Πέρασαν αρκετά χρόνια από τότε που ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης
απέτιε φόρο τιμής στους αγωνιστές της δημοκρατίας που μαρτύρησαν στο
νησί της Γυάρου.
   Η συμβολική αυτή επίσκεψη δεν είχε συνέχεια, παρά τις προσπάθειες του
πρώην υπουργού Αιγαίου Νίκου Σηφουνάκη να καταστήσει επισκέψιμο το χώρο,
αναθέτοντας σε καθηγητές του ΕΜΠ σχετική μελέτη ανάπλασης και ανάδειξης
του ιστορικού χώρου.
   Η αλλαγή κυβέρνησης και η ανάληψη του υπουργείου Αιγαίου από τον κ.
Αριστοτέλη Παυλίδη δεν συνοδεύτηκε από την ανάληψη πρωτοβουλιών για την
ανάδειξη του μαρτυρικού νησιού. Δυστυχώς ο νέος υπουργός, στο όνομα του «εξορθολογισμού» των δαπανών του υπουργείου του, φέρεται να έδωσε
προφορική εντολή «παγώματος» των σχετικών μελετών, οι οποίες παραμένουν
στα συρτάρια του υπουργείου, παρά τις περί αντιθέτου επανορθωτικές του
δηλώσεις.
   Εν τω μεταξύ, η Γυάρος τελούσε μέχρι πρόσφατα υπό την κατοχή συριανών
κτηνοτρόφων, όπως έχει καταγγείλει επανειλημμένα ο σύλλογος
ΓΥΑΡΟΣ-ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΜΝΗΜΗ. Οι κτιριακές εγκαταστάσεις των φυλακών έχουν
αφεθεί στη φθορά του χρόνου, οι θάλαμοι των κρατουμένων είναι καλυμμένοι
με κοπριές αιγοπροβάτων που βόσκουν ανεξέλεγκτα στο νησί, το αναρρωτήριο
του Δ' όρμου είχε μετατραπεί σε χώρο φιλοξενίας των καταπατητών.
   Πριν μερικούς μήνες ο μητροπολίτης Σύρου κ.κ. Δωρόθεος Β'
γνωστοποίησε την πρόθεση της μητρόπολης να αναγείρει κενοτάφιο στη
Γυάρο, δεδομένου ότι ακόμα και το κοιμητήριο των πολιτικών κρατουμένων
τελεί υπό πλήρη εγκατάλειψη. Αναντίρρητα πρόκειται για μια κίνηση προς
τη σωστή κατεύθυνση, ωστόσο η επιτακτική ανάγκη να δοθεί ένα τέλος στη
φθορά των κτιριακών εγκαταστάσεων των φυλακών του νησιού αφορά κατά
κύριο λόγο την επίσημη πολιτεία, η οποία απ' ότι φαίνεται -δυστυχώς-
συνεχίζει να καθεύδει.
   Επιτέλους, η προσβολή και βεβήλωση της μνήμης και των αγώνων όσων
φυλακίστηκαν και εξορίστηκαν στο θανατονήσι πρέπει να σταματήσει. Η
ανάδειξη της Γυάρου σε χώρο ιστορικής μνήμης -μέσω ήπιων παρεμβάσεων-
δεν μπορεί να περιμένει άλλο.