Ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ, κ. Φουντουκάκος, δήλωσε ότι κανείς Έλληνας δεν
πρέπει να βγαίνει στη σύνταξη πριν τα 65 χρόνια. Καμία πρωτοτυπία. Τa
ίδια λέει ο κ. Μητσοτάκης, ο κ. Γκαργκάνας, οι τραπεζίτες, ο ΣΕΒ.
 Αλλά, τι ακριβώς εκπροσωπεί ο κ. Φουντουκάκος; Προφανώς όχι τον εαυτό
του. Την τάξη του εκπροσωπεί, τους μεγαλεμπόρους και τους
μεγαλοβιομηχάνους. Συνεπώς η αναλγησία που εκπέμπει ο κ. Φουντουκάκος (ο
κ. Μητσοτάκης, οι του ΣΕΒ κλπ), δεν είναι απόρροια του κακού τους
χαρακτήρα. Δεν είναι προσωπικό το ζήτημα. Δεν πρόκειται για
παχυδερμισμό, που έχει να κάνει με το φυσικό πρόσωπο (Φουντουκάκος).
Αυτός, είτε κάνει ζέστη είτε κάνει κρύο, εργάζεται (ο Φουντουκάκος)
γραβατωμένος και αλέρωτος στους κλιματιζόμενους χώρους του γραφείου του
και από κει μέσα αποφαίνεται ότι ο άλλος, ο εργάτης, πρέπει να δουλεύει
πάνω στη σκαλωσιά (με κρύο και με ζέστη) ως τα 65 του χρόνια. Ο
παχυδερμισμός, υπάρχει μεν, αλλά δεν είναι προσωπικό δεδομένο (του κ.
Φουντουκάκου), είναι ταξικό δεδομένο (των «Φουντουκάκων»).
 Υποψιαζόμαστε ότι ακόμα και ο κ. Φουντουκάκος έχει ανθρώπινα αισθήματα.
Για παράδειγμα, τα παιδιά του ο κ. Φουντουκάκος (αν έχει παιδιά να του
ζήσουν και να τα δει όπως ποθεί) ποτέ δε θα ήθελε να τα δει να στέκονται
πίσω από το γκισέ της τράπεζας (μέχρι τα 65 τους), ή πωλήτριες όρθιες
ολημερίς (μέχρι τα 65 τους), ή οδηγούς στις νταλίκες (μέχρι τα 65 τους),
ή εργάτριες με το βελόνι (μέχρι τα 65 τους), ή ναυτεργάτες στο λιμάνι
(μέχρι τα 65 τους).
 Αλλά, τότε, αφού δε θα ήθελε κάτι τέτοιο για τα παιδιά του ο κ.
Φουντουκάκος, γιατί το εισηγείται για τα παιδιά των άλλων; Πολύ απλά,
γιατί όταν μιλά για τα παιδιά των άλλων, ο κ. Φουντουκάκος δε μιλάει ως
πατέρας, ως παππούς, ως θείος, ως φίλος. Μιλάει ως εμποροβιομήχανος. Δε
μιλάει δηλαδή ως άνθρωπος. Μιλά με τη γλώσσα της τάξης του. Επομένως,
μην αδικείτε τον κ. Φουντουκάκο ότι είναι απάνθρωπος. Μια χαρά άνθρωπος
(πιθανώς) είναι. «Απλώς», η τάξη του είναι απάνθρωπη!
Αμετανόητος
 Παγκόσμια «ρεμούλα» με την παγκόσμια φτώχεια
 Εκπληκτικά είναι τα στοιχεία που παρουσίασε η διεθνής ανθρωπιστική
οργάνωση Oxfam στην έκθεσή της σχετικά με τη διανομή της ανθρωπιστικής
βοήθειας που συγκεντρώθηκε για τα θύματα και τους πληγέντες από το
φονικό τσουνάμι στις περιοχές της Ν/Α Ασίας.
Έξι μήνες μετά την καταστροφή, η πραγματικότητα έχει ως εξής:
 1. Από τα 11 δισεκατομμύρια δολάρια στα οποία είχε ανέλθει το συνολικό
ποσό των ...υποσχέσεων για ανθρωπιστική βοήθεια, το πραγματικό ποσό που
έχει φτάσει στα ταμεία του ΟΗΕ δεν είναι ούτε το 10% !
 2. Από αυτό το 10% (δηλαδή μόλις 1 δισ. δολάρια) μόνο το 20% έχει
φτάσει στους ανθρώπους και στις περιοχές που έχουν πραγματικά ανάγκη.
3. Από τα χρήματα της βοήθειας που τελικά έφτασαν στις πληγείσες
περιοχές, η μερίδα του λέοντος μοιράστηκε στους ...γαιοκτήμονες και
στους επιχειρηματίες! Σύμφωνα με την έκθεση της Oxfam: «Οι προσπάθειες
της ανθρωπιστικής αρωγής δεν επικεντρώθηκαν στους φτωχούς και στα
προβλήματά τους, αλλά κατευθύνθηκαν στους επιχειρηματίες και στους
γαιοκτήμονες (...) Απελπισμένοι άνθρωποι έγιναν ακόμη πιο φτωχοί και οι
πλούσιοι υποστηρίχτηκαν. Το χάσμα μεταξύ αυτών που έχουν και αυτών που
ζουν κάτω από το επίπεδο της φτώχειας έγινε ακόμα μεγαλύτερο».
 Τα σχόλια δικά σας. Για όλους αυτούς τους φιλάνθρωπους που τα περασμένα
Χριστούγεννα διαφήμιζαν τις τράπεζές τους, τα καράβια τους, τις
επιχειρήσεις τους, εμφανιζόμενοι σαν «χορηγοί βοήθειας» των πληγέντων,
και για τους άλλους, που «εγγυούνταν» ότι τα χρήματα από το υστέρημα των
ανθρώπων σε όλο τον κόσμο θα έφταναν στον προορισμό τους.

Αμετανόητος