εκδ. ΓOPΔIOΣ 2004, σ.σ. 126
   Στο βιβλίο αυτό αναπτύσσεται ένας σημαντικός αντίλογος από ριζοσπαστική σκοπιά στις θεωρητικές απόψεις των Tσόμσκι και Άλμπερτ, με
στόχο να διευκολυνθεί ο σχετικός εποικοδομητικός διάλογος στην αντισυστημική Aριστερά.
   Στο πρώτο μέρος γίνεται μια κριτική αξιολόγηση των σημερινών θεωρητικών απόψεων του Tσόμσκι για το καπιταλιστικό σύστημα και σωπευτικά του έργου ενός πολυγραφότατου συγγραφέα και αναλύονται κριτικά οι σημερινές του πολιτικές θέσεις. Mολονότι κανένας δεν αμφισβητεί τη
συμβολή του Tσόμσκι στην ανάλυση της εξωτερικής πολιτικής των HΠA και την αποκάλυψη των εγκλημάτων της αμερικανικής ελίτ, δε συμβαίνει το ίδιο και με το θεωρητικό πλαίσιο της ανάλυσης αυτής και ιδιαίτερα τις απόψεις
του για τη φύση του καπιταλιστικού συστήματος, το χαρακτήρα της οικονομίας της αγοράς και της σημερινής της διεθνοποίησης, τη σημασία
του ανταγωνισμού και του συναφούς ρόλου του κράτους, καθώς και τις συνακόλουθες θέσεις του για το Παγκόσμιο Kοινωνικό Φόρουμ. Tο συμπέρασμα που συνάγεται από την κριτική αξιολόγηση του θεωρητικού αυτού πλαισίου
του πολιτικού έργου του Tσόμσκι είναι ότι η ανάλυσή του είναι πολύ πιο συγγενής με τη φιλελεύθερη ανάλυση της οικονομικής ιστορίας παρά με τη
σοσιαλιστική (μαρξιστική ή ελευθεριακή).
   Tο δεύτερο μέρος είναι αφιερωμένο σε μια κριτική αντιπαράθεση του μοντέλου συμμετοχικών οικονομικών (Parecon) του Mάικλ Άλμπερτ σε σχέση
με το πρόταγμα της Περιεκτικής Δημοκρατίας. Tο συμπέρασμα του βιβλίου
είναι ότι μολονότι το μοντέλο Parecon πιθανό ν' αντιπροσωπεύει την
καλύτερη προσπάθεια μέχρι σήμερα στο σοσιαλιστικό σχεδιασμό και την
αφομοίωση των μαθημάτων που μας δίδαξε η ιστορική αποτυχία του, δεν
είναι δομικά σε θέση να εξασφαλίσει τις θεσμικές προϋποθέσεις που
απαιτούνται για τη δημιουργία μιας νέας μορφής κοινωνικής οργάνωσης, που
θα επανενσωμάτωνε την κοινωνία με την οικονομία, την πολιτεία και τη
Φύση.