεί εχθρό της κοινωνίας -ένα κατάπτυστο ψέμα ανάμεσα στα
πολλά που έχουν διασπείρει με τις κατά καιρούς κατασκευές ότι οι
μετανάστες είναι επίσης εχθροί της κοινωνίας, οι ναυτεργάτες όταν
απεργούν είναι εχθροί, οι αγρότες όταν κινητοποιούνται είναι εχθροί, οι
καταληψίες μαθητές και ούτω καθ' εξής- το κράτος προλειαίνει το έδαφος
για το επερχόμενο πογκρόμ ενάντια σ' ένα αγωνιζόμενο κομμάτι.
   Από τη δική μας πλευρά, έχοντας την απόλυτη επίγνωση ότι "όταν ο
καθένας είναι για πάρτη του, τότε πάμε όλοι μαζί πίσω στο 19ο αιώνα"
θεωρούμε ότι η αλληλεγγύη είναι όχι μόνο ένα όπλο απέναντι στην εξουσία,
αλλά μια πολιτική επιλογή που προωθεί τον συνολικό αγώνα ενάντια στον
καπιταλισμό και το κράτος. Γι' αυτό διατρανώνουμε την αλληλεγγύη μας σε
όλους όσους διώκονται ή φυλακίζονται επειδή ανήκουν στην πλευρά των
εκμεταλλευόμενων και των καταπιεσμένων και αγωνίζονται για μια κοινωνία
ισότητας, δικαιοσύνης κι ελευθερίας.
« Λευτεριά στους τρεις αναρχικούς Ασπιώτη, Καλαϊτζίδη, Καρασαρίνη
« Λευτεριά στον τούρκο ολικό αρνητή στράτευσης, αναρχικό και ομοφιλόφυλο
ακτιβιστή, Μεχμέτ Ταρχάν
« Αλληλεγγύη στους πολιτικούς κρατούμενους για τις υποθέσεις του ΕΛΑ και
της 17Ν που δεν συνεργάστηκαν
« Αλληλεγγύη στον αγωνιστή Κώστα Αβραμίδη που επιχειρείται η δίωξή του
ως μέλος της 17Ν με βάση αστυνομικές και δικαστικές κατασκευές. (Δίκη 10
Απριλίου)
« Αλληλεγγύη σε όσους διώκονται και φυλακίζονται από το κράτος στα
πλαίσια της "αντι"τρομοκρατικής εκστρατείας κι επειδή αγωνίζονται.

I'
   "Όλα μέσα μου είναι λογικά, όλα τα κίνητοα κι οι στόχοι μου
παράλογοι".
   Κανένα σύστημα όσο κι αν θωρακίζεται, είναι αδύνατο ν' αποσοβήσει την
πιθανότητα να ανατραπεί από ένα άλλο. Αντίθετα, ο καπιταλισμός και το
κράτος όσο περισσότερο άκαμπτοι γίνονται, τόσο περισσότερο ευάλωτοι
καθίστανται στις αντιστάσεις ενάντια στη βαρβαρότητα και στην αδικία που
είναι δομικό συστατικό τους. Γι' αυτό ας ορθώσουμε το ανάστημά μας κι ας
περάσουμε από την κινούμενη άμμο της αμφισβήτησης στην περιπετειώδη
θάλασσα της αντίστασης και του αγώνα.
   Εμπρός σύντροφοι...

Παραπομπές
1. Ποίημα του γερμανού αγωνιστή Πέτερ Πάουλ Τσαλ, Κέδρος 1979, όταν ήταν
φυλακισμένος στις φυλακές του Zerl με 15ετή κάθειρξη, με βάση τους
γνωστούς γερμανικούς αντιτρομοκρατικούς νόμους της εποχής.
2. O "πατριωτικός νόμος" που ισχύει στην Αμερική μετά την 11η
Σεπτεμβρίου και αποτελεί μνημείο ανελευθερίας και περιστολής των
πολιτικών ελευθεριών, τη νομική βάση για τη δίωξη κάθε αντιφρονούντος.
3. Κατερίνα Γώγου, "O μήνας των παγωμένων σταφυλιών", Καστανιώτης