O νέος χρόνος μπήκε κουβαλώντας τα «δανεικά» από τον προηγούμενο.
Μετά από ένα «γεμάτο» 2005 (με αποκαλύψεις και «αποκαλύψεις» γύρω από το
παραδικαστικό, το παραδικηγορικό και το παραεκκλησιαστικό κύκλωμα,
πασπαλισμένο με τις κόντρες των μεγαλόσχημων δημοσιογραφικών
συγκροτημάτων) ο παλιός χρόνος αποκάλυψε και τη σήψη στα κλιμάκια της
κατασταλτικής μηχανής (ΕΛΑΣ, Μυστικές «Υπηρεσίες»).
***
   Σκηνή 1η: Πακιστανοί μετανάστες κατήγγειλαν την απαγωγή τους από
Άγγλους πράκτορες του Ministry of Ιintelligence Department 6 (ΜΙ6)
συνεπικουρούμενους από Έλληνες συναδέλφους τους (εντός των ορίων της
ελληνικής επικράτειας) και τον βασανισμό τους για να ομολογήσουν ότι
ισχύει η ρατσιστική εξίσωση «μουσουλμάνος = τρομοκράτης». Η υπόθεση
συντάραξε όχι μόνο τη χώρα μας αλλά και τη διεθνή κοινότητα. Oι βρετανοί
απέσυραν εσπευσμένα από την Ελλάδα τον πράκτορα του ΜΙ6 Νίκολας Τζον
Άντριου Λάγκμαν ο οποίος πήρε μέρος στις απαγωγές. O Λάγκμαν δεν είναι
καθόλου τυχαίο πρόσωπο: «υπηρετούσε» στο Παρίσι την περίοδο του
θανατηφόρου τροχαίου που στοίχισε τη ζωή στη Νταϊάνα Σπένσερ και τον
Αλ  Φαγέντ (άλλος ένας μουσουλμάνος). Oι πάντες θεώρησαν πως το
θέμα των απαγωγών αποτελεί σκάνδαλο για μια «δημοκρατική κοινωνία». Μόνο
ο κατά τα άλλα λαλίστατος για την αποτελεσματικότητα των ελληνικών
διωκτικών αρχών υπουργός δημόσιας τάξης έκανε την πάπια.
   Σκηνή 2η: Παραμονές της Πρωτοχρονιάς ένας Ρώσος κρατούμενος αφόπλισε
και σκότωσε δυο αστυνομικούς που τον μετήγαγαν στις φυλακές Λάρισας και
δραπέτευσε μαζί με δυο Αλβανούς. Μάθαμε ότι στήθηκε ένα απίστευτο
ανθρωποκυνηγητό κατά το οποίο συνελήφθη ο ένας Αλβανός δραπέτης αλλά ο
Μαξίμ Ζελίν ανακαλύφθηκε νεκρός. Είχε «αυτοκτονήσει» βολικότατα έτσι που
οι έρευνες να κλείσουν εκεί χωρίς να χρειαστούν παραιτήσεις υψηλόβαθμων
στελεχών του κατασταλτικού μηχανισμού. Κι ενώ το περιστατικό συγκλόνισε
το πανελλήνιο «χρονιάρες μέρες» και πάλι ο υπουργός δημόσιας τάξης έκανε
την πάπια (κατ' άλλους έτρωγε την πάπια κάπου στην Αράχοβα). Δεν ένοιωσε
το φιλότιμο ούτε να τραβήξει το αυτί του υπαλλήλου του, αρχηγού της
ΕΛΑΣ, ο οποίος χλεύαζε τους δημοσιογράφους καλώντας τους -ο άθλιος- να
ζητήσουν λεπτομέρειες «από τον Άγιο Πέτρο» για τα ύποπτα της
επιχείρησης.
   Σκηνή 3η: Άλλος ένας νέος που υπηρετούσε την πατρίδα βρέθηκε να έχει
«αυτοκτονήσει» κάτω από ύποπτες συνθήκες στην περιοχή του Έβρου (που
πολλοί καθόλου άδικα ονομάζουν «πύλη του οπίου»). Το περιστατικό θύμισε
σε όλους την τραγική τύχη του στρατιώτη Ρωμιόπουλου στην ίδια περιοχή
και προκαλεί εύλογες απορίες: είτε οι φαντάροι μας αγχώνονται από την
παρουσία του τουρκικού στρατού μια ανάσα δίπλα τους κι αυτοκτονούν σαν
τις μύγες (περίπτωση μάλλον αστεία) είτε οι έφεδροι ακρίτες βρίσκονται
σε λάθος τόπο τη λάθος ώρα και χαλάνε τη μεταφορά ναρκωτικών.
***
   Oι τρεις αυτές σκηνές δείχνουν ακόμα μια φορά τα χάλια του
πολυδιαφημιζόμενου αστικού «κράτους». Αποδεικνύουν πως η χώρα μας
παραμένει «ένα πεδίο βολής φτηνό που ασκούνται βρίζοντας ξένοι φαντάροι»
(και χαφιέδες όλων των εθνικοτήτων αλλά και εσχάτως κακοποιοί απ' «όλες
τις φυλές του Ισραήλ»).
   Και είναι απόλυτα φυσιολογικό κάτι τέτοιο από τη στιγμή που τα
τελευταία 60 χρόνια η λογική των δυνάμεων καταστολής εξακολουθεί να
προσανατολίζεται στο λεγόμενο «εσωτερικό εχθρό» (κομμουνιστές, απεργούς,
μετανάστες και κάθε λογής καταπιεσμένους) και ελάχιστη ως καμία
εκπαίδευση δεν έχουν για να επιτελέσουν το αληθινό τους έργο: να
προστατεύσουν την κοινωνία από τα αντικοινωνικά στοιχεία (κλέφτες,
δολοφόνους, εμπόρους ναρκωτικών, μαστροπούς, παιδόφιλους και τα «συναφή
επαγγέλματα»). Από αυτή την άποψη, είναι εύλογη η σιωπή του υπουργού ο
οποίος δεν μπορεί να παραδεχτεί πως η χώρα μας έχει γίνει «πεδίο βολής
φτηνό» με διακρατικές συμφωνίες που συνήψαν οι προκάτοχοι του και
εφαρμόζονται επί των ημερών του.
***
   Να, λοιπόν, που το 2006 μπαίνει με τη δυσωδία που του κληροδότησε η
προηγούμενη χρονιά. Με ένα έντονο άρωμα σήψης σε κάθε «κύτταρο» του
κρατικού μηχανισμού. O πολίτης σήμερα δεν ξέρει από πού να φυλαχτεί και
πού να βρει αποκούμπι. Από τους δικαστές που (μόνο η κορυφή του
παγόβουνου έδειξε ότι) «τα πιάνουν για να στήνουν δίκες»; Από τους
δικηγόρους που λειτουργούσαν ως μεσάζοντες για να βρίσκουν βολικούς
δικαστές; Από τους ασφαλίτες που απαγάγουν όποιον μελαχρινό βρουν και
παρεισφρύουν σε συνδικαλιστικές εκδηλώσεις; Από τους αστυνομικούς που
σκοτώνονται σαν τις μύγες επειδή οι ανώτεροι τους αδιαφορούν για τις
άθλιες συνθήκες που τα όργανα αντιμετωπίζουν; Ή, μήπως, από τους
ιερωμένους που κατέχουν τεράστιους τραπεζικούς λογαριασμούς και ευλογούν
εμπόρους ναρκωτικών και πράκτορες μυστικών υπηρεσιών;
   Ας μη πουν κάποιοι ότι μηδενίζουμε τα πάντα. Πρόθεση μας είναι να
δείξουμε τη σήψη όλου του πάλαι ποτέ «εθνικού κορμού». Αδιάφορο ποιο
κομμάτι του είναι πιο υγιές από τα υπόλοιπα. «Α, τι ωφελεί, χωμένος
μέχρι το λαιμό στη λάσπη, να κρατάς τα νύχια των χεριών σου καθαρά;»
όπως λέει ο Μπρεχτ.
***
   Δεν γνωρίζουμε ποιος ήταν ο στόχος εκείνων που έσπασαν το απόστημα
και άφησαν ψήγματα της αλήθειας να φανούν. Ίσως ο στόχος τους ήταν μια
ελεγχόμενη δόση «αποκαλύψεων» η οποία ξέφυγε από τον έλεγχο τους. Ίσως
να το έκαναν με την ελπίδα πως ο πολίτης ζαλισμένος και περικυκλωμένος
από αυτό το σκηνικό σαπίλας θα νοιώσει τρωτός κι αδύναμος επιτρέποντας
τους να ασχημονούν εναντίον του.
   Το σίγουρο είναι πως μάλλον η κατάσταση αρχίζει να λειτουργεί σε
βάρος τους. «Αρχές» και «αξίες» δεκαετιών αρχίζουν να κουρελιάζονται.
Σιγά σιγά, τα μάτια του κόσμου ανοίγουν κι ανακαλύπτει πως «ο βασιλιάς
είναι γυμνός». Κι επειδή η φύση αποστρέφεται το κενό πολύ σύντομα θα το
γεμίσει βάζοντας στη θέση των χρεοκοπημένων «θεσμών» τους αληθινά
λαογέννητους θεσμούς που θα υπηρετούν τον πολίτη κι όχι τα τρωκτικά που
τον απομυζούν.
   Μέχρι εκείνη τη μέρα, που δεν αργεί, χρέος όλων μας είναι καθημερινά
να «κάνουμε το έγκλημα πιο ατιμωτικό, δημοσιοποιώντας το» όπως
παρατηρούσε ο Κ. Μαρξ. Να ξεφωνίζουμε όσο μπορούμε τη σαπίλα του κράτους
τους.
***
   Μετά απ' όλα αυτά μια και μοναδική μπορεί να είναι η ευχή της στήλης
για τη νέα χρονιά: Λιγότερη σαπίλα το 2006.