Πέραν της κριτικής που ασκείται στο φαινόμενο του μαζικού τουρισμού
,ουδείς αντιλέγει ότι σήμερα ο τουρισμός αποτελεί έναν από τους πιο
δυναμικά αναπτυσσόμενους κλάδους της παγκόσμιας οικονομίας.
   Σύμφωνα με  στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Τουρισμού
καταδεικνύεται η αλματώδης ανάπτυξη των διεθνών αφίξεων : από 25,3
εκατομμύρια το 1950 , έφτασαν στα 567,4 εκατομμύρια το 1995, ενώ
υπολογίζεται ότι το 2010 θα διακινηθούν ένα δισεκατομμύριο τουρίστες,
παρόλο που πάντα υφίσταται  η πιθανότητα αρνητικής επιρροής  της
τουριστικής ανάπτυξης , εξαιτίας αστάθμητων παραγόντων , όπως τα
πρόσφατα τρομοκρατικά χτυπήματα.
   Όσο αφορά στην οικονομική του διάσταση, η τουριστική βιομηχανία
επιφέρει σημαντικά έσοδα:από  372,6 δισεκατομμύρια δολάρια το 1995
αναμένεται να ξεπεράσουν τα 1500 δις δολάρια το 2010 τα έσοδα από τον
τουρισμό. Ιδιαίτερα σημαντική είναι και η συμβολή της τουριστικής
βιομηχανίας στη δημιουργία θέσεων εργασίας. Αξίζει να σημειώσουμε ότι
μόνο στην Ευρώπη ο αριθμός των απασχολουμένων στον τουριστικό κλάδο
ανέρχεται στα  38 εκατομμύρια.
   Η Ελλάδα, ως κατεξοχήν τουριστικός προορισμός ,επιφυλάσσει για τον
τουρισμό μία σημαντική θέση σε ότι αφορά στη συμβολή του στην εθνική
οικονομία αλλά και στην τοπική ανάπτυξη περιοχών όπως οι Κυκλάδες.
   Υπολογίζεται ότι ο τουρισμός στη χώρα μας αντιπροσωπεύει το 7,5% του
Α.Ε.Π και το 7,2% της συνολικής απασχόλησης, ποσοστά τα οποία
μεγεθύνονται υπέρμετρα σε τουριστικές περιοχές, όπως οι Κυκλάδες,  που
βάσισαν την οικονομική και κοινωνική τους ανάπτυξη στη μονοκαλλιέργεια
του τουρισμού, διαφεύγοντας της κρίσης που γνώρισαν άλλες περιοχές της
ελληνικής υπαίθρου.
   Από την άλλη πλευρά το μοντέλο του μαζικού τουρισμού ,το οποίο
βασίστηκε στη φιλοσοφία των τριών S(sea,sand,sun) , είχε ως αποτέλεσμα
την υπερφόρτωση των παραλίων της Μεσογείου , η οποία δέχεται 220
εκατομμύρια επισκέπτες το χρόνο.
   H επιβάρυνση των παράκτιων και νησιωτικών περιοχών ειδικά τους
καλοκαιρινούς μήνες επέφερε σημαντικές αλλαγές τόσο στην κοινωνία και
οικονομία των τουριστικών περιοχών όσο και στο φυσικό και δομημένο
περιβάλλον. Η εγκατάλειψη του πρωτογενούς τομέα, η διαρροή μαθητικού
πληθυσμού, οι έντονες πιέσεις που δέχονται ιδιαίτερα τα ευαίσθητα
νησιωτικά οικοσυστήματα, η άναρχη- και συχνά παράνομη δόμηση- αποτελούν
μερικά μόνο από τα συμπτώματα του ήδη κακόφημου μαζικού τουρισμού.