Είναι λογικό οι κιθαρίστες που βρίσκονται στο ξεκίνημά τους να επηρεάζονται από τους μεγάλους στυλίστες όπως ο Bill Frisell, o Pat Metheny, o John Scofield και ο John Abercrombie. Πολλοί από αυτούς
δυσκολεύονται να περάσουν από το στάδιο της μίμησης στη δημιουργία.
   Έτσι είναι ευχάριστο να βλέπουμε ένα νέο παιδί που έχει διαμορφώσει το δικό του στυλ από τον πρώτο του κιόλας δίσκο. O Scott Dubois σχημάτισε το κουιντέτο του πριν από πέντε περίπου χρόνια με τους σαξοφωνίστες Loren Stillman και Jason Rigby, τον μπασίστα Thomas Morgan και τον ντράμερ Mark Ferber. Το μεγάλο κεφάλαιο της πρώτης του δουλειάς είναι η παρουσία του Dave Liebman, ενός από τους μεγάλους σύγχρονους μάστερ στο σοπράνο σαξόφωνο, που ήταν και δάσκαλός του όταν σπούδαζε στο Manhattan School of Music. Πέρα από αυτή την αβανταδόρικη συμμετοχή πόλος έλξης του «Monsoon» είναι το συνθετικό ύφος του Dubois αλλά και το πρωτότυπο στυλ του στην κλασική κυρίως κιθάρα (την οποία και προτιμά στο
μεγαλύτερο μέρος του άλμπουμ) που συνδυάζει τη μελωδικότητα του Django
Reinhardt, την ταχύτητα του John Mc Laughlin και το εγκεφαλικό και πειραματικό ύφος του Egberto Gismonti. Oι περισσότερες συνθέσεις του κιθαρίστα πατούν πάνω σε ανορθόδοξους και ασύμμετρους ρυθμούς, ενώ συχνά γίνονται σαφείς αναφορές στην ινδική και την ανατολίτικη μουσική, το δηλώνει άλλωστε και ο τίτλος του άλμπουμ («μουσώνας»). Εκτός του ανεξάντλητου David Liebman σε μεγάλα κέφια ακούγονται και οι δύο κατά πολύ νεότεροί του σαξοφωνίστες, που έχουν παρουσιάσει και οι ίδιοι
πρόσφατα δικές τους αξιόλογες δουλειές. Το «Monsoon» απαιτεί υπομονή και
επανειλημμένες ακροάσεις και προαναγγέλλει την άφιξη ενός νέου στυλίστα.

www.scottdubois.com

BAΓΓEΛHΣ APAΓIANNHΣ
vagarag@syr.forthnet.gr