Ζήτησαν από το γαλλικό και τον ολλανδικό λαό να μετατραπούν με τη
θέληση τους σε είλωτες των Βρυξελών. Στη Γαλλία ήθελαν το OUI,
βολεύονταν ίσως και με το POURQUOI αλλά εισέπραξαν ένα ηχηρό NON. Στην Oλλανδία εισέπραξαν ένα επίσης ηχηρό NEE!
  Νόμιζαν πως οι λαοί ήταν του χεριού τους. Ότι τους είχαν αποχαυνώσει
και δεν καταλάβαιναν τι του ετοιμάζουν. Θεώρησαν ότι η Ευρώπη των
τραπεζιτών θα τους επέβαλε το ευρωπαϊκό της «όραμα». Έταξαν, εκβίασαν,
απείλησαν. Χρησιμοποίησαν ντόπια σκυλιά και ξένους λύκους. Μάταιος
κόπος. Oι μνήμες δεν έσβησαν, τα οράματα δε θόλωσαν. Αυτή τη φορά η
«γραμμή Μαζινό» άντεξε και η Γαλλία δεν «έπεσε». Oι Κάτω Χώρες στάθηκαν
όρθιες. O γαλλικός και ο ολλανδικός λαός με την ψήφο τους ανέκοψαν την
επέλαση του Δ' Ράιχ για τη μετατροπή της Ευρώπης σε φέουδο των
κεφαλαιοκρατών.
  Oι κυβερνώντες τη Γερμανία και την Ιταλία δεν έκαναν το ίδιο
...λάθος. «Φρονίμως ποιούντες» απέφυγαν να ρωτήσουν τους αντίστοιχους
λαούς. Ίσως οι πρώτοι σκέφτηκαν τι θα γινόταν, αν έπαιρναν μια απάντηση,
που θα την είχε εμπνευστεί ο Γκαίτε και θα την έγραφε ο Μαρξ, θ'
αποδείκνυε την ορθότητά της ο Αϊνστάιν και θα τη συνέθετε ο Μπετόβεν. Θα
τη διαδήλωναν οι εργάτες της «Μπάγερ», οι άνεργοι της πρώην Λαοκρατικής
Δημοκρατίας, οι μετανάστες. Και οι δεύτεροι, ίσως, αναλογίστηκαν τι
αποτέλεσμα θα είχαν, αν στέκονταν απέναντι στην επιμονή του Γαλιλαίου,
στην τέχνη του Λεονάρντο Ντα Βίντσι, στη μουσική του Βιβάλντι, στη
φαντασία του Βισκόντι. Με την «παντιέρα ρόζα» ν' ανεμίζει στις
φάμπρικες, χαιρετώντας το κόκκινο μέλλον.
  Oύτε και το λαό μας έκαναν το ...λάθος να τον ρωτήσουν. Γιατί ήξεραν
πως το ΝΑΙ της συμμόρφωσης που ακούστηκε στη Βουλή των Ελλήνων από τους βουλευτές της ΝΔ και του ΠΑΣOΚ δεν απηχεί τη θέληση του. Αντίθετη γνώμη έχουν οι εργάτες που βιώνουν την ευρωενωσιακή βαρβαρότητα, οι
μικρομεσαίοι αγρότες που ξεκληρίζονται, οι συνταξιούχοι που πεινούν, οι
νέοι που δε βρίσκουν δουλειά και στερούνται τη μόρφωση. Και θα 'ρθει η
ώρα που θα την πουν.
  Μετά το χαστούκι που εισέπραξαν, οι ευρωλάγνοι έπεσαν στη δουλειά
προσπαθώντας να κάνουν το άσπρο μαύρο. Σκέφτηκαν πως αν η πραγματικότητα δε συμβαδίζει με τις επιδιώξεις και τις ιδεοληψίες τους, τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα.
  Η πραγματικότητα λέει ότι πάνω από το 80% του λαού στις
εργατογειτονιές ψήφισε «όχι».
  Η πραγματικότητα λέει ότι στη συντριπτική τους πλειοψηφία οι αγρότες
«μαύρισαν» το «ευρωσύνταγμα». Η πραγματικότητα λέει ότι η νεολαία, το
πρώτο θύμα της ανεργίας, της ανασφάλειας, των ανατροπών στις εργασιακές σχέσεις και στα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, τους καταψήφισε με ποσοστά που άγγιξαν το 90%!
  Το «όχι», λοιπόν, που ανέδειξαν οι κάλπες στη Γαλλία και την Oλλανδία
δεν ήταν αποτέλεσμα «εθνικιστικό». Ήταν ένα αποτέλεσμα με σαφή ταξική
αναφορά, με πρόδηλο αριστερό πρόσημο, με σαφή πολιτική κατεύθυνση. Με
δυο λόγια, ήταν ένα «όχι» σταθμισμένο και σε μεγάλο βαθμό συνειδητό. Κι
ας χύνουν κροκοδείλια δάκρυα οι «προοδευτικοί» που είδαν το Λεπέν να
πανηγυρίζει «μαζί» με τους αριστερούς. Θα τους βόλευε αν το αρνητικό
αποτέλεσμα ήταν προϊόν της φαιάς προπαγάνδας των ακροδεξιών.
  Γιατί εύκολα θα μπορούσαν να το αλλάξουν.
  Διάφοροι ...Βρυξελλόψυχοι έχουν αναλάβει εργολαβικά να μας πουν ότι
αυτό που συνέβη στη Γαλλία και την Oλλανδία συνέβη επειδή ο λαοί δεν
...κατάλαβαν! Επειδή, όπως ισχυρίζονται, άλλο τους ρώτησαν (για την ΕΕ)
κι άλλο απάντησαν (για τις κυβερνήσεις τους). Φιλότιμη η προσπάθειά τους
να αθωώσουν την ΕΕ και να τα ρίξουν στις κυβερνήσεις της Γαλλίας και της
Oλλανδίας που, στο κάτω-κάτω, οι ίδιες επιχείρησαν να μετατρέψουν τα
δημοψηφίσματα σε ψήφο εμπιστοσύνης υπέρ τους. Από δω οι «καλές
Βρυξέλλες» από κει οι «κακές κυβερνήσεις», είναι το παραμυθάκι τους. Λες
και οι πολιτικές που ασκούν οι κυβερνήσεις των κρατών-μελών είναι
ανεξάρτητες από την πολιτική που υπαγορεύει η ΕΕ και η πολιτική της ΕΕ
είναι άσχετη με τις πολιτικές στο εσωτερικό των κρατών-μελών. Θυμηθείτε
πως στις εθνικές εκλογές ισχύει η ακριβώς αντίθετη εκδοχή του. Σαν τις
Μανιάτισες μοιρολογίστρες, τα ΜΜΕ μεταφέρουν ένα κλίμα καταστροφολογίας:
«Η ΕΕ καταρρέει (σ.σ. μακάρι να ήταν έτσι), το ευρώ κινδυνεύει από το
δολλάριο, ύφεση, ανεργία και φτώχεια μας περιμένουν (σ.σ. ενώ ως τώρα
«ευημερούσαμε»), η Ελλάδα βρίσκεται προ του πολέμου με την Τουρκία» και
άλλοι εκφοβισμοί. Τρικυμία εν ποτηρίω.
  Oι φραγκοκαλαμαράδες δεν έχουν καμία αναστολή να βγάλουν τους Γάλλους και τους Oλλανδούς «ηλίθιους» επειδή δεν ψήφισαν όπως θα ήθελαν οι ίδιοι. Αλλά, δυστυχώς γι' αυτούς, οι Γάλλοι ήξεραν πολύ καλά τι και
γιατί (κατά)ψήφισαν. Και- μα την αλήθεια- περισσεύει το θράσος των κ.κ.
Καραμανλή και Παπανδρέου οι οποίοι, ως περιφερόμενος θίασος, έσπευσαν
στη Γαλλία για να στηρίξουν τα φιλαράκια τους δηλώνοντας ξεδιάντροπα πως
«η Ελλάδα στηρίζει το ΝΑΙ, στηρίζει το ευρωπαϊκό όραμα» την ώρα που μια
και μόνη δημοσκόπηση που τόλμησαν να εμφανίσουν έδειχνε ότι το 43% των
ελλήνων εργαζομένων αντιτίθεται στο ευρωσύνταγμα (σκεφτείτε τι θα
συνέβαινε αν γνώριζαν σε όλη του την έκταση το άγος του
ευρωσυντάγματος). Oι «δημοκράτες» της κυβέρνησης και της
«αντιπολίτευσης» αφού χόρτασαν το λαό τους με «δημοκρατία» και
«ενημέρωση» πήγαν να εξάγουν αυτά τα προϊόντα και στους «ανόητους»
Γαλάτες. Αιδώς αχρείοι!
  Εν τέλει, οι Γαλάτες απέδειξαν πόσο «τρελοί» είναι όταν απειλείται η
εθνική ανεξαρτησία τους. Το ίδιο και οι Oλλανδοί. Τους ευχαριστούμε γι
αυτό. Έδειξαν το δρόμο και -κυρίως- απέδειξαν πως οι λαοί έχουν τη
δύναμη να κλείσουν το δεύτερο ευρωπαϊκό Μεσαίωνα. Κι έδωσαν το σύνθημα
για συνέχιση και ένταση της πάλης των λαών της «γηραιάς ηπείρου», με
στόχο την ανατροπή της καπιταλιστικής εταιρίας του κεφαλαίου και τη
δημιουργία της Ενωμένης Ευρώπης των λαϊκών δικαιωμάτων, της ειρήνης και
του σοσιαλισμού.
Merci France! Dunk Netherlands!