Το μουσικό ξανάνιωμα του πιανίστα G.F. Mlely μετά από είκοσι σχεδόν χρόνια απουσίας Είναι τουλάχιστον συγκινητικό να βλέπεις ανθρώπους που λόγοι ανώτερης βίας τούς κράτησαν μακριά από την τέχνη τους, να επιστρέφουν σε αυτήν ύστερα από πολλά χρόνια γεμάτοι ενέργεια. Το 1983 ο G.F. Mlely, ένας νέος και πολλά υποσχόμενος πιανίστας τότε, βρισκόταν στην Ευρώπη για μια σειρά εμφανίσεων, όταν ειδοποιήθηκε να γυρίσει εσπευσμένα πίσω στην Αμερική για σοβαρούς οικογενειακούς λόγους.

Το μεγάλωμα του γιου του σε συνδυασμό με ένα ατύχημα στο οποίο έσπασε τον καρπό του ενός χεριού του, τον κράτησαν μακριά από τη μουσική σκηνή για δύο σχεδόν δεκαετίες. Σε πείσμα των γιατρών που έλεγαν ότι ο καρπός του δεν θα του επιτρέψει να ξαναπαίξει επαγγελματικά, κατάφερε να γυρίσει πίσω στην ενεργό δράση. Έτσι την τελευταία πενταετία ο Καλιφορνέζος μουσικός που εδώ και χρόνια έχει πολιτογραφηθεί κάτοικος της Χονολουλού, κυκλοφόρησε τρία άλμπουμ, όλα από την ανεξάρτητη εταιρεία Jazzcraft. Το Re-Entry, ηχογραφημένο το 1999, όπως δηλώνει άλλωστε και με τον τίτλο του, είναι το άλμπουμ με το οποίο ξαναμπαίνει στη δισκογραφία. Ένας σόλο πιάνο δίσκος μοιρασμένος ανάμεσα σε κομμάτια του Mlely και σε τραγούδια από το κλασικό τζαζ ρεπερτόριο, από συνθέτες που συνήθως επιλέγουν να ερμηνεύουν οι πιανίστες.

Ο Mlely έχει στα δάκτυλά του ένα λαμπερό, λυρικό και πεντακάθαρο ήχο και τα χρόνια της απουσίας φαίνεται ότι κάθε άλλο παρά επηρέασαν την εκφραστικότητα και τη δεξιοτεχνία του.

Σε ανάλογο κλίμα, μεταξύ στάνταρντς και προσωπικών συνθέσεων κυμαίνεται και το 88 Keys and Counting, ο δεύτερος στη σειρά σόλο δίσκος του Mlely, ένα ακόμη ρεσιτάλ που θα ενθουσιάσει τους φίλους του πιάνου.

Με την πιο πρόσφατη κυκλοφορία του A Little Night Waltz ο πιανίστας, με τη συνοδεία του μπασίστα Bill Marcus και του ντράμερ Gene Stone, μας δίνει μια διαφορετική άποψη του ταλέντου του, πιο δυναμική και πιο κοντά στο αίσθημα του σουίνγκ. Με την εξαίρεση ενός ακόμη σόλο πιάνο κομματιού, η ηχογράφηση έγινε το 1991 με τα μισά κομμάτια γραμμένα στο χαρακτηριστικό
ρυθμό των 3/4 του βαλς, και τους τρεις μουσικούς πότε με εύθυμη πότε με σοφιστικέ διάθεση, να επεκτείνουν όσο περισσότερο μπορούν τα όρια του μαίηνστρημ. Έστω και με καθυστέρηση μιας εικοσαετίας αξίζει να ανακαλύψουμε ένα ταλέντο που τώρα ανθίζει για δεύτερη φορά.