6 Δεκεμβρίου 1995. Ανήμερα του Αγ. Νικολάου τα πρώτα φύλλα της
«Άποψης» φτάνουν στο ταχυδρομείο της Σύρου. Στο σημείωμα της σύνταξης
του πρώτου φύλλου αναφέραμε -μεταξύ άλλων- σχετικά με τη σκοπιμότητα
έκδοσης της «Α»: «Κρίνουμε ότι υπάρχει ακόμα χώρος σε τοπικό επίπεδο για
μια εφημερίδα που θα διαφορίζεται σημαντικά σε σχέση με τις ήδη
υπάρχουσες και θα δίνει έμφαση όχι τόσο στην ίδια την είδηση όσο στην
ανάλυση και την κριτική της. Φιλοδοξούμε ότι ετούτη η εκδοτική απόπειρα,
που δεν έχει κερδοσκοπικούς στόχους, ν' αποτελέσει βήμα διαλόγου και
ανταλλαγής απόψεων εξ' ου και ο τίτλος) επί τοπικών (και όχι μόνο)
ζητημάτων, να λειτουργήσει ως εργαστήρι ιδεών ενεργών πολιτών που
καταθέτουν επώνυμα την άποψή τους. Ανοίγουμε τις στήλες μας στην
κοινωνία, την τοπική αυτοδιοίκηση, τον πολιτισμό, την τοπική ιστορία,
την πολιτική, την οικολογία και θεωρούμε απαραίτητη τη δική σας συμβολή
σ' αυτό το δύσκολο εξ' ορισμού εγχείρημα. Κάτι τέτοιο προϋποθέτει την
αντικατάσταση της παθητικότητας και του εφησυχασμού με την αμφιβολία,
την έρευνα, την κριτική προσέγγιση».
· Σήμερα, δέκα χρόνια μετά, θεωρούμε ότι κερδίσαμε το στοίχημα της
επιβίωσης καταρχήν, της εγκυρότητας και της ποιότητας κατά δεύτερο λόγο.
· Επιβιώσαμε σ' ένα ιδιαίτερα ανταγωνιστικό χώρο, δίχως εξαρτήσεις και
στηρίξεις.
· Δεν διαπραγματευτήκαμε ουδέποτε την ανεξαρτησία μας.
· Μείναμε πιστοί στις καταστατικές μας αρχές.
· Δεν υπεισήλθαμε στον πειρασμό του λαϊκισμού και της υποτίμησης της
νοημοσύνης των αναγνωστών και συνδρομητών μας.
· Δεν χαριστήκαμε σε κανέναν.
· Αποκτήσαμε φανατικούς φίλους αλλά και εχθρούς.
· Δεν λογοκρίναμε καμία άποψη: στην «Α» δημοσιεύτηκαν κείμενα από
ολόκληρο το ιδεολογικοπολιτικό φάσμα.
· Αναδείξαμε προβλήματα σε βάθος δίχως να υπολογίσουμε αντιδράσεις και
επιθέσεις εναντίον μας(αμμοβολή Νεωρίου, όχληση ΔΕΗ Σύρου, νοσοκομειακά
απόβλητα, παράνομη λειτουργία χωματερής Σύρου, λειτουργία καζίνο Σύρου,
αποκατάσταση Στ.Βαφία, 3ο Δημοτικό σχολείο Ερμούπολης, πολεοδομική
μελέτη Ερμούπολης, σκάνδαλα νομαρχίας Κυκλάδων, κ.ά).
· Συμβάλλαμε μέσα από τις στήλες μας στο δημόσιο διάλογο, που ακόμα και
σήμερα πόρρω απέχει από το δημοκρατικό κεκτημένο.

   Στη δεκάχρονη πορεία μας δεν ήταν λίγες οι δυσχέρειες που
αντιμετωπίσαμε, αλλά και οι αδυναμίες μας, δεδομένου ότι η  ολιγομελής
σύνταξη της «Α»δεν αποτελείται από επαγγελματίες δημοσιογράφους, ενώ
είναι κοινό μυστικό ότι οι συνεργάτες μας αρθρογραφούν σε εθελοντική
βάση. Δεν έλειψε όμως το μεράκι και το πείσμα κόντρα στους καιρούς που
δεν ενδείκνυνται για τη μακροημέρευση μικρών ανεξάρτητων εντύπων.
   Σήμερα, δέκα χρόνια μετά, αναστοχαζόμαστε την πορεία μας και
αισιοδοξούμε ακόμα. Στα χρόνια αυτά η «Α» δεν έμεινε στάσιμη. Νέοι
συνεργάτες ήρθαν, παλιοί αποχώρησαν. Στο μεταξύ αλλάξαμε τυπογραφείο,
σχήμα μεγέθους, περιοδικότητα, σελιδοποίηση, θεματολογία. Η «Α» από
μηνιαία έγινε δεκαπενθήμερη ,απέκτησε ιστοσελίδα και νέους ηλεκτρονικούς
αναγνώστες.
   Δεν μπορούμε φυσικά να προδιαγράψουμε το μέλλον της «Α» σ' ένα
ραγδαία μεταβαλλόμενο τοπίο, ωστόσο θεωρούμε ότι ο αγώνας συνεχίζεται.
Σ' αυτό τον αγώνα δεν είμαστε μόνοι. Πολύτιμοι συμπαραστάτες στο έργο
μας φίλοι, συνεργάτες, συνδρομητές και αναγνώστες, τους οποίους
ευχαριστούμε για τη στήριξή τους και τους διαβεβαιώνουμε ότι θα
συνεχίσουμε να καταθέτουμε με παρρησία την άποψή μας .Οι εκπλήξεις δεν
θα λείψουν...